Sukta 23

Mantra 1

ईळिष्वा हि प्रतीव्यं यजस्व जातवेदसम् । चरिष्णुधूममगृभीतशोचिषम् ॥

புகழ்ச்சியில் உன் விருப்பத்தை அர்ப்பணை செய்; ஏனெனில் அவர் ‘ப்ரதீவ்ய’—எதிரே நின்று பதிலளிக்கும் சக்தி. எல்லாப் பிறப்புகளையும் அறியும் ஜாதவேதஸ் அக்னிக்குப் யாகம் செய். அவர் மேலே எழும் அசையும் புகையுடன் செல்கிறார்; அவரது ஜ்வாலை யாராலும் பற்றப்படாதது—மனிதப் பாத்திரத்தில் நிலைக்கும் அணையா ஒளி.

Mantra 2

दामानं विश्वचर्षणेऽग्निं विश्वमनो गिरा । उत स्तुषे विष्पर्धसो रथानाम् ॥

ஓ விஶ்வசர்ஷணே (அனைத்து மக்களுக்கும்), தாமான (பங்கிடுபவன்) அக்னியை, முழு மனத்தையும் சுமக்கும் அந்த வாக்கினால் நான் உறுதியாகப் புகழ்கிறேன். மேலும் நான் ரதங்களையும் போற்றுகிறேன்—விஷ்பர்தஸ (போட்டியிடும்) ரதங்களை—ஒளிக்கான போரில் தேவர்களின் சக்திகளைத் தாங்கிச் செல்லும் வேகமான வலு-அமைப்புகளை.

Mantra 3

येषामाबाध ऋग्मिय इषः पृक्षश्च निग्रभे । उपविदा वह्निर्विन्दते वसु ॥

யாரிடத்தில் ருக்மய (ஊக்கமூட்டும்) ஸ்துதி தடையை உடைத்து விடுகிறதோ, மேலும் வளர்ச்சி-சக்திகளும் ஊட்டமிகு நிறைவு (ப்ருக்ஷ) முறையான பற்றுதலில் நிலைத்திருக்கிறதோ—உபவிதா (அருகறிவு) மூலம் வஹ்னி (ஹவிஷ்-வாகன்) ‘வஸு’ எனும் உண்மைச் செல்வத்தை அடைகிறான்.

Mantra 4

उदस्य शोचिरस्थाद्दीदियुषो व्यजरम् । तपुर्जम्भस्य सुद्युतो गणश्रियः ॥

அவனுடைய ஜ்வாலை மேலெழுந்தது—ஒளிர்ந்து பிரகாசித்து, அஜர (முதுமையற்ற/அழியாத) காந்தியை விரித்தது. சுத்யுத் (நன்கு ஒளிரும்) கணம், ஒளிமிகு கூட்டம், எதிர்ப்பதை நசைக்கும் அந்த தபுர்ஜம்ப (தகிக்கும்-வலிமை) இன் பிரகாசமான ஸ்ரீயாகும்.

Mantra 5

उदु तिष्ठ स्वध्वर स्तवानो देव्या कृपा । अभिख्या भासा बृहता शुशुक्वनिः ॥

எழுந்திரு, ஓ ஸ்வத்வர (நல்ல யாக-சக்தி); ஸ்தவனத்தால், தேவ்யா க்ருபா (தெய்வ வடிவமைப்பு-சக்தி) மூலம் வளர்வாயாக. பெரும் ஒளியால் அபிக்யா (வெளிப்படையாக) ஆகி—சுஷுக்வனி (தெளிந்த ஒலி) என முழங்கி, உயிரை விழிப்பிப்பாயாக.

Mantra 6

अग्ने याहि सुशस्तिभिर्हव्या जुह्वान आनुषक् । यथा दूतो बभूथ हव्यवाहनः ॥

ஓ அக்னியே, நல்வாழ்த்தும் ஸுஶஸ்திகளுடன் வா; நாம் ஜுஹூவால் ஹவியை இடையறாத ஆஹுதி-ஓட்டமாக அர்ப்பணிக்கையில். ஏனெனில் நீ தூதனாக ஆனாய்—ஹவ்யவாஹனன்—எங்கள் ஹவியை தேவர்களிடம் எடுத்துச் சென்று, அவர்களின் சக்திகளை எங்களுள் மீண்டும் கொண்டு வருபவன்.

