संन्यासमण्डलविधिवर्णनम् (Sannyāsa Maṇḍala Vidhi—Procedure for the Renunciate Mandala)

Verse 1

ईश्वर उवाच । परीक्ष्य विधिवद्भूमिं गंधवर्णरसादिभिः । मनोभिलषिते तत्र वितानवितताम्बरे

ஈசுவரன் கூறினான்—மணம், நிறம், சுவை முதலிய குறிகளால் விதிப்படி நிலத்தை ஆராய்ந்து, மனத்திற்கு உகந்த இடத்தைத் தேர்ந்தெடு; அங்கே மேலே விரிக்கப்பட்ட விதானம் (மண்டபத் திரை) கீழ் கிரியையைத் தொடங்கு।

Verse 2

सुप्रलिप्ते महीपृष्ठे दर्पणोदरसन्निभे । अरत्नियुग्ममानेन चतुरस्रं प्रकल्पयेत्

கண்ணாடியின் உள்ள்பரப்பைப் போல ஒளிரும் வகையில் நன்றாக பூசி சமப்படுத்திய நிலத்தில், இரண்டு அரத்தினி அளவினால் நான்கு பக்கமும் சமமான சதுரத்தை அமைக்க வேண்டும்।

Verse 3

तालपत्रं समादाय तत्समायामविस्तरम् । तस्मिन्भागान्प्रकुर्वीत त्रयोदशसमां कलाम्

தாள்பத்திரத்தை எடுத்துக் கொண்டு, அகலப்படுத்தாமல் சம நீளமாக வைத்துப், அதில் பிரிவுகளை குறித்து, பதின்மூன்று சம பாகங்களான ‘கலா’ அளவை அமைக்க வேண்டும்।

Verse 4

तत्पत्रं तत्र निक्षिप्य पश्चिमाभिमुखः स्थितः । तत्पूर्वभागे सुदृढं सूत्रमादाय रंजितम्

அந்தப் பத்திரத்தை அங்கே வைத்து, அவர் மேற்கு நோக்கி நின்று, அதன் கிழக்குப் பக்கத்தில் நிறமூட்டப்பட்ட உறுதியான நூலை எடுத்துக் கொண்டு சடங்கிற்கு தயாராக வேண்டும்।

Verse 5

इति श्रीशिवमहापुराणे षष्ठ्यां कैलाससंहितायां संन्यासमण्डलविधिवर्णनं नाम पंचमोऽध्यायः

இவ்வாறு ஸ்ரீ சிவமஹாபுராணத்தின் ஆறாம் பகுதியான கைலாசஸம்ஹிதையில் ‘ஸந்ந்யாச மண்டல விதியின் விளக்கம்’ எனும் ஐந்தாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது.

Verse 6

कोष्ठानि स्युस्ततस्तस्य मध्यकोष्ठं तु कर्णिका । कोष्ठाष्टकं बहिस्तस्य दलाष्टकमिहोच्यते

அதன்பின் அதற்கு பகுதிகள் (கோஷ்டங்கள்) உண்டு; நடுப்பகுதி ‘கர்ணிகை’. அதன் வெளியே எட்டு பகுதிகள்—இவையே இங்கு எட்டு இதழ்கள் என அறிவிக்கப்படுகின்றன.

Verse 7

दलानि श्वेतवर्णानि दलाष्टकमिहोच्यते । दलानि श्वेतवर्णात्रि समग्राणि प्रकल्पयेत् । पीतरूपां कर्णिकां च कृत्वा रक्तं च वृत्तकम्

இங்கு வெண்நிற இதழ்களுடன் எட்டு இதழ் தாமரையை வரைய வேண்டும். எல்லா இதழ்களையும் ஒரேபோல் வெண்மையாக்கி, பின்னர் கர்ணிகையை மஞ்சள் நிறமாகச் செய்து, சிவப்பு நிற வட்ட வளையத்தையும் வரைய வேண்டும்.

