देवस्तुतिः (Devastuti) — Hymn/Praise of the Devas

Verse 1

व्यास उवाच । ब्रह्मपुत्र महाप्राज्ञ वद मे वदतां वर । ततः किमभवद्देवाः कथं च सुखिनोऽभवन्

வியாசர் கூறினார்: ஓ பிரம்மபுத்திரா, ஓ மஹாப்ராஜ்ஞா, பேச்சாளர்களில் சிறந்தவனே! அதன் பின் என்ன நிகழ்ந்தது? தேவர்கள் எவ்வாறு சுகமும் அமைதியும் பெற்றனர்?

Verse 2

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां पञ्चमे युद्धखंडे देवस्तुतिर्नाम द्वितीयोऽध्यायः

இவ்வாறு ஸ்ரீசிவமகாபுராணத்தின் இரண்டாம் ருத்ரஸம்ஹிதையின் ஐந்தாம் யுத்தகாண்டத்தில் ‘தேவஸ்துதி’ எனும் இரண்டாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது।

Verse 3

सनत्कुमार उवाच । अथ तत्प्रभया दग्धा देवा हीन्द्रादयस्तथा । संमंत्र्य दुःखितास्सर्वे ब्रह्माणं शरणं ययुः

சனத்குமாரர் கூறினார்—அப்போது அந்த ஒளியால் சுட்டெரிக்கப்பட்ட இந்திரன் முதலிய எல்லாத் தேவர்களும் துயருற்றனர்; ஆலோசித்து அனைவரும் சரணமாக பிரம்மாவிடம் சென்றனர்।

Verse 4

नत्वा पितामहं प्रीत्या परिक्षिप्ताखिलास्सुराः । दुःखं विज्ञापयामासुर्विलोक्यावसरं ततः

பிதாமகன் பிரம்மாவை அன்புடன் வணங்கி, அவரைச் சூழ்ந்து கூடிய எல்லாத் தேவர்களும் தக்க தருணம் பார்த்துத் தங்கள் துயரை அறிவித்தனர்।

Verse 5

देवा ऊचुः । धातस्त्रिपुरनाथेन सतारकसुतेन हि । सर्वे प्रतापिता नूनं मयेन त्रिदिवौकसः

தேவர்கள் கூறினர்— ஓ தாதா (பிரம்மா)! தாரகனின் புதல்வனான திரிபுரநாதனாலும், மயனாலும், நாங்கள் எல்லா தேவருலக வாசிகளும் நிச்சயமாகக் கடுமையாக ஒடுக்கப்பட்டோம்.

Verse 6

अतस्ते शरणं याता दुःखिता हि विधे वयम् । कुरु त्वं तद्वधोपायं सुखिनस्स्याम तद्यथा

ஆகையால், ஓ விதாதா (பிரம்மா)! துயருற்ற நாங்கள் உம்மைச் சரணடைந்தோம். அவனை அழிக்கும் வழியை நீர் வகுத்தருள்வீர்; அப்பொழுது நாங்கள் முன்புபோல் இன்புறுவோம்.

Verse 7

सनत्कुमार उवाच । इति विज्ञापितो देवैर्विहस्य भवकृद्विधिः । प्रत्युवाचाथ तान्सर्वान्मयतो भीतमानसान्

சனத்குமாரர் கூறினார்— தேவர்கள் இவ்வாறு விண்ணப்பித்ததும், உலகை உருவாக்கும் விதி (பிரம்மா) புன்னகைத்து, மயனால் அச்சமுற்ற மனத்தையுடைய அவர்களனைவருக்கும் பதிலுரைத்தார்.

Verse 8

ब्रह्मोवाच । न भेतव्यं सुरास्तेभ्यो दानवेभ्यो विशेषतः । आचक्षे तद्वधोपायं शिवं शर्वः करिष्यति

பிரம்மா கூறினார்— தேவர்களே! குறிப்பாக அந்த தானவர்களை அஞ்சாதீர். அவர்களை அழிக்கும் வழியை நான் கூறுகிறேன்; மங்களகரமான செயலைச் சர்வனாகிய சிவனே நிறைவேற்றுவான்.

