
Sukta 3.33
Viśvāmitra Gāthina (Kauśika)
Jagatī
இந்த ஸூக்தம் இணை நதி-தேவியரான விபாட் மற்றும் ஶுதுத்ரீயை போற்றுகிறது—மலைகளிலிருந்து தோன்றும், உயிரளிக்கும், வேகமிக்க, தாய்மையுள்ள நீர்வழிகள்—மேலும் பாதுகாப்பான கடத்தல் மற்றும் காப்பு வேண்டுகிறது. தடுக்கும் பாம்பு/அடைப்புகளை இந்திரன் தாக்கி உடைத்து நீர்களை விடுவித்த ஆதிகருமமும் நினைவுகூரப்படுகிறது; இதனால் நதிகளின் தடையற்ற ஓட்டம் கட்டுப்பாட்டின் மீது தெய்வீக வெற்றியுடன் இணைக்கப்படுகிறது. இறுதியில், தடைகள் அடித்துச் செல்லப்படவும், “இரு குற்றமற்றோர்” பாதுகாப்பும் நலனும் அடையவும் என்ற நடைமுறை, கருணைமிக்க பிரார்த்தனையுடன் ஸூக்தம் நிறைவடைகிறது.
Mantra 1
प्र पर्वतानामुशती उपस्थादश्वे इव विषिते हासमाने । गावेव शुभ्रे मातरा रिहाणे विपाट् छुतुद्री पयसा जवेते ॥
மலைகளின் இனிய மடியில் இருந்து அந்த இரு ஆசையுடைய நதிகள் பொங்கி வெளிப்படுகின்றன; கட்டுப்பாடற்ற குதிரிமார்கள் சிரித்தபடி பாய்வதுபோல். ஒளிமிகு தாய்மார்போல், பசுக்கள் தம் கன்றை நக்கி அன்பு செய்வதுபோல், விபாட் மற்றும் சுதுத்ரீ ஊட்டமளிக்கும் பால்போன்ற நீருடன் வேகமாக ஓடுகின்றன.
Mantra 2
इन्द्रेषिते प्रसवं भिक्षमाणे अच्छा समुद्रं रथ्येव याथः । समाराणे ऊर्मिभिः पिन्वमाने अन्या वामन्यामप्येति शुभ्रे ॥
இந்திரனால் தூண்டப்பட்டு, முன்னேற்றும் பிரவாகத்தை வேண்டிக்கொண்டு, நீங்கள் இருவரும் பெருவழியில் ரதங்கள் போல் கடலை நோக்கிச் செல்கிறீர்கள். அலைகளால் பெருகி, சங்கமப் போட்டியில், ஓ பிரகாசமுள்ளவளே, உங்களில் ஒரு ஒளிரும் ஓடை மற்றொன்றை அணுகுகிறது—ஒரே ஓட்டத்தில் ஒன்றாகச் சேர விரும்பி.
Mantra 3
अच्छा सिन्धुं मातृतमामयासं विपाशमुर्वीं सुभगामगन्म । वत्समिव मातरा संरिहाणे समानं योनिमनु संचरन्ती ॥
நாங்கள் சிந்து நதியை அணைந்தோம்—அவள் மிகத் தாய்மையுடையவள், சோர்வறியாதவள்; மேலும் விபாஷை அணைந்தோம்—அவள் விரிந்ததும் சுபகமுமானவள். இரண்டு தாய்மார்கள் தம் கன்றை நக்கி அன்பு செய்வதுபோல், அவர்கள் இருவரும் ஒரே யோனி—ஒரே தோற்றமும் ஒரே கால்வாயும்—அதைத் தொடர்ந்து இசைவுடன் செல்கின்றனர்.
Mantra 4
एना वयं पयसा पिन्वमाना अनु योनिं देवकृतं चरन्तीः । न वर्तवे प्रसवः सर्गतक्तः किंयुर्विप्रो नद्यो जोहवीति ॥
இவ்வழியால் நாங்கள், போஷணத்தின் பால்-ரசம் (பயஸ்) கொண்டு பெருகி, தேவர்களால் அமைக்கப்பட்ட யோனி—உற்பத்திப் பாதை—அதைத் தொடர்ந்து செல்கிறோம். ஓட்டத்திற்காக வடிக்கப்பட்ட அந்தப் பிரசவ-உந்துதல் திரும்பாது; விப்ர ஷி நதிகளை அழைக்கிறான்—அவற்றின் மறைமுகப் பாதையை அறிந்து, அவற்றின் சம்மதமான கடத்தலைப் பெற ஆவலுடன்.
