लिङ्ग-बेर-प्रतिष्ठाविधिः / The Procedure for Installing the Liṅga and the Bera (Icon)

Verse 1

श्रीकृष्ण उवाच । भगवञ्छ्रोतुमिच्छामि प्रतिष्ठाविधिमुत्तमम् । लिंगस्यापि च बेरस्य शिवेन विहितं यथा

ஸ்ரீகிருஷ்ணன் கூறினார்—பகவனே, லிங்கத்திற்கும் பேரம் (மூர்த்தி) என்பதற்கும் சிவன் விதித்துள்ள உத்தம பிரதிஷ்டை முறையை நான் கேட்க விரும்புகிறேன்.

Verse 2

उपमन्युरुवाच । अनात्मप्रतिकूले तु दिवसे शुक्लपक्षके । शिवशास्त्रोक्तमार्गेण कुर्याल्लिंगं प्रमाणवत्

உபமன்யு கூறினார்—ஆத்மாவிற்கு எதிராகாத (சுபமான) நாளில், சுக்லபட்சத்தில், சிவசாஸ்திரங்களில் கூறிய முறையின்படி சரியான அளவுடன் சிவலிங்கத்தை உருவாக்க வேண்டும்.

Verse 3

स्वीकृत्याथ शुभस्थानं भूपरीक्षां विधाय च । दशोपचारान्कुर्वीत लक्षणोद्धारपूर्वकान्

மங்களமான இடத்தைத் தேர்ந்து, நிலத்தை முறையாகப் பரிசோதித்து, இடத்தின் இலக்கணக் குறியிடலும் தயாரிப்பும் முதலாகிய பத்துவகை உபசாரங்களைச் செய்து, சிவபூஜைச் சடங்கை முறையாக நிறுவ வேண்டும்।

Verse 4

तेषां दशोपचाराणां पूर्वं पूज्य १ विनायकम् । स्थानशुद्ध्यादिकं कृत्वालिंगं स्नानालयं नयेत्

அந்த பத்து உபசாரங்களில் முதலில் விநாயகன் (கணேசன்) வழிபடப்பட வேண்டும். பின்னர் இடச் சுத்தி முதலியவற்றை செய்து சிவலிங்கத்தை ஸ்நான இடத்திற்குக் கொண்டு செல்ல வேண்டும்.

Verse 5

शलाकया कांचनया २ कुंकुमादिरसाक्तया । लक्षितं लक्षणं शिल्पशास्त्रेण विलिखेत्ततः

பின்னர் குங்குமம் முதலியவற்றின் ரசத்தில் தோய்த்த பொன் எழுத்தாணியால், சிற்பசாஸ்திர விதிப்படி குறிக்கப்பட்ட மங்கள லட்சணங்களை எழுதிக் குறிக்க வேண்டும்.

Verse 6

अष्टमृत्सलिलैर्वाथ पञ्चमृत्सलिलैस्तथा । लिङ्गं पिंडिकया सार्धं पञ्चगव्यैश्च शोधयेत्

எட்டு வகை புனித மண்ணுடன் கலந்த நீராலும், அதுபோல ஐந்து மண்ணுடன் கலந்த நீராலும், பீண்டிகையுடன் கூடிய சிவலிங்கத்தைச் சுத்தி செய்ய வேண்டும்; மேலும் பஞ்சகவ்யத்தாலும் தூய்மைப்படுத்த வேண்டும்.

Verse 7

सवेदिकं समभ्यर्च्य दिव्याद्यं तु जलाशयम् । नीत्वाधिवासयेत्तत्र लिंगं पिंडिकया सह

வேதிகையுடன் கூடிய நீர்த்தேக்கத்தை முறையாக அர்ச்சித்து, தெய்வீக (பூஜ்ய) நீரை எடுத்துக் கொண்டு, அங்கே பீண்டிகையுடன் சிவலிங்கத்திற்கு அதிவாசம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 8

अधिवासालये शुद्धे सर्वशोभासमन्विते । सतोरणे सावरणे दर्भमालासमावृते

தூய்மையான அதிவாச மண்டபத்தில்—எல்லா அழகுகளாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டு—மங்களத் தோரணம், உரிய வேலியமைப்புகள் உடன், புனித தர்பைப் புல் மாலைகளால் சுற்றிலும் சூழப்பட்ட நிலையில் (சடங்கு செய்யப்பட வேண்டும்).

