Adhyaya 31

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेच्च राजेन्द्र तीर्थं त्रैलोक्यविश्रुतम् । ब्रह्मावर्तमिति ख्यातं सर्वपापप्रणाशनम्

ஸ்ரீ மார்கண்டேயர் கூறினார்—பின்னர், அரசர்களின் அரசே! மூவுலகிலும் புகழ்பெற்ற அந்த தீர்த்தத்திற்குச் செல்ல வேண்டும்; அது ‘பிரம்மாவர்த்தம்’ எனப் பெயர்பெற்று, எல்லாப் பாவங்களையும் அழிப்பதாகும்।

Verse 2

तत्र संनिहितो ब्रह्मा नित्यसेवी युधिष्ठिर । ऊर्ध्वबाहुर्निरालम्बचकार भ्रमणं सदा

யுதிஷ்டிரா! அங்கே பிரம்மா எப்போதும் சன்னிதியாக இருந்து, இடையறா சேவையில் நிலைத்தவர்; அவர் கரங்களை உயர்த்தி, எந்த ஆதாரமும் இன்றி, தொடர்ந்து சுற்றித் தவம் செய்தார்।

Verse 3

एकाहारवशेऽतिष्ठद्द्वादशाब्दं महाव्रती । अत्र तीर्थे विधानेन चिन्तयन् वै महेश्वरम्

மகாவிரதியான் இங்கு பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் ஒருவேளை உணவால் தங்கி இருந்தான். இத்தீர்த்தத்தில் விதிப்படி மகேஸ்வரனைத் தியானித்தான்.

Verse 4

तेन तत्पुण्यमाख्यातं ब्रह्मावर्तमिति प्रभो । तत्र स्नात्वा विधानेन तर्पयेत्पितृदेवताः

அதனால், பிரபோ, இதன் புண்ணியம் ‘பிரஹ்மாவர்த்தம்’ எனப் புகழ்பெற்றது. அங்கே விதிப்படி நீராடி பித்ரர்களுக்கும் தேவர்களுக்கும் தர்ப்பணம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 5

अर्चयेद्देवमीशानं विष्णुं वा परमेश्वरम् । यत्फलं सर्वयज्ञानां विधिवद्दक्षिणावताम्

பக்தியுடன் தேவாதிபதி ஈசானனை—அல்லது பரமேஸ்வரன் விஷ்ணுவை—வழிபட வேண்டும். விதிப்படி தக்ஷிணையுடன் செய்யப்பட்ட எல்லா யாகங்களின் பலன் எதுவோ—

Verse 6

तत्फलं समवाप्नोति तत्तीर्थस्य प्रभावतः । यस्मिंस्तीर्थे तु यो देवो दानवो वा द्विजोऽथ वा

—அதே பலன் அந்தத் தீர்த்தத்தின் மகிமையால் கிடைக்கிறது. மேலும் எந்தத் தீர்த்தத்தில் ஒரு தேவர், தானவர் அல்லது த்விஜனும்—

Verse 7

सिद्धस्तेनैव तन्नाम्ना ख्यातं लोके महच्च तत् । न जलं न स्थलं नाम क्षेत्रं वा ह्यूषराणि च

அங்கே சித்தி பெற்றதால் அந்த இடம் அதே பெயரால் உலகில் புகழ்பெற்றது—அது மிக்க மகத்தானது. அது வெறும் ‘நீர்’ அல்ல, வெறும் ‘நிலம்’ அல்ல, மட்டும் ‘க்ஷேத்திரம்’ அல்ல, அல்லது வெறும் உவர்நிலமும் அல்ல.

Verse 8

पवित्रत्वं लभन्त्येते पौरुषेण विना नृणाम् । सामर्थ्यान्निश्चयाद्धैर्यात्सिध्यन्ति पुरुषा नृप

மனிதர்க்கு முயற்சி (புருஷார்த்தம்) இன்றிப் புனிதம் கிடையாது. ஆற்றல், உறுதியான தீர்மானம், திடமான துணிவு ஆகியவற்றால், அரசே, மக்கள் வெற்றி பெறுவர்.

Verse 9

प्रमादात्तस्य लोभेन पतन्ति नरके ध्रुवम्

அலட்சியமும் பேராசையும் காரணமாக மனிதன் நிச்சயமாக நரகத்தில் வீழ்வான். ஆகவே விழிப்புடன் இருந்து ஆசையைத் துறக்க வேண்டும்.

Verse 10

संनिरुध्येन्द्रियग्रामं यत्र यत्र वसेन्मुनिः । तत्र तत्र कुरुक्षेत्रं नैमिषं पुष्कराणि च

இந்திரியக் கூட்டத்தை உறுதியாக அடக்கி முனிவர் எங்கு எங்கு வாசம் செய்கிறாரோ, அங்கு அங்கு அந்த இடமே குருக்ஷேத்திரம், நைமிஷம், புஷ்கரம் போன்ற புனித தீர்த்தமாகிறது.

Verse 31

। अध्याय

“அத்தியாயம்”—கையெழுத்துப் பிரதியில் அத்தியாயப் பிரிவைக் குறிக்கும் குறியீடு.