Sukta 43

Mantra 1

इमे विप्रस्य वेधसोऽग्नेरस्तृतयज्वनः । गिरः स्तोमास ईरते ॥

இவை—விப்ரன் வேதஸின், தவறாத யஜ்வனின்—அக்னிக்காக எழும் உரைகளும் ஸ்தோத்திரங்களும்; நம்முள் தெய்வீகச் சங்கல்பம் (க்ரது) எரியூட்டுகின்றன.

Mantra 2

अस्मै ते प्रतिहर्यते जातवेदो विचर्षणे । अग्ने जनामि सुष्टुतिम् ॥

ஹே ஜாதவேதா, ஹே மனிதர்களில் வியாபித்தவனே! உன்னை மறுமொழியாக மீண்டும் தன் பக்கம் ஈர்க்க விரும்புவனுக்காக, அக்னிக்கென நான் நன்கு அமைந்த, செம்மையான ஸ்துதியை உருவாக்குகிறேன்.

Mantra 3

आरोका इव घेदह तिग्मा अग्ने तव त्विषः । दद्भिर्वनानि बप्सति ॥

ஒளியின் பிரகாசமான திறப்புகள் போல—ஹே அக்னி, நிச்சயமாக உன் கூர்மையான தீவிர ஒளிகள் எரிகின்றன. உன் ‘பற்கள்’ கொண்டு நீ காடுகளை கடித்து வெட்டுகிறாய்; அடர்ந்த வளர்ச்சியைப் பிளந்து உள்ளே வழியைத் திறக்கிறாய்.

Mantra 4

हरयो धूमकेतवो वातजूता उप द्यवि । यतन्ते वृथगग्नयः ॥

புகை-கேது கொடியாகக் கொண்ட மஞ்சள்-செம்மைத் தீநாக்குகள், வாயுவால் உந்தப்பட்டு, மேலே வானுலகை நோக்கி முயல்கின்றன. பல அக்னிகள் தத்தம் வழியில் உழைக்கின்றன—இருப்பில் ஏற்றத்தின் சக்திகளாக.

Mantra 5

एते त्ये वृथगग्नय इद्धासः समदृक्षत । उषसामिव केतवः ॥

இவை பல அக்கினிகள், ஏற்றப்பட்டபின், ஒன்றாகக் காணப்படுகின்றன—உஷாக்களின் கேதுக்கள் (கொடிகள்/கதிர்கள்) போல.

Mantra 6

कृष्णा रजांसि पत्सुतः प्रयाणे जातवेदसः । अग्निर्यद्रोधति क्षमि ॥

ஜாதவேதஸ் முன்னேறிப் புறப்படும் போது கரிய ரஜஸ் (இருள் நிறைந்த வெளிகள்) பின்தள்ளப்படுகின்றன; ஏனெனில் அக்கினி க்ஷமி (பூமித்தளம்) மீது முன்னேறி அழுத்தும்போது, இருளின் தடையைத் தடுத்து வென்று விடுகிறான்.

Mantra 7

धासिं कृण्वान ओषधीर्बप्सदग्निर्न वायति । पुनर्यन्तरुणीरपि ॥

தன் தாசி (போஷணப் பங்கு) யை அமைத்துக் கொண்டு, அக்கினி ஓஷதிகள் (தாவரங்கள்) மீது கடித்து/துளைத்து செல்கிறான்; அவன் சோர்வதில்லை. மீண்டும் இளமையான முளைப்புகள் திரும்பி வருகின்றன.

Mantra 8

जिह्वाभिरह नन्नमदर्चिषा जञ्जणाभवन् । अग्निर्वनेषु रोचते ॥

தன் நாவுகளால் அவர் இங்கே வளைந்து நக்குகின்றார்; தன் ஜ்வாலையால் அவர் சடசடவென வெளிப்படுகின்றார். அக்னி காடுகளில் ஒளிர்கின்றான்.

