नरकलोकमार्गयमदूतस्वरूपवर्णनम् / Description of the Path to Naraka and the Nature of Yama’s Messengers

Verse 1

सनत्कुमार उवाच । अथ पापैर्नरा यांति यमलोकं चतुर्विधैः । संत्रासजननं घोरं विवशास्सर्वदेहिनः

சனத்குமாரர் கூறினார்—இப்போது பாவங்களால் மனிதர் நான்கு விதமாக யமலோகத்திற்குச் செல்கின்றனர்; அது மிகக் கொடியது, அச்சம் உண்டாக்குவது; எல்லா உடலுடையோரும் அங்கே உதவியின்றி இட்டுச் செல்லப்படுவர்.

Verse 2

गर्भस्थैर्जायमानैश्च बालैस्तरुणमध्यमैः । स्त्रीपुन्नपुंसकैर्जीवैर्ज्ञातव्यं सर्वजंतुषु

எல்லா உயிர்களிலும் ஜீவனை எல்லா நிலையிலும் இருப்பதாக அறிய வேண்டும்—கருவில், பிறப்பில், பால்யத்தில், இளமையில், நடுவயதில்; மேலும் பெண், ஆண், நபுஞ்சக உடல்களிலும்.

Verse 3

शुभाशुभफलं चात्र देहिनां संविचार्यते । चित्रगुप्तादिभिस्सर्वैर्वसिष्ठप्रमुखैस्तथा

இங்கே உடலுடைய உயிர்களின் சுபமும் அசுபமும் ஆகிய பலன்கள் முறையாக ஆராயப்படுகின்றன—சித்ரகுப்தன் முதலிய அனைவராலும், மேலும் வசிஷ்டன் தலைமையிலான முனிவர்களாலும்।

Verse 4

न केचित्प्राणिनस्संति ये न यांति यमक्षयम् । अवश्यं हि कृतं कर्म भोक्तव्यं तद्विचार्य्यताम्

யமனின் இருப்பிடத்திற்குச் செல்லாத உயிர் எதுவும் இல்லை. செய்த கர்மத்தின் பலனை நிச்சயமாக அனுபவித்தே ஆக வேண்டும்; ஆகவே இதைச் சரியாக சிந்திக்க வேண்டும்।

Verse 5

तत्र ये शुभकर्माणस्सौम्यचित्ता दयान्विताः । ते नरा यांति सौम्येन पूर्वं यमनिकेतनम्

அங்கே சுபகர்மங்களைச் செய்பவர்கள்—மனத்தில் மென்மையும் கருணையும் உடையவர்கள்—அந்த மனிதர்கள் அமைதியுடன் முதலில் யமனின் இல்லத்திற்குச் செல்கிறார்கள்।

Verse 6

ये पुनः पापकर्म्माणः पापा दानविवर्जिताः । ते घोरेण पथा यांति दक्षिणेन यमालयम्

பாவச் செயல்களில் ஈடுபடும் பாவிகள், தானமற்றவர்கள்—அவர்கள் கொடிய பாதையில் சென்று தெற்குத் திசையில் யமலோகத்தை அடைகிறார்கள்.

Verse 7

इति श्रीशिवमहापुराणे पञ्चम्यामुमासंहितायां नरकलोकमार्गयमदूतस्वरूपवर्णनं नाम सप्तमोऽध्यायः

இவ்வாறு ஸ்ரீசிவமஹாபுராணத்தின் ஐந்தாம் பகுதியான உமாசம்ஹிதையில் ‘நரகலோகப் பாதையும் யமதூதர்களின் உருவவிளக்கமும்’ எனும் ஏழாம் அதிகாரம் நிறைவுற்றது.

Verse 8

समीपस्थमिवाभाति नराणां पुण्यकर्मणाम् । पापिनामतिदूरस्थं पथा रौद्रेण गच्छताम्

புண்ணியச் செயல்களில் நிலைத்தவர்களுக்கு (உயர்ந்த இலக்கு) அருகிலேயே இருப்பதுபோல் தோன்றும்; ஆனால் கொடிய, ரௌத்ரப் பாதையில் செல்லும் பாவிகளுக்கு அது மிகத் தொலைவாகத் தெரியும்.

