Sukta 29

Mantra 1

अस्तीदमधिमन्थनमस्ति प्रजननं कृतम् । एतां विश्पत्नीमा भराग्निं मन्थाम पूर्वथा ॥

இங்கே அதிமந்தனம் (மந்தனக் குச்சி) உள்ளது; இங்கே பிரஜனனத்தின் சாதனம் தயார். இல்லத்தின் அரசி—விஷ்பத்னியை அழைத்து வா; வாருங்கள், பழம்படி அக்னியை மந்தனம் செய்வோம்.

Mantra 2

अरण्योर्निहितो जातवेदा गर्भ इव सुधितो गर्भिणीषु । दिवेदिव ईड्यो जागृवद्भिर्हविष्मद्भिर्मनुष्येभिरग्निः ॥

இரு அரணிகளில் ஜாதவேதஸ் கருவைப் போல மறைந்திருக்கிறான்—கர்ப்பிணிகளில் நன்கு நிலைபெற்ற கருவைப் போல். நாள் தோறும் ஹவிஸ் உடைய, விழிப்புடன் இருக்கும் மனிதர்களால் அக்னி வேண்டத்தக்கவனும் போற்றத்தக்கவனும் ஆவான்.

Mantra 3

उत्तानायामव भरा चिकित्वान्त्सद्यः प्रवीता वृषणं जजान । अरुषस्तूपो रुशदस्य पाज इळायास्पुत्रो वयुनेऽजनिष्ट ॥

உத்தான (கீழ்) அரணி-மரத்தில் அதை இறக்கிவையுங்கள்—அறிவுடையவரே; இயக்கப்பட்ட மன்தனம் உடனே வலிமைமிக்க வृषபன் (அக்னி) யைப் பிறப்பிக்கிறது. அருணச் சிகையுடன், ஒளி மின்னும் அவன்—இளாவின் புதல்வன், யாகத்தின் மறைச் செயல்வழி (வயுன) யால் பிறக்கிறான்.

Mantra 4

इळायास्त्वा पदे वयं नाभा पृथिव्या अधि । जातवेदो नि धीमह्यग्ने हव्याय वोळ्हवे ॥

இளாவின் பதத்தில், பூமியின் நாபியில், ஓ ஜாதவேதஸ், உம்மை நாம் நிறுவுகிறோம். ஓ அக்னியே, எங்கள் ஹவியை ஏந்திச் செல்ல உறுதியாக நிலைபெறு—யாகத்தின் தெய்வப் பரிமாற்றம் முறையாகச் செல்லட்டும்.

Mantra 5

मन्थता नरः कविमद्वयन्तं प्रचेतसममृतं सुप्रतीकम् । यज्ञस्य केतुं प्रथमं पुरस्तादग्निं नरो जनयता सुशेवम् ॥

மனிதரே (யஜமானரே), மன்தனம் செய்து—அக்னியைப் பிறப்பியுங்கள்: அவர் கவி, அத்வயன் (இரண்டற்றவன்), அசையாத மனத்துடன், பிரசேதஸ், அம்ருதன், சுப்ரதீகம் (ஒளிமிகு முகம்) உடையவன். யாகத்தின் கேதுவாக அவனை முதலில், முன்னிலையில், நிறுவுங்கள்—மனிதரே, சுஷேவ (நலமளிப்பவன்) அக்னியை உருவாக்குங்கள்.

Mantra 6

यदी मन्थन्ति बाहुभिर्वि रोचतेऽश्वो न वाज्यरुषो वनेष्वा । चित्रो न यामन्नश्विनोरनिवृतः परि वृणक्त्यश्मनस्तृणा दहन् ॥

அவர்கள் தம் புயங்களால் மத்தனம் செய்யும் போது, அவன் வெளிப்பட்டு ஒளிர்கிறான்—காடுகளில் வலமிகு வேகமுடைய செம்மை குதிரை போல; அஶ்வினர்களின் பிரகாசமான, தடையற்ற பயணம் போல, அவன் சுற்றிலும் உலாவி, கல்லெனக் கடினமான தன்மையையும் இருப்பின் உலர்ந்த புல்களையும் எரித்தழிக்கிறான்.

Mantra 7

जातो अग्नी रोचते चेकितानो वाजी विप्रः कविशस्तः सुदानुः । यं देवास ईड्यं विश्वविदं हव्यवाहमदधुरध्वरेषु ॥

பிறந்தவுடனே அக்னி ஒளிர்கிறான்—விழிப்புடன், அறிதிறன் கொண்டவன்; வாஜ-வெற்றியாளர், விப்ரன், கவிகளால் புகழப்பட்டவன், சுதானு (உதார தானம் உடையவன்). அவனைத் தேவர்கள் அத்வர யாகங்களில் நிறுவினர்—ஈட்யன், விஶ்வவித், ஹவ்யவாஹன்.

Mantra 8

सीद होतः स्व उ लोके चिकित्वान्त्सादया यज्ञं सुकृतस्य योनौ । देवावीर्देवान्हविषा यजास्यग्ने बृहद्यजमाने वयो धाः ॥

ஹே ஹோத்ரே, உன் சொந்த லோகத்தில் (ஸ்வ-தாமன்) அறிந்தவனாய் அமர்வாயாக; நன்கு செய்யப்பட்ட கர்மத்தின் யோனியில் யாகத்தை நிறுவு. தேவர்களின் துணைவனாய், ஹவிஸால் தேவர்களை யஜி; ஹே அக்னியே, யஜமானனில் விரிந்த வயஸ்—உயிர்சக்தியும் வளர்ச்சியும்—நிறுவுவாயாக.