Verse 9

मत्तो विवर्धितो दैत्यो वधं मत्तो न चार्हति । तथापि पुण्यं वर्द्धैत नगरे त्रिपुरे पुनः

என்னால் போஷிக்கப்பட்டு வலிமை பெற்ற இந்த அசுரன் என்னால் கொல்லத் தகுதியற்றவன். ஆயினும் திரிபுர நகரில் மீண்டும் புண்ணியமும் மங்களமும் பெருகுக.

Verse 10

शिवं च प्रार्थयध्वं वै सर्वे देवास्सवासवाः । सर्वाधीशः प्रसन्नश्चेत्स वः कार्यं करिष्यति

ஆகையால் இந்திரனுடன் கூடிய எல்லா தேவர்களும் நிச்சயமாக சிவனை வேண்டுங்கள். அனைத்திற்கும் அதிபதி அருள்புரிந்தால், உங்கள் காரியத்தை அவர் நிறைவேற்றுவார்.

Verse 11

सनत्कुमार उवाच । इत्याकर्ण्य विधेर्वाणीं सर्वे देवास्सवासवाः । दुखितास्ते ययुस्तत्र यत्रास्ते वृषभध्वजः

சனத்குமாரர் கூறினார்— விதாதா பிரம்மாவின் வார்த்தைகளை இவ்வாறு கேட்டதும், இந்திரனுடன் கூடிய எல்லாத் தேவர்களும் துயருற்று, வृषபத்வஜனாகிய பகவான் சிவன் இருந்த இடத்திற்குச் சென்றனர்.

Verse 12

प्रणम्य भक्त्या देवेशं सर्वे प्रांजलयस्तदा । तुष्टुवुर्विनतस्कंधाश्शंकरं लोकशंकरम्

அப்போது அவர்கள் அனைவரும் தேவேசுவரனை பக்தியுடன் வணங்கி, கைகூப்பி நின்று, தலை தாழ்த்தி உலகமங்கலன் சங்கரனைப் புகழ்ந்து பாடினர்.

Verse 13

देवा ऊचुः । नमो हिरण्यगर्भाय सर्वसृष्टि विधायिने । नमः स्थितिकृते तुभ्यं विष्णवे प्रभविष्णवे

தேவர்கள் கூறினர்—ஹிரண்யகர்பா, எல்லாப் படைப்பையும் விதிப்பவரே, உமக்கு நமஸ்காரம். நிலைபேறை அளிப்பவரே, உமக்கு வணக்கம்; ஹே விஷ்ணுவே, ஹே பிரபவிஷ்ணுவே, प्रणாமம்.

Verse 14

नमो हरस्वरूपाय भूतसंहारकारिणे । निर्गुणाय नमस्तुभ्यं शिवायामित तेजसे

ஹரரூபனே, எல்லா உயிர்களையும் லயப்படுத்துவோனே, உமக்கு நமஸ்காரம். நிர்குணனே, அளவற்ற ஒளியுடைய சிவனே, உமக்கு प्रणாமம்.

Verse 15

अवस्थारहितायाथ निर्विकाराय वर्चसे । महाभूतात्मभूताय निर्लिप्ताय महात्मने

அவஸ்தைகளுக்கு அப்பாற்பட்ட, மாற்றமற்ற, ஒளிமிக்க; மகாபூதங்களின் அந்தராத்மாவாயினும் அவற்றால் ஒட்டாத பரம மகாத்மாவுக்கு நமஸ்காரம்.