Mantra 7

अग्निं वः पूर्व्यं हुवे होतारं चर्षणीनाम् । तमया वाचा गृणे तमु वः स्तुषे ॥

உங்களுக்காக அந்தப் பழம்பெரும் அக்னியை நான் அழைக்கிறேன்—மக்களினுடைய ஹோதாவை. இந்த ஊக்கமுற்ற வாக்கினாலே அவனையே நான் பாடுகிறேன்; அவனையே உங்களுக்காகப் புகழ்கிறேன்.

Mantra 8

यज्ञेभिरद्भुतक्रतुं यं कृपा सूदयन्त इत् । मित्रं न जने सुधितमृतावनि ॥

யஜ்ஞங்களால், கிருபை (க்ருபா-சக்தி) தானே எரியூட்டும் அந்த அத்புத-க்ரது (வியப்புறும் சங்கல்ப-சக்தி) உடையவனை—மனிதர்களிடையே மித்ரன் போல, மக்களிடையே உறுதியாக நிறுவப்பட்டவனை. அவன் ருதாவன்—ருத (சத்திய-ஒழுங்கு) காக்கும் காவலன்.

Mantra 9

ऋतावानमृतायवो यज्ञस्य साधनं गिरा । उपो एनं जुजुषुर्नमसस्पदे ॥

஋தத்தை உடையவனை (஋தாவான்) உண்மையை நாடுவோர் ஊக்கமூட்டும் வாக்கால் (கிரா) யாகத்தின் சாதனமாக—யாகத்தை நிறைவேற்றுவனாக—ஏற்றுக்கொள்கிறார்கள். வணக்கத்தின் படியில் நிலைத்து அவனை அணுகுகின்றார்கள்.

Mantra 10

अच्छा नो अङ्गिरस्तमं यज्ञासो यन्तु संयतः । होता यो अस्ति विक्ष्वा यशस्तमः ॥

நன்கு ஒழுங்குபடுத்தப்பட்ட எங்கள் யாகங்கள் அங்கிரஸுக்கு ஒப்பான அதி-உத்தமனிடம்—அந்த புரோகித-அக்னியிடம்—செல்லட்டும். குலங்களிடையே அவர் ஹோதா; புகழ்மிக்கவர்களில் மிகப் புகழ்மிக்கவன்.

Mantra 11

अग्ने तव त्ये अजरेन्धानासो बृहद्भाः । अश्वा इव वृषणस्तविषीयवः ॥

அக்னியே, உன்னுடைய அந்த அஜர—உன்னைத் தீப்பற்றச் செய்பவர்கள்—மிகப் பெரிய ஒளியுடையவர்களாக ஆகின்றனர்; வலிமைமிக்க குதிரைகள் போல அவர்கள் வேகமாய் எழுகின்றனர், தீவிர ஆற்றலால் நிறைந்தவர்கள்.

Mantra 12

स त्वं न ऊर्जां पते रयिं रास्व सुवीर्यम् । प्राव नस्तोके तनये समत्स्वा ॥

எங்கள் ஊர்ஜாபதே, நீ எங்களுக்கு ரயி—சுவீர்யம் உடைய செல்வ-நிறைவை—அருள்வாயாக. போர்முனைகளில், மேலும் எங்கள் பிள்ளைகளிலும் வம்சத் தொடரிலும், நீ எங்களை முன்னின்று காப்பாயாக.

Mantra 13

यद्वा उ विश्पतिः शितः सुप्रीतो मनुषो विशि । विश्वेदग्निः प्रति रक्षांसि सेधति ॥

மனுஷ்யர்களின் விசில், தீவிரனும் சுப்ரீதனுமாகிய விஷ்பதி நிறுவப்படும்போது, அப்பொழுது அக்னியே எல்லா ரக்ஷாஂஸி (தீங்கு விளைவிக்கும் பகைச் சக்திகள்) யாவற்றையும் எதிர்த்து ஒதுக்கிவிடுகிறான்.

Mantra 14

श्रुष्ट्यग्ने नवस्य मे स्तोमस्य वीर विश्पते । नि मायिनस्तपुषा रक्षसो दह ॥

அக்னியே, என் இந்த புதிய ஸ்தோமத்தை கேள். வீரனே, விஷ்பதே—உன் தபத்தால் மாயை செய்கின்ற ரக்ஷஸ்களைச் சுட்டெரித்துவிடு.