Verse 9

दिग्गजाष्टकसंपन्ने दिक्पालाष्टघटान्विते । अष्टमंगलकैर्युक्ते कृतदिक्पालकार्चिते

அவ்விடம் எட்டு திசை யானைகளால் நிறைந்ததும், திக்பாலர்களின் எட்டு கலசங்களுடன் கூடியதும்; அஷ்டமங்கலச் சின்னங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டதும், திக்பாலர்களால் முறையாக அர்ச்சிக்கப்பட்டதும் ஆக இருந்தது।

Verse 10

तेजसं दारवं वापि कृत्वा पद्मासनांकितम् । विन्यसेन्मध्यतस्तत्र विपुलं पीठकालयम्

ஒளிவீசும் உலோகமோ அல்லது மரமோ கொண்டு, பத்மாசனச் சின்னம் பொறித்த மங்கள ஆசனத்தை அமைத்து, அதன் நடுவில் விசாலமான பீட ஆதாரத்தை நிறுவ வேண்டும்।

Verse 11

द्वारपालान्समभ्यर्च्य भद्रादींश्चतुरःक्रमात् । समुद्रश्च विभद्रश्च सुनंदश्च विनंदकः

பத்ர முதலிய நான்கு வாயில்காவலர்களை வரிசையாக முறையாகப் பூஜித்து—சமுத்ர, விபத்ர, சுநந்த, விநந்தக—(பக்தன் அடுத்த கிரியைக்கு செல்கின்றான்)।

Verse 12

स्नापयित्वा समभ्यर्च्य लिंगं वेदिकया सह । सकूर्चाभ्यां तु वस्त्राभ्यां समावेष्ट्यं समंततः

லிங்கத்தை வேதிகையுடன் ஸ்நானம் செய்து முறையாக அர்ச்சித்து, பின்னர் கூர்ச்ச எல்லையுள்ள இரண்டு துணிகளால் அதை எல்லாப் புறமும் சுற்றி மூட வேண்டும்।

Verse 13

प्रापय्य शनकैस्तोयं पीठिकोपरि शाययेत् । प्राक्शिरस्कमधःसूत्रं पिंडिकां चास्य पश्चिमे

மெதுவாக நீரை அர்ப்பணித்து அதை பீடிகையின் மேல் சயனிக்கச் செய்ய வேண்டும். அதன் தலை கிழக்குநோக்கி இருக்கட்டும்; சூத்திரம் கீழே வைக்கப்பட வேண்டும்; அதன் பிண்டிகை (ஆதாரம்) மேற்குப் புறத்தில் நிறுவப்பட வேண்டும்.

Verse 14

सर्वमंगलसंयुक्तं लिंगं तत्राधिवासयेत् । पञ्चरात्रं त्रिरात्रं वाप्येकरात्रमथापि वा

அங்கே எல்லா மங்களங்களும் நிறைந்த லிங்கத்திற்கு அதிவாசனம் (சடங்குடன் நிறுவல்) செய்ய வேண்டும். அதை ஐந்து இரவுகள், அல்லது மூன்று இரவுகள், அல்லது ஒரு இரவு கூட புனித வாசத்தில் வைத்திருக்க வேண்டும்.

Verse 15

विसृज्य पूजितं तत्र शोधयित्वा च पूर्ववत् । संपूज्योत्सवमार्गेण शयनालयमानयेत्

அங்கே நடைபெற்ற பூஜையை நிறைவு செய்து, முன்புபோல மீண்டும் சுத்திகரிக்க வேண்டும். பின்னர் உற்சவ முறையின்படி முறையாகப் பூஜித்து, (பிரதிஷ்டிக்கப்பட்ட சின்னம்/தெய்வம்) ஐ சயனாலயத்திற்கு அழைத்துச் செல்ல வேண்டும்.

Verse 16

तत्रापि शयनस्थानं कुर्यान्मंडलमध्यतः । शुद्धैर्जलैः स्नापयित्वा लिंगमभ्यर्चयेत्क्रमात्

அங்கேயும் மண்டலத்தின் நடுவில் சயன இடத்தை அமைக்க வேண்டும். தூய நீர்களால் லிங்கத்திற்கு ஸ்நானம் செய்து, விதிக்கிரமமாக லிங்கத்தை அர்ச்சிக்க வேண்டும்.

Verse 17

ऐशान्यां पद्ममालिख्य शुद्धलिप्ते महीतले । शिवकुंभं शोधयित्वा तत्रावाह्य शिवं यजेत्

ஈசான திசையில் சுத்தமாக லேபனம் செய்யப்பட்ட நிலத்தில் தாமரையை வரைய வேண்டும். சிவகும்பத்தை சுத்திகரித்து, அதில் பகவான் சிவனை ஆவாஹனம் செய்து, அவரை வழிபட வேண்டும்.