Verse 16

नमस्ते भूतपतये महाभारसहिष्णवे । तृष्णाहराय निर्वैराकृतये भूरितेजसे

பூதபதியே! மாபாரத்தைத் தாங்குபவனே, தாகத்தை அகற்றுபவனே, பகையற்ற வடிவனே, பேரொளியால் விளங்குபவனே—உமக்கு நமஸ்காரம்।

Verse 17

महादैत्यमहारण्यनाशिने दाववह्नये । दैत्यद्रुमकुठाराय नमस्ते शूलपाणये

சூலபாணியே! மாபெரும் தைத்யக் காட்டை அழிக்கும் காட்டுத்தீயே, தைத்ய மரங்களை வெட்டும் கோடாரியே—உமக்கு நமஸ்காரம்।

Verse 18

महादनुजनाशाय नमस्ते परमेश्वर । अम्बिकापतये तुभ्यं नमस्सर्वास्त्रधारक

பரமேஸ்வரா! மாபெரும் தனுஜர்களை அழிப்பவனே, அம்பிகாபதியே, எல்லா ஆயுதங்களையும் தாங்கி ஆள்பவனே—உமக்கு நமஸ்காரம்।

Verse 19

नमस्ते पार्वतीनाथ परमात्मन्महेश्वर । नीलकंठाय रुद्राय नमस्ते रुद्ररूपिणे

பார்வதிநாதா, பரமாத்மா மகேஸ்வரா! நீலகண்ட ருத்ரா! ருத்ரரூபனே—உமக்கு நமஸ்காரம்।

Verse 20

नमो वेदान्तवेद्याय मार्गातीताय ते नमः । नमोगुणस्वरूपाय गुणिने गुणवर्जिते

வேதாந்தத்தால் அறியப்படுபவனே, எல்லா மார்க்கங்களுக்கும் அப்பாற்பட்டவனே—உமக்கு நமஸ்காரம். குணங்களின் வடிவமே, குணங்களின் அதிபதியே, ஆயினும் குணாதீதனே—உமக்கு நமஸ்காரம்.

Verse 21

महादेव नमस्तुभ्यं त्रिलोकीनन्दनाय च । प्रद्युम्नायानिरुद्धाय वासुदेवाय ते नमः

ஹே மகாதேவா! மூவுலகையும் மகிழ்விப்பவனே, உமக்கு நமஸ்காரம். பிரத்யும்னன், அனிருத்தன், வாசுதேவன் எனும் ரூபங்களிலும் உமக்கே வணக்கம்.

Verse 22

संकर्षणाय देवाय नमस्ते कंसनाशिने । चाणूरमर्दिने तुभ्यं दामोदर विषादिने

ஹே தேவ சங்கர்ஷணா! கம்சனை அழித்தவனே, உமக்கு நமஸ்காரம். சாணூரனை மிதித்த தாமோதரா, உலகின் துயரை ஏற்றும் கருணையாளனே, உமக்கு வணக்கம்.

Verse 23

हृषीकेशाच्युत विभो मृड शंकर ते नमः । अधोक्षज गजाराते कामारे विषभक्षणः

ஹே எங்கும் நிறைந்த ஆண்டவனே! ஹ்ருஷீகேசா, அச்யுதா; ஹே ம்ருடா, சங்கரா, உமக்கு நமஸ்காரம். ஹே அதோக்ஷஜா, கஜாரி, காமாரி, விஷம் அருந்தியவனே—உமக்கு வணக்கம்.

Verse 24

नारायणाय देवाय नारायणपराय च । नारायणस्वरूपाय नाराणयतनूद्भव

தெய்வ நாராயணனுக்கு நமஸ்காரம்; நாராயணனைத் தழுவி நிற்பவனுக்கும் நமஸ்காரம். நாராயண-ஸ்வரூபனுக்கும் நமஸ்காரம்; நாராயணனின் திருமேனியிலிருந்து தோன்றியவனுக்கும் நமஸ்காரம்.

Verse 25

नमस्ते सर्वरूपाय महानरकहारिणे । पापापहारिणे तुभ्यं नमो वृषभवाहन

எல்லா ரூபங்களையும் ஏற்றவனே, உமக்கு நமஸ்காரம்; மகா நரகங்களை நீக்குபவனே, உமக்கு வணக்கம். பாவங்களை அகற்றுபவனே, வृषபவாஹனன் (நந்தி வாகனன்) சிவனே, உமக்கு நமோ.