Verse 9

तीक्ष्णकंटकयुक्तेन शर्कराविचितेन च । क्षुरधारानिभैस्तीक्ष्णैः पाषाणै रचितेन च

அது கூர்மையான முள்ளுகளால் நிறைந்ததும், கற்கள்மணல் (சர்க்கரை) சிதறியதும், கத்தி-விளிம்பைப் போல் வெட்டும் கூரிய கற்களால் அமைந்ததுமாயிருந்தது।

Verse 10

क्वचित्पंकेन महता उरुतोकैश्च पातकैः । लोहसूचीनिभैर्दर्भैस्सम्पन्नेन पथा क्वचित्

சில இடங்களில் பாதை ஆழ்ந்த சேற்றால் அடைக்கப்படுகிறது; சில இடங்களில் கொடிய வெள்ளப்பெருக்குகளும் பெரும் அபாயங்களும் சூழ்கின்றன. எங்கோ இரும்பு ஊசிபோல் கூர்மையான தர்பைப் புல்கள் பரவியிருக்கும்—இவ்வாறே உலகப் பயணப் பாதை மீண்டும் மீண்டும் எதிர்கிறது।

Verse 11

तटप्रायातिविषमैः पर्वतैर्वृक्षसंकुलैः । प्रतप्तांगारयुक्तेन यांति मार्गेण दुःखिताः

துன்பத்தால் வாடி அவர்கள் செல்லும் பாதை, செங்குத்தான கரைகளருகே மிகக் கடினமாகவும், சமமற்ற மலைகளும் அடர்ந்த மரங்களும் நிறைந்ததாகவும், எரியும் அங்காரங்கள் பரவியதாகவும் உள்ளது।

Verse 12

क्वचिद्विषमगर्तैश्च क्वचिल्लोष्टैस्सुदुष्करैः । सुतप्तवालुकाभिश्च तथा तीक्ष्णैश्च शंकुभिः

சில இடங்களில் சீரற்ற குழிகள்; சில இடங்களில் கடினமான மண் கட்டிகளின் குவியல்—கடக்க மிகக் கடினம்; எங்கோ சுடும் வெந்நிற மணல், மேலும் எங்கோ கூர்மையான குத்துக் கம்பிகள்।

Verse 13

अनेक शाखाविततैर्व्याप्तं वंशवनैः क्वचित् । कष्टेन तमसा मार्गे नानालम्बेन कुत्रचित्

சில இடங்களில் பல கிளைகள் விரிந்த மூங்கில் காடுகள் பாதையை ஆக்கிரமித்தன; சில இடங்களில் அடர்ந்த இருள் அதைத் துன்பகரமாக்கியது; மேலும் சில இடங்களில் பல பிடிப்புகளைச் சார்ந்தே கடக்க வேண்டியது।

Verse 14

अयश्शृंगाटकैस्तीक्ष्णैः क्वचिद्दावाग्निना पुनः । क्वचित्तप्तशिलाभिश्च क्वचिद्व्याप्तं हिमेन च

சில இடங்களில் கூர்மையான இரும்புக் குத்துகள் பாதையை நிரப்பின; சில இடங்களில் மீண்டும் காட்டுத்தீ அதன் மீது பரவியது. எங்கோ வெப்பமடைந்த பாறைகள்; எங்கோ பனி மற்றும் கடும் குளிர் அனைத்தையும் ஆட்கொண்டது।

Verse 15

क्वचिद्वालुकया व्याप्तमाकंठांतः प्रवेशया । क्वचिद्दुष्टाम्बुना व्याप्तं क्वचिच्च करिषाग्निना

சில இடங்களில் மணலில் மூழ்கி கழுத்துவரை இறங்க வேண்டியது; சில இடங்களில் துர்நாற்றமுள்ள நீரால் மூடப்படுவது; மேலும் சில இடங்களில் எரியும் சாணத்தின் தீயால் வதைக்கப்படுவது.

