पूजास्थानशुद्धिः पात्रशोधनं च — Purification of the Worship-Space and Preparation of Ritual Vessels
இந்த அதிகாரத்தில் உபமன்யு, சிவபூஜைக்குத் தகுந்த பூஜைநிலமும் பாத்திரங்களும் எவ்வாறு சுத்திகரிக்கப்பட வேண்டும் என்பதை வரிசையாகக் கூறுகிறார். மூலமந்திரத்துடன் நீர் தெளித்து இடத்தைப் புனிதப்படுத்துதல், சந்தன-மணமுள்ள நீரில் நனைத்த மலர்களை அமைத்தல், அஸ்திரமந்திரத்தால் விக்னநிவாரணம் செய்து அவகுண்டனமும் வர்மபந்தனமும் செய்து திசைகளில் அஸ்திரவிந்யாசத்தால் பூஜைமண்டலத்தைப் பாதுகாத்தல் கூறப்படுகிறது. பின்னர் தர்பை விரித்து தெளித்தல் முதலிய செயல்களால் சௌசம், எல்லாப் பாத்திரங்களின் சோதனம் மற்றும் திரவ்யசுத்தி செய்ய வேண்டும். ப்ரோக்ஷணீ, அர்க்ய, பாத்ய, ஆசமனீயம் என்ற நான்கு பாத்திரங்களை கழுவி, தெளித்து ‘சிவநீர்’ கொண்டு ஸம்ஸ்காரம் செய்ய விதி உள்ளது. பாத்திரங்களில் உலோக-ரத்தினங்கள், மணப்பொருட்கள், மலர்கள், தானியங்கள், இலைகள், தர்பை போன்ற மங்களப் பொருட்களைச் சேர்த்து, பயன்பாட்டின்படி கலவைகள் கூறப்படுகின்றன—ஸ்நான/பான நீருக்கு குளிர்ச்சியான மணப்பொருட்கள், பாத்யத்திற்கு உசீரம்-சந்தனம், ஏலக்காய்-கற்பூரம் போன்ற பொடிகள்; அர்க்யத்தில் குசாக்ரம், அக்ஷதம், யவம்/கோதுமை/எள், நெய், கடுகு, மலர்கள், பஸ்மம். இடம்→பாதுகாப்பு→பாத்திரம்→நீர்→அர்ப்பணம் என்ற ஒழுங்கான புனிதப்படுத்தலே இதன் கருத்து.
Shlokas
Verse 1
उपमन्युरुवाच । प्रोक्षयेन्मूलमंत्रेण पूजास्थानं विशुद्धये । गन्धचन्दनतोयेन पुष्पं तत्र विनिक्षिपेत्
உபமன்யு கூறினார்—பூஜை இடம் தூய்மையடைய மூலமந்திரம் சொல்லி நீர் தெளிக்க வேண்டும். பின்னர் கந்தம், சந்தனம் கலந்த மணமுள்ள நீரால் அங்கே மலரை வைக்க வேண்டும்.
Verse 2
अस्त्रेणोत्सार्य वै विघ्नानवगुण्ठ्य च वर्मणा । अस्त्रं दिक्षु प्रविन्यस्य कल्पयेदर्चनाभुवम्
அஸ்திர மந்திரத்தால் தடைகளை அகற்றி, வர்ம மந்திரத்தால் மறைப்பு செய்து, பின்னர் திசைகளில் அஸ்திரத்தை நிறுவி அர்ச்சனை நிலத்தை அமைக்க வேண்டும்.
Verse 3
तत्र दर्भान्परिस्तीर्य क्षालयेत्प्रोक्षणादिभिः । संशोध्य सर्वपात्राणि द्रव्यशुद्धिं समाचरेत्
அங்கே தர்பையைப் பரப்பி, ப்ரோட்சண முதலிய சுத்திகரிப்புகளால் தூய்மை செய்ய வேண்டும். எல்லாப் பாத்திரங்களையும் நன்கு சுத்தம் செய்து, பூஜைத் திரவியங்களின் சுத்தியை முறையாக நடத்த வேண்டும்.
Verse 4
प्रोक्षणीमर्ध्यपात्रं च पाद्यपात्रमतः परम् । तथैवाचमनीयस्य पात्रं चेति चतुष्टयम्
ப்ரோக்ஷணீ, அர்க்யப் பாத்திரம், அதன் பின் பாத்யப் பாத்திரம், அதுபோல ஆச்சமனீயத்திற்கான பாத்திரம்—இவ்வாறு நான்கு பாத்திரங்களைக் கூட்டமாக அமைக்க வேண்டும்.
Verse 5
प्रक्षाल्य प्रोक्ष्य वीक्ष्याथ क्षिपेत्तेषु जलं शिवम् । पुण्यद्रव्याणि सर्वाणि यथालाभं विनिक्षिपेत्
அவற்றை கழுவி, பின்னர் ப்ரோக்ஷித்து, பக்தியுடன் நோக்கி, அந்தப் பாத்திரங்களில் சிவார்ப்பணமான மங்கள நீரை ஊற்ற வேண்டும். அதன் பின் இயன்ற அளவும் கிடைப்பதற்கேற்பவும் எல்லாப் புண்யப் பொருட்களையும் அதில் வைக்க வேண்டும்.
