पुष्पार्पण-विनिर्णयः (Determination of Flower-Offerings to Śiva)

Verse 1

ऋषय ऊचुः । व्यासशिष्य महाभाग कथय त्वं प्रमाणतः । कैः पुष्पैः पूजितश्शंभुः किं किं यच्छति वै फलम्

ரிஷிகள் கூறினர்—வ்யாசரின் பாக்கியமிக்க சீடரே, சாஸ்திரப் பிரமாணத்துடன் கூறுவீராக: எந்த எந்த மலர்களால் சம்புவை வழிபட்டால், அவர் எந்த எந்த பலன்களை நிச்சயமாக அருள்கிறார்?

Verse 2

सूत उवाच । शौनकाद्याश्च ऋषयः शृणुतादरतोऽखिलम् । कथयाम्यद्य सुप्रीत्या पुष्पार्पणविनिर्णयम्

சூதர் கூறினார்—சௌனக முதலிய ரிஷிகளே! நீங்கள் அனைவரும் பக்தியுடனும் மரியாதையுடனும் அனைத்தையும் கேளுங்கள். இன்று நான் பேரானந்தத்துடன் புஷ்பார்ப்பணத்தின் விதி-நிர்ணயத்தை விளக்குகிறேன்.

Verse 3

एष एव विधिः पृष्टो नारदेन महर्षिणा । प्रोवाच परमप्रीत्या पुष्पार्पणविनिर्णयम्

இவ்விதியே மகரிஷி நாரதர் கேட்டார். அப்போது உரையாளர் பரம மகிழ்ச்சியுடன் சிவபெருமானுக்கு மலரர்ப்பணத்தின் உறுதியான விதியை விளக்கினார்.

Verse 4

ब्रह्मोवाच । कमलैर्बिल्वपत्रैश्च शतपत्रैस्तथा पुनः । शंखपुष्पैस्तथा देवं लक्ष्मीकामोऽर्चयेच्छिवम्

பிரம்மா கூறினார்—செல்வம் (லக்ஷ்மி) வேண்டுபவன் தாமரை மலர்கள், பில்வ இலைகள், நூறு இதழ் மலர்கள், மேலும் சங்கு வடிவ மலர்களால் சிவபெருமானை அர்ச்சிக்க வேண்டும்.

Verse 5

एतैश्च लक्षसंख्याकैः पूजितश्चेद्भवेच्छिवः । पापहानिस्तथा विप्र लक्ष्मीस्स्यान्नात्र संशयः

ஓ பிராமணரே! இவற்றால் ஒரு லட்சம் அளவில் சிவனைப் பூஜித்தால் பாவங்கள் அழியும்; லக்ஷ்மியும் நிச்சயமாக உண்டாகும்—இதில் ஐயமில்லை.

Verse 6

विंशतिः कमलानां तु प्रस्थमेकमुदाहृतम् । बिल्वो दलसहस्रेण प्रस्थार्द्धं परिभाषितम्

தாமரை மலர்கள் இருபது ஒன்று ‘ப்ரஸ்த’ என அறிவிக்கப்பட்டது. பில்வ இலைகள் ஆயிரம் ‘அரை ப்ரஸ்த’ என வரையறுக்கப்பட்டது.

Verse 7

शतपत्रसहस्रेण प्रस्थार्द्धं परिभाषितम् । पलैः षोडशभिः प्रत्थः पलं टंकदशस्मृतः

ஆயிரம் சதபத்ர அளவால் அரை-பிரஸ்தம் என வரையறுக்கப்படுகிறது. பதினாறு பலம் ஒரு பிரஸ்தம்; ஒரு பலம் பத்து டங்கம் என மரபில் கூறப்படுகிறது।

Verse 8

अनेनैव तु मानेन तुलामारोपयेद्यदा । सर्वान्कामानवाप्नोति निष्कामश्चेच्छिवो भवेत्

இதே அளவின்படி துலாமாரோபணம் (துலாதானம்) செய்யும்போது எல்லா விருப்பப் பயன்களும் கிடைக்கும்; ஆசையின்றி செய்தால் சிவத்துவம் பெறுவான்.

Verse 9

राज्यस्य कामुको यो वै पार्थिवानां च पूजया । तोषयेच्छंकरं देवं दशकोष्ट्या मुनीश्वराः

முனிவரே! அரசாட்சியை விரும்புவோர், பார்திவ லிங்கங்களைப் பூஜித்து, பத்து கோடி பூஜைகளை அர்ப்பணித்து, தேவாதிதேவன் சங்கரரைத் திருப்திப்படுத்த வேண்டும்.

Verse 10

लिंगं शिवं तथा पुष्पमखण्डं तंदुलं तथा । चर्चितं चंदनेनैव जलधारां तथा पुनः

லிங்கரூப சிவனை வழிபட்டு—முறியாத மலர்களும் முழு அரிசித் தானியமும் அர்ப்பணித்து; சந்தனக் கலவையால் பூசி; மீண்டும் மீண்டும் ஜலதாரையாக நீராபிஷேகம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 11

प्रतिरूपं तथा मंत्रं बिल्वीदलमनुत्तमम् । अथवा शतपत्रं च कमलं वा तथा पुनः

பிரதிரூபம் (புனிதச் சின்னம்) மற்றும் மந்திரத்துடன் ஒப்பற்ற பில்வ இலை அர்ப்பணிக்கலாம்; அல்லது நூறு இதழ் தாமரை—ஆம், தாமரையும்—மீண்டும் மீண்டும் வழிபாட்டில் செலுத்தலாம்.

