पञ्चावरणमार्गस्थं योगेश्वरस्तोत्रम् (Pañcāvaraṇa-mārga Stotra to Yogeśvara Śiva)

Verse 1

उपमन्युरुवाच । स्तोत्रं वक्ष्यामि ते कृष्ण पञ्चावरणमार्गतः । योगेश्वरमिदं पुण्यं कर्म येन समाप्यते

உபமன்யு கூறினார்—ஓ கிருஷ்ணா, பஞ்சாவரண மார்க்கத்தின் படி உனக்கு ஒரு ஸ்தோத்திரத்தை உரைப்பேன். இது யோகேஸ்வரன் சிவனின் புனித உபதேசம்; இதனால் விரதங்களும் சாதனைகளும் கர்மங்களும் உண்மையாக நிறைவு பெறும்.

Verse 2

जय जय जगदेकनाथ शंभो प्रकृतिमनोहर नित्यचित्स्वभाव । अतिगतकलुषप्रपञ्चवाचामपि मनसां पदवीमतीततत्त्वम्

ஜெய ஜெய, ஓ உலகின் ஒரே நாதனே சம்போ! பிரகிருதியையும் கவரும், நித்திய சைதன்யமே இயல்பானவனே. மாசுற்ற ப்ரபஞ்சப் பெருக்கைத் தாண்டி, வாக்கும் மனமும் எட்டாத பரதத்துவம் நீயே.

Verse 3

स्वभावनिर्मलाभोग जय सुन्दरचेष्टित । स्वात्मतुल्यमहाशक्ते जय शुद्धगुणार्णव

ஜெயம்—உன் இயல்பு நிர்மலம், உன் ஆனந்த அனுபவம் தூய்மை; ஜெயம்—உன் செயல்கள் பேரழகு. ஜெயம், ஓ உன் ஆத்மத்துக்கு இணையான மகாசக்தியே! ஜெயம், ஓ தூய குணங்களின் கடலே!

Verse 4

अनन्तकांतिसंपन्न जयासदृशविग्रह । अतर्क्यमहिमाधार जयानाकुलमंगल

அனந்த ஒளியால் நிறைந்த ஆண்டவனே, வெற்றியே போன்ற திருமேனியனே; சிந்திக்க இயலா மகிமையின் ஆதாரமே—நீர் வெற்றியில் கலங்காத மங்கள மூர்த்தி।

Verse 5

निरंजन निराधार जय निष्कारणोदय । निरन्तरपरानन्द जय निर्वृतिकारण

ஜயம் உமக்கே, நிரஞ்சனனே; ஆதாரமற்ற சுயம்புவே. காரணமின்றி வெளிப்படும் உமக்கு ஜயம். இடையறா பரமானந்தமே, ஜயம்; நிர்வாண-மோட்சத்தின் காரணமே, ஜயம்.

Verse 6

जयातिपरमैश्वर्य जयातिकरुणास्पद । जय स्वतंत्रसर्वस्व जयासदृशवैभव

ஜயம் உமக்கே, உமது பரம ஐஸ்வரியம் ஒப்பற்றது; ஜயம், நீரே கருணையின் தாமம். ஜயம், நீர் முழு சுதந்திரனும் அனைத்தின் அனைத்துமாய் இருப்பவர்; ஜயம், உமது வைபவம் இணையற்றது.

Verse 7

जयावृतमहाविश्व जयानावृत केनचित् । जयोत्तर समस्तस्य जयात्यन्तनिरुत्तर

நீரே ஜயஸ்வரூபன்; மகாவுலகை மூடுபவர்; ஆனால் எதுவும் உம்மை மூடாது. அனைத்தின்மேலும் உன்னத வெற்றி நீரே; உமது ஜயம் பரமம், ஒப்பற்றது.

Verse 8

जयाद्भुत जयाक्षुद्र जयाक्षत जयाव्यय । जयामेय जयामाय जयाभाव जयामल

ஜயம், அதிசயனே; ஜயம், அக்க்ஷுத்ரனே—என்றும் சிறுமையற்றவனே. ஜயம், அக்க்ஷதனே—காயமற்றவனே. ஜயம், அவ்யயனே—அழிவிலி. ஜயம், அமேயனே—அளவிலி. ஜயம், அமாயனே—மாயைக்கு அப்பாற்பட்டவனே. ஜயம், அபாவாதீத சத்தே. ஜயம், அமலனே—மாசற்றவனே.

Verse 9

महाभुज महासार महागुण महाकथ । महाबल महामाय महारस महारथ

மகாபுஜனே! மகாசாரமே! மகாகுணநிறைந்தவனே! மகாகதைகளின் மூலமே! மகாபலனே! மகாமாயை வடிவனே! மகாரசம் (பரமானந்தம்) நிறைந்தவனே! மகாரதனே (ஒப்பற்ற வீரனே)!

Verse 10

नमः परमदेवाय नमः परमहेतवे । नमश्शिवाय शांताय नमश्शिवतराय ते

பரமதேவனுக்கு நமஸ்காரம், பரம காரணத்துக்கு நமஸ்காரம். அமைதிச் சிவனுக்கு நமஸ்காரம்; எல்லாவற்றிலும் மேலான சிவமயமான (பரம மங்களமான) உமக்கு நமஸ்காரம்.

Verse 11

त्वदधीनमिदं कृत्स्नं जगद्धि ससुरासुरम् । अतस्त्वद्विहितामाज्ञां क्षमते को ऽतिवर्तितुम्

எம்பெருமானே! தேவர்கள் அசுரர்கள் உடனான இந்த முழு உலகமும் உமது ஆட்சிக்குள் உள்ளது. ஆகவே நீர் விதித்த ஆணையை மீற வல்லவர் யார்?

Verse 13

अयं पुनर्जनो नित्यं भवदेकसमाश्रयः । भवानतो ऽनुगृह्यास्मै प्रार्थितं संप्रयच्छतु

இவன் எப்போதும் உம்மை ஒருவரையே சரணாகக் கொள்கிறான். ஆகவே ஆண்டவனே, கருணையால் அவனுக்கு அருள் செய்து, அவன் வேண்டியதை முழுமையாக அளிப்பீராக.

Verse 14

जयांबिके जगन्मातर्जय सर्वजगन्मयि । जयानवधिकैश्वर्ये जयानुपमविग्रहे

ஜயம் உனக்கே, அம்பிகையே, உலகமாதாவே! ஜயம் உனக்கே, அனைத்துலகிலும் நிறைந்தவளே! ஜயம் உனக்கே, எல்லையற்ற ஐஸ்வர்யமுடையவளே! ஜயம் உனக்கே, ஒப்பற்ற தெய்வத் திருமேனியுடையவளே!

Verse 15

जय वाङ्मनसातीते जयाचिद्ध्वांतभंजिके । जय जन्मजराहीने जय कालोत्तरोत्तरे

வாக்கும் மனமும் எட்டாதவளே, ஜயம்! அறியாமை இருளைச் சிதைப்பவளே, ஜயம்! பிறப்பும் முதுமையும் அற்றவளே, ஜயம்! காலத்திற்கும் அப்பாற்பட்ட பரம்பொருளே, ஜயம்!

Verse 16

जयानेकविधानस्थे जय विश्वेश्वरप्रिये । जय विश्वसुराराध्ये जय विश्वविजृंभिणि

பல விதங்களில் நிலைபெற்றவளே, ஜயம்! விஸ்வேஸ்வரனின் பிரியையே, ஜயம்! உலகத் தேவர்கள் அனைவரும் ஆராதிக்கும் தெய்வமே, ஜயம்! முழு பிரபஞ்சமாய் விரிந்து நிற்பவளே, ஜயம்!

Verse 17

जय मंगलदिव्यांगि जय मंगलदीपिके । जय मंगलचारित्रे जय मंगलदायिनि

வெற்றி உனக்கே, ஓ மங்களமயமான தெய்வீக அங்கங்களையுடையவளே! வெற்றி உனக்கே, ஓ மங்களத் தீபிகையே! வெற்றி உனக்கே, ஓ மங்களச் சரிதையுடையவளே! வெற்றி உனக்கே, ஓ மங்களம் அருள்பவளே!

Verse 18

नमः परमकल्याणगुणसंचयमूर्तये । त्वत्तः खलु समुत्पन्नं जगत्त्वय्येव लीयते

பரம மங்கள குணங்களின் நிதியாகிய திருமேனியுடைய உமக்கு நமஸ்காரம். உண்மையாக உம்மிடமிருந்தே இவ்வுலகம் தோன்றி, உம்மிடமே லயமாகிறது.

Verse 19

त्वद्विनातः फलं दातुमीश्वरोपि न शक्नुयात् । जन्मप्रभृति देवेशि जनोयं त्वदुपाश्रितः

ஹே தேவேசி தேவியே! உம்மை இன்றி பலன் அளிக்க ஈசுவரனும் இயலார். பிறப்பிலிருந்தே இவ்வுலக மக்கள் அனைவரும் உம்மையே சரணடைந்துள்ளனர்.

Verse 20

अतो ऽस्य तव भक्तस्य निर्वर्तय मनोरथम् । पञ्चवक्त्रो दशभुजः शुद्धस्फटिकसन्निभः

ஆகையால் உமது இந்த பக்தனின் மனோரதத்தை நிறைவேற்றுவீராக; (அவன்) ஆண்டவனை ஐந்து முகங்களும் பத்து கரங்களும் உடைய, தூய ஸ்படிகம் போல் ஒளிரும் வெளிப்பட்ட ரூபமாகக் காண்கிறான்।

Verse 21

भक्त्या मयार्चितो मह्यं प्रार्थितं शं प्रयच्छतु । सदाशिवांकमारूढा शक्तिरिच्छा शिवाह्वया

நான் பக்தியுடன் ஆராதித்து வேண்டிய அந்த மங்களகரமான ஷம்பு எனக்கு நலத்தை அருள்வாராக. சதாசிவனின் மடியில் அமர்ந்த ‘சிவா’ எனப் புகழ்பெற்ற இச்சா-சக்தி விளங்குகின்றாள்.

Verse 22

जननी सर्वलोकानां प्रयच्छतु मनोरथम् । शिवयोर्दयिता पुत्रौ देवौ हेरंबषण्मुखौ

அனைத்து உலகங்களின் ஜனனியான தேவி பக்தர்களின் மனோரதங்களை நிறைவேற்றுவாளாக. சிவ-பார்வதிக்கு அன்பான இரு தெய்வப் புதல்வர்கள்—ஹேரம்பன் (கணேசன்) மற்றும் ஷண்முகன் (கார்த்திகேயன்).

Verse 23

शिवानुभावौ सर्वज्ञौ शिवज्ञानामृताशिनौ । तृप्तौ परस्परं स्निग्धौ शिवाभ्यां नित्यसत्कृतौ

அவர்கள் இருவரும் சிவானுபவத்தில் நிலைபெற்று, அனைத்தும் அறிந்தவர்களாய், சிவஞான அமிர்தத்தால் போஷிக்கப்பட்டவர்கள். எப்போதும் திருப்தியுடன், பரஸ்பர அன்புடன், சிவனாலும் அவரது சக்தியாலும் இடையறாது போற்றப்பட்டனர்.

