शक्त्यादिसृष्टिनिरूपणम् / The Account of Creation Beginning with Śakti

Verse 1

मुनय ऊचुः । कथं जगदिदं कृत्स्नं विधाय च निधाय च । आज्ञया परमां क्रीडां करोति परमेश्वरः

முனிவர்கள் கூறினர்—இந்த முழு உலகையும் படைத்து மீண்டும் ஒடுக்கி, பரமேஸ்வரன் தன் சுயாதீன ஆணையால் பரம தெய்வீக லீலையை எவ்வாறு நடத்துகிறான்?

Verse 2

किं तत्प्रथमसंभूतं केनेदमखिलं ततम् । केना वा पुनरेवेदं ग्रस्यते पृथुकुक्षिणा

முதலில் எது தோன்றியது? யாரால் இவ்வனைத்தும் பரவியுள்ளது? மேலும் யாருடைய விசால கருவில் இவை மீண்டும் விழுங்கப்பட்டு லயமாகின்றன?

Verse 3

वायुरुवाच । शक्तिः प्रथमसम्भूता शांत्यतीतपदोत्तरा । ततो माया ततो ऽव्यक्तं शिवाच्छक्तिमतः प्रभोः

வாயு கூறினார்—முதலில் சக்தி தோன்றினாள்; அவள் சாந்தியின் பரம நிலையையும் தாண்டியவள். பின்னர் அவளிலிருந்து மாயை, அதன் பின் அவ்யக்தம் வெளிப்பட்டது—சக்தியுடைய பிரபு சிவனிடமிருந்து।

Verse 4

शान्त्यतीतपदं शक्तेस्ततः शान्तिपदक्रमात् । ततो विद्यापदं तस्मात्प्रतिष्ठापदसंभवः

சக்தியிலிருந்து சாந்தியைத் தாண்டிய பதம் தோன்றுகிறது; பின்னர் சாந்தி-பதத்தின் ஒழுங்கான உயர்வால் வித்யா-பதம் அடையப்படுகிறது. அந்த வித்யா-பதத்திலிருந்தே ‘பிரதிஷ்டா’ எனும் பதம் வெளிப்படுகிறது.

Verse 5

निवृत्तिपदमुत्पन्नं प्रतिष्ठापदतः क्रमात् । एवमुक्ता समासेन सृष्टिरीश्वरचोदिता

பிரதிஷ்டா-பதத்திலிருந்து ஒழுங்காக ‘நிவ்ருத்தி’ எனும் பதம் தோன்றியது. இவ்வாறு சுருக்கமாக—இந்தப் படைப்பு ஈசுவரனின் தூண்டுதலும் ஆட்சியும் கொண்டு நடைபெறுகிறது என உரைக்கப்பட்டது.

Verse 6

आनुलोम्यात्तथैतेषां प्रतिलोम्येन संहृतिः । अस्मात्पञ्चपदोद्दिष्टात्परस्स्रष्टा समिष्यते

ஆனுலோம வரிசையில் இவைகளின் வெளிப்பாடு நிகழ்கிறது; பிரதிலோம வரிசையில் இவைகளின் லயம் நிகழ்கிறது. இந்த ஐம்பதச் சொல்லாக்க உபதேசத்தால் பரம ஸ்ரஷ்டாவை அறிய வேண்டும்।

Verse 7

कलाभिः पञ्चभिर्व्याप्तं तस्माद्विश्वमिदं जगत् । अव्यक्तं कारणं यत्तदात्मना समनुष्ठितम्

ஆகையால் இந்த முழு பிரபஞ்சம் ஐந்து கலைகளால் நிறைந்துள்ளது; அவ்யக்த காரணம் என்பது ஆத்மா—அந்தர்யாமி ஆண்டவன்—ஆல் நிறுவப்பட்டும் ஆளப்பட்டும் உள்ளது।

Verse 8

महदादिविशेषांतं सृजतीत्यपि संमतम् । किं तु तत्रापि कर्तृत्वं नाव्यक्तस्य न चात्मनः

மஹத் முதலியவற்றிலிருந்து விசேஷத் தத்துவங்கள் வரை படைப்பு விரிகிறது என்பது ஏற்றுக்கொள்ளப்படுகிறது; ஆனால் அங்கேயும் கர்த்தൃത്വம் அவ்யக்த (பிரக்ருதி) க்கும் அல்ல, ஆத்மாவிற்கும் அல்ல।

