
Sukta 10.135
Yama (with the Devāḥ; ancestral-father principle also present)
இந்தச் சுருக்கமான, மர்மமயமான ஸூக்தம் யமனின் உலகத்தையும் பித்ரு-மார்க்கத்தையும் தியானிக்கிறது. பித்ருக்கள் “அழகிய இலைகள் கொண்ட மரம்” ஒன்றில் இருப்பதாகக் கற்பிக்கப்படுகின்றனர்; அங்கு யமன் தேவர்களுடன் உரையாடுகிறான், மேலும் மறைந்த தந்தை அந்தப் பழமையான பாதையில் மகிழ்கிறான். இளைஞன் ஒரு ரதத்தை இயக்கத் தொடங்குவது, அதைத் தொடர்ந்து சாமன்-பாடல் ஒரு வாகனமாகச் செல்லுவது போன்ற புதிர்-போன்ற உருவகங்களின் மூலம், ஒழுங்குபடுத்தப்பட்ட புனித வாக்கும் முறையான அர்ப்பணிப்பும் ஆன்மாவின் பயணம், வழிநடத்தல், விடுதலை ஆகியவற்றைச் சுட்டுகிறது.
Mantra 1
यस्मिन्वृक्षे सुपलाशे देवैः सम्पिबते यमः । अत्रा नो विश्पतिः पिता पुराणाँ अनु वेनति ॥
அழகிய இலைகள் நிறைந்த அந்த மரத்தில் தேவர்களுடன் யமன் சேர்ந்து பானம் அருந்துகிறான்; அங்கேயே எங்கள் தந்தை—மக்களின் அதிபதி—பழம்பெருமக்களின் வழியைத் தொடர்ந்து மகிழ்ந்து உலாவுகிறார்.
Mantra 2
पुराणाँ अनुवेनन्तं चरन्तं पापयामुया । असूयन्नभ्यचाकशं तस्मा अस्पृहयं पुनः ॥
பழம்பெருமக்களின் பாதையில் மகிழ்ந்து அவர் நடந்து கொண்டிருந்தபோது, ஒரு விகாரமான சக்தி அவரைத் தாக்கியது; பொறாமையால் பகைநோக்கை எறிந்தது. ஆயினும் அந்த (உண்மைப் பாதை) நோக்கி நான் மீண்டும் ஏங்குகிறேன்—இருளின் பொறாமையைத் தாண்டி, சரியான விருப்பத்திற்குத் திரும்பி.
Mantra 3
यं कुमार नवं रथमचक्रं मनसाकृणोः । एकेषं विश्वतः प्राञ्चमपश्यन्नधि तिष्ठसि ॥
ஓ குமாரா, நீ மனத்தாலேயே உருவாக்கிய அந்த புதிய ரதம்—சக்கரமற்றது, ஒரே தண்டு (அச்சு/துரா) உடையது, எல்லாத் திசையிலிருந்தும் முன்னோக்கி நிற்பது—அதன்மேல் நீ நின்று காண்கிறாய்: சிந்தனையால் கட்டிய உள்ளக இயக்கத்தின் வாகனம்.
Mantra 4
यं कुमार प्रावर्तयो रथं विप्रेभ्यस्परि । तं सामानु प्रावर्तत समितो नाव्याहितम् ॥
ஓ குமாரா! நீ முனிவர்களைச் சுற்றி இயக்கிய அந்த ரதத்தைத் தொடர்ந்து சாமன் சென்றது; அதனோடு சேர்ந்து அதுவும் திரும்பியது—படகின் நாபியில் வைக்கப்பட்ட நிதி-மணிபோல்; அந்த ஸ்தோத்திர-பாடலே பயணத்தைத் தாங்கும் வாகனமாகிறது.
Mantra 5
कः कुमारमजनयद्रथं को निरवर्तयत् । कः स्वित्तदद्य नो ब्रूयादनुदेयी यथाभवत् ॥
குமாரனை யார் பிறப்பித்தார்? ரதத்தை யார் முன்னே செலுத்தினார்? இன்று யார் அந்த மறைபொருளை எங்களுக்குச் சொல்வார்—அனு-தேயீ (அனுதேயீ) எவ்வாறு ஏற்பட்டது: உண்மையான பரம்பரைப் பரிமாற்றம் நிகழும் அந்த நியமம் எது?
Mantra 6
यथाभवदनुदेयी ततो अग्रमजायत । पुरस्ताद्बुध्न आततः पश्चान्निरयणं कृतम् ॥
அனு-தேயீ (பின்தொடரும் தானம்/அனுவर्ती அர்ப்பணம்) தோன்றியபோது, அக்்ர (முதல் முனை/புள்ளி) பிறந்தது. புரஸ்தாத் புத்த்ன (அடித்தளம்) விரிக்கப்பட்டது; பின்னால் நிரயண (வெளியேற்றம்/விடுதலைப் பாதை) அமைக்கப்பட்டது—இவ்வாறு அடித்தளத்திலிருந்து திறப்புவரை பாதை ஒழுங்குபடுத்தப்பட்டது.
It reflects on Yama and the realm of the Fathers, describing an ancient, established path for the departed and the role of sacred chant and right offering in guiding that passage.
The tree is a symbolic meeting-place of life and immortality: a luminous locus where Yama and the gods commune, and where the Fathers are imagined as moving in delight along timeless ancestral ways.
In context it points to an ‘outlet’ or ‘way of release’—the ordered opening that allows transition beyond death, framed as something established by cosmic order rather than random fate.
Read Rig Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.