Verse 24

सत्कृतौ च सदा देवौ ब्रह्माद्यैस्त्रिदशैरपि । सर्वलोकपरित्राणं कर्तुमभ्युदितौ सदा

அந்த இரு தேவங்களும் பிரம்மா முதலிய தேவர்களாலும் எப்போதும் போற்றப்பட்டனர்; எல்லா உலகங்களையும் காக்கும் பணிக்குத் தொடர்ந்து எழுந்து நிற்பவர்கள் ஆவர்।

Verse 25

स्वेच्छावतारं कुर्वंतौ स्वांशभेदैरनेकशः । ताविमौ शिवयोः पार्श्वे नित्यमित्थं मयार्चितौ

அவர்கள் தம் இச்சையால் அவதாரம் எடுத்து, தம் அங்கங்களின் பல்வேறு பகிர்வுகளால் பல ரூபங்களாக வெளிப்படுகின்றனர்; அந்த இருவரும் சிவனின் பக்கத்தில் நித்தம் இருப்பர்—இவ்விதமே நான் அவர்களை இடையறாது அர்ச்சிக்கிறேன்।

Verse 26

तयोराज्ञां पुरस्कृत्य प्रार्थितं मे प्रयच्छताम् । शुद्धस्फटिकसंकाशमीशानाख्यं सदाशिवम्

அந்த இருவரின் ஆணையை முன்னிறுத்தி, நான் வேண்டிய வரத்தை அருள்வீராக—தூய ஸ்படிகம் போல் ஒளிரும் ‘ஈசான’ எனப்படும் சதாசிவனை.

Verse 27

मूर्धाभिमानिनी मूर्तिः शिवस्य परमात्मनः । शिवार्चनरतं शांतं शांत्यतीतं मखास्थितम्

இது பரமாத்மா சிவனின் மூர்த்தி; தலைக்கு அதிஷ்டானமாகவும் ‘அபிமானினி’யாகவும் இருப்பது. சிவார்ச்சனையில் ஈடுபட்டது, அமைதியானது, அமைதியையும் கடந்தது; யாகத்தில் நிலைத்திருந்தும் பந்தமற்றது.

Verse 28

पञ्चाक्षरांतिमं बीजं कलाभिः पञ्चभिर्युतम् । प्रथमावरणे पूर्वं शक्त्या सह समर्चितम्

பஞ்சாக்ஷரி மந்திரத்தின் இறுதி பீஜாக்ஷரம், ஐந்து கலைகளால் யுக்தமாய், முதல் ஆவரணத்தில் முதலில் சக்தியுடன் சேர்ந்து முறையாக அர்ச்சிக்கப்படுகிறது।

Verse 29

पवित्रं परमं ब्रह्म प्रार्थितं मे प्रयच्छतु । बालसूर्यप्रतीकाशं पुरुषाख्यं पुरातनम्

மிகப் புனிதமான பரபிரம்மம் என் வேண்டுதலை அருள்க. புதிதாய் உதிக்கும் சூரியன் போல் ஒளிரும் அந்த ஆதிப் ‘புருஷன்’ எனக்கு அருள் புரிவானாக.

Verse 30

पूर्ववक्त्राभिमानं च शिवस्य परमेष्ठिनः । शांत्यात्मकं मरुत्संस्थं शम्भोः पादार्चने रतम्

பரமேஷ்டியான சிவனின் கிழக்கு முகத்தின் ஆதிக்க ‘அஹம்’ அவரே—சாந்தி-சொரூபன், மருத் மண்டலத்தில் நிலைபெற்றவன், சாம்புவின் திருவடிப் பூஜையில் எப்போதும் ஈடுபடுவான்.

Verse 31

प्रथमं शिवबीजेषु कलासु च चतुष्कलम् । पूर्वभागे मया भक्त्या शक्त्या सह समर्चितम्

சிவ-பீஜங்களிலும் கலைகளிலும் முதலில், கிழக்கு பகுதியில் உள்ள சதுஷ்கலத்தை நான் பக்தியுடன்—சக்தியோடு சேர்ந்து—முறையாக ஆராதித்தேன்.

Verse 32

पवित्रं परमं ब्रह्म प्रार्थितं मे प्रयच्छतु । अञ्जनादिप्रतीकाशमघोरं घोरविग्रहम्

மிகப் புனிதமான பரபிரம்மம் என் வேண்டுதலை அருள்க. அஞ்சனம் போல் கருமையாக ஒளிரும் அந்த அகோரன்—பந்தங்களை அழிக்கக் கோர வடிவம் தரிப்பவன்—எனக்கு அருள் புரிவானாக.

Verse 33

देवस्य दक्षिणं वक्त्रं देवदेवपदार्चकम् । विद्यापादं समारूढं वह्निमण्डलमध्यगम्

தேவனின் தெற்கு முகம்—தேவர்களின் தேவனின் திருவடிகளை ஆராதிப்பது—வித்யா பாதத்தில் ஏறி, அக்னி மண்டலத்தின் நடுவில் நிலைபெற்றுள்ளது.

Verse 34

द्वितीयं शिवबीजेषु कलास्वष्टकलान्वितम् । शंभोर्दक्षिणदिग्भागे शक्त्या सह समर्चितम्

சிவ பீஜமந்திரங்களில் இரண்டாவது பீஜம் அஷ்டகலையால் நிறைந்தது. ஶம்புவின் தென் திசைப் பகுதியில் சக்தியுடன் சேர்த்து அதை முறையாக ஆராதிக்க வேண்டும்.

Verse 35

पवित्रं मध्यमं ब्रह्म प्रार्थितं मे प्रयच्छतु । कुंकुमक्षोदसंकाशं वामाख्यं वरवेषधृक्

நான் வேண்டிய அந்தப் புனிதமான நடுநிலைப் பிரம்மம் என் வேண்டுதலை அருள்வானாக. அவர் குங்குமத் தூள்போல் ஒளிவிடுபவர்; ‘வாம’ எனப் பெயர்பெற்றவர்; மங்களமான சிறந்த ஆடை அணிந்தவர்.

Verse 36

वक्त्रमुत्तरमीशस्य प्रतिष्ठायां प्रतिष्ठितम् । वारिमंडलमध्यस्थं महादेवार्चने रतम्

ஈசனின் வடமுகம் பிரதிஷ்டைச் சடங்கில் நிறுவப்படுகிறது. அது நீர்மண்டலத்தின் நடுவில் தங்கி மகாதேவனின் ஆராதனையில் ஈடுபட்டிருக்கும்.

Verse 37

तुरीयं शिवबीजेषु त्रयोदशकलान्वितम् । देवस्योत्तरदिग्भागे शक्त्या सह समर्चितम्

சிவ பீஜமந்திரங்களில் ‘துரீய’ எனும் நான்காவது பீஜம் பதின்மூன்று கலையால் நிறைந்தது. தேவனின் வட திசைப் பகுதியில் சக்தியுடன் சேர்த்து அதை முறையாக ஆராதிக்க வேண்டும்.

Verse 38

पवित्रं परमं ब्रह्म प्रार्थितं मे प्रयच्छतु । शंखकुंदेंदुधवलं संध्याख्यं सौम्यलक्षणम्

மிகப் புனிதமான பரபிரம்மம், நான் வேண்டியதை எனக்கு அருள்வதாக. சங்கு, குந்து மலர், நிலா போன்ற வெண்மையுடன் ‘சந்த்யா’ எனப் பெயர்பெற்று, மென்மையும் மங்கள லட்சணங்களும் உடையவன்.

Verse 39

शिवस्य पश्चिमं वक्त्रं शिवपादार्चने रतम् । निवृत्तिपदनिष्ठं च पृथिव्यां समवस्थितम्

சிவனின் மேற்கு முகம் சிவபாத ஆராதனையில் ஈடுபட்டது. அது ‘நிவ்ருத்தி’ நிலையிலே நிலைத்து, ப்ருத்வி தத்துவத்தில் நிறுவப்பட்டுள்ளது.

Verse 40

तृतीयं शिवबीजेषु कलाभिश्चाष्टभिर्युतम् । देवस्य पश्चिमे भागे शक्त्या सह समर्चितम्

சிவ-பீஜங்களில் மூன்றாவது, எட்டு கலைகளால் கூடியது; தேவனின் மேற்கு பக்கத்தில் சக்தியுடன் சேர்த்து முறையாக ஆராதிக்கப்பட வேண்டும்.

Verse 41

पवित्रं परमं ब्रह्म प्रार्थितं मे प्रयच्छतु । शिवस्य तु शिवायाश्च हृन्मूर्तिशिवभाविते

மிகப் புனிதமான பரபிரம்மம் நான் வேண்டிய வரத்தை அருளட்டும். சிவன் மற்றும் சிவையின் இதயமூர்த்தியே, சிவபாவம் நிறைந்தவளே!

Verse 42

तयोराज्ञां पुरस्कृत्य ते मे कामं प्रयच्छताम् । शिवस्य च शिवायाश्च शिखामूर्तिशिवाश्रिते

அவர்களின் ஆணையை முதன்மையாகக் கொண்டு, அவர்கள் என் வேண்டுதலை அருளட்டும். சிவன்-சிவைக்கு உரிய சிகாமூர்த்தியே, சிவனில் சரணடைந்தவளே!

Verse 43

सत्कृत्य शिवयोराज्ञां ते मे कामं प्रयच्छताम् । शिवस्य च शिवायाश्च वर्मणा शिवभाविते

சிவன்-சிவையின் ஆணையை மதித்து அவர்கள் என் வேண்டுதலை அருளட்டும். சிவன்-சிவையின் காவல் கவசத்தால் சூழப்பட்டு, சிவபாவம் நிறைந்தவளே!

Verse 44

सत्कृत्य शिवयोराज्ञां ते मे कामं प्रयच्छताम् । शिवस्य च शिवायाश्च नेत्रमूर्तिशिवाश्रिते

சிவனும் சிவையும் அளித்த ஆணையை பக்தியுடன் போற்றி, அவர்கள் எனக்கு வேண்டிய வரத்தை அருள்வாராக. சிவன்-சிவையின் நேத்ரமூர்த்தியாகிய சிவத்தில் தங்கியிருப்பவளே/அவனே, உமக்கு வணக்கம்.

Verse 45

सत्कृत्य शिवयोराज्ञां ते मे कामं प्रयच्छताम् । अस्त्रमूर्ती च शिवयोर्नित्यमर्चनतत्परे

சிவ-சிவையின் ஆணையை பக்தியுடன் போற்றி, அவர்கள் எனது விருப்பத்தை அருள்வாராக. மேலும் அஸ்திரமூர்த்தியாகிய சிவனை நான் எப்போதும் இடையறாது வழிபடுவதில் பற்றுடையவனாக இருப்பேனாக.

Verse 46

सत्कृत्य शिवयोराज्ञां ते मे कामं प्रयच्छताम् । वामौ ज्येष्ठस्तथा रुद्रः कालो विकरणस्तथा

இரு சிவரின் (சிவன்-சிவையின்) ஆணையை முறையாகப் போற்றி ஏற்று, அவர்கள் எனது விருப்ப வரத்தை அருள்வாராக—வாமன், ஜ்யேஷ்டன், ருத்ரன், காலன், விகரணன்.

Verse 47

बलो विकरणश्चैव बलप्रमथनः परः । सर्वभूतस्य दमनस्तादृशाश्चाष्टशक्तयः

பலா, விகரணன், உன்னத பலப்ரமதனன்; மேலும் எல்லா உயிர்களையும் அடக்கும் தமனா—இவ்வாறே அந்த (சிவனின்) அஷ்டசக்திகள்.

Verse 48

प्रार्थितं मे प्रयच्छंतु शिवयोरेव शासनात् । अथानंतश्च सूक्ष्मश्च शिवश्चाप्येकनेत्रकः

சிவன்-சிவையின் கட்டளையாலேயே அவர்கள் நான் வேண்டிய வரத்தை அருள்வாராக. அப்பொழுது அந்தத் தத்துவம் அனந்தமும், சூக்ஷ்மமும், மேலும் ஒருகண்ணுடைய ஆண்டவனாகிய சிவனே ஆகும்.

Verse 49

एक रुद्राख्यमर्तिश्च श्रीकण्ठश्च शिखंडकः । तथाष्टौ शक्तयस्तेषां द्वितीयावरणे ऽर्चिताः

ஒன்று ‘ருத்ர’ எனப்படும் மூர்த்தி; அதுபோல ‘ஸ்ரீகண்ட’ மற்றும் ‘சிகண்டக’ என்பவர்களும் உள்ளனர். அவர்களுடைய எட்டு சக்திகளும் இரண்டாம் ஆவரணத்தில் வழிபடப்படுகின்றன.