Mantra 15

न तस्य मायया चन रिपुरीशीत मर्त्यः । यो अग्नये ददाश हव्यदातिभिः ॥

அக்னிக்குச் சரியான ஹவி-அர்ப்பணங்கள்—ஹவ்யதாதி—அளித்து வழிபடுகிற அந்த மானிடனை எந்தப் பகையும் தன் மாயையாலும் ஒருபோதும் வெல்ல இயலாது.

Mantra 16

व्यश्वस्त्वा वसुविदमुक्षण्युरप्रीणादृषिः । महो राये तमु त्वा समिधीमहि ॥

வளர்ச்சியை நாடும் ரிஷி வ்யஶ்வன், உன்னை ‘வஸு-வித்’—செல்வத்தை அறிபவன்/கண்டுபிடிப்பவன்—என்று மகிழ்வித்தான்; மாபெரும் ராயே (செல்வம்) பெற நாம் உன்னை முழுமையாகத் தீப்பற்றி எழுப்புகிறோம்—ஆம், உன்னையே—எங்கள் உள்ளத்தில்.

Mantra 17

उशना काव्यस्त्वा नि होतारमसादयत् । आयजिं त्वा मनवे जातवेदसम् ॥

உஶனா காவ்யன் உன்னை ‘ஹோதா’வாக அமர்த்தினான்; ஹே ஜாதவேதஸ், மனுவுக்காக உன்னை ‘ஆயஜி’—யாகத்தின் உண்மைக் கர்த்தா—ஆக்கினான், மனிதன் அர்ப்பணத்தில் நேர்வழி பெறும்படியாக.

Mantra 18

विश्वे हि त्वा सजोषसो देवासो दूतमक्रत । श्रुष्टी देव प्रथमो यज्ञियो भुवः ॥

ஏனெனில் ஒருமனத்துடன் எல்லா தேவர்களும் உம்மைத் தங்கள் தூதனாக ஆக்கினர். தேவே, கேளும்—யஜ்ஞத்தில் முதன்மையானவராய், உண்மையாய் யஜ்ஞியனாய், எங்கள் ஆஹுதி மற்றும் உயர்வில் முன்னணி சக்தியாக ஆகும்.

Mantra 19

इमं घा वीरो अमृतं दूतं कृण्वीत मर्त्यः । पावकं कृष्णवर्तनिं विहायसम् ॥

இந்த மர்த்திய வீரன் இந்த அமிர்தனைத் தன் தூதனாக ஆக்குக—பாவகனாகிய அக்னியை; அவர் கருமையான பாதையில் செல்பவரும், ஆயினும் விரிந்த ஆகாயத்தில் உலாவுபவரும் ஆவார்.

Mantra 20

तं हुवेम यतस्रुचः सुभासं शुक्रशोचिषम् । विशामग्निमजरं प्रत्नमीड्यम् ॥

அவரையே நாம் அழைக்கிறோம்—ஸ்ருசுகளை முறையாகத் தாங்குபவரை—அழகிய ஒளியுடைய, பிரகாசமான ஜ்வாலையுடைய அக்னியை; மக்களுக்குரிய அஜரன், பண்டையவன், என்றும் போற்றத்தக்க அக்னியை.

Mantra 21

यो अस्मै हव्यदातिभिराहुतिं मर्तोऽविधत् । भूरि पोषं स धत्ते वीरवद्यशः ॥

எவன் மானிடர்களில், ஹவியளிப்பதற்குத் தகுந்த தானங்களுடன் அவருக்கு ஆஹுதியை அர்ப்பணிக்கிறானோ, அவன் தன்னிடமே மிகுந்த போஷணத்தைச் சேர்த்துக் கொள்கிறான்—அது வீரத்திறனாகிய யசஸும் ஒளிமிகு புகழுமாகிறது.

Mantra 22

प्रथमं जातवेदसमग्निं यज्ञेषु पूर्व्यम् । प्रति स्रुगेति नमसा हविष्मती ॥

முதலில், யாகங்களில் பழமையான ஜாதவேதஸ் அக்னியை நோக்கி—வணக்கத்துடன்—ஹவிஷ்மதி ஸ்ருக் (ஆஹுதி கரண்டி) நகர்கிறது; அது ஹவியைத் தாங்கி, பிறப்புகளை அறிந்தவனிடம் அணைகிறது.