Verse 18

वेदीमध्ये सितं पद्मं परिकल्प्य विधानतः । तस्य पश्चिमतश्चापि चंडिकापद्ममालिखेत्

வேதியின் நடுவில் விதிப்படி வெண்மைக் தாமரையை அமைத்து; அதன் மேற்கில் சண்டிகையின் தாமரை ஆசனத்தையும் வரைய வேண்டும்।

Verse 19

क्षौमाद्यैर्वाहतैर्वस्त्रैः पुष्पैर्दर्भैरथापि वा । प्रकल्प्य शयनं तस्मिन्हेमपुष्पं विनिक्षिपेत्

சுத்தமாகக் கழுவிய க்ஷௌமம் முதலிய துணிகளால்—அல்லது மலர்களும் தர்ப்பையும் கொண்டு—புனித ஓய்விடத்தை அமைத்து; அந்தப் படுக்கையில் பொன் மலரை அர்ப்பணிக்க வேண்டும்।

Verse 20

तत्र लिंगं समानीय सर्वमंगलनिःस्वनैः । रक्तेन वस्त्रयुग्मेन सकूर्चेन समंततः

அங்கே மங்கள ஒலிகளும் ஜயகோஷங்களும் முழங்க சிவலிங்கத்தை கொண்டு வந்து; பின்னர் அதன் சுற்றிலும் எல்லாத் திசைகளிலும் கூர்ச்சத்துடன் சிவப்பு துணிகளின் ஜோடியை ஒழுங்காக அமைக்க வேண்டும்।

Verse 21

सह पिंडिकयावेष्ट्य शाययेच्च यथा पुरा । पुरस्तात्पद्ममालिख्य तद्दलेषु यथाक्रमम्

பிண்டிகையுடன் சேர்த்து அதைச் சுற்றி, முன்புபோலவே படுக்கையில் வைக்க வேண்டும். பின்னர் முன்னால் தாமரையை வரைத்து, அதன் இதழ்களில் வரிசைப்படி செயல்பட வேண்டும்।

Verse 22

विद्येशकलशान्न्यस्येन्मध्ये शैवीं च वर्धनीम् । परीत्य पद्मत्रितयं जुहुयुर्द्विजसत्तमाः

வித்யேச கலசங்களை வைத்து, நடுவில் சைவ ‘வர்தனீ’ பாத்திரத்தை நிறுவ வேண்டும். பின்னர் தாமரை-மூன்றையும் வலம் வந்து, சிறந்த த்விஜர்கள் அக்னியில் ஆஹுதிகளை அளிக்க வேண்டும்।

Verse 23

ते चाष्टमूर्तयः कल्प्याः पूर्वादिपरितः स्थिताः । चत्वारश्चाथ वा दिक्षु स्वध्येतारस्सजापकाः

கிழக்கு முதலான திசைகளிலிருந்து தொடங்கி அனைத்துத் திசைகளிலும் சூழ்ந்து நிற்கும் அந்த அஷ்டமூர்த்திகளை பக்தியுடன் தியானிக்க வேண்டும். மேலும் திசைகளில் நான்கு சேவகர்கள் உள்ளனர்—வேதஸ்வாத்யாயத்தில் ஈடுபட்டோர், ஜபத்தில் பராயணர்—அவர்கள் இடையறாது புனித ஜபத்தில் நிலைத்திருப்பர்.

Verse 24

जुहुयुस्ते विरंच्याद्याश्चतस्रो मूर्तयः स्मृताः । दैशिकः प्रथमं तेषामैशान्यां पश्चिमे ऽथ वा

விரஞ்சீ (பிரம்மா) முதலிய நான்கு மூர்த்திகள் நினைவில் கூறப்பட்டுள்ளன; அவை ஹோமத்தில் ஆஹுதிகளைச் செலுத்துகின்றன. அவற்றில் ‘தைசிக’—தீட்சை அளிக்கும் வழிகாட்டி ரூபம்—முதன்மையானது; அதை ஈசான (வடகிழக்கு) திசையில், அல்லது மேற்கில் நிறுவி வழிபட வேண்டும்.

Verse 25

प्रधानहोमं कुर्वीत सप्तद्रव्यैर्यथाक्रमम् । आचार्यात्पादमर्धं वा जुहुयुश्चापरे द्विजाः

ஏழு திரவியங்களைக் கொண்டு முறையின்படி பிரதான-ஹோமத்தைச் செய்ய வேண்டும். மேலும் சில த்விஜர்கள், ஆசாரியரிடமிருந்து பெற்ற விதிப்படி, கால் பங்கு அல்லது அரை பங்கையும் அக்னியில் ஆஹுதியாகச் செலுத்தலாம்.

Verse 26

प्रधानमेकमेवात्र जुहुयादथ वा गुरुः । पूर्वं पूर्णाहुतिं हुत्वा घृतेनाष्टोत्तरं शतम्

இங்கே பிரதான ஆஹுதியை ஒருமுறை மட்டும் செலுத்த வேண்டும்; அல்லது குருவே அதைச் செய்யலாம். முதலில் பூர்ணாஹுதியைச் செய்து, பின்னர் நெய்யால் நூற்று எட்டு ஆஹுதிகளை அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

Verse 27

मूर्ध्नि मूलेन लिंगस्य शिवहस्तं प्रविन्यसेत् । शतमर्धं तदर्धं वा क्रमाद्द्रव्यैश्च सप्तभिः

லிங்கத்தின் அடிப்பகுதியுடன் ஒத்தவாறு, மூலமந்திரத்துடன் தலைச்சிகரத்தில் ‘சிவஹஸ்தம்’ (சிவமுத்திரை) வைந்யாசம் செய்ய வேண்டும். பின்னர் ஏழு திரவியங்களால் முறையின்படி விதிவழியாக—முழு நூறு, அல்லது அதன் பாதி, அல்லது அதன் பாதியின் பாதி—செயலை நிறைவேற்ற வேண்டும்.