Verse 16

क्वचित्सिंहैर्वृकैर्व्याघ्रैर्मशकैश्च सुदारुणैः । क्वचिन्महाजलौकाभिः क्वचिच्चाजगरैस्तथा

சில இடங்களில் சிங்கங்கள், ஓநாய்கள், புலிகள் இருந்தன; மேலும் மிகக் கொடிய கொசுக்களும்; சில இடங்களில் பெரும் அட்டைகள்; இன்னும் சில இடங்களில் மாபெரும் அஜகரப் பாம்புகளும் இருந்தன।

Verse 17

मक्षिकाभिश्च रौद्राभिः क्वचित्सर्पैर्विषोल्बणैः । मत्तमातंगयूथैश्च बलोन्मत्तैः प्रमाथिभिः

சில இடங்களில் கொடிய ஈக்களின் கூட்டங்கள்; சில இடங்களில் மரண விஷம் நிறைந்து வீங்கிய பாம்புகள்; மேலும் சில இடங்களில் வலிமையால் வெறித்த, மதம் பிடித்த யானைக் கூட்டங்கள்—அச்சமும் அழிவும் விளைவித்தன।

Verse 18

पंथानमुल्लिखद्भिश्च सूकरैस्तीक्ष्णदंष्ट्रिभिः । तीक्ष्णशृंगैश्च महिषैस्सर्वभूतैश्च श्वापदैः

கூர்மையான தந்தங்களுடைய காட்டுப்பன்றிகள் பாதையை கிழித்தெடுத்தன; கூர்மையான கொம்புகளுடைய எருமைகளும் பலவகை கொடிய வனவிலங்குகளும் அந்த வழியைச் சூழ்ந்து நின்றன।

Verse 19

डाकिनीभिश्च रौद्राभिर्विकरालैश्च राक्षसैः । व्याधिभिश्च महाघोरैः पीड्यमाना व्रजंति हि

அவர்கள் உண்மையிலேயே துன்புற்று அலைகின்றனர்—கொடுமையான டாகினிகள், பயங்கர ராட்சசர்கள், மேலும் மிகக் கொடிய நோய்கள் அவர்களை வாட்டுகின்றன।

Verse 20

महाधूलिविमिश्रेण महाचण्डेन वायुना । महापाषाणवर्षेण हन्यमाना निराश्रयाः

மிகுந்த தூசியால் கலந்த கொடிய பெருங்காற்றாலும், பெரிய கற்கள் மழையாலும் தாக்கப்பட்டு, அவர்கள் ஆதரவற்றவர்களாய் அசஹாயராயினர்।

Verse 21

क्वचिद्विद्युत्प्रपातेन दह्यमाना व्रजन्ति च । महता बाणवर्षेण विध्यमानाश्च सर्वतः

எங்கோ திடீரென விழும் மின்னல் தாக்கத்தால் எரிந்து, அவர்கள் தடுமாறி முன்னே செல்கின்றனர்; மேலும் எங்கும் வலிமையான அம்புமழையால் அவர்கள் குத்தப்பட்டு வீழ்கின்றனர்॥

Verse 22

पतद्भिर्वज्रपातैश्च उल्कापातैश्च दारुणैः । प्रदीप्तांगारवर्षेण दह्यमानाश्च संति हि

வீழும் இடியடி தாக்கங்களாலும், கொடூரமான விண்கல் வீழ்ச்சிகளாலும், மேலும் எரியும் நெருப்புக் கரிமழையாலும் அவர்கள் நிச்சயமாகச் சுடப்படுகின்றனர்॥

Verse 23

महता पांसुवर्षेण पूर्यमाणा रुदंति च । महामेघरवैर्घोरैस्त्रस्यंते च मुहुर्मुहुः

கனமான தூசிமழையால் மூழ்கி அவர்கள் அழுகின்றனர்; மேலும் பெரும் மேகங்களின் பயங்கர முழக்கத்தால் அவர்கள் மீண்டும் மீண்டும் அச்சத்தில் நடுங்குகின்றனர்॥

Verse 24

निशितायुधवर्षेण भिद्यमानाश्च सर्वतः । महाक्षाराम्बुधाराभिस्सिच्यमाना व्रजंति च

கூரிய ஆயுதமழையால் எங்கும் கிழிக்கப்பட்டும், மிகக் க்ஷாரமிக்க நீர்தாரைகளால் நனைந்தும், அவர்கள் தளராது முன்னே செல்கின்றனர்।

Verse 25

महीशीतेन मरुता रूक्षेण परुषेण च । समंताद्बाध्यमानाश्च शुष्यंते संकुचन्ति च

பூமியின் குளிர்ச்சியுடன் கூடிய, உலர்ந்தும் கடுமையுமான காற்றால் எல்லாத் திசைகளிலும் தாக்கப்பட்ட உயிர்கள் வாடி உலர்ந்து சுருங்குகின்றன।

Verse 26

इत्थं मार्गेण रौद्रेण पाथेयरहितेन च । निरालम्बेन दुर्गेण निर्जलेन समंततः

இவ்வாறு அவர்கள் கொடுமையும் அச்சமுமுள்ள பாதையில் சென்றனர்—பாதையுணவு இன்றி, ஆதரவு இன்றி, கடக்க முடியாத நிலத்தில், எங்கும் நீரின்றி.