Verse 12

शंखपुष्पैस्तथा प्रोक्तं विशेषेण पुरातनैः । सर्वकामफलं दिव्यं परत्रेहापि सर्वथा

பண்டையோர் சிறப்பாக உரைத்தது: சங்குப் பூக்களால் செய்யப்படும் பூஜை தெய்வீக பலனை அளிக்கும்; அது எல்லா விருப்பங்களையும் நிறைவேற்றும்—இவ்வுலகிலும் மறுவுலகிலும் நிச்சயமாக.

Verse 14

इति श्रीशिवमहापुराणे प्रथम खंडे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां सृष्ट्युपाख्याने शिवपूजाविधानवर्णनो नाम चतुर्दशोऽध्यायः

இவ்வாறு ஸ்ரீ சிவமகாபுராணத்தின் முதல் காண்டத்தில், இரண்டாம் ருத்ரஸம்ஹிதையின் ஸ்ருஷ்ட்யுபாக்யானத்தில் ‘சிவபூஜா விதான வர்ணனம்’ எனும் பதினான்காம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது.

Verse 15

प्रधान्यकामुको यो वै तदर्द्धेनार्चयेत्पुमान् । कारागृहगतो यो वै लक्षेनैवार्चयेद्धनम्

முக்கியத்துவமும் உலகப் புகழும் விரும்பும் மனிதன், அதற்கான அளவின் பாதியால் சிவனை அர்ச்சிக்க வேண்டும். சிறையில் அகப்பட்டவன், லட்ச அளவு (தனம்/உபசாரம்) கொண்டு அர்ச்சிக்க வேண்டும்; அப்போது பந்தவிடுதலையும் மங்களச் செல்வவளத்தையும் பெறுவான்.

Verse 16

रोगग्रस्तो यदा स्याद्वै तदर्द्धेनार्चयेच्छिवम् । कन्याकामो भवेद्यो वै तदर्द्धेन शिवं पुनः

ஒருவர் நோயால் பாதிக்கப்பட்டால், அந்த அளவின் பாதியால் சிவனை அர்ச்சிக்க வேண்டும். அதுபோல, கன்யை (தகுந்த மணமகள்) விரும்புபவனும் மீண்டும் பாதி அளவால் சிவனை வழிபட வேண்டும்.

Verse 17

विद्याकामस्तथा यः स्यात्तदर्द्धेनार्चयेच्छिवम् । वाणीकामो भवेद्यो वै घृतेनैवार्चयेच्छिवम्

புனிதமான கல்வியை விரும்புவோர் ‘ததர்த்த’ எனப்படும் திரவியத்தால் சிவனை அர்ச்சிக்க வேண்டும். வாக்குச் செல்வமும் பேச்சுத் திறனும் வேண்டுவோர் நெய்யால் சிவபூஜை செய்ய வேண்டும்।

Verse 18

उच्चाटनार्थं शत्रूणां तन्मितेनैव पूजनम् । मारणे वै तु लक्षेण मोहने तु तदर्धतः

எதிரிகளை அகற்றுவதற்காக அதே நிர்ணயிக்கப்பட்ட அளவின்படி பூஜை செய்ய வேண்டும். மாரணக் கிரியைக்கு ஒரு லட்சம் எண்ணிக்கையால், மோகனக் கிரியைக்கு அதன் பாதி எண்ணிக்கையால் (ஜபம்/பூஜை) செய்ய வேண்டும்।

Verse 19

सामंतानां जये चैव कोटिपूजा प्रशस्यते । राज्ञामयुतसंख्यं च वशीकरणकर्मणि

சாமந்தர்களை வெல்வதற்கு கோடிபூஜை புகழப்படுகிறது. அரசர்களை வசப்படுத்தும் கிரியையில் அயுதம் (பத்தாயிரம்) எண்ணிக்கையிலான பூஜை சிறந்தது என கூறப்படுகிறது।

Verse 20

यशसे च तथा संख्या वाहनाद्यैः सहस्रिका । मुक्तिकामोर्चयेच्छंभुं पंचकोट्या सुभक्तितः

புகழுக்காகவும், ஆயிரக்கணக்கான வாகனங்கள் முதலிய செல்வச் செழிப்பிற்காகவும் இவ்வெண்ணிக்கை கூறப்படுகிறது. முக்தியை விரும்புவோர் சிறந்த பக்தியுடன் பஞ்சகோடி (ஐந்து கோடி) எண்ணிக்கையில் சம்புவை அர்ச்சிக்க வேண்டும்।

Verse 21

ज्ञानार्थी पूजयेत्कोट्या शंकरं लोक शंकरम् । शिवदर्शनकामो वै तदर्धेन प्रपूजयेत्

மோட்சம் தரும் ஞானத்தை நாடுபவன் உலகநலன் புரியும் சங்கரனை ஒரு கோடி மதிப்புள்ள காணிக்கையால் வழிபட வேண்டும். சிவதரிசனத்தை விரும்புபவன் அதன் பாதியை அர்ப்பணித்து பக்தியுடன் ஆராதிக்க வேண்டும்.

