
இந்த அத்தியாயத்தில் ஸ்ரீ மார்கண்டேயர், மாந்தாத்ரிபுரத்தில் காரா நதி நர்மதா (ரேவா) நதியுடன் சேரும் சங்கமத்தை ஒரு சிறப்பு தீர்த்தமாகக் குறிப்பிடுகிறார். அங்கு சென்று சங்கமத்தில் ஸ்நானம் செய்து, விஷ்ணுவை நோக்கிய பக்தியுடன்—பூஜை, ஸ்மரணம் போன்ற பரிசுத்திகர சாதனைகளில்—ஈடுபட வேண்டும் எனச் சுருக்கமாக விதி கூறப்படுகிறது. பின்னர் அந்தத் தலத்தின் புனிதத்திற்கான காரணக் கதை விளக்கப்படுகிறது. ஒரு தைத்யனை வதம் செய்ய விஷ்ணு சக்கரத்தை எடுத்தபோது, அவருடைய வியர்வையிலிருந்து ஒரு சிறந்த நதி தோன்றி, அதே இடத்தில் ரேவாவுடன் இணைந்து சங்கமமாகிறது. ஆகவே அச்சங்கமத்தில் ஸ்நானம் செய்தால் பாபங்கள் நீங்கி, மனமும் உடலும் சுத்தமடையும் எனப் பலश्रுதி கூறி அத்தியாயம் நிறைவடைகிறது.
Verse 1
श्रीमार्कण्डेय उवाच । सङ्गमः करनर्मदयोः पुरे मान्धातृसंज्ञिते । गत्वा स्नात्वा तपयित्वा पित्ःन्विष्णुपुरं नयेत्
ஸ்ரீ மார்கண்டேயர் கூறினார்—கரா, நர்மதா இரு நதிகளின் சங்கமத்தில், மாந்தாத்ரு எனப்படும் நகரத்திற்குச் சென்று, நீராடி, தவம் செய்து, பித்ருக்களை விஷ்ணுலோகத்திற்குக் கொண்டு செல்ல வேண்டும்।
Verse 2
मर्दयित्वा करौ पूर्वं विष्णुर्दैत्यजिघांसया । चक्रं जग्राह तत्रैव स्वेदाज्जाता सरिद्वरा
முதலில் இரு உள்ளங்கைகளையும் உரசி, அசுரரை அழிக்க எண்ணிய விஷ்ணு அங்கேயே தன் சக்கரத்தை எடுத்தார்; அவருடைய வியர்வையிலிருந்து அந்தச் சிறந்த நதி தோன்றியது।
Verse 3
संगता रेवया तत्र स्नात्वा पापैः प्रमुच्यते
அங்கே ரேவையுடன் கூடிய சங்கமத்தில் நீராடினால் மனிதன் பாவங்களிலிருந்து விடுபடுவான்।
Verse 24
। अध्याय
॥ இதி அத்தியாய நிறைவு ॥