Verse 28

हुत्वाहुत्वा स्पृशेल्लिंगं वेदिकां च पुनः पुनः । पूर्णाहुतिं ततो हुत्वा क्रमाद्दद्याच्च दक्षिणाम्

மீண்டும் மீண்டும் ஆஹுதி அளித்து, லிங்கத்தையும் வேதிகையையும் பலமுறைத் தொட வேண்டும். பின்னர் பூர்ணாஹுதியை ஹோமம் செய்து, வரிசைப்படி நிர்ணயித்த தக்ஷிணையை அளிக்க வேண்டும்।

Verse 29

आचार्यात्पादमर्धं वा होत्ःणां स्थपतेरपि । तदर्धं देयमन्येभ्यः सदस्येभ्यश्च शक्तितः

உகந்த தக்ஷிணையில் இருந்து ஆசாரியருக்கு நான்கில் ஒரு பங்கு அல்லது அரைப் பங்கு அளிக்க வேண்டும்; அதுபோல ஹோத்ரு புரோகிதர்களுக்கும் ஸ்தபதிக்கும் அளிக்க வேண்டும். அந்தப் பங்கின் பாதியைத் தன் திறனுக்கேற்ப மற்ற ஊழியர்களுக்கும் சபை அறிஞர்களுக்கும் வழங்க வேண்டும்.

Verse 30

ततः श्वभ्रे वृषं हैमं कूर्चं वापि निवेश्य च । मृदंभसा पञ्चगव्यैः पुनः शुद्धजलेन च

பின்னர் ஒரு குழியில் பொன்னான வृषபத்தை அல்லது (சடங்கு) கூர்ச்சக் கட்டை நிறுவி, மண் மற்றும் நீரால், பஞ்சகவ்யத்தால், மேலும் மீண்டும் தூய நீரால் அதைச் சுத்திகரிக்க வேண்டும்.

Verse 31

शोधितां चंदनालिप्तां श्वभ्रे ब्रह्मशिलां क्षिपेत् । करन्यासं ततः कृत्वा नवभिः शक्तिनामभिः

சுத்திகரித்து சந்தனப் பூச்சு செய்த பிரம்மசிலையை குழியில் இட வேண்டும். பின்னர் கரந்யாசம் செய்து, ஒன்பது சக்திகளின் நாமங்களால் கைகளைத் தெய்வீகமாகப் புனிதப்படுத்த வேண்டும்.

Verse 32

हरितालादिधातूंश्च बीजगंधौषधैरपि । शिवशास्त्रोक्तविधिना क्षिपेद्ब्रह्मशिलोपरि

ஹரிதாலம் முதலிய தாதுக்கள், விதைகள், நறுமணப் பொருட்கள், மருந்து மூலிகைகள் ஆகியவற்றையும்—சிவ சாஸ்திரத்தில் கூறிய முறையின்படி—பிரம்மசிலையின் மேல் வைக்க வேண்டும்.

Verse 33

प्रतिलिंगं तु संस्थाप्य क्षीरं वृक्षसमुद्भवम् । स्थितं बुद्ध्वा तदुत्सृज्य लिंगं ब्रह्मशिलोपरि

பிரதிலிங்கத்தை நிறுவி அதன்மேல் மரத்திலிருந்து உண்டாகும் க்ஷீரச் சாறை அர்ப்பணிக்க வேண்டும். அது நிலைத்தது என அறிந்து அதை விட்டு, பிரம்மசிலா கல்லின் மேல் லிங்கத்தை பிரதிஷ்டை செய்ய வேண்டும்.

Verse 34

प्रागुदक्प्रवरां किंचित्स्थापयेन्मूलविद्यया । पिंडिकां चाथ संयोज्य शाक्तं मूलमनुस्मरन्

மூலவித்யை (அடிப்படை மந்திரம்) கொண்டு அதை சிறிது கிழக்கு மற்றும் வடக்கு நோக்கி சாய்வாக நிறுவ வேண்டும். பின்னர் பிண்டிகையை இணைத்து, சாக்த மூலமந்திரத்தை உள்ளத்தில் நினைவு கொள்ள வேண்டும்.

Verse 35

बन्धनं बंधकद्रव्यैः कृत्वा स्थानं विशोध्य च । दत्त्वा चार्घ्यं च पुष्पाणि कुर्युर्यवनिकां पुनः

பந்தனப் பொருட்களால் கட்டுப்பாட்டை செய்து இடத்தைத் தூய்மைப்படுத்த வேண்டும். அர்க்யமும் மலர்களும் அர்ப்பணித்து, மீண்டும் யவனிகை (திரை)யை உரிய இடத்தில் அமைக்க வேண்டும்.

