Skanda Purana — Avanti Khanda, Shloka 9
पूर्वाचार्यांस्तथा सर्वान्दृष्ट्वादृष्टार्थवेदिनः । प्रणम्य नर्मदां देवीं वक्ष्ये तीर्थावलिं त्विमाम्
pūrvācāryāṃstathā sarvāndṛṣṭvādṛṣṭārthavedinaḥ | praṇamya narmadāṃ devīṃ vakṣye tīrthāvaliṃ tvimām
காணப்பட்டதும் காணப்படாததும் ஆகிய பொருள்களை அறிந்த அனைத்து பூர்வாசாரியர்களுக்கும் வணங்கி, தேவியான நர்மதையைப் பணிந்து, இப்போது இந்தத் தீர்த்தமாலையை நான் உரைப்பேன்।
Sūta (Lomaharṣaṇa/Sauti)
Tirtha: Revā (Narmadā)
Type: river
Listener: Dvijāḥ / sages
Scene: A sage bows toward a flowing river personified as Goddess Narmadā—crowned, holding a lotus and water-pot—while behind him stand ancient ācāryas/ṛṣis as luminous witnesses; a garland motif visually echoes 'tīrthāvalī'.
FAQs
Dharma is received through lineage and humility: honoring teachers and Narmadā Devī sanctifies the act of speaking and hearing.
Narmadā herself is revered as Devī, the living tīrtha from whom the tīrtha-list proceeds.
The implied practice is praṇāma—reverential salutation to gurus and to Narmadā Devī before undertaking tīrtha-kathā or pilgrimage.