Verse 6
रत्नानि रजतं हेम गन्धपुष्पाक्षतादयः । फलपल्लवदर्भांश्च पुण्यद्रव्याण्यनेकधा
ரத்தினங்கள், வெள்ளி, பொன்; சந்தனம் முதலான நறுமணப் பொருட்கள், மலர்கள், அக்ஷதை முதலியவை; பழங்கள், இளந்தளிர்கள், தர்பைப் புல்—இவை பலவகை மங்களப் புண்யப் பொருட்கள் (பூஜைக்குத் தகுந்தவை) என உரைக்கப்படுகின்றன.
Verse 7
स्नानोदके सुगन्धादि पानीये च विशेषतः । शीतलानि मनोज्ञानी कुसुमादीनि निक्षिपेत्
குளிப்பதற்கான நீரிலும், குறிப்பாக குடிநீரிலும், நறுமணப் பொருட்களையும் குளிர்ச்சியூட்டும் இனிய மலர்களையும் முதலியவற்றையும் சேர்க்க வேண்டும்.
Verse 8
उशीरं चन्दनं चैव पाद्ये तु परिकल्पयेत् । जातिकंकोलकर्पूरबहुमूलतमालकान्
பாத்யம் (திருப்பாதம் கழுவும் அர்ப்பணம்) செய்ய உசீரம், சந்தனம் சேர்த்து அமைக்க வேண்டும்; மேலும் ஜாதி (மல்லிகை), கங்கோலம், கற்பூரம், பல நறுமண வேர்கள், தமாலக இலைகளையும் சேர்க்க வேண்டும்.
Verse 9
क्षिपेदाचमनीये च चूर्णयित्वा विशेषतः । एलां पात्रेषु सर्वेषु कर्पूरं चन्दनं तथा
அவற்றை விசேஷமாக நன்றாகப் பொடியாக்கி ஆச்சமனப் பாத்திரத்தில் இட வேண்டும்; மேலும் எல்லா பூஜைப் பாத்திரங்களிலும் ஏலக்காய், கற்பூரம், சந்தனம் ஆகியவற்றையும் சேர்க்க வேண்டும்।
Verse 10
कुशाग्राण्यक्षतांश्चैव यवव्रीहितिलानपि । आज्यसिद्धार्थपुष्पाणि भसितञ्चार्घ्यपात्रके
அர்க்யப் பாத்திரத்தில் குசையின் முனைகள், அக்ஷதம், யவம், நெல்/அரிசி, எள்; மேலும் நெய், வெள்ளை கடுகு, மலர்கள் மற்றும் பஸ்மமும் இட வேண்டும்।
Verse 11
कुशपुष्पयवव्रीहिबहुमूलतमालकान् । प्रक्षिपेत्प्रोक्षणीपात्रे भसितं च यथाक्रमम्
பின்னர் ப்ரோக்ஷணப் பாத்திரத்தில் விதிப்படி குசப்பூ, யவம், நெல்/அரிசி, பலவேர் கொண்ட புனிதப் புல் (பஹுமூலம்) மற்றும் தமாலகம்; மேலும் பஸ்மமும் சேர்க்க வேண்டும்।
Verse 12
सर्वत्र मन्त्रं विन्यस्य वर्मणावेष्ट्य बाह्यतः । पश्चादस्त्रेण संरक्ष्य धेनुमुद्रां प्रदर्शयेत्
எல்லாத் திசைகளிலும் மந்திரத்தை நிறுவி, வெளிப்புறமாக வர்மம் எனும் பாதுகாப்புக் கவசத்தால் தன்னைச் சுற்றி மூட வேண்டும். பின்னர் அஸ்திர-மந்திரத்தால் காத்து, தேனு-முத்திரையை வெளிப்படுத்த வேண்டும்.
Verse 13
पूजाद्रव्याणि सर्वाणि प्रोक्षणीपात्रवारिणा । सम्प्रोक्ष्य मूलमंत्रेण शोधयेद्विधिवत्ततः
பின்னர் ப்ரோக்ஷணீ பாத்திரத்தில் உள்ள நீரால் எல்லாப் பூஜைப் பொருட்களையும் தெளித்து, மூலமந்திரத்தை ஜபித்து விதிப்படி அவற்றைத் தூய்மைப்படுத்த வேண்டும்.
Verse 14
पात्राणां प्रोक्षणीमेकामलाभे सर्वकर्मसु । साधयेदर्घ्यमद्भिस्तत्सामान्यं साधकोत्तमः
எந்தச் சடங்கிலும் பாத்திரங்களுக்கு தனிப் ப்ரோக்ஷணீ கிடைக்காவிட்டால், சிறந்த சாதகர் பொதுவான முறையாக நீராலேயே அர்க்யத்தைச் செலுத்த வேண்டும்.
Verse 15
ततो विनायकं देवं भक्ष्यभोज्यादिभिः क्रमात् । पूजयित्वा विधानेन द्वारपार्श्वे ऽथ दक्षिणे
அதன்பின் இனிப்புகள், உணவுகள் முதலிய நைவேத்யங்களால் முறையாக விநாயக தேவனை விதிப்படி பூஜித்து, பூஜை முடிந்ததும் வாசலின் வலப்புறத்தில் (தக்ஷிணப் பக்கத்தில்) நிறுவ வேண்டும்.
