तस्य॑ व॒यᳪ सु॑म॒तौ य॒ज्ञिय॒स्यापि॑ भ॒द्रे सौ॑मन॒से स्या॑म । स सु॒त्रामा॒ स्ववाँ॒२ इन्द्रो॑ अ॒स्मे आ॒राच्चि॒द् द्वेष॑: सनु॒तर्यु॑योतु
tásya vayáṃ sumatáu yajñíyasyā́pi bhadré saumanasé syāma | sá sutrā́mā svávāṃ̐ índro asmē ārā́c cid dvéṣaḥ sanutáry uyotu ||
அந்த யஜ்ஞிய (வழிபடத்தக்க) ஒருவனின் ஸுமதி (நல்ல அருள்/நல்ல எண்ணம்) யில் நாம் நிலைத்திருப்போமாக; நன்மையான ஸௌமனஸ்யம் (சுப மனநிலை) யிலும் நாம் இருப்போமாக. அந்த ஸுத்ராமா, சுயபலமிக்க இந்திரன், எங்களிடமிருந்து வெறுப்பை—அருகிலிருந்து மட்டுமல்ல, தூரத்திலிருந்தே கூட—முழுமையாக அகற்றட்டும்.
तस्य । वयम् । सुमतौ । यज्ञियस्य । अपि । भद्रे । सौमनसे । स्याम । सः । सुत्रामा । स्ववान् । इन्द्रः । अस्मे । आरात् । चित् । द्वेषः । सनुतरि । युयोतु ।