Shiva Purana — Rudra Samhita, Shloka 33
गिलासुर-आक्रमणम् तथा शिवसैन्य-समाह्वानम् — The Assault of Gila and Śiva’s Mobilization
तदीयाद्विष्यन्दात्क्षिति तलगतैरन्धकगणैरतिव्याप्तघोरं विकृतवदनं स्वात्मसदृशम् । दधत्कल्पांताग्निप्रतिमवपुषा भूतपतिना त्रिशूले नोद्भिन्नस्त्रिपुररिपुणा दारुणतरम्
tadīyādviṣyandātkṣiti talagatairandhakagaṇairativyāptaghoraṃ vikṛtavadanaṃ svātmasadṛśam | dadhatkalpāṃtāgnipratimavapuṣā bhūtapatinā triśūle nodbhinnastripuraripuṇā dāruṇataram
அவனுடைய உடலிலிருந்து பூமித்தளத்தில் அந்தகர்களின் கூட்டங்கள் பெருக்கெடுத்து ஓடின—எங்கும் பரவி, கொடூரமாக, விகாரமான பயங்கர முகங்களுடன், அவனையே ஒத்தவையாக. ஆனால் யுகாந்தத் தீயைப் போல ஒளிரும் உடலுடைய பூதபதி, திரிபுராரி சிவனின் திரிசூலாலும் குத்தப்படவில்லை; மேலும் மேலும் கொடுமையடைந்தான்.
Suta Goswami
Tattva Level: pati
Shiva Form: Tripurāntaka
Type: rudram
Role: destructive
Cosmic Event: kalpa-anta (pralaya) imagery
FAQs
The verse depicts the demonic tendency of ego and ignorance to multiply and pervade consciousness, while Śiva—Pati, the sovereign Lord—remains unshaken and ultimately subdues such darkness; it points to the Shaiva Siddhānta view that only the Lord’s grace can overcome the expanding power of mala (impurity).
By presenting Śiva as Bhūtapati and Tripurāri with a kalpānta-agni-like form, the text emphasizes Saguna Śiva—worshipped in the Liṅga—as the accessible, protective Lord whose manifested power destroys inner and outer obstacles.
Contemplate Śiva as Tripurāri/Bhūtapati while repeating the Pañcākṣarī mantra (Om Namaḥ Śivāya), and pair it with Tripuṇḍra (bhasma) and Rudrākṣa as reminders of dissolution of ego and steadfast refuge in the Lord.