Sukta 72

Mantra 1

देवानां नु वयं जाना प्र वोचाम विपन्यया । उक्थेषु शस्यमानेषु यः पश्यादुत्तरे युगे ॥

இப்போது நாம் தேவர்களின் பிறப்புகளையும் செயல்களையும் ‘விபன்ய’—ஒளிமிகு, விவேகமுள்ள வாக்கால் அறிவிப்போம். உக்தங்கள் பாடப்பட்டுக் கொண்டிருக்கையில், பின்னைய யுகத்தில்—முதற் படைப்பின் அமைப்புகளுக்கு அப்பாலும்—காண வல்லவன் தான் உண்மையில் காண்கிறான்.

Mantra 2

ब्रह्मणस्पतिरेता सं कर्मार इवाधमत् । देवानां पूर्व्ये युगेऽसतः सदजायत ॥

பிரஹ்மணஸ்பதி, திறமையான ‘கர்மார’ (உலோகக் கலைஞன்) ஊதிச் சேர்ப்பதுபோல், இவ்வுருவங்களை ஒன்றாக்கி ஒழுங்காக்கினார். தேவர்களின் முதற்கால யுகத்தில் ‘அசத்’ இலிருந்து ‘சத்’ பிறந்தது—அமைவில்லாததிலிருந்து ஒழுங்கு எழுந்தது.

Mantra 3

देवानां युगे प्रथमेऽसतः सदजायत । तदाशा अन्वजायन्त तदुत्तानपदस्परि ॥

தேவர்களின் முதல் யுகத்தில் ‘அசத்’ இலிருந்து ‘சத்’ எழுந்தது. அப்போது ‘ஆஶா’—திசைகள்—பின்தொடர்ந்து பிறந்தன; மேலும் ‘உத்தானபத’—விரிந்த அடிகளுடைய ஆதாரங்கள்—சுற்றிலும் வெளிப்பட்டன; அவற்றின் மேல் உலகம் நிலைக்க முடியும்.

Mantra 4

भूर्जज्ञ उत्तानपदो भुव आशा अजायन्त । अदितेर्दक्षो अजायत दक्षाद्वदितिः परि ॥

விரிந்த அடித்தளப் பாதங்களுடன் (உத்தானபத) பூமி பிறந்தது; அந்தரிக்ஷம் வெளிப்பட்டது; ஆசையின் திசைகள் பிறந்தன. அதிதியிலிருந்து தக்ஷன் தோன்றினான்; தக்ஷனிலிருந்து மீண்டும் அதிதி—அனந்தம் தன் ஒழுங்கமைந்த ஆற்றலால் சுற்றிவந்து நிற்கிறது.

Mantra 5

अदितिर्ह्यजनिष्ट दक्ष या दुहिता तव । तां देवा अन्वजायन्त भद्रा अमृतबन्धवः ॥

ஏனெனில், ஓ தக்ஷா, அதிதி நிச்சயமாக உன்னிடமிருந்து—உன் மகளாக—பிறந்தாள்; அவளுக்குப் பின் தேவர்கள் பிறந்தனர்—நன்மைமிகு, அமிர்தப் பந்தத்தால் இணைந்த, அனந்த விரிவின் புதல்வர்கள்.

Mantra 6

यद्देवा अदः सलिले सुसंरब्धा अतिष्ठत । अत्रा वो नृत्यतामिव तीव्रो रेणुरपायत ॥

தேவர்கள் அந்த நீரில், நன்கு ஒன்றுகூடி ஒருமுகமாக, அங்கே நிலைத்தபோது—நடனமாடுவோர்போல்—உங்கள் கூர்மையான ரஜஸ் (இருள்-தூசி) அகன்றது; விழித்தெழும் இயக்கத்தின் முன் மூடல் தளர்ந்தது.

Mantra 7

यद्देवा यतयो यथा भुवनान्यपिन्वत । अत्रा समुद्र आ गूळ्हमा सूर्यमजभर्तन ॥

தேவர்கள் யதி-போன்ற ஒழுக்கமுடைய தேடுபவர்களாய் இருந்து, எல்லாப் புவனங்களையும் நிறைவு செய்தபோது—அப்போது சமுத்திரத்தில் மறைந்திருந்த அந்தக் கூள்ஹமான சூரியனை அவர்கள் மேலெழுப்பினர்; ஆழ்ந்த கருவிலிருந்து ஒளியை மீண்டும் வெளிப்படுத்தினர்.

Mantra 8

अष्टौ पुत्रासो अदितेर्ये जातास्तन्वस्परि । देवाँ उप प्रैत्सप्तभिः परा मार्ताण्डमास्यत् ॥

அதிதியின் உடலிலிருந்து எட்டு புதல்வர்கள் பிறந்தனர். ஏழுவருடன் அவள் தேவர்களிடம் அணைந்தாள்; ஆனால் எட்டாவது—மார்தாண்டனை—அவள் அப்புறம் தள்ளினாள்; அவன் இன்னும் மர்த்திய-வடிவம், தேவசபைக்கு ஏற்றதல்ல.

Mantra 9

सप्तभिः पुत्रैरदितिरुप प्रैत्पूर्व्यं युगम् । प्रजायै मृत्यवे त्वत्पुनर्मार्ताण्डमाभरत् ॥

ஏழு புதல்வர்களுடன் அதிதி ஆதிப் யுகச் சுழற்சியினை நோக்கி முன்னே சென்றாள்; ஆனால் மீண்டும் அவள் மார்தாண்டனைத் திரும்பக் கொண்டு வந்தாள்—பிறப்பிற்கும், மரணத்திற்கும்: உடலெடுப்பில் மர்த்திய அம்‌சம் மீள்கிறது, அது செம்மையடைந்து மறுவடிவம் பெறும் வரை.