Verse 36

यथायोग्यं निषेकादि लिंगस्य पुरतस्तदा । आनीय शयनस्थानात्कलशान्विन्यसेत्क्रमात्

அப்போது லிங்கத்தின் முன் முறையாக நிஷேகம் முதலான ஆரம்பச் சடங்குகளைச் செய்ய வேண்டும். மேலும் ஓய்விடத்திலிருந்து கலசங்களை கொண்டு வந்து வரிசையாக அமைக்க வேண்டும்.

Verse 37

महापूजामथारभ्य संपूज्य कलशान्दश । शिवमंत्रमनुस्मृत्य शिवकुंभजलांतरे

மகாபூஜையைத் தொடங்கி பத்து கலசங்களையும் முறையாகப் பூஜிக்க வேண்டும். சிவமந்திரத்தை நினைத்து, சிவகும்பத்தின் நீருக்குள் (அதன்) ந்யாசம்/புனிதச் சஞ்சாரம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 38

अंगुष्ठानामिकायोगादादाय तमुदीरयेत् । न्यसेदीशानभागस्य मध्ये लिंगस्य मंत्रवित्

அங்குஷ்டமும் மோதிர விரலும் சேர்த்து அதனை எடுத்துக் கொண்டு மந்திரம் உச்சரிக்க வேண்டும்; பின்னர் மந்திரவித் சாதகர் ஈசானப் பகுதியில், லிங்கத்தின் நடுவில் அதனை ந்யாசமாக நிறுவ வேண்டும்.

Verse 39

शक्तिं न्यसेत्तथा विद्यां विद्येशांश्च यथाक्रमम् । लिङ्गमूले शिवजलैस्ततो लिंगं निषेचयेत्

பின்னர் முறையே சக்தி, வித்யா, வித்யேசர்கள் ஆகியோரின் ந்யாசத்தைச் செய்ய வேண்டும். அதன் பின் லிங்கத்தின் அடிப்பகுதியில் சிவஜலத்தால் லிங்கத்தைச் சிந்தி அபிஷேகம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 40

वर्धन्यां पिंडिकालिंगं विद्येशकलशैः पुनः । अभिषिच्यासनं पश्चादाधाराद्यं प्रकल्पयेत्

வர்தனியில் பிண்டிகையுடன் லிங்கத்தை நிறுவி, வித்யேஸ்வரருக்குரிய கலசங்களின் புனித நீரால் மீண்டும் அபிஷேகம் செய்ய வேண்டும். பின்னர் ஆசனத்தை அமைத்து, ஆதாரம் முதலிய ஆதார அமைப்புகளை முறையாகச் செய்ய வேண்டும்.

Verse 41

कृत्वा पञ्चकलान्यासं दीप्तं लिंगमनुस्मरेत् । आवाहयेच्छिवौ साक्षात्प्राञ्जलिः प्रागुदङ्मुखः

பஞ்சகலா ந்யாசத்தை செய்து, ஒளிவீசும் லிங்கத்தை மனத்தில் தியானிக்க வேண்டும். கைகூப்பி, கிழக்கு அல்லது வடக்கு நோக்கி நின்று, நேரடியாக சிவனை ஆவாஹனம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 42

सर्वाभरणशोभाढ्यं सर्वमंगलनिस्वनैः । ब्रह्मविष्णुमहेशार्कशक्राद्यैर्देवदानवैः

அது எல்லா ஆபரணங்களின் அழகால் ஒளிர்ந்து, எல்லா மங்கள ஒலிகளாலும் முழங்கியது—அங்கே பிரம்மா, விஷ்ணு, மகேசன், சூரியன், இந்திரன் முதலிய தேவர்கள், தானவர்களும் கூட சூழ்ந்திருந்தனர்.

Verse 43

आनंदक्लिन्नसर्वांगैर्विन्यस्तांजलिमस्तकैः । स्तुवद्भिरेव नृत्यद्भिर्नामद्भिरभितो वृतम्

ஆனந்தத்தில் நனைந்த உடலங்கங்களுடன் பக்தர்கள் தலைமேல் அஞ்சலி வைத்து, எல்லாத் திசைகளிலும் சூழ்ந்து நின்றனர். சிலர் ஸ்தோத்திரம் பாடினர், சிலர் நடனம் ஆடினர், மற்றோர் சிலர் வணங்கினர்—அனைவரும் பரமசிவனை ஆராதித்தனர்।

Verse 44

ततः पञ्चोपचारांश्च कृत्वा पूजां समापयेत् । नातः परतरः कश्चिद्विधिः पञ्चोपचारकात्

அதன்பின் பஞ்சோபசாரங்களைச் செய்து பூஜையை நிறைவு செய்ய வேண்டும். பஞ்சோபசார முறையைவிட உயர்ந்த விதி வேறில்லை।