Verse 9

अचेतनत्वात्प्रकृतेरज्ञत्वात्पुरुषस्य च । प्रधानपरमाण्वादि यावत्किञ्चिदचेतनम्

பிரகிருதி ஜடமானது; கட்டுண்ட புருஷனும் உண்மையான ஞானமற்றவன். ஆகவே பிரதானம் முதல் அணுக்கள் வரை உள்ள அனைத்தும் தன்னிலையே அசேதனமென அறிய வேண்டும்.

Verse 10

तत्कर्तृकं स्वयं दृष्टं बुद्धिमत्कारणं विना । जगच्च कर्तृसापेक्षं कार्यं सावयवं यतः

இந்த ஒழுங்கான உலகம் செய்பவரால் உண்டானதே என்று நேரடியாகக் காணப்படுகிறது; அறிவுள்ள காரணமின்றி இது நிலைக்காது. ஏனெனில் பிரபஞ்சம் பகுதிகளால் ஆன காரியம்; ஆகவே அது கர்த்தாவைச் சார்ந்தது.

Verse 11

तस्माच्छक्तस्स्वतन्त्रो यः सर्वशक्तिश्च सर्ववित् । अनादिनिधनश्चायं महदैश्वर्यसंयुतः

ஆகையால் அவர் வல்லவரும் முழு சுதந்திரனும்—அனைத்துச் சக்திகளும் உடையவர், அனைத்தையும் அறிந்தவர். இந்த ஆண்டவன் ஆதியும் அந்தமும் அற்றவன்; மகத்தான ஐஸ்வர்யம் கொண்டவன்।

Verse 12

स एव जगतः कर्ता महादेवो महेश्वराः । पाता हर्ता च सर्वस्य ततः पृथगनन्वयः

அவரே உலகத்தின் படைப்பாளர்—மகாதேவன், மகேஸ்வரன். அவரே அனைத்தையும் காக்கும் காவலன்; அனைத்தையும் ஒடுக்கி மீளச் சேர்ப்பவனும். ஆகவே அவர் எல்லாவற்றிலும் வேறுபட்டவர், ஒப்பற்றவர்।

Verse 13

परिणामः प्रधानस्य प्रवृत्तिः पुरुषस्य च । सर्वं सत्यव्रतस्यैव शासनेन प्रवर्तते

பிரதானத்தின் மாற்றமும் புருஷனின் செயல்பாடும்—இவை அனைத்தும் சத்தியவிரதன் (சிவன்) ஆணையாலேயே நடைபெறுகின்றன।

Verse 14

इतीयं शाश्वती निष्ठा सतां मनसि वर्तते । न चैनं पक्षमाश्रित्य वर्तते स्वल्पचेतनः

இந்த நித்திய நிஷ்டை சத்புருஷர்களின் மனத்தில் எப்போதும் நிலைகொள்கிறது. ஆனால் குறைந்த அறிவுடையவன் அந்த சத்தியப் பக்கத்தைச் சார்ந்து நடப்பதில்லை.

Verse 15

यावदादिसमारंभो यावद्यः प्रलयो महान् । तावदप्येति सकलं ब्रह्मणः शारदां शतम्

படைப்பின் ஆதித் தொடக்கம் முதல் மகாப்ரளயம் வரை எத்தனை காலமோ, அவ்வளவு காலமே முழு உலகச் சக்கரம் இயங்குகிறது—அது பிரம்மாவின் நூறு சரத் ஆண்டுகளின் அளவு.

Verse 16

परमित्यायुषो नाम ब्रह्मणो ऽव्यक्तजन्मनः । तत्पराख्यं तदर्धं च परार्धमभिधीयते

அவ்யக்தப் பிறப்புடைய பிரம்மாவின் ஆயுளுக்கு ‘பரம’ என்று பெயர். அந்தக் கால அளவில் ‘பரா’ எனப் புகழப்படும் பகுதியும், அதன் அரைப் பகுதியும் ‘பரார்த்த’ம் என அழைக்கப்படும்.

