Shiva Purana — Rudra Samhita, Shloka 32
जलंधरयुद्धे मायाप्रयोगः — Jalandhara’s Māyā in the Battle with Śiva
हंतुं चराचरं सर्वं समर्थोऽहं सवासवम् । को महेश्वर मद्बाणैरभेद्यो भुवनत्रये । बालभावेन भगवांतपसैव विनिर्जितः । ब्रह्मा बलिष्ठः स्थाने मे मुनिभिस्सुरपुंगवैः
haṃtuṃ carācaraṃ sarvaṃ samartho'haṃ savāsavam | ko maheśvara madbāṇairabhedyo bhuvanatraye | bālabhāvena bhagavāṃtapasaiva vinirjitaḥ | brahmā baliṣṭhaḥ sthāne me munibhissurapuṃgavaiḥ
“இந்திரனுடன் கூடிய தேவர்களோடு சேர்த்து, அசையும் அசையாத அனைத்தையும் அழிக்க நான் வல்லவன். ஓ மகேஸ்வரா! மூவுலகிலும் என் அம்புகளால் துளைக்கப்படாதவன் யார்? குழந்தை விளையாட்டுபோல், தவத்தினாலேயே நான் பகவான் பிரம்மாவையும் அடக்கினேன். வலிமைமிக்கவன் எனப் போற்றப்படும் பிரம்மாவும் என் காரணத்தாலேயே தன் இடத்தில் நிலைத்திருக்கிறான்—முனிவரும் தேவரில் முதன்மையரும் துணை நிற்க.”
An arrogant warrior (asura-like opponent) addressing Lord Śiva as Maheśvara in the Yuddhakhaṇḍa battle narrative
Tattva Level: pashu
Shiva Form: Rudra
FAQs
The verse highlights ahaṅkāra (spiritual pride): power, weapons, and even tapas become bondage when used to boast against Maheśvara; Śiva’s supremacy is not merely martial but metaphysical—He is Pati, beyond the three worlds.
Calling Śiva “Maheśvara” in a challenge contrasts human/asuric confidence with Saguna Śiva as the accessible Lord who still transcends all worlds; Linga-worship disciplines ego, turning power-seeking into surrender and devotion.
A practical takeaway is ego-purification through japa of the Pañcākṣarī (Om Namaḥ Śivāya) with vibhūti (Tripuṇḍra) remembrance—offering one’s strength and achievements to Śiva rather than claiming them as “mine.”