Verse 45

प्रतिष्ठां लिंगवत्कुर्यात्प्रतिमास्वपि सर्वतः । लक्षणोद्धारसमये कार्यं नयनमोचनम्

பிரதிமைகளுக்கும் எல்லாச் சூழலிலும் சிவலிங்கத்திற்குச் செய்வதுபோலவே பிரதிஷ்டை செய்ய வேண்டும். மேலும் லக்ஷணோத்தாரத்தின் போது ‘நயனமோசனம்’ (கண்கள் திறத்தல்) சடங்கு அவசியம் செய்யப்பட வேண்டும்।

Verse 46

जलाधिवासे शयने शाययेत्तान्त्वधोमुखीम् । कुम्भोदशायितां मंत्रैर्हृदि तां सन्नियोजयेत्

ஜலாதிவாசத்தின் போது அந்தத் தந்து (புனித நூல்) யாகச் சயனத்தில் முகம் கீழாகப் படுக்கவைக்க வேண்டும். பின்னர் கும்பநீரில் சயனப்படுத்தி, மந்திரங்களால் அதை இதயத்தில் உறுதியாக நிறுவ வேண்டும்।

Verse 47

कृतालयां परामाहुः प्रतिष्ठामकृतालयात् । शक्तः कृतालयः पश्चात्प्रतिष्ठाविधिमाचरेत्

முழுமையாக அமைந்த ஆலயத்தில் செய்யப்படும் பிரதிஷ்டை, இன்னும் முறையாக அமைக்கப்படாத ஆலயத்தில் செய்யப்படுவதைக் காட்டிலும் உயர்ந்தது என்று அவர்கள் கூறுகின்றனர். ஆகவே ஆலயம் முறையாக நிறைவுற்ற பின், இயலுமாயின் அதன் பின்னர் பிரதிஷ்டை விதியை நடத்த வேண்டும்.

Verse 48

अशक्तश्चेत्प्रतिष्ठाप्य लिंगं बेरमथापि वा । शक्तेरनुगुणं पश्चात्प्रकुर्वीत शिवालयम्

முதலில் கோவில் கட்ட இயலாதவர், முதலில் சிவலிங்கம் அல்லது விக்ரகம் (பேர) பிரதிஷ்டை செய்ய வேண்டும். பின்னர் தன் ஆற்றலுக்கேற்ப சிவாலயம் அமைக்க வேண்டும்.

Verse 49

गृहार्चां च पुनर्वक्ष्ये प्रतिष्ठाविधिमुत्तमम् । कृत्वा कनीयसंबेरं लिंगं वा लक्षणान्वितम्

வீட்டு ஆராதனைக்கான பிரதிஷ்டையின் சிறந்த முறையை மீண்டும் கூறுகிறேன். சாஸ்திர லட்சணங்களுடன் கூடிய சிறிய விக்ரகம் (பேர) அல்லது சிவலிங்கம் செய்து (பிரதிஷ்டை செய்ய வேண்டும்).

Verse 50

अयने चोत्तरे प्राप्ते शुक्लपक्शे शुभे दिने । देवीं कृत्वा शुभे देशे तत्राब्जं पूर्ववल्लिखेत्

உத்தராயணம் வந்தபோது, சுக்லபட்சத்தின் நன்னாளில், புனித இடத்தில் தேவியை நிறுவி; அங்கே முன்புபோல் தாமரை யந்திரத்தை வரைய வேண்டும்.

Verse 51

विकीर्य पत्रपुष्पाद्यैर्मध्ये कुंभं निधाय च । परितस्तस्य चतुरः कलशान् दिक्षु विन्यसेत्

இலை, மலர் முதலியவற்றைத் தூவி, நடுவில் கும்பத்தை நிறுவ வேண்டும்; அதன் சுற்றிலும் நான்கு திசைகளில் நான்கு கலசங்களை அமைக்க வேண்டும்.

Verse 52

पञ्च ब्रह्माणि तद्बीजैस्तेषु पञ्चसु पञ्चभिः । न्यस्य संपूज्य मुद्रादि दर्शयित्वाभिरक्ष्य च

ஐந்து பிரம்ம மந்திரங்களை அவற்றின் பீஜங்களுடன் ஐந்து இடங்களில் ஐந்து ந்யாசங்களால் நிறுவி முழுமையாகப் பூஜிக்க வேண்டும். பின்னர் முத்திரைகள் முதலிய சடங்கு குறிகளை காட்டி, அபிரக்ஷை முறையால் பாதுகாப்பு செய்ய வேண்டும்.

