Sukta 103

Mantra 1

अदर्शि गातुवित्तमो यस्मिन्व्रतान्यादधुः । उपो षु जातमार्यस्य वर्धनमग्निं नक्षन्त नो गिरः ॥

அவன் காணப்பட்டான்—பாதையை மிகச் சிறப்பாகக் கண்டறிவவன்—அவனுள் ‘வ்ரத’ (ருதத்தின் நியமங்கள்) நிறுவப்பட்டுள்ளன. எங்கள் ‘கிரः’ (ஸ்துதிகள்) அக்னியை அணுகட்டும்—சுஜாதன், ஆர்யனின் வளர்ச்சியைப் பெருக்கும் அந்த அக்னியை—ருதத்தின் வழியில் உயர்ந்த வளர்ச்சியை வலுப்படுத்தும் தீயை.

Mantra 2

प्र दैवोदासो अग्निर्देवाँ अच्छा न मज्मना । अनु मातरं पृथिवीं वि वावृते तस्थौ नाकस्य सानवि ॥

அக்னி—தைவோதாஸன், தேவர்களுக்கு அளிப்பவன்—தன் மகிமை/விரிவுடன் தேவர்களை நோக்கி முன்னே செல்கிறான். தாய் பூமியைப் பின்பற்றி அவன் எங்கும் விரிந்து பரவுகிறான்; மேலும் வானத்தின் சானு (சிகர-வரிசை) மீது நிலைத்து நிற்கிறான்.

Mantra 3

यस्माद्रेजन्त कृष्टयश्चर्कृत्यानि कृण्वतः । सहस्रसां मेधसाताविव त्मनाग्निं धीभिः सपर्यत ॥

யாரிடமிருந்து மக்கள் தங்கள் செயல்களிலும் முயற்சிகளிலும் உந்தப்பட்டு அசைகிறார்களோ—அந்த அக்னியை, ‘ஸஹஸ்ர-ஸாம்’ (ஆயிரமடங்கு) மேதா-லாபம் போல, தன் ஆத்மவலத்தாலும் ‘தீ’ (உள்ளுணர்வு) களாலும் வழிபடுங்கள்.

Mantra 4

प्र यं राये निनीषसि मर्तो यस्ते वसो दाशत् । स वीरं धत्ते अग्न उक्थशंसिनं त्मना सहस्रपोषिणम् ॥

ஓ அக்னியே, நீ யாரை ‘ராயே’ (செல்வ-சமృద్ధி) நோக்கி முன்னே நடத்துகிறாயோ—அந்த மர்த்தியன், ஓ வசுவே, உனக்கு தானம் செலுத்தினால்—அவன் ஒரு வீரனைப் பெறுகிறான்: ‘உக்த-ஶம்ஸின்’ (ஸ்தோத்திரவாக்கை அறிவிப்பவன்), ஆத்மவலமுடையவன், ‘ஸஹஸ்ர-போஷின்’ (ஆயிரமடங்கு போஷிப்பவன்).

Mantra 5

स दृळ्हे चिदभि तृणत्ति वाजमर्वता स धत्ते अक्षिति श्रवः । त्वे देवत्रा सदा पुरूवसो विश्वा वामानि धीमहि ॥

அவன் உறுதியாக நிலைத்ததையும் கூடத் துளைத்து, முன்னே இட்டுச் செல்லும் அర్వத்-சக்தியால் ‘வாஜ’ (வல-செழிப்பு) வென்று பெறுகிறான்; அவன் ‘அக்ஷித ஶ்ரவஸ்’ (அழியாத புகழ்) நிலைநிறுத்துகிறான். ஓ புரூவஸு, தேவத்ரா (தேவலோகத்தில்) எப்போதும் இருப்பவனே, உன்னிடமே நாம் எல்லா ‘வாமானி’ (விரும்பத்தக்க வரங்கள்) ஒன்றுகூடி தாங்கி தியானித்து நிலைபெறுகிறோம்.

Mantra 6

यो विश्वा दयते वसु होता मन्द्रो जनानाम् । मधोर्न पात्रा प्रथमान्यस्मै प्र स्तोमा यन्त्यग्नये ॥

எல்லா ‘வஸு’ (அத்தியாவசிய செல்வங்கள்) யாவற்றையும் பகிர்ந்து அளிப்பவன்—மக்களுக்கான மந்திரமான (மகிழ்வூட்டும்) ஊக்கமிக்க ‘ஹோதா’—அவனுக்கே, தேன் போன்ற முதல் பாத்திரங்களும், எங்கள் ‘ஸ்தோம’ (ஸ்துதி பாடல்கள்)வும் அக்னிக்காக முன்னே செல்கின்றன.

