Sukta 50

Mantra 1

प्र वो महे मन्दमानायान्धसोऽर्चा विश्वानराय विश्वाभुवे । इन्द्रस्य यस्य सुमखं सहो महि श्रवो नृम्णं च रोदसी सपर्यतः ॥

நான் உமக்காக—மகத்தானவருக்காக—அழுத்திய சோமரஸத்தின் ஆனந்தத்தில் மகிழ்ந்து ஸ்தோத்திரம் பாடுகிறேன்; ஹே வைஶ்வானர—ஸர்வபூ, ஸர்வ-பவ! இந்திரனுடைய அந்த மஹாசஹஸ்—அதன் சுமக (சுப ஆனந்தம்) மகத்தானது; அதன் ஶ்ரவஃ (புகழ்) மற்றும் ந்ரும்ண (வீரவலிமை) ஆகியவற்றை இரு ரோதஸீ (வானும் பூமியும்) சேவித்து, போற்றி வளர்க்கின்றன।

Mantra 2

सो चिन्नु सख्या नर्य इनः स्तुतश्चर्कृत्य इन्द्रो मावते नरे । विश्वासु धूर्षु वाजकृत्येषु सत्पते वृत्रे वाप्स्वभि शूर मन्दसे ॥

அவனே—மனிதரின் நண்பன்—வலிமைமிக்க இனஃ; புகழப்பட்டால், தானமுடைய மனிதனுக்காக மகிழ்கிறான். ஹே ஸத்பதே, எல்லா தூற்ஷு (தாக்குதல்களில்), எல்லா வாஜக்ருத்யேஷு (வல-செழிப்பை உருவாக்கும் செயல்களில்)—வ்ருத்ரனுக்கு எதிராகவோ அல்லது அப்ஸு (நீரிடங்களில்)வோ—ஹே ஶூர, நீ மந்தஸே: வெற்றிக்குத் தயாராய் மகிழ்வுறுகிறாய்।

Mantra 3

के ते नर इन्द्र ये त इषे ये ते सुम्नं सधन्यमियक्षान् । के ते वाजायासुर्याय हिन्विरे के अप्सु स्वासूर्वरासु पौंस्ये ॥

இந்திரனே! உன் இஷ் (போஷணம்) வேண்டி நிற்பவர்கள் யார்—உன் சும்னம், உண்மையான செல்வத்தை அளிக்கும் அருளுக்காக யஜ்ஞம் செய்தவர்கள் யார்? வாஜத்திற்காகவும், சூர்ய (ஆளுமைமிகு ஒளி-வலிமை)க்காகவும் உன்னைத் தூண்டுபவர்கள் யார்? அப்ஸு (நீருலகில்)வும், ஸ்வாஸு ஊர்வராஸு (நல்ல, வளமான நிலங்களில்)வும் உன் பௌன்ஸ்ய (ஆண்மை/வீரிய-சக்தி)யை எழுப்புபவர்கள் யார்?

Mantra 4

भुवस्त्वमिन्द्र ब्रह्मणा महान्भुवो विश्वेषु सवनेषु यज्ञियः । भुवो नॄँश्च्यौत्नो विश्वस्मिन्भरे ज्येष्ठश्च मन्त्रो विश्वचर्षणे ॥

இந்திரனே! நீ பிரஹ்ம (வாக்கு/மந்திர-சக்தி)யால் மகத்தானவன்; எல்லா ஸவனங்களிலும் (சோமப் பிழிவுகளில்) யஜ்ஞியன்—ஆஹுதியிற்குத் தகுதியானவன். ஒவ்வொரு பாரம்-தாங்குதலிலும் மனிதர்களிடையே நீ தூண்டுவிசை; ஹே விஷ்வசர்ஷணே (அனைத்துலக மக்களின் தலைவர்)! எல்லா மக்களுக்கும் நீ ஜ்யேஷ்ட மந்திரம்—பொதுமார்ச்சின் முன்னோடி.

Mantra 5

अवा नु कं ज्यायान्यज्ञवनसो महीं त ओमात्रां कृष्टयो विदुः । असो नु कमजरो वर्धाश्च विश्वेदेता सवना तूतुमा कृषे ॥

இப்போது உண்மையிலேயே யஜ்ஞத்தில் செழித்த மக்கள் உன் விரிந்த அளவுகளையும் உன் மேலான வலிமைகளையும் அறிகின்றனர். ஆம், நீ அஜர (அழியாத) வளர்ச்சியும் விரிவும்; இவற்றினால் எங்கள் செயல்களுக்காக சோமத்தின் எல்லா ஸவனங்களையும் நீ முன்னேற்றுகிறாய்—ஆன்ம முயற்சியை நிறைவு நோக்கித் தூண்டுகிறாய்.

Mantra 6

एता विश्वा सवना तूतुमा कृषे स्वयं सूनो सहसो यानि दधिषे । वराय ते पात्रं धर्मणे तना यज्ञो मन्त्रो ब्रह्मोद्यतं वचः ॥

ஓ சகஸஃ சூனோ (வலத்தின் புதல்வனே)! இவை அனைத்தும்—சோம-ஸவனங்கள் (சோம நிஷ்பீடனங்கள்)—நீயே செயற்பாட்டிற்காகத் தூண்டுகிறாய்; மேலும் வேண்டியவற்றை எங்களுள் நீ நிறுவுகிறாய். உன் வரத்திற்காகப் பாத்திரம் உள்ளது; தர்மம் (஋த/நேரிய செயல்-நியதி) காக்க யாகம் உள்ளது; மந்திரம் உள்ளது; மேலும் பிரஹ்மனின் உயர்த்தப்பட்ட வாக்கு உள்ளது—சத்திய-வலிமையைச் சுமக்க உயர்த்தப்பட்டது.

Mantra 7

ये ते विप्र ब्रह्मकृतः सुते सचा वसूनां च वसुनश्च दावने । प्र ते सुम्नस्य मनसा पथा भुवन्मदे सुतस्य सोम्यस्यान्धसः ॥

ஓ விப்ர (ரிஷி-சக்தியே)! உனக்காகப் பிரஹ்மத்தை அமைப்போர், பிழிந்த சோமத்துடன் இணைந்து—உன் சும்னம் (அருள்) பெற மனத்தின் பாதையில் முன்னே செல்கின்றனர்; அப்பொழுது வசுக்களின் தானமும், வசு-சக்திகளின் வரவும், தூய சோம்ய அந்தஸ் (ரச-தத்துவம்) தரும் மதம் (பரவசம்/ஆனந்தம்) இல் வந்து சேரும்.