Verse 53

विशोध्य लिंगं बेरं वा मृत्तोयाद्यैर्यथा पुरा । स्थापयेत्पुष्पसंछन्नमुत्तरस्थे वरासने

மண், நீர் முதலியவற்றால் பழம்படி லிங்கம் அல்லது பேரம் (விக்ரகம்) ஆகியவற்றைத் தூய்மைப்படுத்தி, மலர்களால் மூடி, வடதிசையில் அமைந்த சிறந்த ஆசனத்தில் நிறுவ வேண்டும்।

Verse 54

निधाय पुष्पं शिरसि प्रोक्षयेत्प्रोक्षणीजलैः । समभ्यर्च्य पुनः पुष्पैर्जयशब्दादिपूर्वकम्

தலையில் ஒரு மலரை வைத்து, ப்ரோக்ஷணீ நீரால் தெளிக்க வேண்டும். பின்னர் மீண்டும் மலர்களால் முறையாக அர்ச்சித்து, ‘ஜய’ முதலிய மங்கள முழக்கங்களுடன் செயலைத் தொடர வேண்டும்।

Verse 55

कुम्भैरीशानविद्यांतैः स्नापयेन्मूलविद्यया । ततः पञ्चकलान्यासं कृत्वा पूजां च पूर्ववत्

கும்பங்களின் நீரால் அபிஷேகம் செய்து, இறுதியில் ஈசான-வித்யா மந்திரத்தைச் சொல்லி, மூல-வித்யாவால் விதியை நிறைவேற்ற வேண்டும். பின்னர் பஞ்சகலா ந்யாசம் செய்து, முன்புபோல் பூஜை செய்ய வேண்டும்।

Verse 56

नित्यमाराधयेत्तत्र देव्या देवं त्रिलोचनम् । एकमेवाथ वा कुंभं मूर्तिमन्त्रसमन्वितम्

அங்கே தினமும் தேவியுடன் கூடிய திரிலோசனன் (சிவன்) ஐ ஆராதிக்க வேண்டும். அல்லது மூர்த்தி-பாவமும் மந்திரமும் உடைய ஒரே கும்பத்தையே பூஜிக்கலாம்।

Verse 57

न्यस्य पद्मांतरे सर्वं शेषं पूर्ववदाचरेत् । अत्यंतोपहतं लिंगं विशोध्य स्थापयेत्पुनः

அனைத்தையும் பத்ம-யந்திரத்தின் உள்ளே ந்யாசம் செய்து, மீதியுள்ள கிரியைகளை முன்புபோலச் செய்ய வேண்டும். லிங்கம் மிகுந்த சேதமடைந்திருந்தால், அதை நன்கு சுத்திகரித்து மீண்டும் நிறுவ வேண்டும்.

Verse 58

संप्रोक्षयेदुपहतमनागुपहतं यजेत् । लिंगानि बाणसंज्ञानि स्थापनीयानि वा न वा

சேதமடைந்திருந்தால் சம்ப்ரோக்ஷணம் செய்து சுத்தி செய்ய வேண்டும்; சேதமில்லையெனில் வழிபாட்டைத் தொடர வேண்டும். ‘பாண-லிங்கம்’ எனப்படும் லிங்கங்களை நிறுவலாம்; அல்லது நிறுவாமலேயே வழிபடலாம்.

Verse 59

तानि पूर्वं शिवेनैव संस्कृतानि यतस्ततः । शेषाणि स्थापनीयानि यानि दृष्टानि बाणवत्

அவை முன்பே சிவனால் தக்க முறையில் ஸம்ஸ்கரிக்கப்பட்டு (புனிதப்படுத்தப்பட்டு) இருந்தன. மீதமுள்ளவை அம்புகள் போலச் சிதறிக் கிடப்பதாகக் காணப்பட்டால், அவற்றைச் சேர்த்து உரிய இடங்களில் நிறுவ வேண்டும்.

Verse 60

स्वयमुद्भूतलिंगे च दिव्ये चार्षे तथैव च । अपीठे पीठमावेश्य कृत्वा संप्रोक्षणं विधिम्

ஸ்வயம்பூ லிங்கம், அதுபோல திவ்யமும் ஆರ್ಷமும் (ரிஷி நிறுவிய) லிங்கமும்—பீடம் இல்லையெனில் முதலில் பீடத்தை அமைத்து விதிப்படி சம்ப்ரோக்ஷணத்தைச் செய்ய வேண்டும்.

Verse 61

यजेत्तत्र शिवं तेषां प्रतिष्ठा न विधीयते । दग्धं श्लथं क्षतांगं च क्षिपेल्लिंगं जलाशये

அங்கே அவற்றின் அருகில் சிவனை வழிபட வேண்டும்; அவற்றுக்கு (புதிய) பிரதிஷ்டை விதிக்கப்படவில்லை. ஆனால் லிங்கம் எரிந்ததாயோ, தளர்ந்ததாயோ, உடைந்த உறுப்புடையதாயோ இருந்தால், அதை நீர்த்தடாகத்தில் விட வேண்டும்.

Verse 62

संधानयोग्यं संधाय प्रतिष्ठाविधिमाचरेत् । बेराद्वा विकलाल्लिंगाद्देवपूजापुरस्सरम्

இணைக்கத் தகுந்ததை முறையாக இணைத்து, பின்னர் பிரதிஷ்டா விதியைச் செய்ய வேண்டும். அது விக்ரகம் (பேர) ஆக இருந்தாலும், அல்லது குறைபட்ட லிங்கமாக இருந்தாலும்—முதலில் தேவாதிதேவன் சிவனின் பூஜையை முன்னோடியாகச் செய்து இச்சடங்கை நிறைவேற்ற வேண்டும்.