Mantra 9

अप्स्वग्ने सधिष्टव सौषधीरनु रुध्यसे । गर्भे सञ्जायसे पुनः ॥

அக்னியே, நீரிலே உனக்குத் திடமான ஆசனம் உள்ளது; அங்கேயே நீ ஓஷதிகளை (மூலிகை/தாவரங்களை) அடக்கிக் கொள்கிறாய். கருவில் நீ மீண்டும் மீண்டும் பிறக்கிறாய்.

Mantra 10

उदग्ने तव तद्घृतादर्ची रोचत आहुतम् । निंसानं जुह्वो मुखे ॥

அக்னியே, நெய்யிலிருந்து—ஆஹுதி ஊற்றப்படும்போது—உன் அந்த ஜ்வாலை மேலே ஒளிர்கிறது. ஜுஹூவின் வாயில் அதை நிலைநிறுத்தி ஆஹுதியை வைக்கிறோம்.

Mantra 11

उक्षान्नाय वशान्नाय सोमपृष्ठाय वेधसे । स्तोमैर्विधेमाग्नये ॥

உக்ஷன், வஶா ஆகியவற்றால் போஷிக்கப்பட்ட, ஸோம-ப்ருஷ்டன், விதாதா ஆகிய அக்னிக்காக நாம் ஸ்தோத்திரங்களால் விதி-ஒழுங்கை நிறுவுவோம்.

Mantra 12

उत त्वा नमसा वयं होतर्वरेण्यक्रतो । अग्ने समिद्भिरीमहे ॥

மேலும் நமஸ்காரத்துடன், ஹோத்ரே, வரேண்ய-க்ரது அக்னியே, உம்மை நாம் நாடுகிறோம்; சமித் (எரிக்கட்டைகள்) கொண்டு உம்மை அழைக்கிறோம்.

Mantra 13

उत त्वा भृगुवच्छुचे मनुष्वदग्न आहुत । अङ्गिरस्वद्धवामहे ॥

மேலும், ஹே ஶுசி அக்னியே, ப்ருகுக்கள் போலவும், மனு போலவும், அங்கிரஸர்கள் போலவும்—உம்மை நாம் அழைக்கிறோம்.

Mantra 14

त्वं ह्यग्ने अग्निना विप्रो विप्रेण सन्त्सता । सखा सख्या समिध्यसे ॥

அக்னியே! நீயே அக்னியால் அக்னி-ஸ்வரூபன்; விப்ரனால் விப்ரனாய், சத் (சத்தியம்) உடன் நிலைத்தவன். சಖனாய் சখ্য-பாவத்தால் நீ பிரகாசித்து எரிகிறாய்.

Mantra 15

स त्वं विप्राय दाशुषे रयिं देहि सहस्रिणम् । अग्ने वीरवतीमिषम् ॥

ஆகவே அக்னியே! விப்ர-தானசீலனுக்கு ஆயிரமடங்கு செழுமையுடைய ரயி (செல்வம்/வளமை) அளி; மேலும் வீரத்தைக் கொண்ட இஷ் (போஷண அன்னம்/வலிமை)யையும் தா.

Mantra 16

अग्ने भ्रातः सहस्कृत रोहिदश्व शुचिव्रत । इमं स्तोमं जुषस्व मे ॥

அக்னியே, சகோதரா! சகஸ் (வலிமை) ஆல் வடிவுற்றவனே, செம்மை குதிரைகள் உடையவனே, சுசி-வ்ரதனே—என் இந்த ஸ்தோமத்தை ஏற்று, இதில் மகிழ்வாயாக.

Mantra 17

उत त्वाग्ने मम स्तुतो वाश्राय प्रतिहर्यते । गोष्ठं गाव इवाशत ॥

மேலும், என் புகழ்ச்சியால் ஸ்துதிக்கப்படுகிற ஓ அக்னியே, நீ அந்த ஏக்கக் குரலின் நோக்கி இழுக்கப்படுகிறாய்—மாடுகள் கோஷ்டத்தினை நோக்கி விரைவதுபோல்; அவ்வாறே உன் சக்தி எங்கள் இருப்பின் இல்லத்தினை நோக்கி நகர்கிறது.