Mantra 7

अश्वं न गीर्भी रथ्यं सुदानवो मर्मृज्यन्ते देवयवः । उभे तोके तनये दस्म विश्पते पर्षि राधो मघोनाम् ॥

பாடல்களால் ரத்யக் குதிரையை அலங்கரித்து செம்மைப்படுத்துவது போல, தேவயவः (தேவனை நாடுவோர்) சுதானவः (நல்ல தானம் அளிப்போர்) ஸ்துதிகளால் உன்னை மெருகூட்டுகின்றனர். ஓ தஸ்ம விஷ்பதே (அற்புத குலநாதா), மகோனாம் (உதாரர்களின்) ‘ராதஸ்’ (தான-செல்வம்) எங்களுக்காகக் கடத்தி அருள்வாயாக—இரண்டிற்கும், ‘தோக’ (ஆன்மச் சந்ததி) மற்றும் ‘தனய’ (உடல் சந்ததி)க்காகவும்.

Mantra 8

प्र मंहिष्ठाय गायत ऋताव्ने बृहते शुक्रशोचिषे । उपस्तुतासो अग्नये ॥

஋தத்தை அறிந்து தாங்குபவனும், பிரகாசமான ஜ்வாலையுடைய அந்தப் பெருமையும், மிகுந்த தாராளனுமான அவரைப் போற்றி பாடுங்கள். புகழ்ச்சியுடன் அணுகும் நாம் அக்னியைத் துதிப்போம்.

Mantra 9

आ वंसते मघवा वीरवद्यशः समिद्धो द्युम्न्याहुतः । कुविन्नो अस्य सुमतिर्नवीयस्यच्छा वाजेभिरागमत् ॥

வீரவலிமை உடைய, புகழ்மிக்க மகவா எங்களிடம் வருகின்றான்—எரியூட்டப்பட்டு, த்யும்னத்திற்காக ஆஹூதனாய். அவனுடைய எப்போதும் புதுமையான சுமதி, வாஜ-சக்திகளுடன் நேராக எங்களிடம் வராதோ?

Mantra 10

प्रेष्ठमु प्रियाणां स्तुह्यासावातिथिम् । अग्निं रथानां यमम् ॥

பிரியர்களிலும் மிகப் பிரியமான, வந்தடைந்த இந்த அதிதியைப் போற்றுங்கள்—ரதங்களின் யமனாகிய அக்னியை.

Mantra 11

उदिता यो निदिता वेदिता वस्वा यज्ञियो ववर्तति । दुष्टरा यस्य प्रवणे नोर्मयो धिया वाजं सिषासतः ॥

உதித்தவனும் நிகர்த்தப்பட்டவனும், அறிந்தவனும் அறிவிக்கச் செய்பவனும் ஆகிய—வசு (செல்வமிகு) யஜ்ஞத்திற்குரியவன்—தன் செயலில் நடந்து, சுழன்று இயங்குகிறான். அவன் இறங்கும் வழியில் அலைகள் கடக்க அரிது; ஆயினும் ஒளிமிகு தியா (அறிவொளி) கொண்டு அவர்கள் வாஜ—வலத்தின் நிறைவு—அடைவேண்டி முயல்கிறார்கள்.

Mantra 12

मा नो हृणीतामतिथिर्वसुरग्निः पुरुप्रशस्त एषः । यः सुहोता स्वध्वरः ॥

எங்கள் அதிதி—வசு (நல்வளம் தரும்) அக்னி—எம்மேல் கோபமடையாதிருப்பானாக; பலவாறு புகழப்பட்ட இவனே, சுஹோதா; ஸ்வத்வர—ஒழுங்கமைந்த யஜ்ஞப் பாதையின்—அதிபதி.

Mantra 13

मो ते रिषन्ये अच्छोक्तिभिर्वसोऽग्ने केभिश्चिदेवैः । कीरिश्चिद्धि त्वामीट्टे दूत्याय रातहव्यः स्वध्वरः ॥

வசுவே, அக்னியே—வளைந்த சொற்களால், எவ்வகையாலும், யாரும் உம்மைத் தீண்டி இழிவுறச் செய்யாதிருப்பாராக. ஏனெனில் கீரி (பாடகர்) கூட உம்மைத் தூதுப் பணிக்காகவே வேண்டுகிறான்—ஹவ்யம் அர்ப்பணிப்பவன், ஸ்வத்வர—ஒழுங்கமைந்த யஜ்ஞப் பாதையுடையவன்.

Mantra 14

आग्ने याहि मरुत्सखा रुद्रेभिः सोमपीतये । सोभर्या उप सुष्टुतिं मादयस्व स्वर्णरे ॥

ஓ அக்னியே, மருதர்களின் நண்பனே, ருத்ரர்களுடன் சோமபானத்திற்காக வா. சோபர்யாக்களின் நன்கு அமைந்த ஸ்துதியை அணுகி வா; ஒளிமிகு (ஸ்வர்ண) உலகின் நரனே, அதில் மகிழ்ந்து மயங்குவாயாக.