Verse 22

तथा मृत्युंजयो जाप्यः कामनाफलरूपतः । पंचलक्षा जपा यर्हि प्रत्यक्षं तु भवेच्छिवः

அதேபோல் மிருத்யுஞ்ஜய மந்திரத்தை ஜபிக்க வேண்டும்; அது விரும்பிய பலனை அளிக்கும். ஐந்து இலட்சம் ஜபம் நிறைவேறினால் சிவன் நேரில் வெளிப்படுவான்।

Verse 23

लक्षेण भजते कश्चिद्द्वितीये जातिसंभवः । तृतीये कामनालाभश्चतुर्थे तं प्रपश्यति

யாரேனும் ஒரு லட்சம் ஜபம்/பூஜையால் சிவபக்தி செய்தால்; இரண்டாம் நிலையில் உயர்ந்த பிறவி கிடைக்கும்; மூன்றாம் நிலையில் விரும்பிய பயன் நிறைவேறும்; நான்காம் நிலையில் அவர் மகாதேவனை நேரில் தரிசிப்பான்.

Verse 24

पंचमं च यदा लक्षं फलं यच्छत्यसंशयम् । अनेनैव तु मंत्रेण दशलक्षे फलं भवेत्

ஐந்தாம் லட்சம் நிறைவுற்றால் அது ஐயமின்றி பலன் அளிக்கும். இதே மந்திரத்தால் பத்து லட்சம் நிறைவுற்றால் மேலும் முழுமையான பலன் கிடைக்கும்.

Verse 25

मुक्तिकामो भवेद्यो वै दर्भैश्च पूजनं चरेत् । लक्षसंख्या तु सर्वत्र ज्ञातव्या ऋषिसत्तम

ஓ ரிஷிசிறந்தவரே! முக்தியை விரும்புபவன் தர்பைப் புல்லால் பூஜை செய்யட்டும்; மேலும் இத்தகைய எல்லா விதிகளிலும் ‘லட்சம்’ என்ற எண்ணிக்கையே அளவாக அறியப்பட வேண்டும்.

Verse 26

आयुष्कामो भवेद्यो वै दूर्वाभिः पूजनश्चरेत् । पुत्रकामो भवेद्यो वै धत्तूरकुसुमैश्चरेत्

நீண்ட ஆயுளை விரும்புபவன் தூர்வா புல்லால் பூஜை செய்ய வேண்டும். மகனை விரும்புபவன் தத்தூர மலர்களால் பூஜை செய்ய வேண்டும்.

Verse 27

रक्तदण्डश्च धत्तूरः पूजने शुभदः स्मृतः । अगस्त्यकुसुमैश्चैव पूजकस्य महद्यशः

சிவபூஜையில் செந்நிறத் தண்டு கொண்ட செடியும் தத்தூரமும் அர்ப்பணித்தல் மங்களம் தருவதாகக் கூறப்படுகிறது. மேலும் அகஸ்திய மலர்களால் வழிபட்டால் வழிபாடாளருக்கு பெரும் புகழ் கிடைக்கும்.

Verse 28

भुक्तिमुक्तिफलं तस्य तुलस्याः पूजयेद्यदि । अर्कपुष्पैः प्रतापश्च कुब्जकल्हारकैस्तथा

அந்த புனித துளசியை வழிபட்டால் இன்பமும் முக்தியும் ஆகிய இரு பலன்களும் கிடைக்கும். அதுபோல அர்க்க மலர்களும் குப்ஜ-கல்ஹாரக மலர்களும் அர்ப்பணித்தால் ஆன்மீகப் பிரகாசமும் புனிதத் தேஜஸும் பெறப்படும்.

Verse 29

जपाकुसुमपूजा तु शत्रूणां मृत्युदा स्मृता । रोगोच्चाटनकानीह करवीराणि वै क्रमात्

செம்பருத்தி மலர்களால் சிவபூஜை செய்வது பகைவர்களின் நாசத்தை அளிப்பதாகச் சொல்லப்படுகிறது. மேலும் இங்கே முறையாக கரவீர (அரளி/கனேர) மலர் அர்ப்பணம் நோய்களை அகற்றுவதாகக் கூறப்படுகிறது.

Verse 30

बंधुकैर्भूषणावाप्तिर्जात्यावाहान्न संशयः । अतसीपुष्पकैर्देवं विष्णुवल्लभतामियात्

பந்தூக மலர்களால் ஆபரணங்கள் பெறப்படும்; ஜாதி மலர்களால் வாகனம் கிடைக்கும்—இதில் ஐயமில்லை. மேலும் அதசி மலர்களால் தேவன் (சிவன்) விஷ்ணுவிற்கு பிரியனாவான்.

Verse 31

शमीपत्रैस्तथा मुक्तिः प्राप्यते पुरुषेण च । मल्लिकाकुसुमैर्दत्तैः स्त्रियं शुभतरां शिवः

சமீ இலைகளை அர்ப்பணித்தால் ஆண் நிச்சயமாக முக்தியை அடைவான். மல்லிகை (மல்லி) மலர்களை சமர்ப்பித்தால் பகவான் சிவன் பெண்ணுக்கு இன்னும் அதிகமான சுபநிலையையும் அருளையும் அளிப்பான்.

