
இந்த அதிகாரத்தில் உரையாடல் வடிவில் சுருக்கமான தீர்த்த உபதேசம் கூறப்படுகிறது. ஸ்ரீ மார்கண்டேயர் மகீபால அரசனை நோக்கி, மிகச் சிறந்த புனிதத் தலமாக விளங்கும் நர்மதேச்வர தீர்த்தத்திற்குச் செல்லுமாறு அறிவுறுத்தி அதன் மகிமையை எடுத்துரைக்கிறார். மையக் கருத்து மோட்சமும் பிராயச்சித்தமும் சார்ந்தது: அந்தத் தீர்த்தத்தில் ஸ்நானம் செய்பவன் எல்லாக் கில்பிஷங்களிலிருந்தும் (பாவ/தோஷ) விடுபடுகிறான். பின்னர் இறுதி பலன் குறித்து—அக்னியில் நுழைந்து மரணித்தாலும், நீரில் மரணித்தாலும், அல்லது ‘அனநாசக’ (அழிவில்லா/பலனற்ற) வகை மரணமாயினும், அவனுக்கு ‘அனிவர்த்திகா கதி’ (திரும்பாத பாதை) உண்டாகும்; இது சங்கரரின் முன் உபதேசம் எனச் சொல்லப்படுகிறது. இவ்வாறு சிவன்→விவரிப்பவர் என்ற அதிகாரத் தொடரால் தீர்த்தத்தின் தாரக மகிமை உறுதிப்படுகிறது।
Verse 1
श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेन्महीपाल नर्मदेश्वरमुत्तमम् । तत्र तीर्थे नरः स्नात्वा मुच्यते सर्वकिल्बिषैः
ஸ்ரீ மார்கண்டேயர் கூறினார்— ஓ மஹீபாலா! பின்னர் உத்தமமான நர்மதேச்வரத்திற்குச் செல்ல வேண்டும். அந்த தீர்த்தத்தில் நீராடினால் மனிதன் எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுபடுவான்.
Verse 2
अग्निप्रवेशश्च जलेऽथवा मृत्युरनाशके । अनिवर्तिका गतिस्तस्य यथा मे शङ्करोऽब्रवीत्
அக்னியில் புகுந்தாலும், நீரில் இறங்கினாலும், அல்லது அழிவில்லா இடத்தில் மரணம் வந்தாலும்— அவனுடைய பயணம் மீளாததாகிறது; எனக்கு சங்கரர் சொன்னதுபோல.
Verse 124
। अध्याय
இதி அத்தியாயம்.