Verse 16
अन्तःपुराधिपं साक्षान्नन्दिनं सम्यगर्चयेत् । चामीकराचलप्रख्यं सर्वाभरणभूषितम्
சிவனின் அந்தப்புரத்தின் நேரடியான அதிபதியான நந்தியை முறையாக அர்ச்சிக்க வேண்டும்—அவர் பொன்ன்மலையைப் போல ஒளிர்ந்து, எல்லா ஆபரணங்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டவர்.
Verse 17
बालेन्दुमुकुटं सौम्यं त्रिनेत्रं च चतुर्भुजम् । दीप्तशूलमृगीटंकतिग्मवेत्रधरं प्रभुम्
அவன் சௌம்யமும் மங்களமும் நிறைந்த ஆண்டவனைத் தரிசித்தான்—தலையில் இளநிலா முக்குடம், மும்முகக் கண்கள் உடையவன், நான்கு கரங்களுடையவன்; ஒளிவீசும் திரிசூலம், மான்-சின்னம், கூர்மையான பிரகாச தண்டம் தாங்கும் ஈசன்।
Verse 18
चन्द्रबिम्बाभवदनं हरिवक्त्रमथापि वा । उत्तरे द्वारपार्श्वस्य भार्यां च मरुतां सुताम्
வாசலின் வடக்கு பக்கத்தில் மருதர்களின் மகளாகப் பிறந்த துணைவியை வரையவும் அல்லது தியானிக்கவும் வேண்டும்; அவளது முகம் சந்திர வட்டம் போல, அல்லது ஹரி (விஷ்ணு) முகம் போல இருக்கட்டும்।
Verse 19
सुयशां सुव्रतामम्बां पादमण्डनतत्पराम् । पूजयित्वा प्रविश्यान्तर्भवनं परमेष्ठिनः
நல்ல புகழும் உறுதியான விரதமும் உடைய, திருவடிகளை அலங்கரித்து சேவிக்க எப்போதும் முனைந்த அம்பாளை வணங்கி, அவன் பரமேஷ்டின் (பிரம்மா) அவர்களின் உள்மாளிகையில் நுழைந்தான்।
Verse 20
संपूज्य लिङ्गं तैर्द्रव्यैर्निर्माल्यमपनोदयेत् । प्रक्षाल्य पुष्पं शिरसि न्यसेत्तस्य विशुद्धये
அந்த திரவியங்களால் சிவலிங்கத்தை முறையாகப் பூஜித்து, பயன்படுத்திய மலராதி நிர்மால்யத்தை அகற்ற வேண்டும். அதை கழுவி, அதன் தூய்மைக்காக அந்த மலரைத் தலையில் அணிய வேண்டும்.
Verse 21
पुष्पहस्तो जपेच्छक्त्या मन्त्रं मन्त्रविशुद्धये । ऐशान्यां चण्दमाराध्य निर्माल्यं तस्य दापयेत्
கையில் மலரை ஏந்தி, மந்திரத்தின் தூய்மைக்காக முழு ஆற்றலுடன் மந்திரஜபம் செய்ய வேண்டும். பின்னர் ஈசான (வடகிழக்கு) திசையில் சண்டனை முறையாக ஆராதித்து, அந்தப் பூஜையின் நிர்மால்யத்தை அவருக்கு அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.
Verse 22
कल्पयेदासनं पश्चादाधारादि यथाक्रमम् । आधारशक्तिं कल्याणीं श्यामां ध्यायेदधो भुवि
பின்னர் மனத்தில் ஆசனத்தை அமைத்து, ஆதாரம் முதலிய ஆதாரங்களை வரிசையாகக் கற்பிக்க வேண்டும். கீழே பூமியில் கல்யாணி, கருநிற ஆதார-சக்தி—மூலாதார ரூபிணி—யை தியானிக்க வேண்டும்.
Verse 23
तस्याः पुरस्तादुत्कंठमनंतं कुण्डलाकृतिम् । धवलं पञ्चफणिनं लेलिहानमिवाम्बरम्
அவளின் முன்னே உயர்ந்த கழுத்துடன் அனந்தன் (சேஷன்) தோன்றினான்—குண்டல வடிவில் சுருண்டு, வெண்மை நிறம் கொண்டு, ஐந்து பனங்களுடன், நாவுகளால் ஆகாயத்தை நக்குவது போலத் தோன்றினான்.
Verse 24
तस्योपर्यासनं भद्रं कण्ठीरवचतुष्पदम् । धर्मो ज्ञानं च वैराग्यमैश्वर्यञ्च पदानि वै
அதன் மேலே மங்களமான ஆசனம் உள்ளது; சிங்காசனம்போல் நான்கு கால்களுடையது. அதன் தாங்குகள் தர்மம், ஞானம், வைராக்யம், ஐஸ்வரியம்.
Verse 25
आग्नेयादिश्वेतरक्तपीतश्यामानि वर्णतः । अधर्मादीनि पूर्वादीन्युत्तरांतान्यनुक्रमात्
ஆக்னேய திசையிலிருந்து தொடங்கி அவற்றின் நிறங்கள் முறையே வெள்ளை, சிவப்பு, மஞ்சள், கருப்பு. அதுபோல கிழக்கில் அதர்மம் முதலாக வட எல்லை வரை வரிசையாக அறிய வேண்டும்.