Mantra 18

तुभ्यं ता अङ्गिरस्तम विश्वाः सुक्षितयः पृथक् । अग्ने कामाय येमिरे ॥

அங்கிரஸர்களில் சிறந்தவனான ஓ அக்னியே, உனக்காக எல்லா நன்கு நிலைபெற்ற வாசஸ்தலங்களும், ஒவ்வொன்றும் தத்தம் முறையில், காமநிறைவேற்றத்திற்காக இணைந்துள்ளன—மறைமுகத் திருப்தியளிப்பவனான உன் ஜ்வாலையை நாடி.

Mantra 19

अग्निं धीभिर्मनीषिणो मेधिरासो विपश्चितः । अद्मसद्याय हिन्विरे ॥

மனீஷிகள்—மேதாவிகள், விபஶ்சித்—தங்கள் ‘தீ’ (உள்ளுணர்வு) களால் அக்னியை முன்னே செலுத்துகின்றனர்; அந்த அக்னி ‘அத்மஸத்யா’—அதாவது இல்லத்தில் உடனே அமர்ந்து—ஹவிச் சமர்ப்பணத்திற்குத் தயாராய் இருப்பவன்.

Mantra 20

तं त्वामज्मेषु वाजिनं तन्वाना अग्ने अध्वरम् । वह्निं होतारमीळते ॥

அக்னியே! இயக்கத்தின் வேகத்தில் வலிமைமிக்கவனே, யாகத்தை விரிவாக்குபவனே—அத்வரத்தில் உன்னை வஹ்னி என்றும் ஹோதா என்றும், அர்ப்பணத்தின் புரோகிதனாகப் போற்றி வணங்குகிறோம்.

Mantra 21

पुरुत्रा हि सदृङ्ङसि विशो विश्वा अनु प्रभुः । समत्सु त्वा हवामहे ॥

ஏனெனில் நீ பல இடங்களில் ஒரேபோல இருப்பவன்; ஆண்டவனாய் எல்லா விசுகளையும் தொடர்ந்து சென்று தாங்குபவன். போர்களில் நாங்கள் உன்னை அழைக்கிறோம், அக்னியே—குழப்பத்தை வென்று ஒளி மேலோங்கும்படியாக.

Mantra 22

तमीळिष्व य आहुतोऽग्निर्विभ्राजते घृतैः । इमं नः शृणवद्धवम् ॥

அவரை வணங்குங்கள்—அந்த அக்னியை—அழைக்கப்பட்டபோது நெய்யால் ஒளிர்ந்து பிரகாசிப்பவனை. எங்கள் இந்த ஹவி-அழைப்பை அவர் கேட்டு, உள்ளார்ந்த ஒளிமிக்க செயலை எழுப்பி பதிலளிப்பாராக.

Mantra 24

विशां राजानमद्भुतमध्यक्षं धर्मणामिमम् । अग्निमीळे स उ श्रवत् ॥

நான் இந்த அக்னியைப் போற்றுகிறேன்—விசங்கள் (மக்கள்) என்போரின் அரசன், அதிசயமானவன், தர்மங்கள் (஋த-நியமங்கள்) மீது மேற்பார்வையாளர். அவர் நிச்சயமாகக் கேட்டு (அருள்புரிவாராக).

Mantra 25

अग्निं विश्वायुवेपसं मर्यं न वाजिनं हितम् । सप्तिं न वाजयामसि ॥

அனைத்து உயிர்மூச்சுகளாலும் துடிக்கும், நம் நலனுக்காக நிறுவப்பட்ட அக்னி—இளைய வீரன் போலவும், வலச் செழுமை அளிப்பவன் போலவும்; வெற்றியை நோக்கி பாயும் குதிரையைப் போல நாம் அவரைத் தூண்டுகிறோம்.