Verse 26

क्षणादिकालरूपाय स्वभक्तबलदायिने । नानारूपाय रूपाय दैत्यचक्रविमर्दिने

கணமுதல் காலமாகவே இருப்பவனே, தன் பக்தர்களுக்கு வலமளிப்பவனே, விருப்பம்போல் பல ரூபங்களை ஏற்கவனே, அசுரர்களின் சக்கரமெனத் திரண்ட படையைக் குலைத்தழிப்பவனே—உமக்கு நமஸ்காரம்।

Verse 27

नमो ब्रह्मण्यदेवाय गोब्राह्मणहिताय च । सहस्रमूर्त्तये तुभ्यं सहस्रावयवाय च

பிராமண்யதேவன்—தர்மத்தைப் பேணும் இறைவனே, உமக்கு வணக்கம்; பசு மற்றும் பிராமணர்களின் நலனைக் காக்கும் உமக்கு வணக்கம். ஆயிரம் மூர்த்திகளையுடைய உமக்கு நமோ, ஆயிரம் அங்கங்களையுடைய உமக்கு நமஸ்காரம்।

Verse 28

धर्मरूपाय सत्त्वाय नमस्सत्त्वात्मने हर । वेदवेद्यस्वरूपाय नमो वेदप्रियाय च

ஹரனே! தர்மமே வடிவானவனே, தூய சத்துவமயனே, சத்துவாத்மாவே—உமக்கு நமஸ்காரம். வேதங்களால் அறியப்படும் இயல்புடையவனே, வேதங்களுக்கு பிரியமான இறைவனே—உமக்கு நமோ நமः।

Verse 29

नमो वेदस्वरूपाय वेदवक्त्रे नमो नमः । सदाचाराध्वगम्याय सदाचाराध्वगामिने

வேதஸ்வரூபனாகிய இறைவனுக்கு வணக்கம்; வேதத்தை உரைக்கும் வேதவக்தருக்கு மீண்டும் மீண்டும் வணக்கம். சதாசாரப் பாதையால் அடையப்படுபவனுக்கு வணக்கம்; தானே சதாசாரப் பாதையில் நடப்பவனுக்கும் வணக்கம்।

Verse 30

विष्टरश्रवसे तुभ्यं नमस्सत्यमयाय च । सत्यप्रियाय सत्याय सत्यगम्याय ते नमः

தூரதூரம் புகழ்பெற்ற ஆண்டவனே, உமக்கு வணக்கம்; சத்தியத்தின் சாரமாயுள்ள உமக்கும் வணக்கம். சத்தியத்தை நேசிப்பவனே, சத்தியமே ஆனவனே, சத்தியத்தால் மட்டுமே அடையத்தக்கவனே—உமக்கு வணக்கம்.

Verse 31

नमस्ते मायिने तुभ्यं मायाधीशाय वै नमः । ब्रह्मगाय नमस्तुभ्यं ब्रह्मणे ब्रह्मजाय च

மாயையை ஏந்தியவனே, உமக்கு வணக்கம்; மாயையின் அதிபதியே, உமக்கும் வணக்கம். பிரம்மனால் பாடப்படுபவனே, உமக்கு வணக்கம்; பரபிரம்மமே, பிரம்மனைப் பிறப்பித்தவனே, உமக்கு வணக்கம்.

Verse 32

तपसे ते नमस्त्वीश तपसा फलदायिने । स्तुत्याय स्तुतये नित्यं स्तुतिसंप्रीतचेतसे

ஈசனே, உமது தவத்துக்கு வணக்கம்; தவத்தால் பலன் அளிப்பவனே, உமக்கு வணக்கம். போற்றுதற்குரியவனே, போற்றுதலே ஆனவனே; தூய ஸ்தோத்திரங்களால் எப்போதும் மகிழும் உள்ளமுடையவனே—உமக்கு நான் நித்தம் வணங்குகிறேன்.

