Sukta 61

Mantra 1

उभयं शृणवच्च न इन्द्रो अर्वागिदं वचः । सत्राच्या मघवा सोमपीतये धिया शविष्ठ आ गमत् ॥

இந்திரன் எங்களுக்காக உபயம்—இருபுறத்திலும்—கேட்டு, இந்த வாக்கின் அருகே வருவானாக. சத்ராச்ய—நேர்வழியில் செல்பவன்—மக்வா (தானவான்) சோமபானத்திற்காக, தியா—தியான/சிந்தனை வலிமையால்—அதிசவிஷ்ட (மிகப் பேராற்றலன்) ஆக எங்களிடம் வருக.

Mantra 2

तं हि स्वराजं वृषभं तमोजसे धिषणे निष्टतक्षतुः । उतोपमानां प्रथमो नि षीदसि सोमकामं हि ते मनः ॥

அவரையே—சுவராஜன், வृषபன்—வலிமைக்காக திஷணைகள் (ஊக்கமூட்டும் ஞானங்கள்) தங்கள் தேஜஸால் வடித்தன. மேலும் ஒப்பிடத்தக்கவர்களுள் நீ முதன்மையாக அமர்கிறாய்; ஏனெனில் உன் மனம் நிச்சயமாக சோமத்தை விரும்புகிறது.

Mantra 3

आ वृषस्व पुरूवसो सुतस्येन्द्रान्धसः । विद्मा हि त्वा हरिवः पृत्सु सासहिमधृष्टं चिद्दधृष्वणिम् ॥

புரூவசோ (பெருஞ்செல்வன்) இந்திரா! பிழிந்த சோமரஸத்தின் பரவசத்தில் உன்னைப் பொழி. ஹரிவஸ் (ஹரி-குதிரைகளின் அதிபதி), உன்னை நாம் அறிவோம்—போரில் வெற்றியாளர்; எவரும் தாங்க இயலாத இடத்திலும் துணிவுடன் திகழ்பவன்.

Mantra 4

अप्रामिसत्य मघवन्तथेदसदिन्द्र क्रत्वा यथा वशः । सनेम वाजं तव शिप्रिन्नवसा मक्षू चिद्यन्तो अद्रिवः ॥

மகவன், அ-ப்ராமிஸத்ய (தவறாத சத்தியன்), அப்படியே ஆகட்டும், இந்திரா—உன் க்ரது (சங்கல்ப-சக்தி) மூலம், உன் வாஷ (இச்சை) போல். ஷிப்ரின் (வலிய தாடையன்), அத்ரிவஸ் (வஜ்ர/கல்-தாரி), உன் உதவியால் நாம் வாஜம் (வல-செழிப்பு) பெறுவோமாக—நாம் முன்னேறிக்கொண்டே, விரைவாகவே.

Mantra 5

शग्ध्यू षु शचीपत इन्द्र विश्वाभिरूतिभिः । भगं न हि त्वा यशसं वसुविदमनु शूर चरामसि ॥

சசீபதி இந்திரா! உன் எல்லா ஊதிகள் (உதவிகள்) உடனும் எங்களுக்கு நிச்சயமாக வலிமை அருள்வாயாக. ஏனெனில், வீரனே, பக (பக) போல, யசஸ்வி, வசு-வித் (செல்வத்தை அளிப்பவன்/கண்டுபிடிப்பவன்) ஆகிய உன்னைப் பின்தொடர்ந்து, உன் பாதையில் நாம் நடக்கிறோம்.

Mantra 6

पौरो अश्वस्य पुरुकृद्गवामस्युत्सो देव हिरण्ययः । नकिर्हि दानं परिमर्धिषत्त्वे यद्यद्यामि तदा भर ॥

தேவனே! நீயே அச்வத்தின் (அச்வ-சக்தியின்) பழமையான ஊற்று; கவு (கதிர்-கவு) களுக்குப் பல்கருமம் செய்பவன்; நீயே பொன்னிற ஊற்று. உன்னுள் உள்ள தானத்தை யாரும் குறைக்க இயலாது. நான் எங்கு எங்கு செல்லினும், அங்கிருந்தே எனக்காக அதை கொண்டு வா—செழிப்பின் அந்த அளிப்பை.

