Skanda Purana — Avanti Khanda, Shloka 52
लीलां चकाराथ समृद्धतेजा अतोऽत्र मे पश्यत एव विप्राः । तेषां मया दर्शनमेव सर्वं यावन्मुहूर्तात्समकारि भूप
līlāṃ cakārātha samṛddhatejā ato'tra me paśyata eva viprāḥ | teṣāṃ mayā darśanameva sarvaṃ yāvanmuhūrtātsamakāri bhūpa
பின்னர் மிகுந்த ஒளியுடைய ஆண்டவன் தன் தெய்வீக லீலையை நிகழ்த்தினான். ஆகவே, ஓ விப்ரர்களே, நான் இங்கே கண்டதைக் காணுங்கள்—ஓ அரசே, ஒரு முஹூர்த்தத்திற்குள் அனைத்தும் எனக்குப் புலனாயிற்று.
Narrator addressing a king; also referencing brāhmaṇas (frame speaker not explicit in snippet)
Tirtha: Revā (Narmadā)
Type: kshetra
Scene: A radiant Lord initiates a cosmic ‘showing’: sages/brāhmaṇas and a king witness a rapid unfolding—like a scroll of worlds—within a single muhūrta; light rays form scenes of creation around them.
FAQs
Divine reality can be revealed instantly by grace; the Lord’s līlā makes the unseen cosmos directly knowable.
The verse is not site-specific; it functions as a narrative bridge within Revā Khaṇḍa’s broader tīrtha-focused discourse.
None mentioned.