Adhyaya 177

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । भूतीश्वरं ततो गच्छेत्सर्वतीर्थेष्वनुत्तमम् । दर्शनादेव राजेन्द्र यस्य पापं प्रणश्यति

ஸ்ரீ மார்கண்டேயர் கூறினார்—பின்னர் எல்லாத் தீர்த்தங்களிலும் ஒப்பற்ற பூதீஸ்வரத்திற்குச் செல்ல வேண்டும். ஓ ராஜேந்திரா, அதன் தரிசனமட்டுமே பாவத்தை அழிக்கிறது।

Verse 2

तत्र स्थाने पुरा पार्थ देवदेवेन शूलिना । उद्धूलनं कृतं गात्रे तेन भूतीश्वरं तु तत्

ஓ பார்த்தா, அந்த இடத்தில் முற்காலத்தில் தேவர்களின் தேவனான சூலதாரி பகவான் தம் உடலில் திருநீற்றை (பஸ்மம்) பூசினார்; ஆகவே அது ‘பூதீஸ்வரம்’ என அழைக்கப்படுகிறது।

Verse 3

पुष्ये वा जन्मनक्षत्रे अमावास्यां विशेषतः । भूतीश्वरे नरः स्नात्वा कुलकोटिं समुद्धरेत्

சிறப்பாக அமாவாசை நாளில்—அல்லது புஷ்ய நக்ஷத்திரத்தில், அல்லது தன் பிறந்த நட்சத்திர நாளில்—பூதீஸ்வரத்தில் நீராடினால் மனிதன் ஒரு கோடி குலங்களை உயர்த்தி விடுவான்।

Verse 4

तत्र स्थाने तु यो भक्त्या कुरुते ह्यङ्गगुण्ठनम् । तस्य यत्फलमुद्दिष्टं तच्छृणुष्व नराधिप

அந்த இடத்தில் யார் பக்தியுடன் பஸ்மத்தால் அங்ககுண்டனம் (உடலுறுப்புகளுக்கு லேபனம்/மூடல்) செய்கிறாரோ, அவனுக்குக் கூறப்பட்ட பலனை, ஓ மனிதரின் அரசே, கேள்।

Verse 5

यावन्तो भूतिकणिका गात्रे लग्नाः शिवालये । तावद्वर्षसहस्राणि शिवलोके महीयते

சிவாலயத்தில் உடலில் எத்தனை பஸ்மத் துகள்கள் ஒட்டுகின்றனவோ, அவ்வளவு ஆயிரம் ஆண்டுகள் சிவலோகத்தில் அவன் போற்றப்படுவான்।

Verse 6

सर्वेषामेव स्नानानां भस्मस्नानं परं स्मृतम् । पुराणैरृषिभिः प्रोक्तं सर्वशास्त्रेष्वनुत्तमम्

எல்லா ஸ்நானங்களிலும் பஸ்மஸ்நானமே உயர்ந்ததாக நினைக்கப்படுகிறது; புராணங்களும் ரிஷிகளும் உரைத்தது, எல்லா சாஸ்திரங்களிலும் ஒப்பற்றது।

Verse 7

एककालं द्विकालं वा त्रिकालं चापि यः सदा । स्नानं करोति चाग्नेयं पापं तस्य प्रणश्यति

யார் எப்போதும் ஆக்நேய ஸ்நானத்தை ஒரு முறை, இரு முறை அல்லது மூன்று முறையாவது செய்கிறாரோ, அவருடைய பாபம் அழிகிறது।

Verse 8

दिव्यस्नानाद्वरं स्नानं वायव्यं भरतर्षभ । वायव्यादुत्तमं ब्राह्म्यं वरं ब्राह्म्यात्तु वारुणम्

பரதகுலச் சிறந்தவனே! திவ்யஸ்நானத்தைவிட வாயவ்ய ஸ்நானம் மேல்; வாயவ்யத்தைவிட பிராஹ்ம்ய ஸ்நானம் உயர்ந்தது; பிராஹ்ம்யத்தைவிட வாருண ஸ்நானம் இன்னும் சிறந்தது।

Verse 9

आग्नेयं वारुणाच्छ्रेष्ठं यस्मादुक्तं स्वयम्भुवा । तस्मात्सर्वप्रयत्नेन ह्याग्नेयं स्नानमाचरेत्

ஆக்நேய ஸ்நானம் வாருண ஸ்நானத்தைவிட மேலானது; ஏனெனில் அதை ஸ்வயம்பூ பிரம்மா உபதேசித்தார். ஆகையால் முழு முயற்சியுடன் ஆக்நேய ஸ்நானத்தை அனுஷ்டிக்க வேண்டும்.

Verse 10

युधिष्ठिर उवाच । आग्नेयं वारुणं ब्राह्म्यं वायव्यं दिव्यमेव च । किमुक्तं श्रोतुमिच्छामि परं कौतूहलं हि मे

யுதிஷ்டிரன் கூறினான்—ஆக்நேய, வாருண, ப்ராஹ்ம்ய, வாயவ்ய மற்றும் திவ்ய ஸ்நானங்கள் குறித்து என்ன உபதேசம் உள்ளது? எனக்கு மிகுந்த ஆவல்; கேட்க விரும்புகிறேன்.