Mantra 26

घ्नन्मृध्राण्यप द्विषो दहन्रक्षांसि विश्वहा । अग्ने तिग्मेन दीदिहि ॥

வளைந்த பகைமைப் படைகளைத் தாக்கி அழித்து, எங்கும் ராக்ஷஸ சக்திகளைச் சுட்டெரிக்கும்—அக்னியே, உன் கூர்மையான (ஒளிமிகு) தீவிரத்தால் பிரகாசித்து எரிக.

Mantra 27

यं त्वा जनास इन्धते मनुष्वदङ्गिरस्तम । अग्ने स बोधि मे वचः ॥

அக்னியே, மனிதர்கள் செய்வதுபோல் மக்களால் ஏற்றப்படுகின்ற நீ—அங்கிரஸருள் மிகச் சிறந்தவனே! என் வாக்கை விழித்தெழுந்து ஏற்று, அதை பலனளிக்கச் செய்.

Mantra 28

यदग्ने दिविजा अस्यप्सुजा वा सहस्कृत । तं त्वा गीर्भिर्हवामहे ॥

அக்னியே, நீ திவிஜ (வானில் பிறந்தவன்) ஆக இருந்தாலும், அப்ஸுஜ (நீரில் பிறந்தவன்) ஆக இருந்தாலும்—சஹஸ்க்ருத (வலிமையால் வடிவான) ஒளியே! எங்கள் கீர்ப் (உந்துதல்மிகு ஸ்தோத்திரப் பாடல்கள்) மூலம் உன்னை அழைக்கிறோம்.

Mantra 29

तुभ्यं घेत्ते जना इमे विश्वाः सुक्षितयः पृथक् । धासिं हिन्वन्त्यत्तवे ॥

அக்னியே, நிச்சயமாக இம்மக்கள்—எல்லா சுக்ஷிதி (நன்கு நிலைபெற்ற சக்திகள்), ஒவ்வொன்றும் தத்தம் இடத்தில்—உன் அத்தவே (உண்ணுதலுக்கு) தாசி (போஷணப் பங்கு/ஆஹாரப் பகுதி) யை முன்னே செலுத்துகின்றன.

Mantra 30

ते घेदग्ने स्वाध्योऽहा विश्वा नृचक्षसः । तरन्तः स्याम दुर्गहा ॥

அப்பொழுது நிச்சயமாக, ஓ அக்னியே, மனிதர்க்கு உரிய பார்வையால் காண்பவர்களாய் நாம் நம் எல்லா நாட்களுக்கும் அதிபதிகளாவோம்; மேலும் கடந்து செல்லும் போது, கடக்க அரிதானதையும் கடந்து செல்வோமாக.

Mantra 31

अग्निं मन्द्रं पुरुप्रियं शीरं पावकशोचिषम् । हृद्भिर्मन्द्रेभिरीमहे ॥

மகிழ்வூட்டும் இதயங்களால் நாம் அக்னியை—மந்திர ஒலியுடையவன், பலராலும் நேசிக்கப்படுபவன், வலிமைமிக்கவன், பாவகச் சுடரால் ஒளிர்பவன்—வேண்டி அழைக்கிறோம்.

Mantra 32

स त्वमग्ने विभावसुः सृजन्त्सूर्यो न रश्मिभिः । शर्धन्तमांसि जिघ्नसे ॥

ஓ அக்னியே, நீயே விபாவஸு; சூரியன் தன் கதிர்களைப் பரப்புவது போல, நீ இருளின் கூட்டங்களைச் சிதைத்து வீழ்த்துகிறாய்.

Mantra 33

तत्ते सहस्व ईमहे दात्रं यन्नोपदस्यति । त्वदग्ने वार्यं वसु ॥

ஓ வல்லவனே (சஹஸ்வன்)! குறையாத, வழுவாத உன் தாத்ரம் (தானம்) எங்களை நாடுகிறோம். ஓ அக்னியே! உன்னிடமிருந்தே வரணீய வஸு—சிறந்த செல்வம்—வருகிறது.