Verse 17

परार्धद्वयकालांते प्रलये समुपस्थिते । अव्यक्तमात्मनः कार्यमादायात्मनि तिष्ठति

இரு பரார்த்த காலத்தின் முடிவில், பிரளயம் வந்தபோது, அவ்யக்தம் தன் செயலுருவான உலகைத் தன்னுள் இழுத்துக்கொண்டு தன் ஆத்மத்தில் நிலைத்திருக்கும்.

Verse 18

आत्मन्यवस्थिते ऽव्यक्ते विकारे प्रतिसंहृते । साधर्म्येणाधितिष्ठेते प्रधानपुरुषावुभौ

அவ்யக்தம் ஆத்மத்தில் நிலைத்து, எல்லா விகாரங்களும் ஒடுங்கியபோது, சாதர்ம்யத்தினால், அந்த நிலையிலேயே பிரதானமும் புருஷனும் இருவரும் நிலைபெற்றதுபோல் இருக்கும்.

Verse 19

तमः सत्त्वगुणावेतौ समत्वेन व्यवस्थितौ । अनुद्रिक्तावनन्तौ तावोतप्रोतौ परस्परम्

தமஸ் மற்றும் சத்த்வம்—இந்த இரு குணங்களும் சமநிலையில் நிலைகொள்கின்றன. அசையாததும் ஆதியற்றதும் ஆகிய அவை, ஒன்றுக்கொன்று தானும் பானும் போல ஓதப்போதாய் பின்னியிருக்கும்.

Verse 20

गुणसाम्ये तदा तस्मिन्नविभागे तमोदये । शांतवातैकनीरे च न प्राज्ञायत किंचन

அப்போது அந்த குண-சமநிலையில்—வேறுபாடு எதுவும் இல்லாமல் இருள் மேலோங்கியபோது—காற்றும் அமைந்து, அனைத்தும் ஒரே பிரிக்கமுடியாத பரப்பாக இருந்தபோது—எதுவும் அறியப்படவில்லை.

Verse 21

अप्रज्ञाते जगत्यस्मिन्नेक एव महेश्वरः । उपास्य रजनीं कृत्स्नां परां माहेश्वरीं ततः

இந்த உலகம் அவ்யக்தமாகவும் அறியப்படாததாகவும் இருந்தபோது ஒரே மகேஸ்வரனே இருந்தான். பின்னர் முழு இரவும் பரம மாஹேஸ்வரீ தத்துவத்தை வழிபட்டு அடுத்த தெய்வ வெளிப்பாடு நிகழ்ந்தது.

Verse 22

प्रभातायां तु शर्वर्यां प्रधानपुरुषावुभौ । प्रविश्य क्षोभयामास मायायोगान्महेश्वरः

விடியற்காலையில் மகாதேவன் தன் மாயாயோக சக்தியால் பிரதானமும் புருஷனும் இரண்டிலும் புகுந்து அவற்றை உந்தி செயற்படச் செய்தான்.

Verse 23

ततः पुनरशेषाणां भूतानां प्रभवाप्ययात् । अव्यक्तादभवत्सृष्टिराज्ञया परमेष्ठिनः

பின்னர் எல்லா உயிர்களின் தோற்றமும் லயமும் நிகழும் பொருட்டு, அவ்யக்தத்திலிருந்து படைப்பு பரமேஷ்டி ஆண்டவனின் ஆணையால் மீண்டும் நிகழ்ந்தது.

Verse 24

विश्वोत्तरोत्तरविचित्रमनोरथस्य यस्यैकशक्तिशकले सकलस्समाप्तः । आत्मानमध्वपतिमध्वविदो वदंति तस्मै नमः सकललोकविलक्षणाय

உலகத்தைத் தாண்டிய அந்த ஆண்டவனுக்கு வணக்கம்; அவரின் வியத்தகு, எப்போதும் மேலெழும் சங்கல்பத்தில் அனைத்தும் அடங்கும். அவரின் சக்தியின் ஒரு துளியிலேயே முழு இருப்பும் நிறைவு பெறுகிறது. மார்க்கத்தை அறிந்தோர் அவரை ஆத்மாவாகவும் அத்வபதியாகவும் கூறுவர்—அனைத்து லோகங்களையும் மீறியவர்.