Skanda Purana — Avanti Khanda, Shloka 21
महार्णवे ततस्तस्मिन् भ्रमन्गोः पुच्छमाश्रितः । निर्वाते चान्धकारे च निरालोके निरामये
mahārṇave tatastasmin bhramangoḥ pucchamāśritaḥ | nirvāte cāndhakāre ca nirāloke nirāmaye
பின்னர் அந்தப் பெருங்கடலில் நான் பசுவின் வாலைப் பற்றிக் கொண்டு மிதந்து அலைந்தேன்; அங்கே காற்றும் இல்லை, ஒளியும் இல்லை—இருள் மட்டுமே, எனினும் நான் துன்பமின்றி இருந்தேன்।
Unspecified (deduced: narrator describing survival by refuge)
Tirtha: Revā (Narmadā) — contextual frame; mahārṇava is mythic setting
Type: river
Scene: A figure adrift in a vast dark ocean, holding the tail of a cow that floats serenely; the air is still, the scene paradoxically calm and ‘unafflicted’.
FAQs
Taking refuge in a divinely given support grants steadiness even amid ‘oceanic’ uncertainty; grace preserves one from affliction.
The Revā-khaṇḍa setting is primary; the verse itself emphasizes symbolic waters rather than a named tīrtha.
None explicitly; the narrative models śaraṇāgati (seeking refuge).