Verse 50

ते मे कामं प्रयच्छंतु शिवयोरेव शासनात् । भवाद्या मूर्तयश्चाष्टौ तासामपि च शक्तयः

சிவ-சக்தியின் கட்டளையினாலே, பவ முதலான எட்டு மூர்த்திகளும் அவரவர் சக்திகளும் எனக்கு வேண்டிய வரத்தை அருள்வாராக.

Verse 51

महादेवादयश्चान्ये तथैकादशमूर्तयः । शक्तिभिस्सहितास्सर्वे तृतीयावरणे स्थिताः

மகாதேவன் முதலான பிற தெய்வரூபங்களும், மேலும் ஏகாதச மூர்த்திகளும்—அனைவரும் அவரவர் சக்திகளுடன் மூன்றாம் ஆவரணத்தில் நிலைகொண்டுள்ளனர்.

Verse 52

सत्कृत्य शिवयोराज्ञां दिशंतु फलमीप्सितम् । वृक्षराजो महातेजा महामेघसमस्वनः

சிவனின் ஆணையை முறையாகப் போற்றி, மாபெரும் ஒளியுடன் மகாமேகம்போல் முழங்கும் மரங்களின் அரசன் எனக்கு வேண்டிய பலனை அருள்வானாக.

Verse 53

मेरुमंदरकैलासहिमाद्रिशिखरोपमः । सिताभ्रशिखराकारः ककुदा परिशोभितः

அவன் மேரு, மந்தர, கைலாச, இமயத்தின் உச்சிகள்போல்—வெண்மேகச் சிகர வடிவமாய், ஒளிவீசும் ககுதம் (கூம்பு) கொண்டு அழகுற்றான்.

Verse 54

महाभोगींद्रकल्पेन वालेन च विराजितः । रक्तास्यशृंगचरणौ रक्तप्रायविलोचनः

மகாநாகராஜனை ஒத்த பெரும் வாலால் அவன் ஒளிர்ந்தான். அவனது வாய், கொம்புகள், கால்கள் செந்நிறமாய்; கண்கள் பெரும்பாலும் முழுவதும் கருஞ்சிவப்பாய் இருந்தன.

Verse 55

पीवरोन्नतसर्वांगस्सुचारुगमनोज्ज्वलः । प्रशस्तलक्षणः श्रीमान्प्रज्वलन्मणिभूषणः

அவனது உடல் முழுதும் பூரணமும் ஒழுங்கும் உயர்வும் கொண்டது; அவன் நடை அழகும் ஒளியும் உடையது. புகழத்தக்க நற்குறிகளால் விளங்கும், செல்வமிகு அவன், தீப்பொறிபோல் ஒளிரும் மணியாபரணங்களால் பிரகாசித்தான்.

Verse 56

शिवप्रियः शिवासक्तः शिवयोर्ध्वजवाहनः । तथा तच्चरणन्यासपावितापरविग्रहः

அவன் சிவனுக்கு அன்பானவன், சிவனில் முழுமையாக ஈடுபட்டவன்; சிவத்வஜத்தை ஏந்துபவன். மேலும் சிவனின் திருவடிகள் பதிந்ததனால் அவன் முழு உருவமும் பரமப் புனிதமடைந்தது.

Verse 57

गोराजपुरुषः श्रीमाञ्छ्रीमच्छूलवरायुधः । तयोराज्ञां पुरस्कृत्य स मे कामं प्रयच्छतु

ஒளிமிகு கோராஜபுருஷன்—மிகச் சிறந்த ஆயுதமாகப் பிரகாசிக்கும் திரிசூலத்தைத் தாங்குபவன்—அந்த தெய்வத் தம்பதியின் ஆணையை முன்னிறுத்தி எனக்கு வேண்டிய வரத்தை அருள்வானாக.

Verse 58

नन्दीश्वरो महातेजा नगेन्द्रतनयात्मजः । सनारायणकैर्देवैर्नित्यमभ्यर्च्य वंदितः

நந்தீஸ்வரர் மகாதேஜஸ்வி; மலைராஜனின் மகளால் பிறந்தவர்; நாராயணனுடன் தேவர்கள் அவரை எப்போதும் அர்ச்சித்து வணங்குகின்றனர்।

Verse 59

शर्वस्यांतःपुरद्वारि सार्धं परिजनैः स्थितः । सर्वेश्वरसमप्रख्यस्सर्वासुरविमर्दनः

சர்வன் (சிவன்) அந்தப்புர வாயிலில் அவன் பரிவாரங்களுடன் நின்றான். எல்லோருக்கும் ஈசனான பரமேசுவரனைப் போல ஒளிர்ந்து, அனைத்து அசுரக் கூட்டங்களையும் நசுக்கும் வீரனாய் தோன்றினான்.

Verse 60

सर्वेषां शिवधर्माणामध्यक्षत्वे ऽभिषेचितः । शिवप्रियश्शिवासक्तश्श्रीमच्छूलवरायुधः

அவன் எல்லா சிவதர்மங்களின் மேற்பார்வையாளனாக அபிஷேகிக்கப்பட்டான்—சிவனுக்கு அன்பானவன், சிவனில் முழுமையாக ஈடுபட்டவன், சிறந்த ஆயுதமான திரிசூலத்தைத் தாங்கி ஒளிர்வான்।

Verse 61

शिवाश्रितेषु संसक्तस्त्वनुरक्तश्च तैरपि । सत्कृत्य शिवयोराज्ञां स मे कामं प्रयच्छतु

சிவனைச் சரணடைந்தவர்களிடம் அன்புடன் இணைந்தவனும், அவர்களாலும் அன்புடன் போற்றப்படுபவனும்—சிவனின் ஆணையை மதித்து எனக்கு வேண்டிய வரத்தை அருள்வானாக।

Verse 62

महाकालो महाबाहुर्महादेव इवापरः । महादेवाश्रितानां १ तु नित्यमेवाभिरक्षतु

மகாபாகு மகாகாலன்—மற்றொரு மகாதேவன் போல—மகாதேவனைச் சரணடைந்தவர்களை எப்போதும் காத்தருள்வானாக।

Verse 63

शिवप्रियः शिवासक्तश्शिवयोरर्चकस्सदा । सत्कृत्य शिवयोराज्ञां स मे दिशतु कांक्षितम्

சிவனுக்கு அன்பானவன், சிவனில் ஆழ்ந்தவன், சிவ-சிவை தெய்வத் தம்பதியரின் எப்போதும் ஆராதகர்—அவர் சிவ-சிவையின் ஆணையை மதித்து எனக்குக் கோரிய வரத்தை அருள்வாராக।

Verse 64

तयोराज्ञां पुरस्कृत्य स मे कामं प्रयच्छतु । ब्रह्माणी चैव माहेशी कौमारी वैष्णवी तथा

அவ்விருவரின் ஆணையை முன்னிறுத்தி அவர் என் விருப்பத்தை அருள்வாராக. அதுபோல பிரஹ்மாணி, மாஹேசி, கௌமாரி, வைஷ்ணவி ஆகியோரும் (ஒப்புதல் அளித்து) துணைபுரிவாராக.

Verse 65

वाराही चैव माहेंद्री चामुंडा चंडविक्रमा । एता वै मातरः सप्त सर्वलोकस्य मातरः

வாராஹி, மாஹேந்திரி, சண்டவிக்ரமா சாமுண்டா—இவர்களே உண்மையில் சப்த மாதர்கள்; எல்லா உலகங்களின் தாய்மார்கள்.

Verse 66

प्रार्थितं मे प्रयच्छंतु परमेश्वरशासनात् । मत्तमातंगवदनो गंगोमाशंकरात्मजः

பரமேஸ்வரனின் ஆணையால் அவர்கள் நான் வேண்டிய வரத்தை அருள்வாராக—கங்கை, உமா, சங்கரரின் புதல்வன்; மதமத்த யானை போன்ற முகத்தையுடையவன்.

Verse 67

आकाशदेहो दिग्बाहुस्सोमसूर्याग्निलोचनः । ऐरावतादिभिर्दिव्यैर्दिग्गजैर्नित्यमर्चितः

ஆகாயமே அவருடைய உடல்; திசைகளே அவருடைய கரங்கள்; சந்திரன், சூரியன், அக்னி ஆகியவையே அவருடைய கண்கள். ஐராவதம் முதலான திவ்ய திக்குயானைகளால் அவர் எப்போதும் வழிபடப்படுகிறார்.

Verse 68

शिवज्ञानमदोद्भिन्नर्स्त्रिदशानामविघ्नकृत् । विघ्नकृच्चासुरादीनां विघ्नेशः शिवभावितः

சிவஞானத்தின் பேரானந்த மயக்கத்தால் உயர்ந்த அவர், தேவர்களுக்கு தடைகளை நீக்குபவராகிறார்; ஆனால் அசுரர் முதலியோருக்கு தடைகளை ஏற்படுத்துபவராகவும் ஆவார்—இவ்விக்னேசர் எப்போதும் சிவசக்தியால் நிறைந்தவர்.

Verse 69

सत्कृत्य शिवयोराज्ञां स मे दिशतु कांक्षितम् । षण्मुखश्शिवसम्भूतः शक्तिवज्रधरः प्रभुः

சிவனின் ஆணையை பக்தியுடன் போற்றி, அந்த ஆண்டவன்—சிவனில் இருந்து தோன்றிய ஷண்முகன், வேலும் வஜ்ரமும் தாங்கியவன்—எனக்கு வேண்டிய வரத்தை அருள்வானாக।

Verse 70

अग्नेश्च तनयो देवो ह्यपर्णातनयः पुनः । गंगायाश्च गणांबायाः कृत्तिकानां तथैव च

அந்த தேவன் அக்னியின் மகனெனவும், மீண்டும் அபர்ணை (பார்வதி) மகனெனவும் கூறப்படுகிறார். அதுபோல கங்கை, கணாம்பா (கணங்களின் தாய்) மற்றும் க்ருத்திகைகளிடமிருந்தும் பிறந்தவனெனவும் சொல்லப்படுகிறார்.

Verse 71

विशाखेन च शाखेन नैगमेयेन चावृतः । इंद्रजिच्चंद्रसेनानीस्तारकासुरजित्तथा

அவர் விசாகன், சாகன், நைகமேயன் ஆகியோரால் சூழப்பட்டிருந்தார்; அதுபோல இந்திரஜித், சந்திரசேனானி, தாரகாசுரஜித் ஆகியோரும் (அவருடன் இருந்தனர்).

Verse 72

शैलानां मेरुमुख्यानां वेधकश्च स्वतेजसा । तप्तचामीकरप्रख्यः शतपत्रदलेक्षणः

அவர் தம் இயல்பான தேஜஸால் மேரு முதலிய மலைகளையும் துளைத்திட வல்லவர். உருகிய பொன்னென ஒளிர்ந்து, அவரது கண்கள் நூறிதழ் தாமரையின் இதழ்களைப் போன்றன.

Verse 73

कुमारस्सुकुमाराणां रूपोदाहरणं महत् । शिवप्रियः शिवासक्तः शिवपदार्चकस्सदा

குமாரன் மென்மையுடையோரில் மகத்தான அழகின் முன்மாதிரி. அவர் சிவனுக்குப் பிரியன், சிவனில் பற்றுடையவன், என்றும் சிவபாதங்களை வழிபடுபவன்.