Verse 27

विषमेणैव महता निर्जनापाश्रयेण च । तमोरूपेण कष्टेन सर्वदुष्टाश्रयेण च

அந்த இடம் உண்மையிலேயே மிகக் கொடியதும் அபாயகரமானதும்—பெரிதும் வெறுமையான தனிமைத் தஞ்சம்போல், துன்பமூட்டும் இருளுருவாய், எல்லா தீயோருக்கும் அடைக்கலமாய் உள்ளது.

Verse 28

नीयंते देहिनस्सर्वे ये मूढाः पापकर्मिणः । यमदूतैर्महाघोरैस्तदाज्ञाकारिभिर्बलात्

மயக்கமுற்று பாவச் செயல்களில் ஈடுபடும் எல்லா உடலுடையவர்களும், யமனின் ஆணையை நிறைவேற்றும் மிகக் கொடிய யமதூதர்களால் வலுக்கட்டாயமாக இழுத்துச் செல்லப்படுவர்।

Verse 29

एकाकिनः पराधीना मित्रबन्धुविवर्जिताः । शोचंतस्स्वानि कर्म्माणि रुदंतश्च मुहुर्मुहुः

அவர்கள் தனிமையில், பிறரின் ஆதீனத்தில், நண்பர்-உறவினர் இன்றித் தம் செயல்களை நினைந்து புலம்பி, மீண்டும் மீண்டும் அழுதுகொண்டிருப்பர்।

Verse 30

प्रेता भूत्वा विवस्त्राश्च शुष्ककंठौष्ठतालुकाः । असौम्या भयभीताश्च दह्यमानाः क्षुधान्विताः

அவர்கள் பிரேதங்களாகி ஆடையின்றி இருப்பர்; தொண்டு, உதடு, அண்ணம் வறண்டு போகும். அமங்கலத் தோற்றமுடன் அச்சத்தில் நடுங்கி, எரிகிறதுபோல் துன்புற்று, பசியால் வாடுவர்।

Verse 31

बद्धाश्शृंखलया केचिदुत्ता नपादका नराः । कृष्यंते कृष्यमाणाश्च यमदूतैर्बलोत्कटैः

சில மனிதர்கள் சங்கிலிகளால் இறுக்கமாகக் கட்டப்பட்டு, முதுகில் விழுந்து—கால்கள் மேலே திரும்பியபடி—வலிமைமிக்க, கொடுமையான யமதூதர்களால் இரக்கமின்றி இழுத்துச் செல்லப்படுகிறார்கள்।

Verse 32

उरसाधोमुखाश्चान्ये घृष्यमाणास्सुदुःखिताः । केशपाशनि बंधेन संस्कृष्यंते च रज्जुना

மற்றவர்கள், தங்கள் மார்பு கீழே அழுத்தப்பட்டும், முகங்கள் தாழ்ந்தும், இழுத்துச் செல்லப்பட்டனர்—உராய்ந்து தேய்க்கப்பட்டு—கடுமையான துன்பத்தை அனுபவித்தனர்; கூந்தல் பாசத்தாலும் கயிற்றாலும் கட்டப்பட்டு இழுக்கப்பட்டனர்.

Verse 33

ललाटे चांकुशेनान्ये भिन्ना दुष्यंति देहिनः । उत्तानाः कंटकपथा क्वचिदंगारवर्त्मना

சில உயிரினங்கள் அங்குசத்தால் நெற்றியில் அடிக்கப்பட்டு பிளக்கப்படுகின்றன, மேலும் அவை துன்புறுகின்றன. சிலர் முள் பாதைகளில் வீசப்படுகிறார்கள்; மேலும் சிலர், சில இடங்களில், எரியும் தணல் பாதையில் நடக்க வைக்கப்படுகிறார்கள்.