Verse 32

यूथिकाकुसुमैश्शस्यैर्गृहं नैव विमुच्यते । कर्णिकारैस्तथा वस्त्रसंपत्तिर्जायते नृणाम्

மங்களமான யூதிகா (மல்லிகை) மலர்களை வைப்பதாலும் அர்ப்பணிப்பதாலும் இல்லத்தை லக்ஷ்மி விட்டு விலகாது; அதுபோல கர்ணிகார மலர்களால் மக்களுக்கு ஆடைச் செல்வம் கிடைக்கும்।

Verse 33

निर्गुण्डीकुसुमैर्लोके मनो निर्मलतां व्रजेत् । बिल्वपत्रैस्तथा लक्षैः सर्वान्कामानवाप्नुयात्

நிர்குண்டி மலர்களை அர்ப்பணித்தால் மனம் தூய்மையடையும்; அதுபோல பில்வ இலைகளை (லட்சக்கணக்கிலும்) சமர்ப்பித்தால் சிவப் பிரசாதத்தால் எல்லா விருப்பங்களும் நிறைவேறும்।

Verse 34

शृङ्गारहारपुष्पैस्तु वर्द्धते सुख सम्पदा । ऋतुजातानि पुष्पाणि मुक्तिदानि न संशयः

மணமிக்க அலங்கார மலர்களும் மாலைகளும் அர்ப்பணித்தால் இன்பமும் செல்வமும் பெருகும்; காலத்திற்கேற்ற பருவத்தில் மலரும் மலர்கள் பூஜையில் சமர்ப்பிக்கப்படின் முக்தி தரும்—சந்தேகம் இல்லை।

Verse 35

राजिकाकुसुमानीह शत्रूणां मृत्युदानि च । एषां लक्षं शिवे दद्याद्दद्याच्च विपुलं फलम्

இங்கே ராஜிகா (கடுகு) மலர்கள் பகைவர்க்கு மரணத்தை அளிப்பவை எனக் கூறப்படுகின்றன. அவற்றை ஒரு இலட்சம் சிவபெருமானுக்கு அர்ப்பணிப்பவன், அவர் அருளால் நிச்சயமாகப் பெரும் பலன் பெறுவான்.

Verse 36

विद्यते कुसुमं तन्न यन्नैव शिववल्लभम् । चंपकं केतकं हित्वा त्वन्यत्सर्वं समर्पयेत्

சிவபெருமானுக்கு பிரியமில்லாத மலர் எதுவும் இல்லை. ஆயினும் சம்பகம், கேதகம் ஆகியவற்றை விலக்கி மற்ற எல்லா மலர்களையும் அர்ப்பணிக்கலாம்।

Verse 37

अतः परं च धान्यानां पूजने शंकरस्य च । प्रमाणं च फलं सर्वं प्रीत्या शृणु च सत्तम

இனி சங்கரனின் பூஜையில் தானியங்களை அர்ப்பணிப்பது குறித்து—அதன் அளவுமுறை மற்றும் அதனால் உண்டாகும் முழுப் பலன்களையும்—நற்குணங்களில் சிறந்தவனே, பக்தியுடன் கேள்।

Verse 38

तंदुलारोपणे नॄणां लक्ष्मी वृद्धिः प्रजायते । अखण्डितविधौ विप्र सम्यग्भक्त्या शिवोपरि

அரிசித் துகள்களை அர்ப்பணித்தால் மக்களுக்குச் செல்வம் (லக்ஷ்மி) பெருகும். ஓ பிராமணரே, விதியை இடைமறியாமல் சிவபெருமான்மேல் தூய பக்தியுடன் செய்தால் அதன் பலன் நிச்சயமாக விளையும்.

Verse 39

षट्केनैव तु प्रस्थानां तदर्धेन तथा पुनः । पलद्वयं तथा लक्षमानेन समदाहृतम्

பிரஸ்த அளவு ஆறு (அலகுகள்) எனக் கணிக்கப்படுகிறது; மேலும் அதன் பாதி அளவும் கூறப்பட்டுள்ளது. அதுபோல இரண்டு பல அளவும், லக்ஷ அளவும் முறையாக அறிவிக்கப்பட்டுள்ளன.

Verse 40

पूजां रुद्रप्रधानेन कृत्वा वस्त्रं सुसुन्दरम् । शिवोपरि न्यसेत्तत्र तंदुलार्पणमुत्तमम्

ருத்ரனை முதன்மையாகக் கொண்டு பூஜை செய்து, மிக அழகிய ஆடையை சிவபெருமான்மேல் வைத்து/அர்ப்பணிக்க வேண்டும்; அங்கேயே சிறந்த அரிசி-அர்ப்பணத்தையும் செய்ய வேண்டும்.

Verse 41

उपरि श्रीफलं त्वेकं गंधपुष्पादिभिस्तथा । रोपयित्वा च धूपादि कृत्वा पूजाफलं भवेत्

மேலே ஒரு ஸ்ரீபலம் (தேங்காய்) வைத்து, சந்தனக் கந்தம், மலர்கள் முதலியவற்றை அர்ப்பணித்து; பின்னர் தூபம் முதலியவற்றைச் செலுத்தினால்—பூஜையின் முழுப் பலன் கிடைக்கும்।

Verse 42

प्रजापत्यद्वयं रौप्यमासंख्या च दक्षिणा । देया तदुपदेष्ट्रे हि शक्त्या वा दक्षिणा मता

இரண்டு பிராஜாபத்ய அளவும், வெள்ளியில் எண்ணமுடியாத (உதாரமான) தக்ஷிணையும் அளிக்க வேண்டும். அந்த உபதேசம் அளிக்கும் ஆசாரியருக்கே அது அர்ப்பணிக்கப்பட வேண்டும்; அல்லது தன் ஆற்றலுக்கு ஏற்ப தக்ஷிணை நிர்ணயிக்கப்பட வேண்டும்.

Verse 43

आदित्यसंख्यया तत्र ब्राह्मणान्भोजयेत्ततः । लक्षपूजा तथा जाता साङ्गश्च मन्त्रपूर्वकम्

பின்னர் அந்தப் புனித விரதத்தில் ஆதித்யர்களின் எண்ணிக்கைக்கு இணையாகப் பிராமணர்களுக்கு அன்னதானம் செய்ய வேண்டும். இவ்வாறு மந்திரபூர்வமாக, எல்லா அங்கங்களுடனும், ‘லக்ஷ-பூஜை’ முறையாக நிறைவேறும்.