Verse 74

सत्कृत्य शिवयोराज्ञां स मे दिशतु कांक्षितम् । ज्येष्ठा वरिष्ठा वरदा शिवयोर्यजनेरता

சிவன்-சக்தியின் ஆணையை முறையாக மதித்து, அவள் எனக்கு வேண்டியதை அருள்வாளாக—அவள் மூத்தவள், சிறந்தவள், வரமளிப்பவள், சிவ-சக்தி யாகத்தில் ஈடுபட்டவள்.

Verse 75

तयोराज्ञां पुरस्कृत्य सा मे दिशतु कांक्षितम् । त्रैलोक्यवंदिता साक्षादुल्काकारा गणांबिका

அவ்விருவரின் ஆணையை முன்னிறுத்தி, அவள் எனக்கு வேண்டிய வரத்தை அருள்வாளாக. மூவுலகமும் போற்றும், உல்கை போன்ற வடிவில் நேரில் தோன்றிய கணாம்பிகை.

Verse 76

जगत्सृष्टिविवृद्ध्यर्थं ब्रह्मणा ऽभ्यर्थिता शिवात् । शिवायाः प्रविभक्ताया भ्रुवोरन्तरनिस्सृताः

உலகின் படைப்பு மற்றும் வளர்ச்சிக்காக பிரம்மா சிவனை வேண்டினார்; அப்போது வேறுபட்ட வடிவில் வெளிப்பட்ட சிவையின் புருவங்களின் நடுவிலிருந்து அவை வெளிப்பட்டன.

Verse 77

दक्षायणी सती मेना तथा हैमवती ह्युमा । कौशिक्याश्चैव जननी भद्रकाल्यास्तथैव च

அவள் தக்ஷாயணீ சதி; அவளே மேனா, ஹிமவானின் மகளான உமா. அவளே கௌசிகியின் தாய்; அதுபோல பத்திரகாளியின் தாயும் அவளே.

Verse 78

अपर्णायाश्च जननी पाटलायास्तथैव च । शिवार्चनरता नित्यं रुद्राणी रुद्रवल्लभा

அவள் அபர்ணாவிற்கும், அதுபோல பாடலாவிற்கும் தாயாவாள். எப்போதும் சிவார்ச்சனையில் ஈடுபடும் அவள் ருத்ராணி—ருத்ரனின் பிரியமானவள்.

Verse 79

सत्कृट्य शिवयोराज्ञां सा मे दिशतु कांक्षितम् । चंडः सर्वगणेशानः शंभोर्वदनसंभवः

சிவனும் தெய்வத் தம்பதியும் அளித்த ஆணையை மரியாதையுடன் ஏற்று, அவள் எனக்கு வேண்டிய வரத்தை அருளட்டும். சண்டன்—அனைத்து கணங்களின் தலைவன்—சம்புவின் முகத்திலிருந்து தோன்றினான்.

Verse 80

सत्कृत्य शिवयोराज्ञां स मे दिशतु कांक्षितम् । पिंगलो गणपः श्रीमाञ्छिवासक्तः शिवप्रियः

சிவனும் தேவியும் அளித்த ஆணையை பக்தியுடன் ஏற்று, பிங்கலன் எனும் அந்தப் புகழ்மிக்க கணபதி—சிவனில் பற்றுடையவன், சிவனுக்கு அன்பானவன்—எனக்கு வேண்டியதை அருளட்டும்.

Verse 81

आज्ञया शिवयोरेव स मे कामं प्रयच्छतु । भृंगीशो नाम गणपः शिवराधनतत्परः

சிவனும் தேவியும் அளிக்கும் ஆணையினாலேயே அவன் என் வேண்டுதலை நிறைவேற்றட்டும். ப்ருங்கீசன் எனும் கணபதி சிவாராதனையில் முழுமையாக ஈடுபட்டவன்.

Verse 82

सम्बन्धसामान्यविवक्षया कर्मणि पष्ठी । प्रयच्छतु स मे कामं पत्युराज्ञा पुरःसरम् । वीरभद्रो महातेजा हिमकुंदेंदुसन्निभः

இங்கே செயலை ஒட்டி பொதுவான தொடர்பு பொருளில் ஷஷ்டி வேற்றுமை பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது. என் ஆண்டவனின் ஆணையை முன்னிலைப்படுத்தி, மகாதேஜஸ்வியான வீரபத்ரன் எனக்கு வேண்டிய பயனை அருளட்டும்; அவர் பனி, குந்தமலர், நிலா போன்ற ஒளிவிடுபவர்.

Verse 83

भद्रकालीप्रियो नित्यं मात्ःणां चाभिरक्षिता । यज्ञस्य च शिरोहर्ता दक्षस्य च दुरात्मनः

அவர் எப்போதும் பத்ரகாளிக்குப் பிரியமானவர்; மாத்ருகைகளால் காக்கப்படுபவர். யாகத்தின் தலைையைப் பறித்தவரும், தீய மனத்துடைய தக்ஷனின் தலையை வெட்டியவரும் அவரே.

Verse 84

उपेंद्रेंद्रयमादीनां देवानामंगतक्षकः । शिवस्यानुचरः श्रीमाञ्छिवशासनपालकः

உபேந்திரன், இந்திரன், யமன் முதலிய தேவர்களின் உடல்களையும் காக்கும் விழிப்பான காவலன் அவர். அவர் ஸ்ரீமான் சிவனின் அனுசரன்; சிவசாசனத்தைப் பேணிக் காக்கும்வன்.

Verse 85

शिवयोः शासनादेव स मे दिशतु कांक्षितम् । सरस्वती महेशस्य वाक्सरोजसमुद्भवा

சிவன்-சிவையின் ஆணையினாலே, எனக்கு வேண்டியதை அருள்வாளாக—மகேசனின் வாக்குத் தாமரையிலிருந்து தோன்றிய சரஸ்வதி.

Verse 86

शिवयोः पूजने सक्ता स मे दिशतु कांक्षितम् । विष्णोर्वक्षःस्थिता लक्ष्मीः शिवयोः पूजने रता

சிவன்-சிவையின் பூஜையில் ஈடுபட்டவள் எனக்கு வேண்டியதை அருள்வாளாக. விஷ்ணுவின் மார்பில் உறையும் லக்ஷ்மியும் சிவன்-சிவையின் பூஜையில் மகிழ்ந்து ஈடுபடுகிறாள்.

Verse 87

शिवयोः शासनादेव सा मे दिशतु कांक्षितम् । महामोटी महादेव्याः पादपूजापरायणा

சிவன்-சக்தியின் ஆணையாலேயே அவள் எனக்குக் காமித்ததை அருள்வாளாக—மகாமோடி, மகாதேவியின் திருவடிப் பூஜையில் முழுமையாக ஈடுபட்டவள்।

Verse 88

तस्या एव नियोगेन सा मे दिशतु कांक्षितम् । कौशिकी सिंहमारूढा पार्वत्याः परमा सुता

அவளுடைய கட்டளையாலேயே அவள் எனக்கு விரும்பியதை அருள்வாளாக—சிங்கமேல் அமர்ந்த கௌசிகி, பார்வதியின் உத்தம மகள்।

Verse 89

विष्णोर्निद्रामहामाया महामहिषमर्दिनी । निशंभशुंभसंहत्री मधुमांसासवप्रिया

அவள் விஷ்ணுவின் யோகநித்திரையாக விளங்கும் மகாமாயை; மகிஷாசுரமர்த்தினி, நிசும்ப-சும்பரை அழிப்பவள்; மேலும் தேன், மாம்சம், ஆசவம் ஆகிய நைவேத்யங்களில் பிரியமுடையவள்।

Verse 90

सत्कृत्य शासनं मातुस्सा मे दिशतु कांक्षितम् । रुद्रा रुद्रसमप्रख्याः प्रथमाः प्रथितौजसः

தாயின் ஆணையை முறையாகப் போற்றி, அவள் எனக்கு வேண்டிய வரத்தை அருள்வாளாக. அந்த ருத்ரர்கள் ருத்ரனுக்கே ஒப்பான ஒளியுடையோர்; முன்னணியில் நிற்போர்; பேராற்றலால் புகழ்பெற்றோர்.

Verse 91

भूताख्याश्च महावीर्या महादेवसमप्रभाः । नित्यमुक्ता निरुपमा निर्द्वन्द्वा निरुपप्लवाः

‘பூதர்’ என அழைக்கப்படும் அவர்கள் பேர்வீரியமுடையோர்; மகாதேவனுக்கு ஒப்பான பிரகாசமுடையோர். அவர்கள் நித்தியமுக்தர், ஒப்பற்றவர், இருமைகளற்றவர், எந்தக் கலக்கமும் வீழ்ச்சியும் அணுகாதவர்.

Verse 92

सशक्तयस्सानुचरास्सर्वलोकनमस्कृताः । सर्वेषामेव लोकानां सृष्टिसंहरणक्षमाः

அவர்கள் தத்தம் தெய்வீக சக்திகளுடன், துணைவர்களோடு கூடியோர்; எல்லா உலகங்களாலும் வணங்கப்படுவோர்; மேலும் எல்லா லோகங்களின் படைப்பு மற்றும் லயத்திற்கும் வல்லோர்.

Verse 93

परस्परानुरक्ताश्च परस्परमनुव्रताः । परस्परमतिस्निग्धाः परस्परनमस्कृताः

அவர்கள் ஒருவருக்கொருவர் பக்தியுடன் இணைந்திருந்தனர்; ஒருவரின் விரதத்தை மற்றொருவர் பின்பற்றினர்; மிகுந்த அன்புடன் இருந்தனர்; மேலும் ஒருவருக்கொருவர் எப்போதும் வணக்கம் செலுத்தினர்.

Verse 94

शिवप्रियतमा नित्यं शिवलक्षणलक्षिताः । सौम्याधारास्तथा मिश्राश्चांतरालद्वयात्मिकाः

அவர்கள் எப்போதும் சிவனுக்கு மிகப் பிரியமானவர்கள்; சிவலட்சணங்களால் குறியிடப்பட்டவர்கள். சிலர் மென்மையான ஆதாரத்தினர்; சிலர் கலந்த இயல்பினர்—இருவகை இடைநிலையுடையவர்கள்.

Verse 95

विरूपाश्च सुरूपाश्च नानारूपधरास्तथा । सत्कृत्य शिवयोराज्ञां ते मे कामं दिशंतु वै

அவர்கள் விகாரமானவர்களாயினும் அழகியவர்களாயினும், பலவகை ரூபம் தரிப்பவர்களாயினும்—சிவ-சிவா தெய்வத் தம்பதியின் ஆணையை மதித்து, என் விருப்ப வரத்தை நிச்சயமாக அளிப்பாராக.

Verse 96

देव्या प्रियसखीवर्गो देवीलक्षणलक्षितः । सहितो रुद्रकन्याभिः शक्तिभिश्चाप्यनेकशः

தேவியின் அன்புச் சखीமார்களின் வட்டம், தேவீலட்சணங்களால் விளங்கியது; ருத்ரகன்னியருடன், மேலும் பல சக்தி வெளிப்பாடுகளுடனும் சேர்ந்து நின்றது.

Verse 97

तृतीयावरणे शंभोर्भक्त्या नित्यं समर्चितः । सत्कृत्य शिवयोराज्ञां स मे दिशतु मंगलम्

சம்புவின் மூன்றாம் ஆவரணத்தில் பக்தியுடன் எப்போதும் வழிபடப்படுபவனும், சிவ-சிவா தெய்வத் தம்பதியின் ஆணையை மதிப்பவனும்—அவன் எனக்கு மங்களத்தை அருள்வானாக.

Verse 98

दिवाकरो महेशस्य मूर्तिर्दीप्तिसुमंडलः । निर्गुणो गुणसंकीर्णस्तथैव गुणकेवलः

திவாகரன் மகேஸ்வரனின் நேர்மூர்த்தி; ஒளியின் பிரகாச மண்டலத்தால் சூழப்பட்டவன். ஆண்டவன் நிர்குணனாயிருந்தும் குண-சங்கீர்ணமாகவும், மேலும் குண-கேவலமாகவும் வெளிப்படுகின்றான்.

