Skanda Purana — Avanti Khanda, Shloka 4
नाशयतु दुरितमखिलं भूतं भव्यं भवच्च भुवि भविनाम् । सकलपवित्रि तव सुधा पुण्यजला नर्मदा भवति
nāśayatu duritamakhilaṃ bhūtaṃ bhavyaṃ bhavacca bhuvi bhavinām | sakalapavitri tava sudhā puṇyajalā narmadā bhavati
பூமியில் வாழ்வோரின் கடந்த, வருங்கால, நிகழ்காலம்—மூன்று காலங்களிலும் உண்டாகும் எல்லாத் துரிதம் (பாவம்) அவள் அழியச் செய்வாளாக। ஓ அனைத்தையும் புனிதப்படுத்துபவளே! உன் அமுதத்தன்மை கொண்ட சுதையே புண்ணிய நீராக நர்மதையாகிறது।
Sūta (deduced hymn-like praise continuing the opening)
Tirtha: Narmadā (Revā)
Type: river
Scene: Narmadā as a radiant stream of ‘nectar’: the water painted with a luminous sheen; three symbolic bands labeled past-present-future dissolving into the river; devotees on the bank performing saṅkalpa; the river-goddess pouring amṛta from a kalaśa into the flow.
FAQs
Divine grace can purify karma across time; Narmadā is revered as nectar-like sanctity made manifest.
Narmadā (Revā) as a purifying river-tīrtha whose waters embody sacred ‘sudhā’.
Not explicit; the verse supports practices centered on Narmadā’s holy water—snāna, ācamana, and reverent remembrance.