Verse 8

वनभिद्दलदक्षं तु समारभ्य सुरेश्वरि । रक्तकृष्णाः क्रमेणैव दलसन्धीन्विचित्रयेत्

ஹே சுரேஸ்வரி! தெற்கு பக்க இதழிலிருந்து தொடங்கி, வரிசையாக இதழ்களின் சந்திப்பிடங்களைச் சிவப்பு மற்றும் கருப்பு நிறங்களால் அழகுற அலங்கரிக்க வேண்டும்।

Verse 9

कर्णिकायां लिखेद्यंत्रं प्रणवार्थप्रकाशकम् । अधः पीठं समालिख्य श्रीकण्ठं च तदूर्ध्वतः

மையக் கರ್ಣிகையில், பிரணவம் (ஓம்) பொருளை வெளிப்படுத்தும் யந்திரத்தை எழுத வேண்டும். அதன் கீழே பீடத்தை நன்கு வரைந்து, அதன் மேலே ஸ்ரீகண்டன் (சிவபெருமான்) உருவை நிறுவ வேண்டும்।

Verse 10

तदुपर्य्यमरेशं च महाकालं च मध्यतः । तन्मस्तकस्थं दण्डं च तत ईश्वरमालिखेत्

அதன் மேலே அமரேசனைவும் நடுவில் மகாகாலனையும் வரைய வேண்டும். அவன் தலைமேல் தண்டத்தை வரைத்து, பின்னர் ஈஸ்வரன் (சிவன்) உருவத்தையும் முறையாக வரைய வேண்டும்.

Verse 11

श्यामेन पीठं पीतेन श्रीकण्ठं च विचित्रयेत् । अमरेशं महाकालं रक्तं कृष्णं च तौ क्रमात्

பீடத்தை நீல-கருமை நிறத்தில், ஸ்ரீகண்டனை மஞ்சள் நிறத்தில் அழகுற வரைய வேண்டும். பின்னர் வரிசையாக அமரேசனை சிவப்பு நிறமாகவும் மகாகாலனை கருப்பு நிறமாகவும் காட்ட வேண்டும்.

Verse 12

कुर्यात्सुधूम्रं दण्डं च धवलं चेश्वरं बुधः । एवं यंत्रं समालिख्य रक्तं सद्येन वेष्टयेत्

ஞானி தண்டத்தை மென்மையான புகை-சாம்பல் நிறமாகவும், ஈஸ்வரனை வெண்மை நிறமாகவும் அமைக்க வேண்டும். இவ்வாறு யந்திரத்தை நன்கு வரைந்து உடனே சிவப்பு துணியால் சுற்ற வேண்டும்.

Verse 13

तदुत्थेनैव नादेन विद्यादीशानमीश्वरि । तद्वासपंक्तीर्गृह्णीयादाग्नेयादिक्रमेण वै

ஓ ஈஸ்வரி, அதிலிருந்து எழும் நாதத்தினாலேயே வித்யா-ஸ்வரூபமான ஈசானனை (பரமனை) உணர்ந்து, ஆக்னேய திசை முதலான வரிசையில் அவன் வாசஸ்தானப் பத்திகளை ஏற்க வேண்டும்.

Verse 14

कोष्ठानि कोणभागेषु चत्वार्येतानि सुन्दरि । शुक्लेनापूर्य्य वर्णादि चतुष्कं रक्तधातुभिः

அழகியவளே, மூலைப் பகுதிகளில் இந்நான்கு கோஷ்டங்கள் உள்ளன. அவற்றை வெண்மையான திரவியத்தால் நிரப்பி, செம்மண்/சிவப்பு கனிம நிறப்பொடிகளால் வர்ணாதி நால்வகையையும் முறையாக அமைக்கவும்।

Verse 15

आपूर्य्य तानि चत्वारि द्वाराणि परिकल्पयेत् । ततस्तत्पार्श्वयोर्द्वंद्वं पीतेनैव प्रपूरयेत्

அதை நிரப்பி, அந்த நான்கு வாயில்களையும் அமைக்க வேண்டும். பின்னர் ஒவ்வொன்றின் இருபுறங்களிலுள்ள ஜோடி இடங்களை மஞ்சள் நிறத்தால் முழுமையாக நிரப்ப வேண்டும்.