Verse 99

अविकारात्मकश्चाद्य एकस्सामान्यविक्रियः । असाधारणकर्मा च सृष्टिस्थितिलयक्रमात्

அவர் மாற்றமற்ற அவிகார ஸ்வரூபன், ஆதியன், ஒரே ஒருவன்; ஆயினும் பொதுவான மாற்றங்களுக்குட்படுபவன் போலத் தோன்றுகின்றான். படைப்பு-பாதுகாப்பு-அழிவு என்ற ஒழுங்கில் நடைபெறுவதால் அவன் செயல் ஒப்பற்றது.

Verse 100

एवं त्रिधा चतुर्धा च विभक्ताः पञ्चधा पुनः । चतुर्थावरणे शंभोः पूजितश्चानुगैः सह

இவ்வாறு அவை மூன்று வகையாகவும், நான்கு வகையாகவும், மீண்டும் ஐந்து வகையாகவும் பிரிக்கப்படுகின்றன. ஶம்புவின் நான்காம் ஆவரணத்தில் அவர் தம் அனுகர்கள் (கணங்கள்) உடன் பூஜிக்கப்படுகிறார்.

Verse 101

शिवप्रियः शिवासक्तः शिवपादार्चने रतः । सत्कृत्य शिवयोराज्ञां स मे दिशतु मंगलम्

சிவனுக்கு பிரியமானவன், சிவனில் பற்றுடையவன், சிவபாதார்ச்சனையில் எப்போதும் ஈடுபடுபவன்; சிவ-சிவையின் ஆணையை முறையாக மதிப்பவன்—அவன் எனக்கு மங்களம் அருளட்டும்.

Verse 102

दिवाकरषडंगानि दीप्ताद्याश्चाष्टशक्तयः । आदित्यो भास्करो भानू रविश्चेत्यनुपूर्वशः

திவாகரனுக்கு ஆறு அங்கங்கள் உண்டு; ‘தீப்தா’ முதலான எட்டு சக்திகளும் உண்டு. வரிசையாக அவன் ஆதித்யன், பாஸ்கரன், பானு, ரவி என அழைக்கப்படுகின்றான்.

Verse 103

अर्को ब्रह्मा तथा रुद्रो विष्नुश्चादित्यमूर्तयः । विस्तरासुतराबोधिन्याप्यायिन्यपराः पुनः

அர்க்கன் (சூரியன்), பிரம்மா, ருத்ரன், விஷ்ணு—இவர்கள் ஆதித்யனின் வடிவங்கள். மேலும், இன்னும் சில வெளிப்பாடுகள்/உபதேசங்கள் உள்ளன; அவை விரிவானவை, தெளிவான ஞானத்தை அளிப்பவை, சாதகனைப் போஷிப்பவை.

Verse 104

उषा प्रभा तथा प्राज्ञा संध्या चेत्यपि शक्तयः । सोमादिकेतुपर्यंता ग्रहाश्च शिवभाविताः

உஷா, பிரபா, பிராஜ்ஞா, சந்த்யா—இவையும் சக்திகளே; மேலும் சோமன் முதல் கேது வரை உள்ள எல்லா கிரகங்களும் சிவபாவத்தால் நிறைந்து, ஊக்கமடைந்து, ஆளப்படுகின்றன.

Verse 105

शिवयोराज्ञयानुन्ना मंगलं प्रदिशंतु मे । अथवा द्वादशादित्यास्तथा द्वादश शक्तयः

சிவனும் தேவியும் (சிவா) அளிக்கும் ஆணையால் ஊக்கமடைந்து எனக்கு மங்களத்தை அருள்வாராக. அல்லது பன்னிரண்டு ஆதித்யர்களும் அதுபோல பன்னிரண்டு சக்திகளும் எனக்கு நலமும் ஆரோக்கியமும் வழங்குவாராக.

Verse 106

ऋषयो देवगंधर्वाः पन्नगाप्सरसां गणाः । ग्रामण्यश्च तथा यक्षा राक्षसाश्चासुरास्तथा

ரிஷிகள், தேவகந்தர்வர்கள், நாகர் மற்றும் அப்சரஸ்களின் கூட்டங்கள், கிராமத் தலைவர்கள், மேலும் யக்ஷர், ராக்ஷசர், அசுரர்—அனைவரும் (அங்கே) கூடினர்.

Verse 107

सप्तसप्तगणाश्चैते सप्तच्छंदोमया हयाः । वालखिल्या दयश्चैव सर्वे शिवपदार्चकाः

இவை ஏழு-ஏழாகிய கணக்குழுக்கள்; ஏழு வேதச் சந்தங்களால் அமைந்த குதிரைகள். வாலகில்யர் முதலிய அனைவரும் ஸ்ரீசிவனின் திருப்பாதங்களை வழிபடுவோர்.

Verse 108

सत्कृत्यशिवयोराज्ञां मंगलं प्रदिशंतु मे । ब्रह्माथ देवदेवस्य मूर्तिर्भूमण्डलाधिपः

சிவனின் ஆணையை முறையாகப் போற்றி, எனக்கு மங்களம் அருளப்படுக. தேவர்களின் தேவனின் மூர்த்தியான பிரம்மாவே இந்த பூமண்டலத்தின் அதிபதி.

Verse 109

चतुःषष्टिगुणैश्वर्यो बुद्धितत्त्वे प्रतिष्ठितः । निर्गुणो गुणसंकीर्णस्तथैव गुणकेवलः

புத்தித் தத்துவத்தில் நிலைபெற்ற ஆண்டவன் அறுபத்துநான்கு தெய்வீக குணங்களால் ஐஸ்வர்யமுடையவன். ஆயினும் அவர் நிர்குணன்; மேலும் சாஸ்திரக் கோணத்தில் குண‑சங்கீர்ணன், குண‑கேவலன் என்றும் கூறப்படுகிறார்.

Verse 110

अविकारात्मको देवस्ततस्साधारणः पुरः । असाधारणकर्मा च सृष्टिस्थितिलयक्रमात्

அந்த தேவன் (சிவன்) மாற்றமற்ற சுவபாவம் உடையவன்; ஆகவே அவர் அனைவருக்கும் பொதுவான, அனைத்திலும் நிறைந்த சத்தியமாக முன்னிலையில் நிற்கிறார். ஆனால் படைப்பு‑பாதுகாப்பு‑அழிவு என்ற ஒழுங்கில் அவர் செயல் அசாதாரணம், ஒப்பற்றது.

Verse 111

भुवं त्रिधा चतुर्धा च विभक्तः पञ्चधा पुनः । चतुर्थावरणे शंभो पूजितश्च सहानुगैः

பூலோகம் முதலில் மூன்று பகுதிகளாகவும், பின்னர் நான்கு பகுதிகளாகவும், மீண்டும் ஐந்து பகுதிகளாகவும் பிரிக்கப்பட்டது. ஓ ஷம்போ! நான்காம் ஆவரணத்தில் அவர் தம் கணங்களுடன் சேர்ந்து பூஜிக்கப்பட்டார்.

Verse 112

शिवप्रियः शिवासक्तश्शिवपादार्चने रतः । सत्कृत्य शिवयोराज्ञां स मे दिशतु मंगलम्

சிவனுக்கு அன்பானவர், சிவனில் பற்றுடையவர், சிவபாத பூஜையில் மகிழ்வோர், சிவ-சிவா தெய்வத் தம்பதியின் ஆணையை மதிப்போர்—அவர் எனக்கு மங்களத்தை அருள்வாராக.

Verse 113

हिरण्यगर्भो लोकेशो विराट्कालश्च पूरुषः । सनत्कुमारः सनकः सनंदश्च सनातनः

அவரே ஹிரண்யகர்பன், உலகங்களின் ஈசன்; அவரே விராட், காலமே, பரமபுருஷன். அவரே சனத்குமாரன், சனகன், சனந்தன், சனாதனன்—நித்திய முனிவருருவாய் விளங்குகிறார்.

Verse 114

प्रजानां पतयश्चैव दक्षाद्या ब्रह्मसूनवः । एकादश सपत्नीका धर्मस्संकल्प एव च

பிரஜைகளின் தலைவர்கள்—தக்ஷன் முதலியோர்—பிரம்மாவின் மனப்புதல்வர்களே. அத்தகைய பதினொன்று பிரஜாபதிகள் தத்தம் மனைவியருடன் இருந்தனர்; அவர்களில் தர்மனும் சங்கல்பனும் இருந்தனர்.

Verse 115

शिवार्चनरताश्चैते शिवभक्तिपरायणाः । शिवाज्ञावशगास्सर्वे दिशंतु मम मंगलम्

சிவார்ச்சனையில் ஈடுபட்டு, சிவபக்தியில் பராயணமாய், சிவஆணைக்குக் கீழ்ப்படிந்த இவ்வெல்லா பக்தர்களும் எனக்கு மங்களத்தை அருள்வாராக.

Verse 116

चत्वारश्च तथा वेदास्सेतिहासपुराणकाः । धर्मशास्त्राणि विद्याभिर्वैदिकीभिस्समन्विताः

நான்கு வேதங்கள், இதிகாச-புராணங்களுடன், வைதிக வித்யைகளால் இணைந்த தர்மசாஸ்திரங்கள்—இவை அனைத்தும் தர்மஞானத்திற்கும், ஆண்டவனின் அருளால் மோக்ஷம் வரை செல்லும் பாதையை அறியவும் அதிகாரப்பூர்வ ஆதாரங்களாக நிறுவப்பட்டுள்ளன।

Verse 117

परस्परविरुद्धार्थाः शिवप्रकृतिपादकाः । सत्कृत्य शिवयोराज्ञां मंगलं प्रदिशंतु मे

அவற்றின் பொருள் ஒன்றுக்கொன்று முரண்படுவது போலத் தோன்றினாலும், இறுதியில் அவை சிவனின் தத்துவ-இயல்பையே வெளிப்படுத்துகின்றன. சிவனின் ஆணையை முறையாகப் போற்றி, அவை எனக்கு மங்களத்தை அருளட்டும்।

Verse 118

अथ रुद्रो महादेवः शंभोर्मूर्तिर्गरीयसी । वाह्नेयमण्डलाधीशः पौरुषैश्वर्यवान्प्रभुः

அப்போது ருத்ர மகாதேவன், சம்புவின் மிக உயர்ந்த திருமேனியாக வெளிப்பட்டார்—அக்னி மண்டலத்தின் அதிபதி, அனைத்தாற்றல் கொண்ட ஆண்டவன், பரம தெய்வீக மகிமையால் நிறைந்தவர்.

Verse 119

शिवाभिमानसंपन्नो निर्गुणस्त्रिगुणात्मकः । केवलं सात्त्विकश्चापि राजसश्चैव तामसः

சிவ உணர்வால் நிறைந்த அவர், குணங்களைக் கடந்தவராயினும் மும்மைக் குணங்களின் இயல்பையும் ஏற்கிறார்; அவர் சிலவேளை தூய சாத்த்விகமாகவும், சிலவேளை ராஜஸமும் தாமஸமும் ஆகவும் வெளிப்படுகிறார்.

Verse 120

अविकाररतः पूर्वं ततस्तु समविक्रियः । असाधारणकर्मा च सृष्ट्यादिकरणात्पृथक्

முதலில் அவர் மாற்றமற்ற நிலையிலேயே தங்குகிறார்; பின்னர் சமநிலையுடன் வெளிப்பாட்டின் செயல்பாட்டில் ஈடுபடுகிறார். அவரது செயல் தனித்துவமானது; படைப்பு முதலியவற்றை நிகழ்த்தும் சாதாரண கருவிகளிலிருந்து வேறுபட்டது.