Verse 35

ग्रीवापाशेन कृष्यंते प्रयांत्यन्ये सुदुःखिताः । जिह्वांकुशप्रवेशेन रज्ज्वाकृष्यन्त एव ते

சிலர் மிகுந்த துயரத்துடன் கழுத்தில் பாசம் கட்டப்பட்டு இழுக்கப்படுகிறார்கள். மற்றவர்களும் நாவில் அங்குசம் குத்தப்பட்டு கயிற்றால் முன்னோக்கி இழுக்கப்படுகிறார்கள் - இவ்வாறு அவர்கள் ஓட்டப்படுகிறார்கள்.

Verse 36

नासाभेदेन रज्ज्वा च त्वाकृश्यन्ते तथापरे । भिन्नाः कपोलयो रज्ज्वाकृष्यंतेऽन्ये तथौष्ठयोः

சிலர் துளையிடப்பட்ட மூக்கின் வழியாகச் செல்லும் கயிற்றால் இழுக்கப்படுகிறார்கள்; மற்றவர்கள் தோலால் இழுக்கப்படுகிறார்கள். சிலருடைய கன்னங்கள் பிளக்கப்பட்டு கயிற்றால் இழுக்கப்படுகின்றன; அதேபோல் மற்றவர்கள் உதடுகளால் இழுக்கப்படுகிறார்கள்.

Verse 37

छिन्नाग्रपादहस्ताश्च च्छिन्नकर्णोष्ठनासिकाः । संछिन्नशिश्नवृषणाः छिन्नभिन्नांगसंधयः

அவர்களின் கை கால்களின் முனைகள் துண்டிக்கப்பட்டன, காதுகள், உதடுகள் மற்றும் மூக்குகள் அறுக்கப்பட்டன, பிறப்புறுப்புகள் துண்டிக்கப்பட்டன, மூட்டுகள் சிதைக்கப்பட்டன.

Verse 38

आभिद्यमानाः कुंतैश्च भिद्यमानाश्च सायकैः । इतश्चेतश्च धावंतः क्रंदमाना निराश्रयाः

வேல்களால் குத்தப்பட்டும் அம்புகளால் துளைக்கப்பட்டும் அவர்கள் இங்கும் அங்கும் ஓடினர்; அலறி அழுது, ஆதரவற்றவராயினர்.

Verse 39

मुद्गरैर्लोहदण्डैश्च हन्यमाना मुहुर्मुहुः । कंटकैर्विविधैर्घोरैर्ज्वलनार्कसमप्रभैः

அவர்கள் மீண்டும் மீண்டும் முத்திரங்களாலும் இரும்புக் கம்புகளாலும் அடிக்கப்படுகின்றனர்; எரியும் சூரியன் போன்ற ஒளியுடைய பயங்கரமான பலவகை முள்ளுகளால் கொடுமையாக வதைக்கப்படுகின்றனர்.

Verse 40

भिन्दिपालैर्विभियंते स्रवतः पूयशोणितम् । शकृता कृमिदिग्धाश्च नीयंते विवशा नराः

பிந்திபால்களால் அஞ்சிய மனிதர்கள்—புழுவும் இரத்தமும் ஒழுக—மலத்தால் பூசப்பட்டு, புழுக்களால் கடிக்கப்பட்டு, உதவியற்றவர்களாய் இழுத்துச் செல்லப்படுகின்றனர்.

Verse 41

याचमानाश्च सलिलमन्नं वापि बुभुक्षिताः । छायां प्रार्थयमानाश्च शीतार्ताश्चानलं पुनः

சிலர் நீரை வேண்டினர்; பசியுற்றோர் உணவை வேண்டினர். சிலர் நிழலைப் பிரார்த்தித்தனர்; குளிரால் வாடுவோர் மீண்டும் தீயை வேண்டினர்.

Verse 42

दानहीनाः प्रयांत्येवं प्रार्थयंतस्सुखं नराः । गृहीतदान पाथेयास्सुखं यांति यमालयम्

தானமற்றோர் இன்பம் வேண்டி பிச்சைக்காரரைப் போல இவ்வுலகை விட்டு செல்கின்றனர்; ஆனால் தானத்தைப் பயணப் பத்தேயமாக ஏற்று அளித்தோர் எளிதில் யமலோகத்தை அடைகின்றனர்।

Verse 43

एवं न्यायेन कष्टेन प्राप्ताः प्रेतपुरं यदा । प्रज्ञापितास्ततो दूतैर्निवेश्यंते यमाग्रतः