Verse 33

श्रुत्याचारप्रसन्नाय स्तुत्याचारप्रियाय च । चतुर्विधस्वरूपाय जलस्थलजरूपिणे

வேதநெறி ஆச்சாரத்தால் மகிழ்பவனும், ஸ்தோத்திர-ஸ்துதி ஒழுக்கத்தால் பிரியமானவனும், நான்கு விதத் திருவுருவனும், நீரில்பிறந்ததும் நிலத்தில்பிறந்ததும் இரண்டிலும் பிறந்ததும் ஆகிய ரூபம் தரிப்பவனுமான சிவபெருமானுக்கு வணக்கம்।

Verse 34

सर्वे देवादयो नाथ श्रेष्ठत्वेन विभूतयः । देवानामिन्द्ररूपोऽसि ग्रहाणां त्वं रविर्मतः

ஓ நாதா! எல்லா தேவர்கள் முதலியோர் தங்கள் மேன்மையில் உமது விபூதிகளே. தேவர்களில் நீர் இந்திர ரூபமாகக் கருதப்படுகிறீர்; கிரகங்களில் நீர் ரவி (சூரியன்) எனப் போற்றப்படுகிறீர்.

Verse 35

सत्यलोकोऽसि लोकानां सरितां द्युसरिद्भवान् । श्वेतवर्णोऽसि वर्णानां सरसां मानसं सरः

உலகங்களுள் நீ சத்தியலோகம்; நதிகளுள் நீ தெய்வீக நதி. நிறங்களுள் நீ வெண்மை; ஏரிகளுள் நீ புனிதமான மானஸ சரோவரம்.

Verse 36

शैलानां गिरिजातातः कामधुक्त्वं च गोषु ह । क्षीरोदधिस्तु सिन्धूनां धातूनां हाटको भवान्

ஹே கிரிஜாதாதா! மலைகளில் நீ ஹிமவான் போன்ற ‘சைலஜன்’; பசுக்களில் நீ காமதேனு எனும் காமதுக்; நதிகளிலும் சிந்துக்களிலும் நீ க்ஷீரசாகரம்; தாதுக்களில் நீ தூய ஹாடகத் தங்கம். எல்லாவற்றிலும் நீயே உத்தம சிவன்.

Verse 37

वर्णानां ब्राह्मणोऽसि त्वं नृणां राजासि शंकर । मुक्तिक्षेत्रेषु काशी त्वं तीर्थानां तीर्थराड् भवान्

ஹே சங்கரா! வர்ணங்களில் நீ பிராமணன்; மனிதர்களில் நீ அரசன். முக்திக்ஷேத்திரங்களில் நீ காசி; தீர்த்தங்களில் நீ தீர்த்தராஜன்.

Verse 38

उपलेषु समस्तेषु स्फटिकस्त्वं महेश्वर । कमलस्त्वं प्रसूनेषु शैलेषु हिमवांस्तथा

ஹே மகேஸ்வரா! எல்லா கற்களிலும் நீ ஸ்படிகம்; மலர்களில் நீ தாமரை; மலைகளில் நீ ஹிமவான் (இமயம்).

Verse 39

भवान्वाग्व्यवहारेषु भार्गवस्त्वं कविष्वपि । पक्षिष्वेवासि शरभः सिंहो हिंस्रेषु संमतः

வாக்கும் நடத்தையும் சார்ந்த வழக்கங்களில் நீ பார்கவனைப் போன்றவன்; கவிஞர்களிலும் நீ புகழ்பெற்றவன். பறவைகளில் நீ வலிய சரபம்; கொடிய உயிரினங்களில் நீ சிங்கமாக ஏற்றுக்கொள்ளப்படுகிறாய்.

