Adhyaya 196

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेद्धराधीश हंसतीर्थमनुत्तमम् । यत्र हंसस्तपस्तप्त्वा ब्रह्मवाहनतां गतः

ஸ்ரீமார்கண்டேயர் கூறினார்—பின்னர், ஓ பூமியாதிபா, ஒப்பற்ற ஹம்ஸதீர்த்தத்திற்குச் செல்ல வேண்டும்; அங்கே ஹம்ஸன் தவம் செய்து பிரம்மாவின் வாகனப் பதவியை அடைந்தான்।

Verse 2

हंसतीर्थे नरः स्नात्वा दानं दत्त्वा च काञ्चनम् । सर्वपापविनिर्मुक्तो ब्रह्मलोकं स गच्छति

ஹம்ஸதீர்த்தத்தில் நீராடி, பொன்னையும் தானமாக அளித்தால், மனிதன் எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுபட்டு பிரம்மலோகத்தை அடைவான்।

Verse 3

हंसयुक्तेन यानेन तरुणादित्यवर्चसा । सर्वकामसमृद्धेन सेव्यमानोऽप्सरोगणैः

அவன் ஹம்ஸம் இணைக்கப்பட்ட விமானத்தில் ஏறிச் செல்கிறான்; அது உதயசூரியனைப் போல ஒளிமிக்கது, எல்லா இன்பங்களாலும் நிறைந்தது, அப்சரஸ்களின் கூட்டத்தால் சேவிக்கப்படுகிறது।

Verse 4

तत्र भुक्त्वा यथाकामं सर्वान् भोगान् यथेप्सितान् । जातिस्मरो हि जायेत पुनर्मानुष्यमागतः

அங்கே தன் விருப்பம்போலும் வேண்டியபடியும் எல்லாப் போகங்களையும் அனுபவித்து, பின்னர் மீண்டும் மனிதப் பிறவிக்கு வந்தால், அவன் நிச்சயமாக முன்பிறவி நினைவு உடையவனாகப் பிறக்கிறான்।

Verse 5

संन्यासेन त्यजेद्देहं मोक्षमाप्नोति भारत

ஓ பாரதா! அவன் சந்நியாசத்தால் உடலைத் துறந்தால், மோட்சத்தை அடைகிறான்।

Verse 6

एतत्ते कथितं पार्थ हंसतीर्थस्य यत्फलम् । सर्वपापहरं पुण्यं सर्वदुःखविनाशनम्

ஓ பார்த்தா! ஹம்ஸதீர்த்தத்தின் பலனை உனக்குச் சொன்னேன்; அது மிகப் புனிதம்—அனைத்துப் பாவங்களையும் அகற்றுவது, எல்லாத் துயரங்களையும் அழிப்பது.

Verse 196

अध्याय

அத்தியாயம் (அத்தியாயத் தலைப்பு).