इति ते कथितं सम्यक्केदाराख्यं सविस्तरम् । सर्वपापहरं पुण्यं सर्वदुःखप्रणाशनम्
iti te kathitaṃ samyakkedārākhyaṃ savistaram | sarvapāpaharaṃ puṇyaṃ sarvaduḥkhapraṇāśanam
இவ்வாறு ‘கேதாரம்’ எனப்படும் திருத்தலத்தை உனக்கு முறையாகவும் விரிவாகவும் உரைத்தேன். அது புண்ணியமயம்; எல்லாப் பாவங்களையும் அகற்றும், எல்லாத் துயரங்களையும் அழிக்கும்.
Īśvara (Śiva)
Tirtha: Kedāra
Type: kshetra
Listener: Bhārata (contextual)
Scene: A concluding scene: narrator-sage gestures toward a radiant Kedāra-tīrtha landscape; a subtle aura signifies ‘sarva-pāpa-hara’ and ‘sarva-duḥkha-praṇāśana’.
A tīrtha centered on Śiva (Kedāra) is praised as a direct means to purification—removing pāpa and alleviating duḥkha.
Kedāra (Kedāra-liṅga/tīrtha) situated in the Bhṛgu-kṣetra context of the Revā Khaṇḍa.
This verse summarizes the māhātmya; earlier verses mention worship of Kedāra, tīrtha-snān, and śrāddha.