இவ்வாறு நீதியின் கடுமையான வழியாலும் வேதனையான துன்பத்தாலும் அவர்கள் பிரேதபுரத்தை அடைந்தபோது, யமதூதர்கள் அவர்களை அடையாளம் கண்டு அறிவித்து, தீர்ப்பிற்காக யமன் முன் நிறுத்துகின்றனர்।

Verse 44

तत्र ये शुभकर्म्माणस्तांस्तु सम्मानयेद्यमः । स्वागतासनदानेन पाद्यार्घ्येण प्रियेण च

அங்கே நற்கர்மம் செய்தவர்களை யமன் மதிப்புடன் போற்றுவான்—வரவேற்று ஆசனம் அளித்து, பாத்யம், அர்க்யம் முதலிய இனிய உபசாரங்களால் உபசரிப்பான்।

Verse 45

धन्या यूयं महात्मानो निगमोदितकारिणः । यैश्च दिव्यसुखार्थाय भवद्भिस्सुकृतं कृतम्

நீங்கள் நிச்சயமாக பாக்கியவான்கள், ஓ மகாத்மாக்களே! வேதம் உரைத்த வழியின்படி நடப்பவர்கள் நீங்கள்; தெய்வீக இன்பத்திற்காக நீங்கள் புண்ணியக் கர்மங்களைச் செய்துள்ளீர்கள்।

Verse 46

दिव्यं विमानमारुह्य दिव्यस्त्रीभोगभूषितम् । स्वर्गं गच्छध्वममलं सर्वकामसमन्वितम्

தெய்வ விமானத்தில் ஏறி, தெய்வப் பெண்களின் இன்பங்களும் செல்வச் சிறப்புகளும் அலங்கரிக்க, மாசற்ற சொர்க்கத்திற்குச் செல்லுங்கள்—அது எல்லா விருப்பங்களும் நிறைவேறும் இடம்.

Verse 47

तत्र भुक्त्वा महाभोगानंते पुण्यस्य संक्षयात् । यत्किंचिदल्पमशुभं पुनस्तदिह भोक्ष्यथ

அங்கே பேரின்பங்களை அனுபவித்த பின், புண்ணியம் தீர்ந்துவிட்டால், எஞ்சிய சிறிதளவு அசுபக் கர்மம்—மீண்டும் இங்கே அனுபவிக்க வேண்டி வரும்.

Verse 48

धर्म्मात्मानो नरा ये च मित्रभूत्वा इवात्मनः । सौम्यं सुखं प्रपश्यंति धर्मराजत्वमेव च

இயல்பில் தர்மாத்மராக இருந்து, தம் உள்ளத்தோடு நண்பனாய் இருப்பவர், சௌம்யமான மங்களச் சுகத்தைத் தரிசித்து, தர்மராஜத்துவம் எனும் தர்மமிகு ஆட்சிநிலையையும் அடைவார்।

Verse 49

ये पुनः क्रूरकर्म्माणस्ते पश्यंति भयानकम् । दंष्ट्राकरालवदनं भृकुटीकुटिलेक्षणम्

ஆனால் கொடுஞ்செயல்களில் ஈடுபடுவோர் பயங்கரத் தரிசனத்தைப் பார்க்கிறார்கள்—பற்கள் நீட்டிய கொடுமுகம், சுருங்கிய புருவக் கட்டால் வளைந்த பார்வை உடையது.

Verse 50

ऊर्ध्वकेशं महाश्मश्रुमूर्ध्वप्रस्फुरिताधरम् । अष्टादशभुजं क्रुद्धं नीलांजनचयोपमम्

அவனுடைய முடி மேலே நிமிர்ந்தது; பெருந்தாடி இருந்தது; உதடுகள் மேல்நோக்கி நடுங்கின. பதினெட்டு கரங்களுடன் கோபமூர்த்தியாக, அடர்ந்த நீல அஞ்சனக் குவியலைப் போலத் தோன்றினான்.

