Skanda Purana — Avanti Khanda, Shloka 41
तच्छ्रुत्वादारकेणोक्तं वचनं प्राह सादरः । एह्येहि वत्सवत्सेति किंचित्स्थानाच्चलन्मुनिः । तं तु स्नेहादुपाघ्राय आसने उपवेशयत्
tacchrutvādārakeṇoktaṃ vacanaṃ prāha sādaraḥ | ehyehi vatsavatseti kiṃcitsthānāccalanmuniḥ | taṃ tu snehādupāghrāya āsane upaveśayat
சிறுவன் சொன்னதை கேட்ட முனிவர் அன்புடன்—“வா, வா, வத்ஸா!” என்றார். தம் இடத்திலிருந்து சிறிது எழுந்து, பாசத்துடன் அவன் தலையை நுகர்ந்து (ஆசி அளித்து) அவனை ஆசனத்தில் அமர்த்தினார்।
The sage (addressing Dharmarāja/Yudhiṣṭhira with affection)
Tirtha: Revā (Narmadā) milieu (contextual)
Type: kshetra
Scene: A serene forest hermitage assembly: an aged sage rises slightly, beckons a boy with tender words, smells the child’s head in affectionate welcome, and seats him on a simple āsana; disciples and sacred implements in the background.
FAQs
Holiness is expressed through compassion and hospitality: a sage honors even a powerful visitor with affectionate, dhārmic welcome.
The Revā region’s āśrama culture—where saintly hospitality itself becomes part of tīrtha-mahātmya.
Ātithi-satkāra (honoring a guest): welcoming words, affectionate reception, and offering a seat.