Verse 44

शतमष्टोत्तरं तत्र मंत्रे विधिरुदाहृतः । तिलानां च पलं लक्षं महापातकनाशनम्

இங்கே மந்திர ஜப விதி நூற்றெட்டு முறை என அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. மேலும் எள்ளுத் தானம்—ஒரு லட்சம் பல அளவு—மகாபாதகங்களை அழிப்பதாகும்.

Verse 45

एकादशपलैरेव लक्षमानमुदाहृतम् । पूर्ववत्पूजनं तत्र कर्तव्यं हितकाम्यया

வெறும் பதினொன்று பல அளவினாலேயே ‘லக்ஷ’ அளவு என கூறப்பட்டுள்ளது. அங்கே நலன் வேண்டி, முன் கூறிய முறையிலேயே பூஜை செய்ய வேண்டும்.

Verse 46

भोज्या वै ब्राह्मणास्तस्मादत्र कार्या नरेण हि । महापातकजं दुखं तत्क्षणान्नश्यति ध्रुवम्

ஆகையால் இவ்விஷயத்தில் மனிதன் நிச்சயமாகப் பிராமணர்களுக்கு அன்னதானம் செய்ய வேண்டும்; மகாபாதகங்களால் உண்டான துயரம் அந்தக் கணமே உறுதியாக அழிகிறது.

Verse 47

यवपूजा तथा प्रोक्ता लक्षेण परमा शिवे । प्रस्थानामष्टकं चैव तथा प्रस्थार्द्धकं पुनः

இவ்வாறு யவ-பூஜை கூறப்பட்டுள்ளது; அது பரம சிவனுக்கு மிகப் பிரியமானது. விதிப்படி அளவு—எட்டு பிரஸ்தம், மேலும் அரை பிரஸ்தம்.

Verse 48

पलद्वययुतं तत्र मानमेतत्पुरातनम् । यवपूजा च मुनिभिः स्वर्गसौख्यविवर्द्धिनी

அங்கே அந்தப் பழமையான அளவு ‘இரண்டு பலம்’ எடையெனக் கூறப்படுகிறது; முனிவர்கள் செய்த யவ-பூஜை ஸ்வர்க சுகத்தை வளர்க்கும்.

Verse 49

प्राजापत्यं ब्राह्मणानां कर्तव्यं च फलेप्सुभिः । गोधूमान्नैस्तथा पूजा प्रशस्ता शंकरस्य वै

பலன் நாடும் பிராமணர்கள் பிராஜாபத்ய விரதத்தை அவசியம் செய்ய வேண்டும்; மேலும் கோதுமை அன்னத்தால் செய்யப்படும் சங்கர பூஜை மிகச் சிறப்பாகப் போற்றப்படுகிறது.

Verse 50

संततिर्वर्द्धते तस्य यदि लक्षावधिः कृता । द्रोणार्द्धेन भवेल्लक्षं विधानं विधिपूर्वकम्

லட்சம் வரை நிறைவேற்றினால் அவனுடைய சந்ததி வளர்ந்து பெருகும்; அரை த்ரோண அளவுடன் விதிப்படி செய்தால் அது ‘லட்ச’ நிறைவேற்றமாகக் கருதப்படும்.

Verse 51

मुद्गानां पूजने देवः शिवो यच्छति वै सुखम् । प्रस्थानां सप्तकेनैव प्रस्थार्द्धेनाथवा पुनः

முத்கம் (பாசிப்பயறு) பூஜையில் அர்ப்பணித்தால் தேவன் சிவன் நிச்சயமாக ஆன்மிக இன்பத்தை அளிப்பான்—ஏழு பிரஸ்த அளவாக இருந்தாலும், அல்லது மீண்டும் அரை பிரஸ்தமாக இருந்தாலும்।

Verse 52

पलद्वययुतेनैव लक्षमुक्तं पुरातनैः । ब्राह्मणाश्च तथा भोज्या रुद्रसंख्याप्रमाणतः

பண்டையோர் ‘லக்ஷம்’ என்பது இரண்டு பலம் சேர்த்தே கொள்ளப்பட வேண்டும் என்று கூறினர். அதுபோல ருத்ர-எண்ணிக்கை அளவின்படி பிராமணர்களுக்கு போஜனம் அளிக்க வேண்டும்।

Verse 53

प्रियंगुपूजनादेव धर्माध्यक्षे परात्मनि । धर्मार्थकामा वर्द्धंते पूजा सर्वसुखावहा

தர்மத்தின் அதிபதியான பரமாத்மா (சிவன்) பிரியங்கு மலர்களால் பூஜிக்கப்படும்போது தர்மம், அர்த்தம், காமம் வளர்கின்றன; அப்பூஜை எல்லா இன்பங்களையும் அளிப்பதாகும்।

Verse 54

प्रस्थैकेन च तस्योक्तं लक्षमेकं पुरातनैः । ब्रह्मभोजं तथा प्रोक्तमर्कसंख्याप्रमाणतः

பண்டையோர் கூறியதாவது: இதன் ஒரு பிரஸ்த அளவு தானம் செய்தால் இலட்சம் தானத்தின் புண்ணியம் கிடைக்கும். அர்க-எண்ணிக்கை அளவீட்டின்படி இது பிரம்மபோஜத்துக்கு சமம் எனவும் உரைக்கப்படுகிறது.