Verse 121

ब्रह्मणोपि शिरश्छेत्ता जनकस्तस्य तत्सुतः । जनकस्तनयश्चापि विष्णोरपि नियामकः

பிரம்மாவின் தலையையும் வெட்டியவரே அவனுக்குத் தந்தையும், அவனுடைய மகனுமாவார்; அந்தத் தந்தையின் மகன் விஷ்ணுவினையும் கட்டுப்படுத்தும் நியாமகர் ஆவான்.

Verse 122

बोधकश्च तयोर्नित्यमनुग्रहकरः प्रभुः । अंडस्यांतर्बहिर्वर्ती रुद्रो लोकद्वयाधिपः

அந்தப் பரமப் பிரபு அவரிருவரையும் எப்போதும் விழிப்பூட்டுபவனும், இடையறாது அருள்புரிபவனும் ஆவான்; அண்டத்தின் உள்ளும் புறமும் நிலைபெறும் ருத்ரன் இரு உலகங்களின் அதிபதி.

Verse 123

शिवप्रियः शिवासक्तः शिवपादार्चने रतः । शिवस्याज्ञां पुरस्कृत्य स मे दिशतु मंगलम्

சிவனுக்குப் பிரியனாய், சிவனில் பற்றுடையவனாய், சிவபாத ஆராதனையில் ஈடுபட்டவனாய், சிவனின் ஆணையை முன்னிறுத்தி நடப்பவன்—அவன் எனக்கு மங்களம் அருளட்டும்.

Verse 124

तस्य ब्रह्म षडंगानि विद्येशांतं तथाष्टकम् । चत्वारो मूर्तिभेदाश्च शिवपूर्वाः शिवार्चकाः

அந்த பரபிரம்மத்திற்கு ஷடங்கங்கள் (ஆறு அங்கங்கள்) உள்ளன; வித்யேசம் வரை நிறையும் அஷ்டகமும் உள்ளது; மேலும் சிவனில் தொடங்கும் நான்கு மூர்த்தி வேறுபாடுகளும் உள்ளன—அவை சிவனை வழிபடுவோர்.

Verse 125

शिवो भवो हरश्चैव मृडश्चैव तथापरः । शिवस्याज्ञां पुरस्कृत्य मंगलं प्रदिशंतु मे

பவ, ஹர, ம்ருட எனப் புகழ்பெற்ற சிவனும் பிற தெய்வ வடிவங்களும், சிவனின் ஆணையை முன்னிறுத்தி எனக்கு மங்களத்தை அருள்வாராக.

Verse 126

अथ विष्णुर्महेशस्य शिवस्यैव परा तनुः । वारितत्त्वाधिपः साक्षादव्यक्तपदसंस्थितः

இப்போது விஷ்ணு, மகேசன்—அதாவது சிவனே—அவரின் பரமத் தனுவாகும்; அவர் நேரடியாக வாரி-தத்துவத்தின் அதிபதி, அவ்யக்தப் பதத்தில் நிலைபெற்றவர்.

Verse 127

निर्गुणस्सत्त्वबहुलस्तथैव गुणकेवलः । अविकाराभिमानी च त्रिसाधारणविक्रियः

அவர் நிர்குணன்; ஆயினும் வெளிப்பாட்டு லீலைக்காக சத்த்வம் மேலோங்கியவன் எனப் போற்றப்படுகிறார்; குணங்களின் ஆதாரமும் அவரே. உண்மையில் அவிகாரனாக இருந்தும் உலகப் போதனைக்காக ‘நான் செய்கிறேன்’ என்ற அபிமானத்தை ஏற்று, முக்குணங்களுக்கு பொதுவான மாற்றங்களை வெளிப்படுத்துகிறார்; ஆனால் தாமே மாற்றமடைவதில்லை.

Verse 128

असाधारणकर्मा च सृष्ट्यादिकरणात्पृथक् । दक्षिणांगभवेनापि स्पर्धमानः स्वयंभुवा

அவன் அபூர்வமான செயற்கருத்தாற்றல் உடையவன்; படைப்பு முதலியவற்றின் சாதாரண காரணங்களிலிருந்து வேறுபட்டவன்; மேலும் ஆண்டவனின் வலப்பக்கத்திலிருந்து பிறந்தவனாயினும் சுயம்பூ (பிரம்மா) உடன் போட்டியிட்டான்।

Verse 129

आद्येन ब्रह्मणा साक्षात्सृष्टः स्रष्टा च तस्य तु । अंडस्यांतर्बहिर्वर्ती विष्णुर्लोकद्वयाधिपः

ஆதி பிரம்மனால் விஷ்ணு நேரடியாகப் படைக்கப்பட்டார்; அவரும் அந்த ஒழுங்கில் படைப்பாளராகச் செயல்பட்டார். அண்டத்தின் உள்ளும் புறமும் நிலைத்து, விஷ்ணு இரு உலகங்களின் அதிபதி; ஆயினும் ஷைவக் கண்ணோட்டத்தில் பரம பதி சிவனே எல்லா அதிகார எல்லைகளுக்கும் அப்பாற்பட்ட பரம மூலமாக விளங்குகிறார்।

Verse 130

असुरांतकरश्चक्री शक्रस्यापि तथानुजः । प्रादुर्भूतश्च दशधा भृगुशापच्छलादिह

இங்கே சக்கரதாரி, அசுராந்தகன், மேலும் சக்ரன் (இந்திரன்) இளையவன், ப்ருகுவின் சாபம் என்ற பாவனையால் பத்துருவங்களாக வெளிப்பட்டான்।

Verse 131

भूभारनिग्रहार्थाय स्वेच्छयावातरक्षितौ । अप्रमेयबलो मायी मायया मोहयञ्जगत्

பூமியின் பாரத்தை அடக்குவதற்காக அவர் தன் சுயஇச்சையால் அவதாரம் எடுத்தார். அளவிடமுடியாத வலமுள்ள மாயாதிபதி தன் மாயையால் உலகை மயக்குகிறார்।

Verse 132

मूर्तिं कृत्वा महाविष्णुं सदाशिष्णुमथापि वा । वैष्णवैः पूजितो नित्यं मूर्तित्रयमयासने

மகாவிஷ்ணுவின்—அல்லது சதாசிவனின் கூட—திருவுருவை அமைத்து, மும்மூர்த்தி மயமான ஆசனத்தில் அமர்ந்த அவரை வைஷ்ணவர்கள் தினமும் வழிபடுகின்றனர்।

Verse 133

शिवप्रियः शिवासक्तः शिवपादार्चने रतः । शिवस्याज्ञां पुरस्कृत्य स मे दिशतु मंगलम्

சிவனுக்கு அன்பானவனாய், சிவனில் பற்றுடையவனாய், சிவபாத ஆராதனையில் எப்போதும் ஈடுபட்டு, சிவனின் ஆணையை முதன்மை வைத்திருப்பவன்—அவன் எனக்கு மங்களம் அருளட்டும்.

Verse 134

वासुदेवो ऽनिरुद्धश्च प्रद्युम्नश्च ततः परः । संकर्षणस्समाख्याताश्चतस्रो मूर्तयो हरेः

வாசுதேவன், அனிருத்தன், பிரத்யும்னன், அதன் பின் சங்கர்ஷணன்—இவையே ஹரியின் நான்கு மூர்த்திகள் (வ்யூஹங்கள்) என அறிவிக்கப்படுகின்றன.

Verse 135

मत्स्यः कूर्मो वराहश्च नारसिंहो ऽथ वामनः । रामत्रयं तथा कृष्णो विष्णुस्तुरगवक्त्रकः

மத்ஸ்ய, கூர்ம, வராஹ, பின்னர் நரசிம்ஹன் மற்றும் வாமனன்; மூன்று ராமர்கள், மேலும் கிருஷ்ணன்—குதிரைமுக ஹயக்ரீவ விஷ்ணுவும் உட்பட—இவை விஷ்ணுவின் அவதாரங்கள் எனக் கூறப்படுகின்றன. சைவ நோக்கில் இவ்வுருக்கள் இறைவனின் பிரபஞ்ச ஒழுங்கில் செயல்படுகின்றன; ஆனால் விடுதலை இறுதியில் எல்லாப் பந்தங்களுக்கும் அப்பாற்பட்ட பரம பதி சிவபக்தியால் உறுதியாகிறது.

Verse 136

चक्रं नारायणस्यास्त्रं पांचजन्यं च शार्ङ्गकम् । सत्कृत्य शिवयोराज्ञां मंगलं प्रदिशंतु मे

நாராயணனின் ஆயுதமான சக்கரம், பாஞ்சஜன்ய சங்கு, சார்ங்க வில்—சிவ-சிவையின் ஆணையை முறையாகப் போற்றி—எனக்கு மங்களம் அருளட்டும்.

Verse 137

प्रभा सरस्वती गौरी लक्ष्मीश्च शिवभाविता । शिवयोः शासनादेता मंगलं प्रदिशंतु मे

பிரபா, சரஸ்வதி, கௌரி, லக்ஷ்மி—சிவபாவத்தில் நிறைந்தவர்கள்—சிவன் மற்றும் சிவையின் ஆணையால் எனக்கு மங்களம் அருளட்டும்.

Verse 138

इन्द्रो ऽग्निश्च यमश्चैव निरृतिर्वरुणस्तथा । वायुः सोमः कुबेरश्च तथेशानस्त्रिशूलधृक्

இந்திரன், அக்னி, யமன்; நிருதி, வருணன்; வாயு, சோமன், குபேரன்—அத்துடன் திரிசூலதாரி ஈசானனும் (இங்கு குறிப்பிடப்படுகின்றனர்/உள்ளனர்).

Verse 139

सर्वे शिवार्चनरताः शिवसद्भावभाविताः । सत्कृत्य शिवयोराज्ञां मंगलं प्रदिशंतु मे

சிவாராதனையில் ஈடுபட்டு, சிவனிடத்து உண்மைப் பக்தியால் நிறைந்துள்ள அனைவரும், சிவ-சிவா (தெய்வத் தம்பதி) ஆணையை மதித்து எனக்கு மங்களத்தை அருள்வாராக.

Verse 140

त्रिशूलमथ वज्रं च तथा परशुसायकौ । खड्गपाशांकुशाश्चैव पिनाकश्चायुधोत्तमः

பின்னர் திரிசூலம், வஜ்ரம்; அதுபோல் பரசு, அம்புகள்; வாள், பாசம், அங்குசம்—மேலும் ஆயுதங்களில் உத்தமமான பினாகம் (சிவனின் வில்).

Verse 141

दिव्यायुधानि देवस्य देव्याश्चैतानि नित्यशः । सत्कृत्य शिवयोराज्ञां रक्षां कुर्वंतु मे सदा

இறைவனின் இத்தெய்வ ஆயுதங்களும், தேவியின் இவ்வாயுதங்களும் எந்நாளும் செயல்படட்டும். சிவன்-சிவா ஆணையை மதித்து அவை எப்போதும் எனக்கு காவல் புரிவதாக.

Verse 142

वृषरूपधरो देवः सौरभेयो महाबलः । वडवाख्यानलस्पर्धां पञ्चगोमातृभिर्वृतः

சுரபியிலிருந்து தோன்றிய அந்த மகாபல தேவன் காளை வடிவம் தாங்கினான். ஐந்து கோமாதைகளால் சூழப்பட்டு, வடவானல அக்கினியின் தகிக்கும் தீவிரத் தேஜஸ்ஸுடனும் போட்டியிட்டான்।

Verse 143

वाहनत्वमनुप्राप्तस्तपसा परमेशयोः । तयोराज्ञां पुरस्कृत्य स मे कामं प्रयच्छतु

பரமேஸ்வரன்-பரமேஸ்வரியின் தவத்தால் வாகனப் பதவி பெற்றவன், அவர்களின் ஆணையை முதன்மை கொண்டு எனக்கு வேண்டிய வரத்தை அருள்வானாக।

Verse 144

नंदा सुनंदा सुरभिः सुशीला सुमनास्तथा । पञ्चगोमातरस्त्वेताश्शिवलोके व्यवस्थिताः

நந்தா, சுநந்தா, சுரபி, சுசீலா, சுமனா—இந்த ஐந்து கோமாதர்கள் சிவலோகத்தில் நிலைபெற்று வாசம் செய்கின்றனர்.