Mantra 9

कृणोत धूमं वृषणं सखायोऽस्रेधन्त इतन वाजमच्छ । अयमग्निः पृतनाषाट् सुवीरो येन देवासो असहन्त दस्यून् ॥

ஓ தோழர்களே, புகையை வृषபம் போல வலிமையாக்குங்கள்; தளராது செல்வம்/வளம் (வாஜ) நோக்கி முன்னேறுங்கள். இதுவே அந்த அக்னி—போரில் வெற்றியாளர், சு-வீரன்—அவராலே தேவர்கள் தஸ்யுக்களை, அந்த இருள்-தடைகளை, வென்றனர்.

Mantra 10

अयं ते योनिॠत्वियो यतो जातो अरोचथाः । तं जानन्नग्न आ सीदाथा नो वर्धया गिरः ॥

இதுவே உன் ऋतु-ஒழுங்கான யோனி-இடம்; அதிலிருந்து பிறந்து நீ ஒளிர்ந்தாய். ஓ அக்னியே, இதை அறிந்து இங்கே அமர்வாயாக; அப்பொழுது எங்களுக்காக ‘கிரः’—ஊக்கமூட்டும் வாக்குகளை—வளர்த்தருள்வாய்.

Mantra 11

तनूनपादुच्यते गर्भ आसुरो नराशंसो भवति यद्विजायते । मातरिश्वा यदमिमीत मातरि वातस्य सर्गो अभवत्सरीमणि ॥

அவன் ‘தனூனபாத்’ என அழைக்கப்படுகிறான்—ஒளிமிகு சக்தியின் கருவாக; வெளிப்படையாகப் பிறக்கும்போது ‘நராஶம்ஸ’ ஆகிறான். மேலும் மாதரிஷ்வா அவனை ‘மாதா’வில் அளந்தபோது, ‘சரி’ எனும் ஓடும் பாதையில் வாயுவின் விடுதலைப் பெருக்காக வெளிப்பட்டது.

Mantra 12

सुनिर्मथा निर्मथितः सुनिधा निहितः कविः । अग्ने स्वध्वरा कृणु देवान्देवयते यज ॥

நன்றாக மத்தப்பட்டு, நன்றாக வெளிப்பட்டது; நன்றாக நிறுவப்பட்டு—கவி (அக்னி) உள்ளே நிக்ஷேபிக்கப்பட்டான். ஓ அக்னியே, ஸ்வத்வரா (நல்ல வழியுடைய யாகம்) அழகும் சத்தியப் பாதையும் உடையதாகச் செய்; தேவனை நாடும் யஜமானனுக்காக தேவர்களுக்கு யாகம் செய்.

Mantra 13

अजीजनन्नमृतं मर्त्यासोऽस्रेमाणं तरणिं वीळुजम्भम् । दश स्वसारो अग्रुवः समीचीः पुमांसं जातमभि सं रभन्ते ॥

மர்த்தியர்கள் அம்ருதத்தைப் பிறப்பித்தனர்—அசையாதது, விரைவான தாரணி, கோட்டைகளை உடைப்பவன். பத்து சகோதரிகள், அக்‌ருவஃ (நேராகச் செல்லுபவை), சமீசீஃ (ஒரே திசையில் ஒன்றுபட்டவை), புதிதாய் பிறந்த புருஷ-சக்தியைச் சுற்றி அணைத்துக் கொள்கின்றன.

Mantra 14

प्र सप्तहोता सनकादरोचत मातुरुपस्थे यदशोचदूधनि । न नि मिषति सुरणो दिवेदिवे यदसुरस्य जठरादजायत ॥

ஸனகாத் (ஆதிப் பிறப்பிடத்திலிருந்து) ஸப்த-ஹோதா வெளிப்பட்டு ஒளிர்ந்தான்; தாயின் மடியில்—போஷணத்தின் ஊதரில்—அவன் எரிந்தபோது. அவன் ஸுரணஃ (நல்ல தானம் அளிப்பவன்) நாள் தோறும் இமைக்காது; ஏனெனில் அவன் அஸுர (ஆளும் சக்தி) யின் ஜடரத்திலிருந்து பிறந்தான்.

Mantra 15

अमित्रायुधो मरुतामिव प्रयाः प्रथमजा ब्रह्मणो विश्वमिद्विदुः । द्युम्नवद्ब्रह्म कुशिकास एरिर एकएको दमे अग्निं समीधिरे ॥

பகைவர்க்கெதிராக ஆயுதம் தாங்கி, மருதர்களின் முன்னேறும் வேகத்தைப் போல, வாக்கு (பிரஹ்ம) எனும் இவற்றின் முதற்பிறவி ஊக்கங்கள் செயற்பாட்டின் முழு உண்மையையும் அறிகின்றன. குஷிகர்கள் ஒளிமிக்க, வெற்றியளிக்கும் பிரஹ்ம-மந்திரத்தை உயர்த்தினர்; ஒவ்வொருவரும் தம் தம் இல்லத்தில் (தமே) அக்னியைச் சரியாக ஏற்றினர்—சக்தியின் ஒரே தீச்சுடராக.

Mantra 16

यदद्य त्वा प्रयति यज्ञे अस्मिन्होतश्चिकित्वोऽवृणीमहीह । ध्रुवमया ध्रुवमुताशमिष्ठाः प्रजानन्विद्वाँ उप याहि सोमम् ॥

இன்று, இந்த முன்னேறும் யாகத்தில், உம்மை இங்கே விவேகமிக்க ஹோத்ராகத் தேர்ந்தெடுத்தோம். உறுதியான பாதையில் வாரும்; உறுதியான அமைதி-ஆசனத்திற்கும் வாரும்; பிறப்புகளையும் அவற்றின் பொருளையும் அறிந்த ஞானியே, எங்களுள் உள்ள சோமத்திற்கருகே வாரும்.