Mantra 7

त्वं ह्येहि चेरवे विदा भगं वसुत्तये । उद्वावृषस्व मघवन्गविष्टय उदिन्द्राश्वमिष्टये ॥

நீயே நிச்சயமாக அசையும் தேடுபவனிடம் வா; எங்கள் வசுத்தய (உண்மைச் செல்வத்தின் வளர்ச்சி) காக பக (பக; ஆனந்தப் பங்கு/பாக்கியம்) யை வெளிப்படுத்து. மகவன்! கவிஷ்டய (கதிர்களின் வெற்றி) காக எழுந்து பொழி; இந்திரா! இஷ்டய (அச்வ-வலத்தின் பெறுதல்) காக எழு.

Mantra 8

त्वं पुरू सहस्राणि शतानि च यूथा दानाय मंहसे । आ पुरंदरं चकृम विप्रवचस इन्द्रं गायन्तोऽवसे ॥

ஏ இந்திரா! தானத்திற்காக நீ கூட்டங்களாக ஆயிரங்களையும் நூறுகளையும் குவிக்கிறாய்—செழிப்பின் பெருந்தாராளத்தால். நாங்கள், ஊக்கமூட்டும் வாக்குடைய விப்ரர்கள், பாடி உதவிக்காக புரந்தர இந்திரனை நமக்கு அண்மையில் வரச் செய்கிறோம்.

Mantra 9

अविप्रो वा यदविधद्विप्रो वेन्द्र ते वचः । स प्र ममन्दत्त्वाया शतक्रतो प्राचामन्यो अहंसन ॥

ஏ இந்திரா! இது உன் வாக்கு—அவிப்ரன் செய்ததாயினும் விப்ரன் செய்ததாயினும்—உன்னை நோக்கி முன்னோக்கி மனம் செலுத்தி நகர்வோனை மகிழ்வித்து உறுதிப்படுத்துகிறது, ஏ சதக்ரது; மேலும் அவனை ‘அஹம்’ உணர்வில் வெற்றியாளனாக, தன்னிலைப்படுத்துகிறது.

Mantra 10

उग्रबाहुर्म्रक्षकृत्वा पुरंदरो यदि मे शृणवद्धवम् । वसूयवो वसुपतिं शतक्रतुं स्तोमैरिन्द्रं हवामहे ॥

வலிய புயங்களுடைய புரந்தரன் என் அழைப்பைக் கேட்டால்—அப்பொழுது நாங்கள், வஸுவை நாடுவோர் (வஸூயவ), வஸுபதி சதக்ரது இந்திரனை ஸ்தோத்திரங்களால் அழைக்கிறோம்.

Mantra 11

न पापासो मनामहे नारायासो न जळ्हवः । यदिन्न्विन्द्रं वृषणं सचा सुते सखायं कृणवामहै ॥

நாம் நம்மை பாபிகள் என்றும், பகைமையுடையோர் என்றும், வஞ்சக உந்துதலுடையோர் என்றும் எண்ணோம்; ஏனெனில் இப்போது பிழிந்த சோமத்தின் அருகே, வலிமைமிகு வृषபன் இந்திரனை நம் சखा, நம் துணை என ஆக்க விரும்புகிறோம்.

Mantra 12

उग्रं युयुज्म पृतनासु सासहिमृणकातिमदाभ्यम् । वेदा भृमं चित्सनिता रथीतमो वाजिनं यमिदू नशत् ॥

போர்க்களங்களில் நாம் உக்கிர சக்தியை யோகப்படுத்துகிறோம்—அஜேயன், வெற்றியாளர், அദாப்யன்; கடன்-பந்தத்தை அறுத்தெறிவான். சுழலும் குழப்பத்தையும் அவன் அறிந்தும் வெல்லுகிறான்; ரதிகளுள் சிறந்த அந்த வாஜின், அவனுக்கே உண்மையாக வலிமையின் நிறைவு வந்து சேர்கிறது.