Verse 26
राजावर्तमणिप्रख्यान्न्यस्य गात्राणि भावयेत् । अस्योर्ध्वच्छादनं पद्ममासनं विमलं सितम्
ராஜாவர்த்த மணிபோல் ஒளிரும் அங்கங்களை மனத்தில் நிறுவி தியானிக்க வேண்டும். அவரின் மேல்மூடல் குற்றமற்ற, தூய வெண்மையான பத்மாசனம்.
Verse 27
अष्टपत्राणि तस्याहुरणिमादिगुणाष्टकम् । केसराणि च वामाद्या रुद्रावामादिशक्तिभिः
அதன் எட்டு இதழ்கள் அணிமா முதலிய எட்டு குணங்கள் என அவர்கள் கூறுகின்றனர். அதன் கேசரங்கள் வாமா முதலியவை—ருத்ரா, வாமா போன்ற சக்திகளால் இறைவனை பக்தியுடன் தியானிக்கச் செய்பவையாகும்.
Verse 28
बीजान्यपि च ता एव शक्तयोंतर्मनोन्मनीः । कर्णिकापरवैराग्यं नालं ज्ञानं शिवात्मकम्
அந்த சக்திகளே விதை-வடிவில் மிக நுண்ணியவையாக உள்ளே, அந்தர்மனத்தின் உன்மனி நிலையாய் உறைகின்றன. தாமரைக் கர்ணிகை பரம வைராக்யம்; தண்டு சிவசாரமான ஞானம்.
Verse 29
कन्दश्च शिवधर्मात्मा कर्णिकान्ते त्रिमण्डले । त्रिमण्डलोपर्यात्मादि तत्त्वत्रितयमासनम्
அடிப்பகுதியில் சிவதர்ம-சாரமாய்க் கந்தம் உள்ளது; கர்ணிகையின் முடிவில் மும்மண்டலம் இருக்கிறது. அந்த மூன்று வட்டங்களின் மேலே ஆத்மா முதலிய தத்துவத் திரயத்தின் ஆசனம் நிறுவப்பட்டுள்ளது.
Verse 30
सर्वासनोपरि सुखं विचित्रास्तरणास्तृतम् । आसनं कल्पयेद्दिव्यं शुद्धविद्यासमुज्ज्वलम्
எல்லா ஆசனங்களுக்கும் மேலாக, அழகிய வடிவமைந்த விரிப்பால் விரிக்கப்பட்ட, இன்பமளிக்கும் தெய்வீக ஆசனத்தை அமைக்க வேண்டும்—தூய வித்யையால் ஒளிர்வதாக.
Verse 31
आवाहनं स्थापनं च सन्निरोधं निरीक्षणम् । नमस्कारं च कुर्वीत बध्वा मुद्राः पृथक्पृथक्
முத்திரைகளைத் தனித்தனியாக அமைத்து, ஆவாஹனம், ஸ்தாபனம், சன்னிரோதம், நிரீக்ஷணம், பின்னர் நமஸ்காரம்—இவற்றைச் செய்ய வேண்டும்.
Verse 32
पाद्यमाचमनं चार्घ्यं गंधं पुष्पं ततः परम् । धूपं दीपं च तांबूलं दत्त्वाथ स्वापयेच्छिवौ
பாத்யம், ஆச்சமனம், அர்க்யம் ஆகியவற்றை அர்ப்பணித்து, பின்னர் சந்தனம்/நறுமணம் மற்றும் மலர்களைச் செலுத்த வேண்டும்; அதன் பின் தூபம், தீபம், தாம்பூலம் அளித்து இறுதியில் சிவ-சிவையை சயனத்தில் அமர்த்த வேண்டும்।
Verse 33
अथवा परिकल्प्यैवमासनं मूर्तिमेव च । सकलीकृत्य मूलेन ब्रह्माभिश्चापरैस्तथा
அல்லது இவ்விதமாக ஆசனத்தையும் மூர்த்தியையும் முறையாக அமைத்து, மூலமந்திரத்தாலும், பிரஹ்ம மந்திரங்களாலும் மற்றும் பிற துணை மந்திரங்களாலும் அதை ‘சகலீக்ருத’மாக—முழுமையாக வெளிப்படுத்த வேண்டும்।
Verse 34
आवाहयेत्ततो देव्या शिवं परमकारणम् । शुद्धस्फटिकसंकाशं देवं निश्चलमक्षरम्
அப்போது தேவி பரம காரணமான சிவனை ஆவாஹனம் செய்ய வேண்டும்—தூய ஸ்படிகம் போல் ஒளிரும், அசையாத, அழியாத தேவனாகத் தியானிக்க வேண்டும்।
Verse 35
कारणं सर्वलोकानां सर्वलोकमयं परम् । अंतर्बहिःस्थितं व्याप्य ह्यणोरणु महत्तरम् २
அவரே எல்லா உலகங்களின் பரம காரணம்; எல்லா உலகங்களையும் நிறைத்த பரத்தத்துவம். உள்ளும் புறமும் இருந்து அனைத்தையும் வியாபித்து—அணுவினும் நுண்ணியவர், மகத்தினும் மகத்தானவர்।
Verse 36
भक्तानामप्रयत्नेन दृश्यमीश्वरमव्ययम् । ब्रह्मेंद्रविष्णुरुद्राद्यैरपि देवैरगोचरम्
பக்தர்களுக்கு அந்த அழியாத ஈசன் பெரும் முயற்சியின்றியே தரிசனம் அளிப்பான்; ஆனால் பிரம்மா, இந்திரன், விஷ்ணு, ருத்ரன் முதலிய தேவர்களுக்கும் அவர் அகோசரன்.