Mantra 5
रमध्वं मे वचसे सोम्याय ऋतावरीरुप मुहूर्तमेवैः । प्र सिन्धुमच्छा बृहती मनीषावस्युरह्वे कुशिकस्य सूनुः ॥
ஓ ருதத்தைத் தாங்குபவைகளே, சோமமயமான என் வாக்கில் மகிழுங்கள்; உங்கள் விரைவு ஓட்டங்களுடன் ஒரு கணம் அருகே வாருங்கள். சிந்து நோக்கி என் பெரும் மனீஷை முன்னே செல்கிறது; குஷிகனின் மகனான நான், தேவையில் அழைத்து, உதவிக்காக உங்களை வேண்டுகிறேன்.
Mantra 6
इन्द्रो अस्माँ अरदद्वज्रबाहुरपाहन्वृत्रं परिधिं नदीनाम् । देवोऽनयत्सविता सुपाणिस्तस्य वयं प्रसवे याम उर्वीः ॥
வஜ்ரபாஹு இந்திரன் எங்களுக்காக வழி அமைத்தான்; நதிகளின் சுற்றுப்புறத் தடையாக இருந்த வ்ருத்ரனை அவன் அகற்றினான். நல்லகைகளையுடைய தேவன் சவிதா எங்களை முன்னே நடத்தினான்; அந்தத் தெய்வப் பிரசவ-உந்துதலால் நாம் விரிந்த வெளிகளில் பயணிக்கிறோம்.
Mantra 7
प्रवाच्यं शश्वधा वीर्यं तदिन्द्रस्य कर्म यदहिं विवृश्चत् । वि वज्रेण परिषदो जघानायन्नापोऽयनमिच्छमानाः ॥
என்றும் சொல்லத்தக்கது அந்த வீரியம்—இந்திரனுடைய அந்தச் செயல்—அவன் அஹி (வ்ருத்ரன்) ஐப் பிளந்தபோது. வஜ்ரத்தால் அவன் தடுப்பின் சூழ்ந்த அமர்வுகள்/மூடுபடலங்களைச் சிதைத்தான்; அப்போது நீர்கள் தங்கள் பாதையை நாடி, விடுதலைப் போக்கைத் தேடி, முன்னே வந்தன.
Mantra 8
एतद्वचो जरितर्मापि मृष्ठा आ यत्ते घोषानुत्तरा युगानि । उक्थेषु कारो प्रति नो जुषस्व मा नो नि कः पुरुषत्रा नमस्ते ॥
ஓ ஜரிதர் (பாடகர்), இந்த வாக்கை அலட்சியப்படுத்தாதே; உன் தொலைதூரம் வரை ஒலிக்கும் குரல் பிந்தைய யுகங்களிலும் நிலைத்திருக்கட்டும். எங்கள் உக்தங்களில் இந்த அழைப்பை ஏற்று, சம்மதத்துடன் எங்கள் பக்கம் திரும்பு; எங்களை எங்கும் கீழே தள்ளாதே—ஓ புருஷத்ரா (மனிதர்க்காகச் செயற்படுவோனே), உனக்கு நமஸ்காரம்.
Mantra 9
ओ षु स्वसारः कारवे शृणोत ययौ वो दूरादनसा रथेन । नि षू नमध्वं भवता सुपारा अधोअक्षाः सिन्धवः स्रोत्याभिः ॥
ஓ சகோதரிகளே (நதிகளே), கவியின் அழைப்பைக் கேளுங்கள்; அவன் தொலைதூரத்திலிருந்து வண்டியும் ரதமும் கொண்டு உங்களிடம் வந்தான். தாழ்ந்து, அருளுடன் இடம் கொடுங்கள்; எளிதில் கடக்கத்தக்க ‘ஸுபார’ ஆகுங்கள்—ஓ சிந்தவः (நீரோடைகளே)—உங்கள் ஓட்டங்கள் அச்சு (அக்ஷ) ஆழம் வரை தாழ்ந்து ஓடட்டும்.
Mantra 10
आ ते कारो शृणवामा वचांसि ययाथ दूरादनसा रथेन । नि ते नंसै पीप्यानेव योषा मर्यायेव कन्या शश्वचै ते ॥
ஓ (நதி), உன் பதிலொலி மற்றும் வாக்குகளை நாங்கள் கேட்போமாக—நீ தொலைதூரத்திலிருந்து வண்டியும் ரதமும் கொண்டு வந்துள்ளாய். எங்களிடம் சாய்ந்து அருள்வாயாக—உயிர்ச்செழிப்பால் நிறைந்த பெண் காதலில் சாய்வதுபோல், மணமகனிடம் கன்னி சாய்வதுபோல்; அவ்வாறே நீ எப்போதும் எங்கள் பக்கம் இருப்பாயாக.