Mantra 13

यत इन्द्र भयामहे ततो नो अभयं कृधि । मघवञ्छग्धि तव तन्न ऊतिभिर्वि द्विषो वि मृधो जहि ॥

இந்திரா, எதனால் நாம் அஞ்சுகிறோமோ, அதிலிருந்தே எங்களுக்கு அபயம் அருள்வாயாக. மகவன், உன் வெற்றி-வலிமையை எமக்கு அளி; உன் ஊதிகளால் பகைவர்களைச் சிதறடித்து, விரோதத் தாக்குதல்களைச் சிதறடித்து, அகற்றிவிடு.

Mantra 14

त्वं हि राधस्पते राधसो महः क्षयस्यासि विधतः । तं त्वा वयं मघवन्निन्द्र गिर्वणः सुतावन्तो हवामहे ॥

ஓ ராதஸ்பதே! நீயே ராதா (தான‑செல்வம்) என்பதின் அதிபதி; விதாதா (யஜமானன்) க்காக மாபெரும் க்ஷய (வாச‑செழிப்பு) யின் தலைவன். ஆகவே நாங்கள், சோமத்தைப் பிழிந்து, ஓ மகவன் இந்திரா, ஓ கீர்வண (பாடல்பிரியன்), உன்னை அழைக்கிறோம்.

Mantra 15

इन्द्रः स्पळुत वृत्रहा परस्पा नो वरेण्यः । स नो रक्षिषच्चरमं स मध्यमं स पश्चात्पातु नः पुरः ॥

இந்திரன்—வெளிப்படையாகவும் வெற்றியுடனும்—வ்ருத்ரஹன், தூரக் காவலன், நமக்கு வरणீய (தேரத்தக்க) வலிமை: அவன் நம் இறுதி அடியையும் நடு அடியையும் காக்கட்டும்; பின்னாலும் முன்னாலும் நம்மை பாதுகாக்கட்டும்.

Mantra 16

त्वं नः पश्चादधरादुत्तरात्पुर इन्द्र नि पाहि विश्वतः । आरे अस्मत्कृणुहि दैव्यं भयमारे हेतीरदेवीः ॥

ஓ இந்திரா! பின்னாலும், கீழாலும், மேலாலும், முன்னாலும்—எல்லாத் திசைகளிலும்—எங்களை உறுதியாகக் காப்பாயாக. எங்களிடமிருந்து தூரமாகத் தள்ளிவிடு தெய்விய (அதிதெய்வ/அப்பாற்பட்ட) அச்சத்தை; தூரமாகத் தள்ளிவிடு பகைவரின் தாக்குதல்களையும், அதெய்வ (அதீவி) சக்திகளையும்.

Mantra 17

अद्याद्या श्वःश्व इन्द्र त्रास्व परे च नः । विश्वा च नो जरितॄन्त्सत्पते अहा दिवा नक्तं च रक्षिषः ॥

இன்றும் இன்றும், மீண்டும் இன்றும்; நாளையும் நாளையும் வரை—ஓ இந்திரா, எங்களை காப்பாற்று; மேலும் எங்கள் எல்லைக்கு அப்பாற்பட்டதிலிருந்தும் எங்களை விடுவி. ஓ சத்பதே (சத்தியத்தின் ஆண்டவனே), எங்கள் எல்லா ஸ்தோதர்களையும் பகலிலும் இரவிலும் காத்தருள்வாய்.

Mantra 18

प्रभङ्गी शूरो मघवा तुवीमघः सम्मिश्लो विर्याय कम् । उभा ते बाहू वृषणा शतक्रतो नि या वज्रं मिमिक्षतुः ॥

தடைகளை உடைப்பவன், வீரன், மகாதானி, பெரும் கொடையுடையவன்—இந்திரன் வலிமைச் செயற்காக ஒருமுகமாகச் சுருங்கி நிற்கிறான். ஓ சதக்ரது, காளைபலம் உடையவனே, உன் இரு புயங்களும் வஜ்ரத்தைத் தாழ்த்தி அதன் நிலைப்பாட்டில் உறுதியாகப் பதித்து அழுத்தட்டும்.