Verse 37
देवसारं च विद्वद्भिरगोचरमिति श्रुतम् । आदिमध्यान्तरहितं भेषजं भवरोगिणाम्
அறிஞர்கள் கேட்டறிந்தது: அவர் தேவர்களின் சாரம்; புலன்களுக்கும் மனத்திற்கும் எட்டாதவர். ஆதியும் நடுவும் முடிவும் அற்ற அவர், சம்சார நோயால் வாடுவோர்க்கு பரம மருந்து.
Verse 38
शिवतत्त्वमिति ख्यातं शिवार्थं जगति स्थिरम् । पञ्चोपचारवद्भक्त्या पूजयेल्लिंगमुत्तमम्
‘சிவத்தத்துவம்’ எனப் புகழப்படுவது உலகில் சிவார்த்தமாக உறுதியாக நிலைகொண்டுள்ளது. ஆகவே பஞ்சோபசார பக்தியுடன் உத்தம லிங்கத்தை வழிபட வேண்டும்.
Verse 39
लिंगमूर्तिर्महेशस्य शिवस्य परमात्मनः । स्नानकाले प्रकुर्वीत जयशब्दादिमंगलम्
மகேசன், பரமாத்மா சிவனின் லிங்கமூர்த்திக்கு ஸ்நான காலத்தில் ‘ஜய’ எனும் வெற்றிக்குரலால் தொடங்கி மங்களச் செயல்களைச் செய்ய வேண்டும்.
Verse 40
पञ्चगव्यघृतक्षीरदधिमध्वादिपूर्वकैः । मूलैः फलानां सारैश्च तिलसर्षपसक्तुभिः
பஞ்சகவ்யம், நெய், பால், தயிர், தேன் முதலியவற்றாலும்; கிழங்குகள், பழங்களின் சாரம்/சாறு, எள், கடுகு, சத்து முதலியவற்றாலும் (விதிப்படி அபிஷேகம் செய்யப்படுகிறது).
Verse 41
बीजैर्यवादिभिश्शस्तैश्चूर्णैर्माषादिसंभवैः । संस्नाप्यालिप्य पिष्टाद्यैः स्नापयेदुष्णवारिभिः
யவம் முதலிய மங்களகரமான விதைகளாலும், உளுந்து (மாஷ) முதலியவற்றால் செய்யப்பட்ட நன்றான பொடிகளாலும் (லிங்கத்தை) ஸ்நானம் செய்து; பின்னர் பிஷ்டம் முதலிய லேபனங்களைப் பூசி, இறுதியில் வெந்நீரால் ஸ்நானம் செய்ய வேண்டும்.
Verse 42
घर्षयेद्विल्वपत्राद्यैर्लेपगंधापनुत्तये । पुनः संस्नाप्य सलिलैश्चक्रवर्त्युपचारतः
பூசப்பட்ட லேபனங்களின் மணத்தை நீக்க பில்வ இலை முதலியவற்றால் மெதுவாகத் தேய்க்க வேண்டும்; பின்னர் மீண்டும் நீரால் ஸ்நானம் செய்து சக்கரவர்த்தி முறையென ஒழுங்கான உபசாரம் செய்ய வேண்டும்।
Verse 43
सुगंधामलकं दद्याद्धरिद्रां च यथाक्रमम् । ततः संशोध्य सलिलैर्लिंगं बेरमथापि वा
முறையாக மணமுள்ள ஆமலகம் (நெல்லிக்காய்) அளித்து, பின்னர் மஞ்சளையும் அர்ப்பணிக்க வேண்டும்; அதன் பின் நீரால் சுத்திகரித்து சிவலிங்கத்தையோ அல்லது பேரம் (மூர்த்தி) யையோ தூய்மைப்படுத்த வேண்டும்।
Verse 44
स्नापयेद्गंधतोयेन कुशपुष्पोदकेन च । हिरण्यरत्नतोयैश्च मंत्रसिद्धैर्यथाक्रमम्
மணமுள்ள நீராலும், குசா புல் மற்றும் மலர்களால் புனிதப்படுத்திய நீராலும் ஸ்நானம் செய்ய வேண்டும்; பின்னர் முறையாக மந்திரசித்தி பெற்ற தங்கம்-ரத்தினம் கலந்த நீரால் லிங்கத்திற்கு அபிஷேகம் செய்ய வேண்டும்।
Verse 45
असंभवे तु द्रव्याणां यथासंभवसंभृतैः । केवलैर्मंत्रतोयैर्वा स्नापयेच्छ्रद्धया शिवम्
வழிபாட்டுப் பொருட்கள் கிடைக்காவிடில், கிடைக்குமளவு பொருட்களால், அல்லது மந்திரத்தால் புனிதமான நீரால் மட்டும் கூட, பக்தியுடன் சிவனை ஸ்நானம் செய்ய வேண்டும்।
Verse 46
कलशेनाथ शंखेन वर्धन्या पाणिना तथा । सकुशेन सपुष्पेण स्नापयेन्मंत्रपूर्वकम्
பின்னர் கலசம், சங்கம், மேலும் கையில் பிடித்த வर्धனி கரண்டியால்—குசா புல், மலர்கள் உடன்—மந்திரம் முன்வைத்து (லிங்கத்திற்கு) ஸ்நானம் செய்ய வேண்டும்।