Verse 51

सर्वायुधोद्धतकरं सर्वदण्डेन तर्जयन् । महामहिषमारूढं दीप्ताग्निसमलोचनम्

அவன் தன் கைகளில் எல்லா ஆயுதங்களையும் உயர்த்தி, எல்லா தண்டங்களாலும் அச்சுறுத்தினான்; மாபெரும் எருமைமேல் ஏறி, அவன் கண்கள் தீப்பொறி அக்கினிபோல் எரிந்தன।

Verse 52

रक्तमाल्यांबरधरं महामेरुमिवोच्छ्रितम् । प्रलयाम्बुदनिर्घोषं पिबन्निव महोदधिम्

அவன் செம்மலரும் செம்மாடையும் அணிந்து, மகாமேருவைப் போல உயர்ந்து நின்றான்; பிரளய மேகங்களின் இடிமுழக்கம் போல் முழங்கி, பெருங்கடலையே குடிப்பவன் போலத் தோன்றினான்।

Verse 53

ग्रसंतमिव शैलेन्द्रमुद्गिरंतमिवानलम् । मृत्युश्चैव समीपस्थः कालानलसमप्रभुः

அவன் மலைமன்னனை விழுங்குவான் போலவும், கொழுந்தெழும் அக்கினியை உமிழ்வான் போலவும் தோன்றினான். மரணமே அருகில் நின்றது—காலானலத் தீபோல் ஒளிர்ந்து அச்சமூட்டியது।

Verse 54

कालश्चांजनसंकाशः कृतांतश्च भयानकः । मारीचोग्रमहामारी कालरात्रिश्च दारुणा

அங்கே அஞ்சனம்போல் கருமையான ‘காலன்’ இருந்தான்; அச்சமூட்டும் ‘கிருதாந்தன்’ (மரணம்) இருந்தான். மேலும் மாரீசன், கொடிய ‘மஹாமாரி’, தாருணமான ‘காலராத்திரி’—காலம், பிரளயம், பேரிடர் ஆகியவற்றின் உருவங்களாய் நின்றன।

Verse 55

विविधा व्याधयः कुष्ठा नानारूपा भयावहाः । शक्तिशूलांकुशधराः पाशचक्रासिपाणयः

பலவகை நோய்கள்—குஷ்டம் முதலியவை, பல உருவங்களில் அச்சமூட்டுவன—தோன்றின; அவர்கள் சக்தி, சூலம், அங்குசம் ஏந்தி, கைகளில் பாசம், சக்கரம், வாளும் கொண்டிருந்தனர்।

Verse 56

वजतुंडधरा रुद्रा क्षुरतूणधनुर्द्धराः । नानायुधधरास्सर्वे महावीरा भयंकराः

அந்த ருத்ரர்கள் வஜ்ரம் போன்ற தந்தங்களை உடையோர்; கூர்மையான ஆயுதங்கள், அம்புத்தொட்டி மற்றும் வில் தாங்கியோர். அவர்கள் அனைவரும் பலவகை ஆயுதங்களால் ஆயத்தமாய், மகாவீரர்களாகவும் அச்சமூட்டும் வல்லமையுடனும் இருந்தனர்.

Verse 57

असंख्याता महावीराः कालाञ्जनसमप्रभाः । सर्वायुधोद्यतकरा यमदूता भयानकाः

எண்ணிலடங்கா மகாவீரர்கள் அஞ்சனக் கருமை போன்ற ஒளியுடன் திகழ்ந்தனர். அவர்கள் கைகளை உயர்த்தி, எல்லாவகை ஆயுதங்களையும் ஏந்தி அசைத்தபடி நின்ற யமதூதர்கள்; அச்சமூட்டும் பயங்கரர்கள்.

Verse 58

अनेन परिचारेण वृतं तं घोरदर्शनम् । यमं पश्यंति पापिष्ठाश्चित्रगुप्तं च भीषणम्

இந்த பரிவாரத்தால் சூழப்பட்ட, பார்ப்பதற்கே பயங்கரமான யமனை மிகப் பாவிகள் காண்கிறார்கள்; அதேபோல் அச்சமூட்டும் சித்ரகுப்தனையும் காண்கிறார்கள்.

Verse 59

निर्भर्त्सयति चात्यंतं यमस्तान्पापकर्म्मणः । चित्रगुप्तश्च भगवान्धर्म्मवाक्यैः प्रबोधयेत्

யமன் பாவச் செயல்களைச் செய்தவர்களை மிகக் கடுமையாகக் கண்டிக்கிறான்; மேலும் பகவான் சித்ரகுப்தன் தர்மவாக்குகளால் அவர்களை உணர்த்தி விழிப்புறச் செய்கிறான்.