Verse 40

शालग्रामशिला च त्वं शिलासु वृषभध्वज । पूज्य रूपेषु सर्वेषु नर्मदालिंगमेव हि

ஏ வृषபத்வஜ மகாதேவா! கற்களில் நீயே சாலக்ராமச் சிலை; எல்லாப் பூஜ்ய வடிவங்களிலும் நீயே நர்மதா லிங்கம், பரம ஆராத்யன்।

Verse 41

नन्दीश्वरोऽसि पशुषु वृषभः परमेश्वर । वेदेषूपनिषद्रूपी यज्वनां शीतभानुमान्

ஏ பரமேஸ்வரா! உயிர்களுள் நீ நந்தீஸ்வரன்; மிருகங்களுள் நீ வृषபம். வேதங்களில் நீ உபநிஷத் சாரம்; யஜமானர்க்கு நீ குளிர்கதிர் சந்திரன், மங்களமும் போஷணமும் அளிப்பவன்।

Verse 42

प्रतापिनां पावकस्त्वं शैवानामच्युतो भवान् । भारतं त्वं पुराणानां मकारोऽस्यक्षरेषु च

ஏ பிரபுவே! வீரத் திகழ்வோருள் நீ பாவகன் (அக்னி); சைவ பக்தருள் நீ அச்யுதன், அசையாதவன். புராணங்களில் நீ பாரதம் போல் மகத்தானவன்; எழுத்துகளில் நீ ‘ம’காரம்—பீஜ ரூபம்।

Verse 43

प्रणवो बीजमंत्राणां दारुणानां विषं भवान् । व्योमव्यप्तिमतां त्वं वै परमात्मासि चात्मनाम्

ஏ தேவா! பீஜ மந்திரங்களின் மூலமாய் நீயே பிரணவம் (ஓம்); கொடுமையிலும் பயங்கரத்திலும் நீயே விஷ ரூபம். ஆகாயம் போல் பரவியோர்க்கு நீ பரமாத்மா; எல்லா ஆத்மங்களிலும் நீயே அந்தராத்மா।

Verse 44

इन्द्रियाणां मनश्च त्वं दानानामभयं भवान् । पावनानां जलं चासि जीवनानां तथामृतम्

ஏ சிவா! இந்திரியங்களை நடத்தும் மனம் நீயே; தானங்களில் நீயே அபயதானம். பாவனங்களில் நீயே நீர்; உயிர்களுக்கு நீயே அமிர்தம், மோட்சம் அளிப்பவன்।

Verse 45

लाभानां पुत्रलाभोऽसि वायुर्वेगवतामसि । नित्यकर्मसु सर्वेषु संध्योपास्तिर्भवान्मता

எல்லா லாபங்களிலும் நீ மகன்-லாபம்; வேகமுடையவற்றில் நீயே காற்று. எல்லா நித்திய கர்மங்களிலும் நீ சந்த்யா-உபாசனை எனக் கருதப்படுகிறாய்.

Verse 46

क्रतूनामश्वमेधोऽसि युगानां प्रथमो युगः । पुष्यस्त्वं सर्वधिण्यानाममावास्या तिथिष्वसि

யாகங்களில் நீ அஷ்வமேதம்; யுகங்களில் நீ முதல் யுகம். எல்லா புஷ்டி தரும் மங்கள சக்திகளில் நீ புஷ்யம்; திதிகளில் நீ அமாவாசை.

Verse 47

सर्वर्तुषु वसंतस्त्वं सर्वपर्वसु संक्रमः । कुशोऽसि तृणजातीनां स्थूलवृक्षेषु वै वटः

எல்லா பருவங்களிலும் நீ வசந்தம்; எல்லா புனித காலச் சந்திகளிலும் நீ சங்க்ரமம். புல்வகைகளில் நீ குசம்; பெரும் மரங்களில் நீ ஆலமரம்.

Verse 48

योगेषु च व्यतीपातस्सोमवल्ली लतासु च । बुद्धीनां धर्मबुद्धिस्त्वं कलत्रं सुहृदां भवान्

ஓ தேவா! நல்வர யோகங்களில் நீயே புனித வ்யதீபாதம்; கொடிகளில் நீயே சோமவல்லி. அறிவுகளில் நீயே தர்மபுத்தி; உண்மை நண்பர்களில் நீயே அன்புத் துணை.