Verse 55

राजिकापूजनं शंभोश्शत्रोर्मृत्युकरं स्मृतम् । सार्षपानां तथा लक्षं पलैर्विशतिसंख्यया

ராஜிகா (கடுகு) கொண்டு ஶம்புவை வழிபடுதல் பகைவனுக்கு மரணகரம் என ஸ்மிருதி கூறுகிறது. அதுபோல இருபது பல எடையளவாக இலட்சம் கடுகு விதைகளை அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

Verse 56

तेषां च पूजनादेव शत्रोर्मृत्युरुदाहृतः । आढकीनां दलैश्चैव शोभयित्वार्चयेच्छिवम्

அந்தப் பொருட்களாலேயே பூஜை செய்தால் பகைவரின் மரணம் (அழிவு) நிகழும் என்று கூறப்பட்டுள்ளது. ஆடகீ இலைகளால் அலங்கரித்து சிவபெருமானை அர்ச்சிக்க வேண்டும்।

Verse 57

वृता गौश्च प्रदातव्या बलीवर्दस्तथैव च । मरीचिसंभवा पूजा शत्रोर्नाशकरी स्मृता

முறையாக அலங்கரிக்கப்பட்ட பசுவை தானமாக அளிக்க வேண்டும்; அதுபோல காளையையும். மரீசி-சம்பவமான (தூய சாத்த்விக) பொருட்களால் செய்யும் பூஜை பகைநாசகமாகக் கருதப்படுகிறது।

Verse 58

आढकीनां दलैश्चैव रंजयि त्वार्चयेच्छिवम् । नानासुखकरी ह्येषा पूजा सर्वफलप्रदा

ஆடகீ இலைகளால் அலங்கரித்து சிவபெருமானை அர்ச்சிக்க வேண்டும். இந்தப் பூஜை பலவித இன்பங்களைத் தருவதும், எல்லாப் பலன்களையும் அருள்வதும் ஆகும்।

Verse 59

धान्यमानमिति प्रोक्तं मया ते मुनिसत्तम । लक्षमानं तु पुष्पाणां शृणु प्रीत्या मुनीश्वर

முனிவரே! ‘தான்ய-மானம்’ எனும் அளவை நான் உமக்கு விளக்கியேன். இப்போது, முனீஸ்வரா, மகிழ்வுடன் மலர்களின் ‘லக்ஷ-மானம்’ அளவைச் செவிமடுக்கவும்.

Verse 60

प्रस्थानां च तथा चैकं शंखपुष्पसमुद्भवम् । प्रोक्तं व्यासेन लक्षं हि सूक्ष्ममानप्रदर्शिना

நுண்ணிய அளவுகளையும் வெளிப்படுத்தும் வியாசர் கூறினார்: ‘லக்ஷம்’ என்பது ஒரே அலகு; அது ‘பிரஸ்த’ அளவிலிருந்தும், சங்கப்பூ அடிப்படையிலான கணக்கிலிருந்தும் தோன்றியது.

Verse 61

प्रस्थैरेकादशैर्जातिलक्षमानं प्रकीर्तितम् । यूथिकायास्तथा मानं राजिकायास्तदर्द्धकम्

ஜாதி (மல்லிகை) மலரின் அளவு ஒரு லட்சம் எனவும், அது பதினொன்று பிரஸ்தங்களாகக் கணிக்கப்படுவதாகவும் கூறப்பட்டுள்ளது. யூதிகைக்கும் அதே அளவு; ராஜிகைக்கு அதன் பாதி அளவு.

Verse 62

प्रस्थैर्विंशतिकैश्चैव मल्लिकामान मुत्तमम् । तिलपुष्पैस्तथा मानं प्रस्थान्न्यूनं तथैव च

மல்லிகை மலருக்கான சிறந்த அளவு இருபது பிரஸ்தங்கள் என நிர்ணயிக்கப்பட்டது. எள்ளுப் பூக்களுக்கும் அளவு ஒரு பிரஸ்தத்தைக் காட்டிலும் சிறிது குறைவாகக் கூறப்பட்டுள்ளது.

Verse 63

ततश्च द्विगुणं मानं करवीरभवे स्मृतम् । निर्गुंडीकुसुमे मानं तथैव कथितं बुधैः

அதன்பின் கரவீர (அரளி) மலர்களால் அர்ப்பணிக்கையில் அளவு இரட்டிப்பாகும் என்று கூறப்பட்டுள்ளது. நிர்குண்டி மலர்களுக்கும் ஞானிகள் அதே அளவையே உரைத்துள்ளனர்.

Verse 64

कर्णिकारे तथा मानं शिरीषकुसुमे पुनः । बंधुजीवे तथा मानं प्रस्थानं दशकेन च

கர்ணிகார மலருக்கும் அதே அளவு; மேலும் சிரீஷ மலர்களுக்கும் அதுவே. பந்துஜீவ மலருக்கும் அளவு நிர்ணயிக்கப்பட்டது—பத்து பிரஸ்த அளவாக.

Verse 65

इत्याद्यैर्विविधै मानं दृष्ट्वा कुर्याच्छिवार्चनम् । सर्वकामसमृध्यर्थं मुक्त्यर्थं कामनोज्झितः

இவ்வாறும் பிற பல விதமான அளவுகோள்களாலும் முறையின் அளவை அறிந்து, விதிப்படி சிவார்ச்சனை செய்ய வேண்டும். எல்லா நியாயமான விருப்பங்களின் நிறைவேற்றத்திற்கும் முக்திக்குமானும், ஆசை-தாபம் நீங்கி சிவனை வழிபட வேண்டும்.