Verse 16

आग्नेयकोष्ठमध्ये तु पीताभे चतुरस्रके । अष्टपत्रं लिखेत्पद्मं रक्ताभं पीतकर्णिकम्

அக்னேயப் பகுதியில், மஞ்சள் நிறச் சதுரத்தின் நடுவில், எட்டு இதழ் தாமரையை வரைய வேண்டும்—அது செம்மைத் தோற்றமுடையதாகவும், நடுக் கர்ணிகை மஞ்சளாகவும் இருக்க வேண்டும்.

Verse 17

हकारं विलिखेन्मध्ये विन्दुयुक्तं समाहितः । पद्मस्य नैरृते कोष्ठे चतुरस्रन्तदा लिखेत्

சமாதானமான மனத்துடன் நடுவில் பிந்துவுடன் கூடிய ‘ஹ’ எழுத்தை எழுதுக. பின்னர் தாமரை-யந்திரத்தின் நைருதி பகுதியிலே அச்சமயம் சதுரத்தை வரையுக.

Verse 18

पद्ममष्टदलं रक्तं पीतकिंजल्ककर्णिकम् । शवर्गस्य तृतीयन्तु षष्ठस्वरसमन्वितम्

எட்டு இதழ்கள் கொண்ட சிவப்பு தாமரையை, மஞ்சள் கிஞ்சல்கமும் கர்ணிகையும் உடையதாக தியானிக்க. அதன்மேல் ஶ-வர்கத்தின் மூன்றாம் எழுத்தை ஆறாம் ஸ்வரத்துடன் இணைத்து தியானிக்க.

Verse 19

चतुर्दशस्वरोपेतं बिन्दुनादविभूषितम् । एतद्बीजवरं भद्रे पद्ममध्ये समालिखेत्

பதினான்கு ஸ்வரங்களுடன் கூடியதும், பிந்து-நாதத்தால் அலங்கரிக்கப்பட்டதும் ஆகிய இந்தச் சிறந்த பீஜத்தை—ஓ பத்திரே—தாமரையின் நடுவில் எழுதுக.

Verse 20

पद्मस्येशानकोष्ठे तु तथा पद्मं समालिखेत् । कवर्गस्य तृतीयं तु पंचमस्वरसंयुतम्

தாமரையின் ஈசானக் கோஷ்டத்தில் அதுபோலத் தாமரைச் சின்னத்தை வரைய வேண்டும். அங்கே ‘க’ வர்க்கத்தின் மூன்றாம் எழுத்தை ஐந்தாம் உயிரெழுத்துடன் இணைத்து, மந்திர எழுத்தை உரிய இடத்தில் நிறுவ வேண்டும்.

Verse 21

विलिखेन्मध्यतस्तस्य बिन्दुकण्ठे स्वलंकृतम् । तद्बाह्यपंक्तित्रितये पूर्वादिपरितः क्रमात्

அதன் நடுவில் பிந்து குறியிடப்பட்ட ‘கண்டம்’ (மையப் புள்ளி) அழகுற எழுத வேண்டும். பின்னர் வெளிப்புற மூன்று வரிசைகளில், கிழக்கில் தொடங்கி, வரிசையாகச் சுற்றிலும் அமைக்க வேண்டும்.

Verse 22

कोष्ठानि पंच गृह्रीयाद्गिरिराजसुते शिवे । मध्ये तु कर्णिकां कुर्यात्पीतां रक्तं च वृत्तकम्

மலைராஜனின் புதல்வி சிவையே! ஐந்து கோஷ்டங்களை (பகுதிகளை) அமைக்க வேண்டும். நடுவில் கர்ணிகை (மையாசனம்) செய்ய வேண்டும்—வட்டமாக, மஞ்சள் மற்றும் சிவப்பு நிறங்களால் குறியிடப்பட்டதாக.

