Adhyaya 100

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेन्महीपाल तीर्थं परमरोचनम् । मार्कण्डेशमिति ख्यातं नर्मदादक्षिणे तटे

ஸ்ரீமார்கண்டேயர் கூறினார்— ஓ மஹீபாலா! பின்னர் நீ மிக ஒளிமிக்க தீர்த்தத்திற்குச் செல்வாயாக; அது ‘மார்கண்டேசம்’ எனப் புகழ்பெற்று, நர்மதையின் தென் கரையில் உள்ளது.

Verse 2

उत्तमं सर्वतीर्थानां गीर्वाणैर्वन्दितं शिवम् । गुह्याद्गुह्यतरं पुत्र नाख्यातं कस्यचिन्मया

மகனே! இது எல்லாத் தீர்த்தங்களிலும் சிறந்தது; சிவமயமானது; தேவர்களாலும் வணங்கப்படுவது. இது மறைவிலும் மறைவானது; இதுவரை நான் யாரிடமும் கூறவில்லை.

Verse 3

स्थापितं तु मया पूर्वं स्वर्गसोपानसंनिभम् । ज्ञानं तत्रैव मे जातं प्रसादाच्छङ्करस्य च

முன்னர் நான் இதை விண்ணுலகிற்குச் செல்லும் படிக்கட்டைப் போல நிறுவினேன். அங்கேயே சங்கரரின் அருளால் எனக்குள் ஞானம் உதித்தது.

Verse 4

अन्यस्तत्रैव यो गत्वा द्रुपदामन्तर्जले जपेत् । स पातकैरशेषश्च मुच्यते पाण्डुनन्दन

பாண்டுநந்தனே! யார் அங்கே சென்று த்ருபதாவின் உள்நீரில் ஜபம் செய்கிறாரோ, அவர் எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் முற்றிலும் விடுபடுகிறார்.

Verse 5

वाचिकैर्मानसैश्च वा कर्मजैरपि पातकैः । पिण्डिकां चाप्यवष्टभ्य याम्यामाशां च संस्थितः

வாக்கு, மனம் அல்லது செயல் காரணமான பாவங்களால் மாசுற்றிருந்தாலும், பிண்டிகையை ஆதாரமாகக் கொண்டு தென் திசை நோக்கி நிலைபெறும்வன்—

Verse 6

योजयेच्छूलिनं भक्त्या द्वात्रिंशद्बहुरूपिणम् । देहपाते शिवं गच्छेदिति मे निश्चयो नृप

பக்தியுடன் முப்பத்திரண்டு வடிவங்களாய் விளங்கும் திரிசூலதாரி சூலினனைத் தியானித்து ஒன்றுபட வேண்டும். உடல் வீழ்ந்தபின் சிவனை அடைவான்—அரசே, இது என் உறுதியான நிச்சயம்.

Verse 7

आज्येन बोधयेद्दीपमष्टम्यां निशि भारत । स्वर्गलोकमवाप्नोति इत्येवं शङ्करोऽब्रवीत्

பாரதா, அஷ்டமி இரவில் நெய்யால் விளக்கை ஏற்ற வேண்டும். அவன் ஸ்வர்கலோகத்தை அடைவான்—என்று சங்கரன் உரைத்தான்.

Verse 8

श्राद्धं तत्रैव यो भक्त्या कुर्वीत नृपनन्दन । पितरस्तस्य तृप्यन्ति यावदाभूतसम्प्लवम्

அரசகுமாரனே, அங்கே பக்தியுடன் சிராத்தம் செய்பவனின் பித்ருக்கள் பேர்பிரளயம் வரை திருப்தியாய் இருப்பர்.

Verse 9

इङ्गुदैर्बदरैर्बिल्वैरक्षतेन जलेन वा । तर्पयेत्तत्र यो वंश्यानाप्नुयाज्जन्मनः फलम्

அங்கே இங்குதப் பழம், பதரப் பழம், பில்வம், அல்லது அக்ஷதமும் நீரும் கொண்டு தன் வம்சப் பித்ருக்களுக்கு தர்ப்பணம் செய்பவன் பிறவியின் உண்மைப் பயனை அடைவான்.

Verse 100

। अध्याय

॥ இதி அத்தியாயம் ॥