Verse 66

अतः परं प्रवक्ष्यामि धारापूजाफलं महत् । यस्य श्रवणमात्रेण कल्याणं जायते नृणाम्

இனிமேல் நான் தாராபூஜையின் மகத்தான பலனை உரைப்பேன். அதைச் செவிமடுத்த மாத்திரத்திலே மனிதர்க்கு மங்களம் உண்டாகும்.

Verse 67

विधानपूर्वकं पूजां कृत्वा भक्त्या शिवस्य वै । पश्चाच्च जलधारा हि कर्तव्या भक्तितत्परैः

விதிப்படி பக்தியுடன் சிவபூஜை செய்து முடித்த பின், பக்தியில் நிலைத்தோர் நிச்சயமாக ஜலதாரை—தொடர்ந்த நீராபிஷேகம்—செய்ய வேண்டும்।

Verse 68

ज्वरप्रलापशांत्यर्थं जल धारा शुभावहा । शतरुद्रियमंत्रेण रुद्रस्यैकादशेन तु

காய்ச்சலும் பிதற்றலும் அடங்குவதற்காக ஜலதாரை நல்வரமும் நலனும் தருவது; அது சதருத்ரீய மந்திரத்தாலும் ருத்ரனின் ஏகாதச ஆவாஹனத்தாலும் செய்யப்படுகிறது।

Verse 69

रुद्रजाप्येन वा तत्र सूक्तेन् पौरुषेण वा । षडंगेनाथ वा तत्र महामृत्युंजयेन च

அங்கே ருத்ர மந்திர ஜபத்தினாலோ, புருஷஸூக்தத்தினாலோ; அல்லது ஷடங்க (அங்கந்யாசம் முதலிய) முறையாலோ, மகாம்ருத்யுஞ்ஜய மந்திரத்தினாலும்கூட (வழிபாடு) செய்யலாம்।

Verse 70

गायत्र्या वा नमोंतैश्च नामभिः प्रणवादिभिः । मंत्रैवाथागमोक्तैश्च जलधारादिकं तथा

ஜலதாரை முதலிய வழிபாட்டு செயல்கள் காயத்ரியாலோ, ‘நமோ’ உடைய மந்திரங்களாலோ, பிரணவம் (ஓம்) முதலாக வரும் தெய்வ நாமங்களாலோ, அல்லது ஆகமங்களில் கூறிய மந்திரங்களாலோ செய்யலாம்।

Verse 71

सुखसंतानवृद्ध्यर्थं धारापूजनमुत्तमम् । नानाद्रव्यैः शुभैर्दिव्यैः प्रीत्या सद्भस्मधारिणा

இன்பமும் சந்ததி வளர்ச்சியும் பெற ‘தாரா-பூஜை’ மிகச் சிறந்தது என கூறப்படுகிறது—திருநீறு தரித்த உண்மைப் பக்தன் அன்புடன், பல நல்வழிபாட்டு திவ்யப் பொருட்களால் செய்வது.

Verse 72

घृतधारा शिवे कार्या यावन्मंत्रसहस्रकम् । तदा वंशस्य विस्तारो जायते नात्र संशयः

ஆயிரம் மந்திரங்கள் ஜபிக்கும் வரையில் சிவனுக்கு நெய்-தாரை அர்ப்பணிக்க வேண்டும். அப்பொழுது குலம் விரிவடையும்—இதில் ஐயமில்லை.

Verse 73

एवं मदुक्तमंत्रेण कार्यं वै शिवपूजनम् । ब्रह्मभोज्यं तथा प्रोक्तं प्राजापत्यं मुनीश्वरैः

இவ்வாறு நான் உரைத்த மந்திரத்தினாலே நிச்சயமாக சிவபூஜை செய்ய வேண்டும். பிராமணர்களுக்கு அளிக்கும் போஜனமும் முனிவரேந்தர்களால் ‘ப்ராஜாபத்ய’ கர்மம் என அறிவிக்கப்பட்டது.

Verse 74

केवलं दुग्धधारा च तदा कार्या विशेषतः । शर्करामिश्रिता तत्र यदा बुद्धिजडो भवेत्

அந்நேரத்தில் சிறப்பாகப் பால் மட்டும் தாரையாக அர்ப்பணிக்க வேண்டும். அறிவு மந்தமாக ஜடமடைந்தால், அதில் சர்க்கரை கலந்து (அர்ப்பணிக்க) வேண்டும்.

Verse 75

तस्या संजायते जीवसदृशी बुद्धिरुत्तमा । यावन्मंत्रायुतं न स्यात्तावद्धाराप्रपूजनम्

அந்த பக்தனுக்கு விழித்த உயிருணர்வைப் போன்ற உயர்ந்த புத்தி தோன்றும். மந்திரத்தை பத்தாயிரம் முறை ஜபம் நிறைவேறும் வரை, தாரைபோல் இடையறாத அர்ப்பண ஓட்டத்தால் பூஜையைத் தொடர்ந்து செய்ய வேண்டும்.

Verse 76

यदा चोच्चाटनं देहे जायते कारणं विना । यत्र कुत्रापि वा प्रेम दुःखं च परिवर्द्धितम्

உடலில் காரணமின்றி கலக்கம் எழுந்து, எங்கோ யாரிடமோ பற்றும் துயரும் அதிகரிக்கத் தொடங்கினால்—அது மறைமுக சக்திகள் செயற்படுகின்றன என்பதற்கான அர்த்தமுள்ள குறியென அறிய வேண்டும்; சிவனின் சரணடைந்து முறையான ஆராதனையால் உள்ள நிலைத்தன்மையை மீட்டெடுக்க வேண்டும்.

