Shukla Yajur Veda — Adhyaya 7, Mantra 16
अ॒यं वे॒नश्चो॑दय॒त्पृश्नि॑गर्भा॒ ज्योति॑र्जरायू॒ रज॑सो वि॒माने॑ । इ॒मम॒पाᳪ सं॑ग॒मे सूर्य॑स्य॒ शिशुं॒ न विप्रा॑ म॒तिभी॑ रिहन्ति । उ॒प॒या॒मगृ॑हीतोऽसि॒ मर्का॑य त्वा
a̱yáṃ ve̱náś codáyat pṛ́śnigarbʰā̱ jyóti̱r jarāyū́ rájaso vimā́ne | imám apā́ṃ saṅgamé sū́ryasya śíśuṃ na víprā matíbʰī rihanti | upayā́magṛhīto'si márkāya tvā
இந்த வேனன் ப்ருஷ்ணி-கர்பமான (வண்ணமய கர்பமான) ஜ்யோதியைத் தூண்டுகிறான்—ஜராயு/ஆவரணத்துடன் கூடிய அந்த ஒளியை, ரஜஸ் (அந்தரிக்ஷம்) எனும் அளவிடப்பட்ட பகுதியில். நீர்களின் சங்கமத்தில், சூரியனின் சந்திப்பு-இடத்தில், விப்ரர்கள் அவனைப் பிள்ளையைப் போல, தங்கள் மதிகளால் நக்குவது போல (அன்புடன் அணுகி) இருக்கிறார்கள். ‘நீ உபயாம-கிரஹணத்தால் கிரஹிக்கப்பட்டவன்; மற்கா-க்காக (நான் உன்னை எடுக்கிறேன்).’
अ॒यम् । वे॒नः । चो॒द॒य॒त् । पृश्नि॑-ग॒र्भाः । ज्योति॑ः । ज॒रा॒यूः । रज॑सः । वि॒माने॑ । इ॒मम् । अ॒पाᳪ । सं॒ग॒मे । सूर्य॑स्य । शिशु॑म् । न । विप्रा॑ः । म॒तिभी॑ः । रि॒ह॒न्ति । उ॒प॒या॒म-गृ॑हीतः । अ॒सि॒ । मर्का॑य । त्वा॒