Verse 47
पवमानेन रुद्रेण नीलेन त्वरितेन च । लिंगसूक्तादिसूक्तैश्च शिरसाथर्वणेन च
பவமான-ருத்ர, நீல, த்வரித ஸ்தோத்திரங்களாலும், லிங்கஸூக்தம் முதலான வேத ஸூக்தங்களாலும், மேலும் அதர்வசிர உபநிஷத்தாலும் ருத்ரனை வழிபட வேண்டும்।
Verse 48
ऋग्भिश्च सामभिः शैवैर्ब्रह्मभिश्चापि पञ्चभिः । स्नापयेद्देवदेवेशं शिवेन प्रणवेन च
ரிக், சாம மந்திரங்களாலும், சைவ ஸ்தோத்திரங்களாலும், ஐந்து பிரஹ்ம மந்திரங்களாலும், ‘சிவ’ என்றும் புனிதப் பிரணவம் ‘ஓம்’ என்றும் ஜபித்தபடி தேவர்களின் தேவனாகிய சிவனுக்கு அபிஷேக ஸ்நானம் செய்ய வேண்டும்।
Verse 49
यथा देवस्य देव्याश्च कुर्यात्स्नानादिकं तथा । न तु कश्चिद्विशेषो ऽस्ति तत्र तौ सदृशौ यतः
எவ்வாறு இறைவனுக்குச் ஸ்நானம் முதலான கிரியைகள் செய்யப்படுகின்றனவோ, அவ்வாறே தேவிக்கும் செய்ய வேண்டும். இந்த வழிபாட்டில் அவர்களுக்கிடையே வேறுபாடு இல்லை; ஏனெனில் இருவரும் தத்துவத்தில் ஒன்றே.
Verse 50
प्रथमं देवमुद्दिश्य कृत्वा स्नानादिकाः क्रियाः । देव्यैः प्रश्चात्प्रकुर्वीत देवदेवस्य शासनात्
முதலில் இறைவன் சிவனை நோக்கி ஸ்நானம் முதலான கிரியைகளைச் செய்ய வேண்டும்; அதன் பின் தேவர்களின் தேவனின் ஆணைப்படி தேவியை (சக்தியை) வழிபட வேண்டும்।
Verse 51
अर्धनारीश्वरे पूज्ये पौर्वापर्यं न विद्यते । तत्र तत्रोपचाराणां लिंगे वान्यत्र वा क्वचित्
பூஜ்யமான அர்த்தநாரீஸ்வர வழிபாட்டில் முன்‑பின் என்ற கடுமையான வரிசை இல்லை. உபசாரங்களை இடமிடமாக அர்ப்பணிக்கலாம்—லிங்கத்திற்கோ, சிலவேளை வேறிடத்திற்கோவும்।
Verse 52
कृत्वा ऽभिषेकं लिंगस्य शुचिना च सुगंधिना । संमृज्य वाससा दद्यादंबरं चोपवीतकम्
தூய்மையும் நறுமணமும் உடைய பொருள்களால் சிவலிங்கத்திற்கு அபிஷேகம் செய்து, சுத்தமான துணியால் துடைத்து; பின்னர் இறைவனின் சேவையாக ஆடை மற்றும் உபவீதம் அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.
Verse 53
पाद्यमाचमनं चार्घ्यं गंधं पुष्पं च भूषणम् । धूपं दीपं च नैवेद्यं पानीयं मुखशोधनम्
பாத்யம், ஆச்சமனம், அர்க்யம்; கந்தம், புஷ்பம், பூஷணம்; தூபம், தீபம், நைவேத்யம்; மேலும் குடிநீர் மற்றும் வாய்கழுவும் நீர்—இவற்றை முறையாக ஸ்ரீசிவனுக்கு அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.
Verse 54
पुनश्चाचमनीयं च मुखवासं ततः परम् । मुकुटं च शुभं भद्रं सर्वरत्नैरलंकृतम्
மீண்டும் ஆச்சமன நீரையும், அதன் பின் முகத்துணியையும் அர்ப்பணிக்க வேண்டும். அடுத்து எல்லா ரத்தினங்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்ட, மங்களமும் நன்மையும் நிறைந்த கிரீடத்தை சமர்ப்பிக்க வேண்டும்.
Verse 55
भूषणानि पवित्राणि माल्यानि विविधानि च । व्यजने चामरे छत्रं तालवृंतं च दर्पणम्
தூய அணிகலன்கள், பலவகை மாலைகள், விசிறி மற்றும் சாமரம், குடை, தாளவிருத்தம் (பனை இலைக் கைப்பிடி) மற்றும் கண்ணாடி—இவை அனைத்தையும் மங்கள பூஜைப் பொருள்களாக அர்ப்பணித்து அமைக்க வேண்டும்.