Verse 11

मार्कण्डेय उवाच । आग्नेयं भस्मना स्नानमवगाह्य च वारुणम् । आपोहिष्ठेति च ब्राह्म्यं वायव्यं गोरजः स्मृतम्

மார்கண்டேயர் கூறினார்—ஆக்நேய ஸ்நானம் புனித பஸ்மத்தால்; வாருண ஸ்நானம் நீரில் முழுகுதல். ‘ஆபோ ஹிஷ்டா…’ மந்திர ஜபம் ப்ராஹ்ம்ய ஸ்நானம்; வாயவ்ய ஸ்நானம் கோரஜம்—பசுவின் குளம்புத் தூள் என நினைக்கப்படுகிறது.

Verse 12

सूर्ये दृष्टे तु यत्स्नानं गङ्गातोयेन तत्समम् । तत्स्नानं पञ्चमं प्रोक्तं दिव्यं पाण्डवसत्तम

சூரியனை தரிசித்தவுடன் செய்யப்படும் ஸ்நானம் கங்கைநீரில் ஸ்நானம் செய்ததற்கு சமம். பாண்டவரில் சிறந்தவனே, அதுவே ஐந்தாவது—திவ்ய ஸ்நானம் என கூறப்பட்டது.

Verse 13

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन स्नात्वा भूतीश्वरे तु यः । पूजयेद्देवमीशानं स बाह्याभ्यन्तरः शुचिः

ஆகையால் முழு முயற்சியுடன் பூதீஸ்வரத்தில் ஸ்நானம் செய்து ஈசான தேவனை வழிபடுபவன் வெளிப்புறமும் உள்ளுறமும் தூய்மையடைகிறான்.

Verse 14

तत्र स्थाने तु ये नित्यं ध्यायन्ति परमं पदम् । सूक्ष्मं चातीन्द्रियं नित्यं ते धन्या नात्र संशयः

அந்த புனிதத் தலத்தில் நித்தமும் நுண்ணியதும் புலன்களுக்கு அப்பாற்பட்டதும் ஆன பரமபதத்தைத் தியானிப்போர் நிச்சயமாகப் பாக்கியசாலிகள்; இதில் ஐயமில்லை।

Verse 15

मुक्तितीर्थं तु तत्तीर्थं सर्वतीर्थेष्वनुत्तमम् । दर्शनादेव यस्यैव पापं याति महत्क्षयम्

அத்தீர்த்தமே ‘முக்திதீர்த்தம்’ எனப் புகழ்பெற்றது; எல்லாத் தீர்த்தங்களிலும் அதுவே உத்தமம். அதன் தரிசனமட்டுமே பாபம் பெரிதும் அழிகிறது।

Verse 16

जायते पूजया राज्यं तत्र स्तुत्वा महेश्वरम् । जपेन पापसंशुद्धिर्ध्यानेनानन्त्यमश्नुते

அங்கே பூஜையால் அரசாட்சிச் செல்வம் உண்டாகும்; மகேஸ்வரனைப் போற்றினால் மங்கள சித்தி கிடைக்கும். ஜபத்தால் பாபநீக்கம், தியானத்தால் அனந்தப் பெறுதல் உண்டாகும்।

Verse 17

ॐ ज्योतिः स्वरूपमनादिमध्यमनुत्पाद्यमानमनुचार्यमाणाक्षरम् । सर्वभूतस्थितं शिवं सर्वयोगेश्वरं सर्वलोकेश्वरं मोहशोकहीनं महाज्ञानगम्यम्

ஓம்—ஒளியே தன் சொரூபமாகிய சிவனை வணங்குகிறேன்; அவர் ஆதியும் நடுவும் அற்றவர், பிறப்பற்றவர், அழிவற்ற அక్షரர்; எல்லா உயிர்களிலும் உறையும், எல்லா யோகங்களின் ஈசன், எல்லா உலகங்களின் ஈசன்; மயக்கமும் துயரும் அற்றவர், மகா ஞானத்தால் அடையத்தக்கவர்।

Verse 18

तत्र तीर्थे तु यो गत्वा स्नानं कुर्यान्नरेश्वर । अश्वमेधस्य यज्ञस्य फलं प्राप्नोति मानवः । एवम्भूतं न जानन्ति मोक्षापेक्षणिका नराः

மனிதரின் அரசே! அந்தத் தீர்த்தத்திற்குச் சென்று நீராடுபவன் அஸ்வமேத யாகத்தின் பலனைப் பெறுவான். ஆயினும் முக்தியை நாடுவோர் இத்தகைய உண்மையை அறியார்।

Verse 177

अध्याय

அத்தியாயம்—நூலில் அத்தியாயப் பிரிவைச் சுட்டும் கொலோபன் சொல்।