Verse 49

साधकानां शुचीनां त्वं प्राणायामो महेश्वर । ज्योतिर्लिंगेषु सर्वेषु भवान् विश्वे श्वरो मतः

ஓ மகேஸ்வரா! தூய உள்ளம் கொண்ட சாதகர்களுக்கு நீயே பிராணாயாமத்தின் ஒழுக்கம். எல்லா ஜ்யோதிர்லிங்கங்களிலும் நீயே விஸ்வேஸ்வரன்—உலகத்தின் ஆண்டவன்—என்று போற்றப்படுகிறாய்.

Verse 50

धर्मस्त्वं सर्वबंधूनामाश्रमाणां परो भवान् । मोक्षस्त्वं सर्ववर्णेषु रुद्राणां नीललोहितः

நீங்களே தர்மம்—எல்லா உறவுகளுக்கும் எல்லா ஆசிரமங்களுக்கும் உன்னதத் தத்துவம். எல்லா வர்ணங்களிலும் நீங்களே மோட்சம்; ருத்ரர்களில் நீங்களே நீலலோஹிதர்.

Verse 51

आदित्यानां वासुदेवो हनूमान्वानरेषु च । यज्ञानां जपयज्ञोऽसि रामः शस्त्रभृतां भवान्

ஆதித்யர்களில் நீங்கள் வாசுதேவர்; வானரர்களில் நீங்கள் ஹனுமான். யாகங்களில் நீங்கள் ஜபயாகம்; ஆயுதம் தாங்குவோரில் நீங்கள் ராமர்.

Verse 52

गंधर्वाणां चित्ररथो वसूनां पावको ध्रुवम् । मासानामधिमासस्त्वं व्रतानां त्वं चतुर्दशी

கந்தர்வர்களில் நீங்கள் சித்ரரதர்; வசுக்களில் நீங்கள் பாவகர்; மேலும் துருவன்—அசையாத துருவநட்சத்திரம். மாதங்களில் நீங்கள் அதிமாசம்; விரதங்களில் நீங்கள் சதுர்தசி.

Verse 53

ऐरावतो गजेन्द्राणां सिद्धानां कपिलो मतः । अनंतस्त्वं हि नागानां पितॄणामर्यमा भवान्

யானை அரசர்களில் நீரே ஐராவதன் எனப் போற்றப்படுகிறீர்; சித்தர்களில் நீர் கபிலர் என மதிக்கப்படுகிறீர். நாகர்களில் நீர் அனந்தன்; பித்ருக்களில் நீர் அர்யமா வடிவம்.

Verse 54

कालः कलयतां च त्वं दैत्यानां बलिरेव च । किं बहूक्तेन देवेश सर्वं विष्टभ्य वै जगत्

அளக்கப்படுபவையெல்லாம் அளக்கும் அளவாக நீரே காலன்; தைத்தியர்களில் நீரே பலி. தேவேசா, மேலும் என்ன சொல்வேன்—நீரே உலகமெங்கும் பரவி அதைத் தாங்கி நிற்கிறீர்.

Verse 55

एकांशेन स्थितस्त्वं हि बहिःस्थोऽन्वित एव च

நீ உண்மையில் உன் சக்தியின் ஒரு அங்கத்தால் நிலைத்திருக்கிறாய்; ஆயினும் எல்லா வரம்புகளுக்கும் அப்பால் இருந்து, அனைத்திலும் நிறைந்து, அனைத்துடனும் இணைந்தவனாய் இருக்கிறாய்.

Verse 56

सनत्कुमार उवाच । इति स्तुत्वा सुरास्सर्वे महादेवं वृषध्वजम् । स्तोत्रैर्नानाविधैदिंव्यैः शूलिनं परमेश्वरम्

சனத்குமாரர் கூறினார்—இவ்வாறு வृषத்வஜ மகாதேவரைத் துதித்து, எல்லா தேவர்களும் திரிசூலதாரியான பரமேஸ்வரனைப் பலவகை தெய்வீக ஸ்தோத்திரங்களால் போற்றினர்.

