Adhyaya 174

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । गोपेश्वरं ततो गच्छेदुत्तरे नर्मदातटे । यत्र स्नानेन चैकेन मुच्यन्ते पातकैर्नराः

ஸ்ரீ மார்கண்டேயர் கூறினார்—பின்னர் நர்மதையின் வடகரையில் உள்ள கோபேஸ்வரத்திற்குச் செல்ல வேண்டும்; அங்கு ஒரே முறை நீராடினாலே மனிதர் பாவங்களிலிருந்து விடுபடுவர்।

Verse 2

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा कुरुते प्राणसंक्षयम् । बर्हियुक्तेन यानेन स गच्छेच्छिवमन्दिरे

அந்த தீர்த்தத்தில் நீராடி அங்கேயே உயிர் துறப்பவன், புனித பர்ஹி புல்லால் அலங்கரிக்கப்பட்ட வானூர்தியில் சிவன் திருவடித் தாமத்திற்குச் செல்கிறான்।

Verse 3

क्रीडित्वा सुचिरं कालं शिवलोके नराधिप । इह मानुष्यतां प्राप्य राजा भवति वीर्यवान्

மனுநாதனே! அவன் சிவலோகத்தில் நீண்ட காலம் இன்புற விளையாடி, பின்னர் இங்கு மனிதப் பிறவி பெற்று வல்லமைமிக்க அரசனாகிறான்।

Verse 4

हस्त्यश्वरथसम्पन्नो दासीदाससमन्वितः । पूज्यमानो नरेन्द्रैश्च जीवेद्वर्षशतं नरः

யானை, குதிரை, தேர்கள் நிறைந்த செல்வத்துடன், பணிப்பெண்கள் பணியாளர்கள் சூழ, பிற அரசர்களாலும் போற்றப்பட்டு, அந்த மனிதன் நூறு ஆண்டுகள் வாழ்வான்।

Verse 5

सम्प्राप्ते कार्त्तिके मासि नवम्यां शुक्लपक्षतः । सोपवासः शुचिर्भूत्वा दीपकांस्तत्र दापयेत्

கார்த்திக மாதம் வந்தபோது, சுக்கிலப் பக்ஷத்தின் நவமி நாளில் உபவாசம் இருந்து, தூய்மையடைந்து, அங்கே தீபங்களை ஏற்றச் செய்ய வேண்டும்।

Verse 6

गन्धपुष्पैः समभ्यर्च्य रात्रौ कुर्वीत जागरम् । तस्य यत्फलमुद्दिष्टं तच्छृणुष्व नराधिप

நறுமணப் பொருட்களாலும் மலர்களாலும் முறையாக அர்ச்சித்து, இரவில் ஜாகரணம் செய்ய வேண்டும். அரசே, இதற்குக் கூறப்பட்ட பலனை கேளும்।

Verse 7

यावत्पुण्यं फलं संख्या दीपकानां तथैव च । तावद्युगसहस्राणि शिवलोके महीयते

புண்ணியப் பலனின் அளவும், அர்ப்பணித்த தீபங்களின் எண்ணிக்கையும் எவ்வளவோ, அவ்வளவு ஆயிரம் யுகங்கள் சிவலோகத்தில் அவர் போற்றப்படுவார்।

Verse 8

तस्मिंस्तीर्थे तु राजेन्द्र लिङ्गपूरणकं विधिम् । तथैव पद्मकैश्चैव दधिभक्तैस्तथैव च

அரசே, அந்த தீர்த்தத்தில் ‘லிங்க-பூரண’ விதியைச் செய்ய வேண்டும்; மேலும் தாமரைகளை அர்ப்பணித்து, தயிர்-பக்தம் (தயிரும் சோறும்) நைவேத்யமாகச் செலுத்த வேண்டும்।

Verse 9

यस्तु कुर्यान्नरश्रेष्ठ तस्य पुण्यफलं शृणु । यावन्ति तिलसंख्यानि दधिभक्तं तथैव च

மனிதர்களில் சிறந்தவனே, இதைச் செய்பவனின் புண்ணியப் பலனை கேள்—அது எள்ளின் எண்ணிக்கையைப் போலவும், தயிர்-பக்தம் அர்ப்பணித்த பலனைப் போலவும் அளவற்றது என்று கூறப்படுகிறது।

Verse 10

पद्मसंख्या शिवे लोके मोदते कालमीप्सितम् । तस्मिंस्तीर्थे तु राजेन्द्र यत्किंचिद्दीयते नृप

அவன் தாமரைகளின் எண்ணிக்கையைப் போல அளக்கப்படும் விரும்பிய காலம்வரை சிவலோகத்தில் மகிழ்ந்து வாழ்கிறான். ஓ அரசர்களின் தலைவா, அந்தத் தீர்த்தத்தில், ஓ அரசே, எதுவாயினும்—எதைக் கொடுத்தாலும்—

Verse 11

सर्वं कोटिगुणं तस्य संख्यातुं वा न शक्यते । एवं ते कथितं सर्वं सर्वतीर्थमनुत्तमम्

அங்கே அது அனைத்தும் கோடிமடங்காகப் பெருகுகிறது; அதை எண்ணிக் கணிக்கவும் இயலாது. இவ்வாறு எல்லாத் தீர்த்தங்களிலும் ஒப்பற்ற அந்தத் தீர்த்தத்தின் அனைத்தையும் உனக்குச் சொன்னேன்.

Verse 174

अध्याय

அத்தியாயம். (இது அத்தியாயக் குறி/முடிவு-சுட்டி.)