इ॒मं दे॑वा असप॒त्नᳪ सु॑वध्वं मह॒ते क्ष॒त्राय॑ मह॒ते ज्यै॑ष्ठ्याय मह॒ते जान॑राज्या॒येन्द्र॑स्येन्द्रि॒याय॑ । इ॒मम॒मुष्य॑ पु॒त्रम॒मुष्यै॑ पु॒त्रमस्यै वि॒श ए॒ष वो॑ऽमी॒ राजा॒ सोमो॒ऽस्माकं॑ ब्राह्म॒णाना॒ᳪराजा॑
imáṃ devā asapátnaṃ suvadhvaṃ mahaté kṣatrā́ya mahaté jyáiṣṭhyāya mahaté jā́narājyāyéndrasya indriyā́ya | imám amúṣya putrám amúṣyai putrám asyai víśa eṣá vo ’mī rājā sómo ’smā́kaṃ brāhmaṇā́nāṃ rājā́
தேவர்களே, இவனை அஸபத்னம் (எதிரி/போட்டியாளர் அற்றவன்) ஆக்குங்கள்; மகத்தான க்ஷத்ரத்திற்காக, மகத்தான ஜ்யைஷ்ட்யம் (முதன்மை) பெற, மகத்தான ஜனராஜ்யம் (மக்கள்மேல் அரசாட்சி) பெற, மேலும் இந்திரனின் இந்திரியம் (பராக்கிரமம்) பெற அவனை வளப்படுத்துங்கள். இவன் அமுகனின் மகன், அமுகத் தாயின் மகன்—இவன் (உங்கள்) விஷ்களுக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்டவன்; இவனே உங்கள் அரசன். அரசன் சோமன்—அவரே எங்கள் பிராமணர்களின் அரசன்।
इमम् । देवाः । असपत्नम् । सुवध्वम् । महते । क्षत्राय । महते । ज्यैष्ठ्याय । महते । जान-राज्याय । इन्द्रस्य । इन्द्रियाय । इमम् । अमुष्य । पुत्रम् । अमुष्यै । पुत्रम् । अस्यै । विशः । एषः । वः । अमी । राजा । सोमः । अस्माकम् । ब्राह्मणानाम् । राजा