Verse 57

प्रत्यूचुः प्रस्तुतं दीनास्स्वार्थं स्वार्थविचक्षणाः । वासवाद्या नतस्कधाः कृताञ्जलि पुटा मुने

அப்போது தம் நலனை நாடி துயருற்றும், நோக்கில் உறுதியாயும் இருந்த இந்திரன் முதலிய தேவர்கள்—தம் காரியத்தில் கூர்மையுடையோர்—முனிவருக்கு மறுமொழி கூறினர். தோள்களைத் தாழ்த்தி, கைகூப்பி பணிவுடன் வேண்டினர்.

Verse 58

देवा ऊचुः । पराजिता महादेव भ्रातृभ्यां सहितेन तु । भगवंस्तारकोत्पन्नैः सर्वे देवास्सवासवाः

தேவர்கள் கூறினர்—ஓ மகாதேவா! இரு சகோதரர்கள் உடனிருந்தும், இந்திரனுடன் கூடிய நாங்கள் அனைவரும் தாரகனில் இருந்து எழுந்த கணங்களால் தோற்கடிக்கப்பட்டோம். ஓ பகவானே, உம்மிடமே சரணம் புகுகின்றோம்.

Verse 59

त्रैलोक्यं स्ववशं नीतं तथा च मुनिसत्तमाः । विध्वस्तास्सर्वसंसिद्धास्सर्वमुत्सादितं जगत्

ஓ முனிசிறந்தவரே! மூவுலகமும் அவர்களின் கட்டுப்பாட்டில் கொண்டுவரப்பட்டது; எல்லா சித்தர்களும் நசுக்கப்பட்டனர்; முழு உலகமும் அழிவுக்குள்ளாக்கப்பட்டது.

Verse 60

यज्ञभागान्समग्रांस्तु स्वयं गृह्णाति दारुणः । प्रवर्तितो ह्यधर्मस्तैरृषीणां च निवारितः

அந்தக் கடுமையானவன் யாகத்தின் முழுப் பங்கையும் தானே எடுத்துக்கொள்கிறான். அவர்களால் அதர்மம் எழுந்து, ரிஷிகளின் நியாய வழியும் தடுக்கப்படுகிறது.

Verse 61

अवध्यास्सर्वभूतानां नियतं तारकात्मजाः । तदिच्छया प्रकुर्वन्ति सर्वे कर्माणि शंकर

ஓ சங்கரா! தாரகனின் புதல்வர்கள் எல்லா உயிர்களுக்கும் நிச்சயமாக அவத்யர் (அழிக்க இயலாதவர்). அவனுடைய இச்சையாலேயே அவர்கள் எல்லாக் காரியங்களையும் செய்கிறார்கள்.

Verse 62

यावन्न क्षीयते दैत्यैर्घोरैस्त्रिपुरवासिभिः । तावद्विधीयतां नीतिर्यया संरक्ष्यते जगत्

திரிபுரத்தில் வாழும் கொடிய தைத்யர்களால் உலகம் இன்னும் சிதையாதிருக்கும்போதே, பிரபஞ்சம் காக்கப்படும் வகையில் ஒரு நல்வழிக் கொள்கை அமைக்கப்படுக.

Verse 63

सनत्कुमार उवाच । इत्याकर्ण्य वचस्तेषामिन्द्रादीनां दिवौकसाम् । शिवः संभाषमाणानां प्रतिवाक्यमुवाच सः

சனத்குமாரர் கூறினார்—இந்திரன் முதலிய தேவர்களின் சொற்களை இவ்வாறு கேட்ட சிவபெருமான், அவர்கள் பேசிக்கொண்டிருந்தபோது, அவர்களுக்கு ஏற்ற பதிலை உரைத்தார்.