Skanda Purana — Avanti Khanda, Shloka 14
वाय्वम्बुपिण्याकफलैश्च पुष्पैः पर्णैश्च मूलाशनयावकेन । तताप पञ्चाग्नितपोभिरुग्रैस्ततश्च तोषं समगात्स देवः
vāyvambupiṇyākaphalaiśca puṣpaiḥ parṇaiśca mūlāśanayāvakena | tatāpa pañcāgnitapobhirugraistataśca toṣaṃ samagātsa devaḥ
காற்று, நீர், பிண்யாகம், கனிகள், மலர்கள், இலைகள், வேர், யவகம் (யவக் கஞ்சி) ஆகியவற்றால் வாழ்ந்து, அவன் பஞ்சாக்னி எனும் கடும் தவங்களை மேற்கொண்டான்; அப்போது அந்த தேவன் (சிவன்) திருப்தியடைந்தான்।
Narrator
Tirtha: Revā-tīra (contextual)
Type: ghat
Listener: Mahārāja
Scene: An ascetic on a riverbank sits amid the pañcāgni: four fires around and the blazing sun above; he subsists on minimal offerings—air and water, small portions of fruits/roots/barley gruel—while performing intense penance until Śiva is pleased.
FAQs
Disciplined austerity and simplicity of living, when directed toward devotion, culminate in divine approval.
The broader setting remains the Revā/Narmadā tīrtha region, where such tapas bears exceptional fruit.
Pañcāgni-tapas (austerity with five fires) along with regulated ascetic diet and offerings.