Verse 23

दलानि रक्तवर्णानि कल्पयेत्कल्पवित्तमः । दलबाह्ये तु कृष्णेन रंध्राणि परिपूरयेत्

புனிதக் கற்பனையில் தேர்ந்த சாதகர் இதழ்களை சிவப்பு நிறமாக அமைக்க வேண்டும். இதழ்களின் வெளிப்புறத்தில் கருப்பு நிறத்தால் துளைகளை நிரப்பி, வடிவத்தை நிறைவு செய்ய வேண்டும்.

Verse 24

आग्नेयादीनि चत्वारि शुक्लेनैव प्रपूरयेत् । पूर्वे षड्बिन्दुसहितं षट्कोणं कृष्णमालिखेत्

தென்-கிழக்கு முதலான நான்கு திசைகளையும் வெள்ளை நிறத்தால் நிரப்ப வேண்டும். கிழக்கு பகுதியில் ஆறு பிந்துகளுடன் கூடிய அறுகோணத்தை கருப்பு நிறத்தில் வரைய வேண்டும்.

Verse 25

रक्तवर्णं दक्षिणतस्त्रिकोणं चोत्तरे ततः । श्वेताभमर्द्धचन्द्रं च पीतवर्णं च पश्चिमे

தெற்கில் செந்நிற ரூபத்தைத் தியானிக்க; அதன் பின் வடக்கில் முக்கோணம்; வெண்மையொளி அரைச்சந்திரத்தையும் தியானித்து, மேற்கில் மஞ்சள் நிற ரூபத்தை—இவ்வாறு திசைமுறையில் புனிதச் சின்னங்களை அமைக்க வேண்டும்।

Verse 26

चतुरस्रं क्रमात्तेषु लिखेद्बीजचतुष्टयम् । पूर्वे बिन्दुं समालिख्य शुभ्रं कृष्णं तु दक्षिणे

பின் அவ்வகுப்புகளில் முறையாக சதுரத்தை வரைந்து, நான்கு பீஜாக்ஷரங்களை நிறுவ வேண்டும். கிழக்கில் பிந்துவை வரையவும்; தெற்கில் வெள்ளை மற்றும் கருப்பு சின்னங்களை அமைக்கவும்।

Verse 27

उकारमुत्तरे रक्तं मकारं पश्चिमे ततः । अकारं पीतमेवं तु कृत्वा वर्णचतुष्टयम्

வடக்கில் ‘உ’காரத்தைச் செந்நிறமாக நிறுவி; பின்னர் மேற்கில் ‘ம’காரத்தை அமைக்க. ‘அ’காரத்தை மஞ்சள் நிறமாக நிறுவ—இவ்வாறு நான்கு எழுத்துகளின் புனித அமைப்பை ஒழுங்குபடுத்த வேண்டும்।

Verse 28

सर्वोर्द्ध्वपंक्त्यधः पंक्तौ समारभ्य च सुन्दरि । पीतं श्वेतं च रक्तं च कृष्णं चेति चतुष्टयम्

அழகியவளே, மேலேயுள்ள வரிசைக்குக் கீழுள்ள வரிசையிலிருந்து தொடங்கி நான்கு தொகுதி உள்ளது—மஞ்சள், வெள்ளை, செம்மை, கருமை।

Verse 29

तदधो धवलं श्यामं पीतं रक्तं चतुष्टयम् । अधस्त्रिकोणके रक्तं शुक्लं पीतं वरानने

அதற்குக் கீழே நான்கு நிறங்கள்—வெள்ளை, கருநீலம்/கருப்பு, மஞ்சள், செம்மை. மேலும் கீழுள்ள முக்கோணப் பகுதியில், அழகுமுகத்தவளே, செம்மை, வெள்ளை, மஞ்சள் நிறங்கள் உள்ளன।