Verse 77

स्वगृहे कलहो नित्यं यदा चैव प्रजायते । तद्धारायां कृतायां वै सर्वं दुःखं विलीयते

தன் வீட்டில் எப்போதும் கலகம் எழும்போது, அந்தப் புனிதத் தாரா-விதி முறையாகச் செய்யப்படின் எல்லாத் துயரும் நிச்சயமாகக் கரைந்து ஒழியும்।

Verse 78

शत्रूणां तापनार्थं वै तैलधारा शिवोपरि । कर्तव्या सुप्रयत्नेन कार्यसिद्धिर्धुवं भवेत्

பகைவர்களை அடக்குவதற்காக சிவலிங்கத்தின் மீது எண்ணெய்த் தாரையை மிகுந்த முயற்சியுடன் செலுத்த வேண்டும்; அதனால் வேண்டிய காரியசித்தி நிச்சயமாக உண்டாகும்।

Verse 79

मासि तेनैव तैलेन भोगवृद्धिः प्रजायते । सार्षपेनैव तैलेन शत्रुनाशोभवेद्ध्रुवम्

அதே எண்ணெயால் ஒரு மாதம் வழிபட்டால் போகமும் செல்வமும் பெருகும்; கடுகெண்ணெயால் பகைவர் நாசம் நிச்சயமாக நிகழும்।

Verse 80

मधुना यक्षराजो वै गच्छेच्च शिवपूजनात । धारा चेक्षुरसस्यापि सर्वानन्दकरी शिवे

சிவபூஜையில் தேனை அர்ப்பணித்தால் யக்ஷராஜப் பதவி நிச்சயமாகக் கிடைக்கும்; கரும்புச்சாறு தாரையும் சிவனுக்குச் செலுத்தினால் எல்லா ஆனந்தத்தையும் அளிப்பதாகும்।

Verse 81

धारा गंगाजलस्यैव भुक्तिमुक्तिफलप्रदा । एतास्सर्वाश्च याः प्रोक्ता मृत्यंजयसमुद्भवाः

கங்காஜலத்தின் ஒரு தாரை கூட இன்பமும் முக்தியும் ஆகிய இரு பயன்களையும் அளிக்கும். இங்கு கூறப்பட்ட இவை அனைத்தும் ம்ருத்யுஞ்ஜயன் சிவனிடமிருந்து தோன்றியவையே।

Verse 82

तत्राऽयुतप्रमाणं हि कर्तव्यं तद्विधानतः । कर्तव्यं ब्राह्मणानां च भोज्यं वै रुद्रसंख्यया

அங்கே விதிப்படி பத்தாயிரம் அளவில் நிச்சயமாக அர்ப்பணம் செய்ய வேண்டும்; மேலும் ருத்ர-எண்ணிக்கைக்கு ஏற்ப பிராமணர்களை மரியாதையுடன் போஜனம் அளிக்க வேண்டும், சிவன் திருப்தியடையும்படி।

Verse 83

एतत्ते सर्वमाख्यातं यत्पृष्टोऽहं मुनीश्वर । एतद्वै सफलं लोके सर्वकामहितावहम्

முனிவரே! நீங்கள் கேட்ட அனைத்தையும் நான் உமக்கு விளக்கியேன். இந்த உபதேசம் உலகில் பயன் தருவதாகவும், எல்லா நியாயமான விருப்பங்களுக்கும் நன்மை அளிப்பதாகவும் உள்ளது।

Verse 84

स्कंदोमासहितं शंभुं संपूज्य विधिना सह । यत्फलं लभते भक्त्या तद्वदामि यथाश्रुतम्

விதிப்படி உமா, ஸ்கந்தன் உடன் கூடிய சம்புவை முறையாகப் பூஜித்து, பக்தன் பக்தியால் பெறும் பலனை நான் கேட்டபடியே கூறுகிறேன்।

Verse 85

अत्र भुक्त्वाखिलं सौख्यं पुत्रपौत्रादिभिः शुभम् । ततो याति महेशस्य लोकं सर्वसुखावहम्

இங்கேயே மகன், பேரன் முதலியோருடன் எல்லா மங்களமான இன்பங்களையும் அனுபவித்து, பின்னர் அனைத்துப் பேரின்பம் அளிக்கும் மகேசன் (சிவன்) லோகத்தை அடைகிறான்।

Verse 86

सूर्यकोटिप्रतीकाशैर्विमानैः सर्वकामगैः । रुद्रकन्यासमाकीर्णैर्गेयवाद्यसमन्वितैः

கோடிக்கணக்கான சூரியர்களைப் போல ஒளிரும், எல்லா விருப்பங்களையும் நிறைவேற்ற விருப்பம்போல் செல்லும் விமானங்கள் இருந்தன; அவை ருத்ர-கன்னியரால் நிரம்பி, பாடலும் வாத்திய இசையும் இணைந்திருந்தன।

Verse 87

क्रीडते शिवभूतश्च यावदाभूतसंप्लवम् । ततो मोक्षमवाप्नोति विज्ञानं प्राप्य चाव्ययम्

சிவபூதனாகி அவன் சிவனின் சந்நிதியில், எல்லா உயிர்களின் பிரளயம் வரையில் களித்து விளையாடுவான்; பின்னர் அழியாத ஞானத்தை அடைந்து மோட்சத்தைப் பெறுவான்।