Verse 56
दत्त्वा नीराजनं कुर्यात्सर्वमंगलनिस्वनैः । गीतनृत्यादिभिश्चैव जयशब्दसमन्वितः
நீராஜனம் (ஆரத்தி) அர்ப்பணித்த பின், எல்லா மங்கள ஒலிகளின் நடுவே—பாடல், நடனம் முதலியவற்றுடன்—‘ஜெய ஜெய’ என்ற முழக்கத்தோடு (சகுண) சிவனை பக்தியுடன் வழிபட வேண்டும்।
Verse 57
हैमे च राजते ताम्रे पात्रे वा मृन्मये शुभे । पद्मकैश्शोभितैः पुष्पैर्बीजैर्दध्यक्षतादिभिः
பொன், வெள்ளி, செம்பு அல்லது மங்களமான மண் பாத்திரத்தில்—தாமரையால் அலங்கரிக்கப்பட்ட மலர்களுடன்—விதைகள், தயிர், அக்ஷதம் முதலிய தூய பொருட்களால் அர்ப்பணம் செய்ய வேண்டும்.
Verse 58
त्रिशूलशंखयुग्माब्जनन्द्यावर्तैः करीषजैः । श्रीवत्सस्वस्तिकादर्शवज्रैर्वह्न्यादिचिह्नितैः
அவர்கள் புனித கோமயத்தால் செய்யப்பட்ட மங்களச் சின்னங்களால் குறியிடப்பட்டுள்ளனர்—திரிசூலம், சங்கம், யுக்மச் சின்னம், தாமரை, நந்த்யாவர்த்தம், ஸ்ரீவத்ஸம், ஸ்வஸ்திகம், கண்ணாடி, வஜ்ரம், அக்னி முதலியவை—சிவபூஜையின் புனித இலக்கணங்கள்।
Verse 59
अष्टौ प्रदीपान्परितो विधायैकं तु मध्यमे । तेषु वामादिकाश्चिन्त्याः पूज्याश्च नव शक्तयः
சுற்றிலும் எட்டு தீபங்களை வைத்து, நடுவில் ஒரு தீபத்தை நிறுவி, அங்கே வாமா முதலிய ஒன்பது சக்திகளைத் தியானித்து, தெய்வீக சக்திகளாகப் பூஜிக்க வேண்டும்।
Verse 60
कवचेन समाच्छाद्य संरक्ष्यास्त्रेण सर्वतः । धेनुमुद्रां च संदर्श्य पाणिभ्यां पात्रमुद्धरेत्
கவச மந்திரத்தால் மூடி, அஸ்திர மந்திரத்தால் எல்லாத் திசைகளிலும் காத்து, பின்னர் தேனு முத்திரையை காட்டி, இரு கைகளாலும் பாத்திரத்தை உயர்த்த வேண்டும்।
Verse 61
अथवारोपयेत्पात्रे पञ्चदीपान्यथाक्रमम् । विदिक्ष्वपि च मध्ये च दीपमेकमथापि वा
அல்லது பாத்திரத்தில் முறையாக ஐந்து தீபங்களை அமைக்க வேண்டும்—இடைத் திசைகளிலும் நடுவிலும்; அல்லது விருப்பமெனில் ஒரே தீபத்தையும் வைத்துக் கொள்ளலாம்।
Verse 62
ततस्तत्पात्रमुद्धृत्य लिंगादेरुपरि क्रमात् । त्रिः प्रदक्षिणयोगेन भ्रामयेन्मूलविद्यया
பின்பு அந்தப் பாத்திரத்தை எடுத்துக் கொண்டு லிங்கம் முதலிய புனிதப் பொருட்களின் மேல் முறையாகச் சுழற்ற வேண்டும். வலம்வருதல் ஒழுக்கத்துடன் இணைந்து மூலமந்திரத்தை ஜபித்தபடி மூன்று முறை சுற்றச் செய்ய வேண்டும்।
Verse 63
दद्यादर्घ्यं ततो मूर्ध्नि भसितं च सुगंधितम् । कृत्वा पुष्पांजलिं पश्चादुपहारान्निवेदयेत्
அதன்பின் அர்க்யம் அர்ப்பணிக்க வேண்டும். பின்னர் தலைமேல் நறுமணமிக்க பஸ்மத்தை அணிய வேண்டும். அதன் பின் புஷ்பாஞ்சலியை அர்ப்பணித்து, தொடர்ந்து உபஹாரங்களையும் நைவேத்யங்களையும் சமர்ப்பிக்க வேண்டும்।
Verse 64
पानीयं च ततो दद्याद्दत्त्वा वाचमनं पुनः । पञ्चसौगंधिकोपेतं ताम्बूलं च निवेदयेत्
பின்னர் பருகுவதற்கான நீரை அர்ப்பணிக்க வேண்டும்; மீண்டும் ஆச்சமனத்திற்கான நீரை அளித்து, ஐந்து நறுமணங்களுடன் கூடிய தாம்பூலத்தையும் சமர்ப்பிக்க வேண்டும்।
Verse 65
प्रोक्षयेत्प्रोक्षणीयानि गाननाट्यानि कारयेत् । लिंगादौ शिवयोश्चिन्तां कृत्वा शक्त्यजपेच्छिवम्
தெளிக்க வேண்டிய அனைத்தையும் புனித நீரால் தெளித்து, கானம் மற்றும் நாத்யம் போன்ற புனித நிகழ்வுகளை நடத்தச் செய்ய வேண்டும். பின்னர் லிங்கம் முதலிய வடிவங்களில் சக்தியுடன் கூடிய சிவனைத் தியானித்து, தன் ஆற்றலுக்கு ஏற்ப சிவமந்திர ஜபம் செய்ய வேண்டும்।
Verse 66
प्रदक्षिणं प्रणामं च स्तवं चात्मसमर्पणम् । विज्ञापनं च कार्याणां कुर्याद्विनयपूर्वकम्
வினயத்துடன் பிரதட்சிணமும் நமஸ்காரமும் செய்து, ஸ்தோத்திரத்தை அர்ப்பணித்து, தன்னையே சிவபாதங்களில் ஆத்மசமர்ப்பணம் செய்ய வேண்டும்; பின்னர் தன் கடமைகள், தேவைகள் குறித்து விண்ணப்பிக்க வேண்டும்.