Verse 145

शिवभक्तिपरा नित्यं शिवार्चनपरायणाः । शिवयोः शासनादेव दिशंतु मम वांछितम्

என்றும் சிவபக்தியில் நிலைத்து சிவார்ச்சனையில் ஈடுபட்டோர், சிவ-சக்தியின் ஆணையாலேயே எனக்கு என் வேண்டியதை அருள்வாராக।

Verse 146

क्षेत्रपालो महातेजा नील जीमूतसन्निभः । दंष्ट्राकरालवदनः स्फुरद्रक्ताधरोज्ज्वलः

மிகுந்த தேஜஸுடன் க்ஷேத்ரபாலன் கருநீல மழைமேகக் கூட்டம்போல் தோன்றினான்; நீண்ட பற்களால் அச்சமூட்டும் முகமும், மின்னும் செம்பட்ட உதடுகளும் ஒளிர்ந்தன।

Verse 147

रक्तोर्ध्वमूर्धजः श्रीमान्भ्रुकुटीकुटिलेक्षणः । रक्तवृत्तत्रिनयनः शशिपन्नगभूषणः

அவன் திருவுடையவன்; செம்பட்ட முடி மேலெழுந்திருந்தது, வளைந்த புருவங்களால் பார்வை கடுமையாயிருந்தது. அவனது மூன்று கண்களும் வட்டமும் செம்பட்டமும்; சந்திரனும் நாகமும் அவனுக்கு ஆபரணமாயின।

Verse 148

नग्नस्त्रिशूलपाशासिकपालोद्यतपाणिकः । भैरवो भैरवैः सिद्धैर्योगिनीभिश्च संवृतः

நிர்வாணமாக, திரிசூலம், பாசம், வாள், கபாலக் கிண்ணம் ஆகியவற்றை உயர்த்திப் பிடித்த கரங்களுடன் பைரவன், பைரவர்கள், சித்தர்கள், யோகினிகள் சூழ நின்றான்।

Verse 149

क्षेत्रेक्षेत्रे समासीनः स्थितो यो रक्षकस्सताम् । शिवप्रणामपरमः शिवसद्भावभावितः

அவர் ஒவ்வொரு புண்ணியத் தலத்திலும் அமர்ந்து அங்கேயே நிலைபெற்று, சத்புருஷர்களின் காவலனாக இருக்கிறார். சிவவணக்கத்தில் பரமன்; அவரது உள்ளம் சிவனின் சத்பாவத்தால் நிறைந்தது.

Verse 150

शिवश्रितान्विशेषेण रक्षन्पुत्रानिवौरसान् । सत्कृत्य शिवयोराज्ञां स मे दिशतु मङ्गलम्

சிவனைச் சரணடைந்தவர்களைத் தனிப்பட்ட அக்கறையுடன் தன் சொந்தப் புதல்வர்களைப் போலக் காத்து, சிவ-சிவா (தெய்வத் தம்பதி) ஆணையை முறையாக மதித்து நிறைவேற்றுபவன்—அவன் எனக்கு மங்களம் அருளட்டும்.

Verse 151

तालजङ्घादयस्तस्य प्रथमावरणेर्चिताः । सत्कृत्य शिवयोराज्ञां चत्वारः समवन्तु माम्

அவரின் முதல் ஆவரணத்தில் தாலஜங்கம் முதலியோர் வழிபடப்பட்டனர். சிவ-சிவா ஆணையை முறையாக மதித்து, அந்த நால்வரும் என்னிடம் வந்து எனக்கு துணை புரியட்டும்.

Verse 152

भैरवाद्याश्च ये चान्ये समंतात्तस्य वेष्टिताः । ते ऽपि मामनुगृह्णंतु शिवशासनगौरवात्

பைரவாதிகள் முதலியோர் மற்றும் அவரை எல்லாத் திசைகளிலும் சூழ்ந்துள்ள பிற உயிர்களும், சிவசாசனத்தின் மகிமைக்குரிய மரியாதையால் என்மேல் அருள் புரியட்டும்.

Verse 153

नारदाद्याश्च मुनयो दिव्या देवैश्च पूजिताः । साध्या मागाश्च ये देवा जनलोकनिवासिनः

நாரதர் முதலிய தெய்வ முனிவர்கள்—தேவர்களாலும் போற்றப்படுபவர்கள்—மேலும் ஜனலோகத்தில் வாசிக்கும் சாத்யர்கள், மாகர்கள் எனும் தேவர்கள் (அங்கே இருந்தனர்).

Verse 154

विनिवृत्ताधिकाराश्च महर्लोकनिवासिनः । सप्तर्षयस्तथान्ये वै वैमानिकगुणैस्सह

மஹர்லோக வாசிகள்—உலகிய அதிகாரங்களும் பணிகளும் விலகியவர்கள்—சப்தரிஷிகள் மற்றும் பிறரும், விமானிக குணங்களுடன் கூடிய தெய்வீகர்களோடு (அங்கே இருந்தனர்).

Verse 155

सर्वे शिवार्चनरताः शिवाज्ञावशवर्तिनः । शिवयोराज्ञया मह्यं दिशंतु मम कांक्षितम् १

சிவார்ச்சனையில் ஈடுபட்டு சிவனின் ஆணைக்குள் இருப்போர் அனைவரும், சிவ-சக்தி தெய்வத் தம்பதியின் ஆணையினால் எனக்கு நான் விரும்பியதை அருள்வாராக।

Verse 156

गंधर्वाद्याः पिशाचांताश्चतस्रो देवयोनयः । सिद्धा विद्याधराद्याश्च ये ऽपि चान्ये नभश्चराः

கந்தர்வர் முதலாக பிசாசர் வரை—இவை தேவயோனியின் நான்கு வகைகள்; அதுபோல சித்தர்கள், வித்யாதரர்கள் முதலியோர் மற்றும் பிற ஆகாசச் சாரிகளும் (உள்ளடங்கினர்).

Verse 157

असुरा राक्षसाश्चैव पातालतलवासिनः । अनंताद्याश्च नागेन्द्रा वैनतेयादयो द्विजाः

பாதாளத் தளங்களில் வாழும் அசுரர், ராட்சசர்; மேலும் அனந்தன் முதலிய நாகேந்திரர்கள்; வైనதேயன் (கருடன்) முதலிய த்விஜர்களும்—அனைவரும் (அங்கே சேர்ந்திருந்தனர்).

Verse 158

कूष्मांडाः प्रेतवेताला ग्रहा भूतगणाः परे । डाकिन्यश्चापि योगिन्यः शाकिन्यश्चापि तादृशाः

கூஷ்மாண்டர்கள், பிரேதங்கள், வேதாளங்கள், தீய கிரகங்கள் மற்றும் பிற பூதகணங்கள்—டாகினிகள், யோகினிகள், அதுபோல சாகினிகள் மற்றும் அதே வகை உயிர்கள்।

Verse 159

क्षेत्रारामगृहादीनि तीर्थान्यायतनानि च । द्वीपाः समुद्रा नद्यश्च नदाश्चान्ये सरांसि च

திருத்தலப் பரப்புகள், ஆலயத் தோட்டங்கள், வீடுகள் முதலியன; தீர்த்தங்கள், ஆலய நிலையங்களும்; தீவுகள், கடல்கள், நதிகள், ஓடைகள், மேலும் பிற ஏரிகளும்—அனைத்தும் (இதில் அடங்கும்).

Verse 160

गिरयश्च सुमेर्वाद्याः कननानि समंततः । पशवः पक्षिणो वृक्षाः कृमिकीटादयो मृगाः

சுமேறு முதலான மலைகள், எங்கும் சூழ்ந்த காடுகள்; விலங்குகள், பறவைகள், மரங்கள், மேலும் புழு-பூச்சிகள் மற்றும் பலவகை வனவிலங்குகள்—அனைத்தும் (அந்த அனைத்தையும் நிறைத்த காட்சியில்) இருந்தன।

Verse 161

भुवनान्यपि सर्वाणि भुवनानामधीश्वरः । अण्डान्यावरणैस्सार्धं मासाश्च दश दिग्गजाः

அவர் எல்லா உலகங்களுக்கும் அதிபதி. உறைகளுடன் கூடிய அண்டங்கள், மாதங்கள், மேலும் பத்து திக்குயானைகள்—அனைத்தும் அவருடைய ஆட்சிக்குள் உள்ளது।

Verse 162

वर्णाः पदानि मंत्राश्च तत्त्वान्यपि सहाधिपैः । ब्रह्मांडधारका रुद्रा रुद्राश्चान्ये सशक्तिकाः

எழுத்துகள், சொற்கள், மந்திரங்கள்; மேலும் அதிபதிகளுடன் கூடிய தத்துவங்களும்—அண்டத்தைத் தாங்கும் ருத்ரர்களால் தாங்கப்படுகின்றன; பிற ருத்ரர்களும் தத்தம் சக்தியுடன் (அவற்றைத் தாங்குகின்றனர்)।

Verse 163

यच्च किंचिज्जगत्यस्मिन्दृष्टं चानुमितं श्रुतम् । सर्वे कामं प्रयच्छन्तु शिवयोरेव शासनात्

இந்த உலகில் காணப்பட்டதும், ஊகித்து அறியப்பட்டதும், கேட்டறியப்பட்டதும்—அவை அனைத்தும் சிவனும் அவரது சக்தியும் அருளும் ஆணையினாலே மட்டும் வேண்டிய நிறைவை அளிக்கட்டும்।

Verse 164

अथ विद्या परा शैवी पशुपाशविमोचिनी । पञ्चार्थसंज्ञिता दिव्या पशुविद्याबहिष्कृता

இப்போது பரம ஷைவ வித்யை உரைக்கப்படுகிறது—பாசங்களால் கட்டுண்ட ஜீவனை விடுவிப்பது. இது ‘பஞ்சார்த்தம்’ எனப் பெயர்பெற்ற தெய்வீக உபதேசம்; பசு-வித்யை (கீழ்மையான, கட்டுப்படுத்தும் அறிவு) யைத் தாண்டியது।

Verse 165

शास्त्रं च शिवधर्माख्यं धर्माख्यं च तदुत्तरम् । शैवाख्यं शिवधर्माख्यं पुराणं श्रुतिसंमितम्

‘சிவதர்மம்’ எனும் ஒரு சாஸ்திரம் உள்ளது; அதன் பின்வரும் பகுதி ‘தர்மம்’ என அழைக்கப்படுகிறது. இந்த புராணம் ‘ஷைவம்’ என்றும் ‘சிவதர்மம்’ என்றும் புகழ்பெற்று, ஸ்ருதி (வேத) அதிகாரத்துடன் ஒத்திசைகிறது।

Verse 166

शैवागमाश्च ये चान्ये कामिकाद्याश्चतुर्विधाः । शिवाभ्यामविशेषेण सत्कृत्येह समर्चिताः

இங்கே ஷைவ ஆகமங்களும், மேலும் பிறவும்—காமிகம் முதலிய நான்கு வகை ஆகமங்களும்—எந்த வேறுபாடுமின்றி சிவனாலும் தேவியாலும் சமமாக மதிக்கப்பட்டு முறையாகப் பூஜிக்கப்படுகின்றன।

Verse 167

ताभ्यामेव समाज्ञाता ममाभिप्रेतसिद्धये । कर्मेदमनुमन्यंतां सफलं साध्वनुष्ठितम्

என் எண்ணம் நிறைவேறுவதற்காக அந்த இருவரின் வாயிலாகவே இவ்வாணை வழங்கப்பட்டது. அவர்கள் இக்கருமத்தை அங்கீகரிக்கட்டும்—இது நன்றாக நிறைவேற்று, பலன் தருவதாக அமையட்டும்।

Verse 168

श्वेताद्या नकुलीशांताः सशिष्याश्चापि देशिकाः । तत्संततीया गुरवो विशेषाद्गुरवो मम

ஸ்வேதர் முதல் நகுலீசர் வரை அந்த தேசிக ஆசாரியர்கள் சீடர்களுடன் போற்றத்தக்க குருக்கள்; அவர்களின் பரம்பரையில் உள்ள குருக்கள் சிறப்பாக எனது பரமகுருக்கள்.