Verse 63

उद्वास्य हृदि संधानं त्यागं वा युक्तमाचरेत् । एकाहपूजाविहतौ कुर्याद्द्विगुणमर्चनम्

ஆவாஹிக்கப்பட்ட சன்னிதியை விதிப்படி உத்வாசனம் செய்து, பின்னர் இதயத்தில் சம்புவை நிலைநிறுத்தி தியானிக்க வேண்டும்; அல்லது யுக்தியுடன் தியாகத்தை மேற்கொள்ள வேண்டும். ஒரு நாள் நித்திய பூஜை தவறினால், பிராயச்சித்தமும் மீள்நிறுவலும் கருதி இருமடங்கு அர்ச்சனை செய்ய வேண்டும்.

Verse 64

द्विरात्रे च महापूजां संप्रोक्षणमतः परम् । मासादूर्ध्वमनेकाहं पूजा यदि विहन्यते

பூஜை இரண்டு இரவுகள் தடைப்பட்டால், மகாபூஜை செய்து அதன் பின் விதிப்படி சம்ப்ரோக்ஷணம் செய்ய வேண்டும். ஆனால் ஒரு மாதம் கடந்த பின் பல நாட்கள் பூஜை முறிந்திருந்தால், நியமப்படி (முழுமையாக) மீள்நிறுவல் செய்ய வேண்டும்.

Verse 65

प्रतिष्ठा प्रोच्यते कैश्चित्कैश्चित्संप्रोक्षणक्रमः । संप्रोक्षणे तु लिंगादेर्देवमुद्वास्य पूर्ववत्

சிலர் இச்சடங்கை ‘பிரதிஷ்டை’ எனவும், சிலர் ‘சம்ப்ரோக்ஷண முறை’ எனவும் கூறுவர். சம்ப்ரோக்ஷணத்தில் லிங்கம் முதலியவற்றிலிருந்து தேவனை முன் கூறிய விதிப்படி உத்வாசனம் செய்து, பின்னர் சுத்திகரணச் செயலை நடத்த வேண்டும்.

Verse 66

अष्टपञ्चक्रमेणैव स्नापयित्वा मृदंभसा । गवां रसैश्च संस्नाप्य दर्भतोयैर्विशोध्य च

அஷ்ட-பஞ்ச முறையின்படி முதலில் மண் கலந்த நீரால் ஸ்நாபனம் செய்ய வேண்டும். பின்னர் கோரசங்களால் (பஞ்சகவ்யம் முதலியவை) மீண்டும் ஸ்நாபனம் செய்து, இறுதியில் தர்பைச் சுத்திகரித்த நீரால் பரிசுத்தம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 67

प्रोक्षयेत्प्रोक्षणीतोयैर्मूलेनाष्टोत्तरं शतम् । सपुष्पं सकुशं पाणिं न्यस्य लिंगस्य मस्तके

ப்ரோக்ஷணத்திற்குரிய புனித நீரால் சிவலிங்கத்தைத் தெளித்து, மூலமந்திரத்தை நூற்றெட்டு முறை ஜபிக்க வேண்டும். பின்னர் மலரும் குசப்புல்லும் கொண்ட கையை லிங்கத்தின் உச்சியில் வைக்க வேண்டும்.

Verse 68

पञ्चवारं जपेन्मूलमष्टोत्तरशतं ततः । ततो मूलेन मूर्धादिपीठांतं संस्पृशेदपि

மூலமந்திரத்தை ஐந்து முறை ஜபித்து, பின்னர் அதையே நூற்று எட்டு முறை ஜபிக்க வேண்டும். அதன் பின் அதே மூலமந்திரத்தை உச்சரித்தபடியே தலை முதல் இறுதி பீடம் வரை உடலின் புனித பீடங்களைத் தொட வேண்டும்—இவ்வாறு சிவபூஜைக்காக தேகம் ஸம்ஸ்காரம் பெறுகிறது।

Verse 69

पूजां च महतीं कुर्याद्देवमावाह्य पूर्ववत् । अलब्धे स्थापिते लिंगे शिवस्थाने जले ऽथ वा

முன்னைப்போல தேவனை ஆவாஹனம் செய்து மிகச் சிறப்பான பூஜை செய்ய வேண்டும். பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்ட லிங்கம் கிடைக்காவிட்டால், சிவஸ்தலத்தில் அல்லது நீரில்கூட பூஜை செய்யலாம்।

Verse 70

वह्नौ रवौ तथा व्योम्नि भगवंतं शिवं यजेत्

அக்னியில், சூரியனில், மேலும் விரிந்த ஆகாயத்திலும் பகவான் சிவனை வழிபட வேண்டும்।