Mantra 11
यदङ्ग त्वा भरताः संतरेयुर्गव्यन्ग्राम इषित इन्द्रजूतः । अर्षादह प्रसवः सर्गतक्त आ वो वृणे सुमतिं यज्ञियानाम् ॥
அப்போது, ஓ அங்க, பாரதர்கள் உன்னைத் தாண்டிச் செல்வார்கள்—கவ்ய (மாடுச்செல்வம்/கதிர்ச் செல்வம்) நாடி—இந்திரஜூதமாகத் தூண்டப்பட்ட நகரும் கூட்டத்துடன்; அப்போது அந்தப் பிரசவம் (தூண்டுதல்) வேகமாய் முன்செல்லட்டும், விடுவிக்கும் ஓடையாக வடிவமைந்ததுபோல். உனக்காக யஜ்ஞியர்களின் சுமதி—நல்லமதி நிறைந்த அருள்—நான் தேர்கிறேன்.
Mantra 12
अतारिषुर्भरता गव्यवः समभक्त विप्रः सुमतिं नदीनाम् । प्र पिन्वध्वमिषयन्तीः सुराधा आ वक्षणाः पृणध्वं यात शीभम् ॥
பாரதர்கள்—கவ்யவः (கதிர்/மாடுச்செல்வம் நாடுபவர்கள்)—தாண்டிவிட்டார்கள்; விப்ரன் நதிகளின் சுமதி—அருள்மிகு இசைவு—பெற்றான். ஓ சுராதாஃ, நன்கு நிறைவேற்றும் ஓடைகளே, நீங்கள் பொங்கி வளர்ந்து செல்லுங்கள், ஊக்கமுற்று; உங்கள் வक्ष (மார்பு/கரை) நிரப்பிக் கொண்டு விரைவாக நகருங்கள்.
Mantra 13
उद्व ऊर्मिः शम्या हन्त्वापो योक्त्राणि मुञ्चत । मादुष्कृतौ व्येनसाघ्न्यौ शूनमारताम् ॥
எழும் ஊர்மி (அலை) ஶம்யா (மரக் குத்திகள்) மீது மோதித் தள்ளட்டும்; ஹே ஆபः, யோக்த்ராணி (நுகம்/பந்தங்கள்) அவிழ்த்திடுங்கள். தீச்செயல் அல்லது குற்றத்தால் அந்த இரு நிரபராதிகள் (அக்ன்யௌ) பாதிக்கப்படாதிருப்பாராக; அவர்கள் ஶூனம்—நலமும் பாதுகாப்பான கரையும்—அடைவராக.
A vivid, poetic emergence: the two rivers surge from the mountains, radiant and maternal, rushing with nourishing ‘milk.’
Praise becomes petition: the rivers are asked to grant a safe course, while the hymn widens into the cosmic myth of Indra breaking the serpent/closures so the waters may seek their path.
Indra’s celebrated act of cutting the serpent and smashing the encircling resistances—after which the waters advance, desiring their way (ayanam).
A concrete closing prayer: may waves strike away stakes, may yokes be loosened, and may the guiltless be unharmed—arriving at safety and well-being.
प्र पर्वतानामुशती उपस्थादश्वे इव विषिते हासमाने । गावेव शुभ्रे मातरा रिहाणे विपाट् छुतुद्री पयसा जवेते ॥प्रवाच्यं शश्वधा वीर्यं तदिन्द्रस्य कर्म यदहिं विवृश्चत् । वि वज्रेण परिषदो जघानायन्नापोऽयनमिच्छमानाः ॥उद्व ऊर्मिः शम्या हन्त्वापो योक्त्राणि मुञ्चत । मादुष्कृतौ व्येनसाघ्न्यौ शूनमारताम् ॥They are paired river-goddesses praised as swift, bright, nourishing waters. The hymn treats them as living divine powers who can grant a safe path and protection.
It recalls the Vedic myth where Indra breaks the obstruction that held back the waters. This frames the rivers’ flowing as a cosmic act of liberation—opening pathways and restoring abundance.
Traditionally it suits prayers near water—especially before crossing a river—asking the waters to remove obstacles and bring travelers to safety. More broadly, it is recited for clearing blockages and restoring ‘flow’ in life and mind.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.