Verse 169

शैवा माहेश्वराश्चैव ज्ञानकर्मपरायणाः । कर्मेदमनुमन्यंतां सफलं साध्वनुष्ठितम्

விடுதலை தரும் ஞானத்திலும் புனிதக் கர்மத்திலும் ஈடுபட்ட சைவர்கள், மாஹேஸ்வரர்கள் இந்தச் சடங்கை அங்கீகரிக்கட்டும்; இது முறையாக நடத்தப்பட்டு நிச்சயமாக பலன் தரும்.

Verse 170

लौकिका ब्राह्मणास्सर्वे क्षत्रियाश्च विशः क्रमात् । वेदवेदांगतत्त्वज्ञाः सर्वशास्त्रविशारदाः

உலகியல் மக்கள் அனைவரும்—பிராமணர், மேலும் வரிசையாக க்ஷத்திரியர், வைசியர்—வேதம், வேதாங்கங்களின் தத்துவம் அறிந்தவர்களாகவும் எல்லா சாஸ்திரங்களிலும் தேர்ந்தவர்களாகவும் இருந்தனர்.

Verse 171

सांख्या वैशेषिकाश्चैव यौगा नैयायिका नराः । सौरा ब्रह्मास्तथा रौद्रा वैष्णवाश्चापरे नराः

சிலர் சாங்க்யம், வைசேஷிகம் பின்பற்றுவோர்; சிலர் யோகிகள், நையாயிகர்கள். சிலர் சௌரர், சிலர் பிரம்மபக்தர், சிலர் ரௌத்ரர் (ருத்ர உபாசகர்), மற்றோர் வைஷ்ணவர்.

Verse 172

शिष्टाः सर्वे विशिष्टा च शिवशासनयंत्रिताः । कर्मेदमनुमन्यंतां ममाभिप्रेतसाधकम्

சிவசாசனத்தின் கட்டுப்பாட்டில் ஒழுங்குபட்ட அனைத்து நற்பண்புடைய, சிறப்புமிக்கோர் இந்தக் கர்மத்தை அங்கீகரிக்கட்டும்; இது என் நோக்கத்தை நிறைவேற்றுகிறது.

Verse 173

शैवाः सिद्धांतमार्गस्थाः शैवाः पाशुपतास्तथा । शैवा महाव्रतधराः शैवाः कापालिकाः परे

சிலர் சைவ சித்தாந்த மார்க்கத்தில் நிலைபெற்றோர்; சிலர் பாசுபதரும் ஆவர். சில சைவர்கள் மகாவிரதம் தரிப்போர்; மற்றோர் காபாலிகர்—இவ்வாறு சிவபக்தரும் ஒழுக்கங்களும் பலவகை.

Verse 174

शिवाज्ञापालकाः पूज्या ममापि शिवशासनात् । सर्वे ममानुगृह्णंतु शंसंतु सफलक्रियाम्

சிவனின் ஆணையைப் பேணுவோர் சிவசாசனத்தால்—என்னாலும்கூட—வணங்கத்தக்கவர். அவர்கள் அனைவரும் எனக்கு அருள் செய்து, என் கிரியைகள் பலனளித்தன எனப் புகழ்ந்து கூறுக.

Verse 175

दक्षिणज्ञाननिष्ठाश्च दक्षिणोत्तरमार्गगाः । अविरोधेन वर्तंतां मंत्रश्रेयो ऽर्थिनो मम

தெற்கு ஞானநெறியில் உறுதியானவரும், தெற்கு-வடக்கு இரு மார்க்கங்களிலும் செல்பவரும், பரஸ்பர விரோதமின்றி வாழ்க—என் பொருட்டு மந்திரத்தால் உண்டாகும் பரம நன்மையை நாடுபவர்களாக।

Verse 176

नास्तिकाश्च शठाश्चैव कृतघ्नाश्चैव तामसाः । पाषंडाश्चातिपापाश्च वर्तंतां दूरतो मम

நாத்திகர், வஞ்சகர், நன்றிக்கெட்டவர், தாமச புத்தியாளர்; பாசண்டர் மற்றும் மிகப் பாவிகள்—இவர்கள் எல்லாம் என்னிடமிருந்து தூரமாகவே இருக்கட்டும்.

Verse 177

बहुभिः किं स्तुतैरत्र ये ऽपि के ऽपिचिदास्तिकाः । सर्वे मामनुगृह्णंतु संतः शंसंतु मंगलम्

இங்கே பல புகழ்ச்சிகளால் என்ன பயன்? யார் யாராயினும் ஆஸ்திகராயிருந்தால், அவர்கள் அனைவரும் எனக்கு அருள் புரியட்டும்; சத்புருஷர் மங்களத்தைப் பிரகடனம் செய்யட்டும்.

Verse 178

नमश्शिवाय सांबाय ससुतायादिहेतवे । पञ्चावरणरूपेण प्रपञ्चेनावृताय ते

ஆதி காரணனாகிய, அம்பையுடன் மற்றும் தம் புதல்வனுடன் கூடிய சிவனுக்கு வணக்கம். ஐந்து ஆவரணங்களின் ரூபமாக உலகப் பிரபஞ்சத்தால் மறைக்கப்பட்டவனே, உமக்கு நமஸ்காரம்.

Verse 179

इत्युक्त्वा दंडवद्भूमौ प्रणिपत्य शिवं शिवाम् । जपेत्पञ्चाक्षरीं विद्यामष्टोत्तरशतावराम्

இவ்வாறு கூறி தண்டவத் போல நிலத்தில் விழுந்து சிவனையும் சிவையையும் (பார்வதியையும்) சாஷ்டாங்கமாக வணங்க வேண்டும். பின்னர் பஞ்சாக்ஷரி வித்யையான ‘நமः சிவாய’ மந்திரத்தை 108 முறை ஜபிக்க வேண்டும்.

Verse 180

तथैव शक्तिविद्यां च जपित्वा तत्समर्पणम् । कृत्वा तं क्षमयित्वेशं पूजाशेषं समापयेत्

அதேபோல் சக்தி-வித்யையையும் ஜபித்து அதை ஆண்டவருக்கு அர்ப்பணிக்க வேண்டும். பின்னர் ஈசன் (சிவன்) முன் மன்னிப்பு வேண்டி, பூஜையின் மீதமுள்ள கிரியைகளை முறையாக நிறைவு செய்ய வேண்டும்.

Verse 181

एतत्पुण्यतमं स्तोत्रं शिवयोर्हृदयंगमम् । सर्वाभीष्टप्रदं साक्षाद्भुक्तिमुक्त्यैकसाधनम्

இந்த ஸ்தோத்திரம் மிகப் புண்ணியமானது; சிவன்-சக்தியின் இதயத்திற்கு இனியதாகும். இது நேரடியாக எல்லா விருப்பப் பலன்களையும் அளிக்கிறது; போகமும் மோட்சமும்—இரண்டிற்கும் ஒரே உறுதியான சாதனம்.

Verse 182

य इदं कीर्तयेन्नित्यं शृणुयाद्वा समाहितः । स विधूयाशु पापानि शिवसायुज्यमाप्नुयात्

யார் இதை தினமும் கீர்த்தனம் செய்கிறாரோ, அல்லது ஒருமனத்துடன் கேட்கிறாரோ, அவர் விரைவில் பாவங்களை நீக்கி சிவ-சாயுஜ்யம்—பரமசிவனுடன் ஒன்றுபடுதல்—அடைவார்.

Verse 183

गोघ्नश्चैव कृतघ्नश्च वीरहा भ्रूणहापि वा । शरणागतघाती च मित्रविश्रंभघातकः

யார் கோவதை செய்பவராக இருந்தாலும், நன்றிக்கெடுவனாக இருந்தாலும், வீரனை கொன்றவனாக இருந்தாலும் அல்லது கருவைக் கொன்றவனாக இருந்தாலும்; அடைக்கலம் நாடியவரை கொன்றவனாகவோ, நம்பிய நண்பனைத் துரோகித்தவனாகவோ இருந்தாலும்—இங்கு அத்தகைய கொடிய பாவிகளே குறிக்கப்படுகின்றனர்।

Verse 184

दुष्टपापसमाचारो मातृहा पितृहापि वा । स्तवेनानेन जप्तेन तत्तत्पापात्प्रमुच्यते

தீய பாவச் செயல்களில் ஈடுபட்டவன்—தாயைக் கொன்றவனாக இருந்தாலும் தந்தையைக் கொன்றவனாக இருந்தாலும்—இந்த ஸ்தவத்தை ஜபித்தால் அவன் அந்தந்தப் பாவங்களிலிருந்து விடுபடுவான்।

Verse 185

दुःस्वप्नादिमहानर्थसूचकेषु भयेषु च । यदि संकीर्तयेदेतन्न ततो नार्थभाग्भवेत्

தீய கனவுகள் முதலிய பெருந்தீமையைச் சுட்டும் அச்சங்களில் ஒருவர் இதனைத் தொடர்ந்து சங்கீர்த்தனம் செய்தால், அவற்றால் எந்தத் தீங்கும் ஏற்படாது।

Verse 186

आयुरारोग्यमैश्वर्यं यच्चान्यदपि वाञ्छितम् । स्तोत्रस्यास्य जपे तिष्ठंस्तत्सर्वं लभते नरः

இந்த ஸ்தோத்திரத்தின் ஜபத்தில் உறுதியாக நிலைத்திருப்பவன் நீண்ட ஆயுள், ஆரோக்கியம், ஐஸ்வரியம் மற்றும் வேறு எதைக் கேட்டாலும்—அனைத்தையும் பெறுவான்।

Verse 187

असंपूज्य शिवस्तोत्रं जपात्फलमुदाहृतम् । संपूज्य च जपे तस्य फलं वक्तुं न शक्यते

சிவஸ்தோத்திரத்தை முறையாகப் பூஜிக்காமல் ஜபித்தால் கிடைக்கும் பலன் கூறப்பட்டுள்ளது; ஆனால் முறையாகப் பூஜித்து ஜபித்தால் அதன் பலனைச் சொல்ல இயலாது—அது அளவிலாதது।

Verse 188

आस्तामियं फलावाप्तिरस्मिन्संकीर्तिते सति । सार्धमंबिकया देवः श्रुत्यैवं दिवि तिष्ठति

இந்த ஸ்தோத்திரம் சங்கீர்த்தனம் செய்யப்படும்போது இதுவே வாக்குறுதியான பலன்—அம்பிகையுடன் கூடிய பரமேசன் ஸ்வர்கத்தில் நிலைபெற்று இருப்பான்; இவ்வாறு ஸ்ருதி அறிவிக்கிறது।

Verse 189

तस्मान्नभसि संपूज्य देवं देवं सहोमया । कृतांजलिपुटस्तिष्ठंस्तोत्रमेतदुदीरयेत्

ஆகையால் திறந்த வானின் கீழ் ஹோமத்துடன் தேவாதிதேவனை முறையாகப் பூஜித்து, கைகூப்பி நின்று இந்த ஸ்தோத்திரத்தை உரைக்க வேண்டும்।