Verse 30

एवन्दक्षिणमारभ्य कुर्यात्सोमान्तमीश्वरि । तद्बाह्यपंक्तौ पूर्वादिमध्यमान्तं विचित्रयेत्

ஓ ஈஸ்வரி! இவ்வாறு தெற்கிலிருந்து தொடங்கி சோமன் குறிக்கும் முடிவுவரை அமைக்க வேண்டும். பின்னர் அதன் வெளிப்புற வரிசையில் கிழக்கிலிருந்து நடுப்பகுதி வழியாக இறுதிவரை ஒழுங்காக அழகுற வடிவமைக்க வேண்டும்।

Verse 31

पीतं रक्तं च कृष्णं च श्यामं श्वेतं च पीतकम् । आग्रेय्यादि समारभ्य रक्तं श्यामं सितं प्रिये

மஞ்சள், சிவப்பு, கருப்பு, நீலம்கலந்த கருமை, வெள்ளை, மேலும் இளமஞ்சள்—(இவ்வண்ணங்கள்). அன்பே! ஆக்நேய முதலான திசைகளிலிருந்து தொடங்கி சிவப்பு, கருமைநீலம், வெள்ளை என ஒழுங்குபடுத்து।

Verse 32

रक्तं कृष्णं च रक्तं च षट्कमेव प्रकीर्तितम् । दक्षिणाद्यं महेशानि पूर्वावधि समीरितम्

சிவப்பு, கருப்பு, மீண்டும் சிவப்பு—இவ்வாறு ஆறுவகை ஒழுங்கு கூறப்பட்டுள்ளது. ஓ மஹேசானி! இது தெற்கிலிருந்து தொடங்கி கிழக்கு எல்லைவரை என விளக்கப்பட்டுள்ளது।

Verse 33

नैरृताद्यन्तु विज्ञेयमाग्नेयावधि चेश्वरि । वारुणं तु समारभ्य दक्षिणावधि चेरितम

ஏ ஈஸ்வரி, எல்லை நைர்ருதத் திசையிலிருந்து தொடங்கி ஆக்நேய எல்லை வரை என அறிய வேண்டும். மேலும் வாருண (மேற்கு) திசையிலிருந்து ஆரம்பித்து தென் எல்லை வரை என உரைக்கப்பட்டுள்ளது.

Verse 34

वायव्याद्यं महादेवि नैरृतावधि चेरितम् । सोमार्थं परमेशानि वारुणावधि चेरितम्

ஏ மகாதேவி, வாயவ்ய (வடமேற்கு) திசையிலிருந்து தொடங்கி நைர்ருத (தென்மேற்கு) எல்லை வரை இக்கிரியையைச் செய்ய வேண்டும் என கூறப்பட்டுள்ளது. ஏ பரமேசானி, சோமப் பொருட்டு வாருண (மேற்கு) எல்லை வரை செய்ய வேண்டும் என உரைக்கப்பட்டுள்ளது.

Verse 35

ईशानाद्यं तु विज्ञेयं वायव्यावधि चाम्बिके । इत्युक्तो मण्डलविधिर्मया तुभ्यं च पार्वति

அம்பிகையே! மண்டலத்தின் அமைப்பு ஈசான திசையிலிருந்து தொடங்கி வாயவ்ய மூலைவரை அறியப்பட வேண்டும். பார்வதியே! இவ்வாறு மண்டல விதியை நான் உனக்கு உரைத்தேன்.

Verse 36

एवं मण्डलमालिख्य नियतात्मा यतिस्स्वतः । सौरपूजां प्रकुर्वीत स हि तद्वस्तुतत्परः

இவ்வாறு மண்டலத்தை வரைந்து, தன்னடக்கம் கொண்ட யதி தானே சூரியபூஜை செய்ய வேண்டும்; ஏனெனில் அந்தச் சடங்கு குறிக்கும் தத்துவ-உண்மையில் அவன் மனம் நிலைபெறும்.