Verse 67
अर्घ्यं पुष्पांजलिं दत्त्वा बद्ध्वा मुद्रां यथाविधि । पश्चात्क्षमापयेद्देवमुद्वास्यात्मनि चिंतयेत्
அர்க்யமும் புஷ்பாஞ்சலியும் அர்ப்பணித்து, விதிப்படி முத்திரையை அமைத்து, பின்னர் இறைவனிடம் மன்னிப்பை வேண்ட வேண்டும்; அதன் பின் தேவதையின் உத்வாசனம் செய்து, அவரைத் தன் ஆத்மாவில் தியானிக்க வேண்டும்.
Verse 68
पाद्यादिमुखवासांतमर्घ्याद्यं चातिसंकटे । पुष्पविक्षेपमात्रं वा कुर्याद्भावपुरस्सरम्
பாத்யம் முதல் முகவாசம் வரை, மேலும் அர்க்யம் முதலியன—மிகுந்த இடர்பாட்டில் இவற்றிற்குப் பதிலாக மலர் தூவுதல் மட்டுமே செய்தாலும் போதும்; ஆனால் அது முதன்மையாக உள்ளார்ந்த பக்தி-பாவத்துடன் செய்யப்பட வேண்டும்.
Verse 69
तावतैव परो धर्मो भावने सुकृतो भवेत् । असंपूज्य न भुञ्जीत शिवमाप्राणसंचरात्
இதுவே பரம தர்மம்—உள்ளத்தில் நற்பாவனையும் புண்ணியச் செயல்களின் நற்குணமும் வளர்த்தல். உடலில் பிராணன் இயங்கும் வரை, சிவனை வழிபடாமல் உணவு உண்ணக் கூடாது.
Verse 70
यदि पापस्तु भुंजीत स्वैरं तय्स न निष्कृतिः । प्रमादेन तु भुंक्ते चेत्तदुद्गीर्य प्रयत्नतः
பாவி ஒருவர் அறிந்தே (தடைசெய்யப்பட்ட/அசுத்தமானதை) உண்டால், அவனுக்கு பிராயச்சித்தம் இல்லை. ஆனால் கவனக்குறைவால் உண்டுவிட்டால், முயன்று உடனே அதை வாந்தியிட்டு வெளியேற்ற வேண்டும்.
Verse 71
स्नात्वा द्विगुणमभ्यर्च्य देवं देवीमुपोष्य च । शिवस्यायुतमभ्यस्येद्ब्रह्मचर्यपुरस्सरम्
நீராடி, இரட்டிப்பு பக்தியுடன் தேவனையும் தேவியையும் வழிபட்டு நோன்பு இருக்க வேண்டும். பின்னர் பிரம்மச்சரியத்தை முதன்மை ஒழுக்கமாகக் கொண்டு, சிவமந்திரத்தை பத்தாயிரம் முறை ஜபமாகப் பயில வேண்டும்.
Verse 72
परेद्युश्शक्तितो दत्त्वा सुवर्णाद्यं शिवाय च । शिवभक्ताय वा कृत्वा महापूजां शुचिर्भवेत्
அடுத்த நாளில் தன் திறனுக்கேற்ப பொன் முதலியவற்றை சிவனுக்கு அர்ப்பணித்து, அல்லது சிவபக்தருக்கு அளித்து, பின்னர் மகாபூஜை செய்தால் தூய்மையடைவான்.
Frequently Asked Questions
A stepwise pūjā-preparation protocol: purifying the worship-site with mūla-mantra sprinkling, removing obstacles with astra-mantra and protective sealing, then cleansing and consecrating vessels and waters with appropriate auspicious additives.
They function as a ritual boundary-making technology: astra removes/repels impediments, varma ‘armors’ the rite, and placing the astra in the directions stabilizes the sacred field so the worship becomes protected, coherent, and efficacious.
Key substances include sandalwood, uśīra, camphor, cardamom, flowers, grains (barley/wheat/sesame), kuśa tips, ghee, mustard, and bhasma—assigned according to vessel-function (snāna, pānīya, pādya, ācamanīya, arghya).