Mantra 23

आभिर्विधेमाग्नये ज्येष्ठाभिर्व्यश्ववत् । मंहिष्ठाभिर्मतिभिः शुक्रशोचिषे ॥

இவற்றால் நாம் அக்னிக்காக நம் விதியை அமைப்போம்—மூத்ததும், வ்யஶ்வவத் (செழுமைமிக்க)தும், மிக வலிமைமிக்கதுமான மதிகளால்—சுக்ர-சோசிஸ் (ஒளிரும் ஜ்வாலை) உடையவரை நோக்கி.

Mantra 24

नूनमर्च विहायसे स्तोमेभिः स्थूरयूपवत् । ऋषे वैयश्व दम्यायाग्नये ॥

இப்போது, பெருயூபம் போல் உறுதியான ஸ்தோத்திரங்களால், விஹாயஸ் (விரிந்தோடும்) அக்னியைப் பாடுங்கள். ஹே வையஷ்வ ரிஷியே! இல்லத்தில் வல்லமைமிக்க அந்த அக்னிக்காக.

Mantra 25

अतिथिं मानुषाणां सूनुं वनस्पतीनाम् । विप्रा अग्निमवसे प्रत्नमीळते ॥

விப்ரர்கள் காப்பும் துணையும் வேண்டி அக்னியைப் பழமையானவனாகப் போற்றுகின்றனர்—அவன் மனிதரின் அதிதி, வனஸ்பதிகளின் சூனு (மகன்), வழிகாட்டும் வலிமையில் ஆதியவன்.

Mantra 26

महो विश्वाँ अभि षतोऽभि हव्यानि मानुषा । अग्ने नि षत्सि नमसाधि बर्हिषि ॥

ஹே அக்னே, மகத்தானவனே! அனைத்தையும் வியாபிக்கும், மனிதரின் ஹவ்யங்களையும் சூழ்ந்து நிற்பவனே—நமஸ்காரத்துடன் இங்கே பர்ஹிஷில் அமர்வாயாக.

Mantra 27

वंस्वा नो वार्या पुरु वंस्व रायः पुरुस्पृहः । सुवीर्यस्य प्रजावतो यशस्वतः ॥

எங்கள்மேல் பல விரும்பத்தக்க வலிமைகளைப் பொழி; மிக விரும்பப்படும் செல்வத்தையும் பொழி—வீரியச் செல்வம், சந்ததி தரும் வளம், ஒளிமிகு புகழால் முக்குடமிடப்பட்டது.

Mantra 28

त्वं वरो सुषाम्णेऽग्ने जनाय चोदय । सदा वसो रातिं यविष्ठ शश्वते ॥

அக்னியே, வலிமையின் நன்னடத்தைக்கான தேர்ந்த வரம் நீயே; மக்களைத் தூண்டு. வசுவே, யவிஷ்டனே, நிலைத்த நாடுபவர்க்கு எப்போதும் புதுப்புது தானத்தை நிறுவு.

Mantra 29

त्वं हि सुप्रतूरसि त्वं नो गोमतीरिषः । महो रायः सातिमग्ने अपा वृधि ॥

ஏனெனில் நீயே ‘ஸுப்ரதூர்’; ஒளி நிறைந்த ‘கோமதீ இஷா’—உந்துதல்களை—எங்களுக்கு அருள்கிறாய். அக்னியே, எங்களுக்காக ‘மஹோ ராயః’ எனும் மகத்தான நிறைவின் வெற்றியை வளர்த்து அருள்.

Mantra 30

अग्ने त्वं यशा अस्या मित्रावरुणा वह । ऋतावाना सम्राजा पूतदक्षसा ॥

அக்னியே, நீ இந்தக் கருமத்தின் புகழ்; மித்ரனையும் வருணனையும் இங்கே கொண்டு வா—஋தம் நிறைந்த, சம்ராட்களாகிய அந்த இருவரும், செயலில் தூய்மையடைந்த சக்தியுடையோர்—எங்கள் உள்ளார்ந்த ஆஹுதியில் சத்திய-஋தத்தின் விதி ஆட்சி செய்யும்படியாக।