Sukta 1

Mantra 1

अग्रे बृहन्नुषसामूर्ध्वो अस्थान्निर्जगन्वान्तमसो ज्योतिषागात् । अग्निर्भानुना रुशता स्वङ्ग आ जातो विश्वा सद्मान्यप्राः ॥

ஆரம்பத்தில், மாபெரும் அவர், உஷஸ்களின் முன் உயர்ந்து நின்றார்; இருளிலிருந்து தாவி, ஒளியின் வலிமையால் வந்தார். அக்னி, தன் தீப்தமான பானு-ஒளியால், அழகிய அங்கங்களுடன், பிறந்தவுடன் எங்கள் எல்லாச் சத்மங்களையும்—எல்லா இருப்பிடங்களையும்—நிறைத்தான்.

Mantra 2

स जातो गर्भो असि रोदस्योरग्ने चारुर्विभृत ओषधीषु । चित्रः शिशुः परि तमांस्यक्तून्प्र मातृभ्यो अधि कनिक्रदद्गाः ॥

அக்னியே! நீ பிறந்தவுடன் த்யாவா–பிருதிவி எனும் இரு உலகங்களின் மறைந்த கர்ப்பமும், அவர்களின் குழந்தையும் ஆவாய்; மூலிகைகளில் தாங்கப்பட்ட அழகியவன். ஒளிமிகு குழந்தையாக நீ இரவின் இருள்களைச் சுற்றிச் செல்கிறாய்; தாய்மாரிடமிருந்து மேலெழுந்து அழைத்து, ஒளிக்கதிர்கள்—பசுக்கள் போல்—வெளிப்படச் செய்கிறாய்.

Mantra 3

विष्णुरित्था परममस्य विद्वाञ्जातो बृहन्नभि पाति तृतीयम् । आसा यदस्य पयो अक्रत स्वं सचेतसो अभ्यर्चन्त्यत्र ॥

இவ்வாறு விஷ்ணு, இதன் பரமத்தை அறிந்தவனாய், பிறப்பிலேயே பெருமையுடன் திகழ்ந்து மூன்றாம் பதம் (மூன்றாம் உலகம்/தாமம்) காக்கிறான். ஆசையுடனான சாதனையால் அவர்கள் அவனுடைய பயஸ் (பால்-ரசம்) தமதாக்கிக் கொண்டபோது, இங்கே சித்தம் விழித்தோர் அவனை அப்யர்ச்சித்து ஸ்தோத்திரம் பாடுகின்றனர்.

Mantra 4

अत उ त्वा पितुभृतो जनित्रीरन्नावृधं प्रति चरन्त्यन्नैः । ता ईं प्रत्येषि पुनरन्यरूपा असि त्वं विक्षु मानुषीषु होता ॥

ஆகவே, போஷிக்கும் தாய்மார்கள்—போஷக வலிமையைத் தாங்கி—உணவுகளுடன் உன்னை நோக்கி வருகின்றனர், உள்ளார்ந்த ரசத்தால் வளர்பவனே! நீயும் அவர்களுக்குப் பதிலளித்து மீண்டும் மீண்டும் அணைகிறாய், எப்போதும் புதிய புதிய ரூபங்களை ஏற்றவனாய்; மனிதக் குலங்களில் நீ ஹோதா—அழைப்புப் புரோகிதன்—ஆவாய்.

Mantra 5

होतारं चित्ररथमध्वरस्य यज्ञस्ययज्ञस्य केतुं रुशन्तम् । प्रत्यर्धिं देवस्यदेवस्य मह्ना श्रिया त्वग्निमतिथिं जनानाम् ॥

நீங்கள் அக்னியை—ஹோதா, சித்ரரதன் (ஒளிரும் ரதம் உடையவன்)—அத்வரத்தின், யஜ்ஞம்-யஜ்ஞத்தின், ருஷந்தன் (ஒளிவீசும்) கேது (கொடி-சின்னம்) என உறுதிப்படுத்துகிறீர்கள். தேவனின் மகிமையும் ஸ்ரீ (ஒளி/செல்வம்) யும் கொண்டு, அவரை முன்னிலைப்படுத்தி, மக்களின் அதிதி (வரவேற்கத்தக்க விருந்தினர்) ஆக்குகிறீர்கள்.

Mantra 6

स तु वस्त्राण्यध पेशनानि वसानो अग्निर्नाभा पृथिव्याः । अरुषो जातः पद इळायाः पुरोहितो राजन्यक्षीह देवान् ॥

அவன் அக்னி, நெய்த ஆடைகளையும் வடிவங்களையும் (பேஷன) அணிந்து, பூமியின் நாபியில் நிலைபெற்றவன். அருஷன் (செம்மை நிறமுடையவன்) இளாவின் பதத்தில் (ஆசனத்தில்) பிறந்தான்; அரசனே, முன்னிலையாக அமர்த்தப்பட்ட புரோஹிதனாக, இங்கே தேவர்களுக்கு யஜனம் செய்யட்டும்.

Mantra 7

आ हि द्यावापृथिवी अग्न उभे सदा पुत्रो न मातरा ततन्थ । प्र याह्यच्छोशतो यविष्ठाथा वह सहस्येह देवान् ॥

ஏனெனில் த்யாவா-பிருதிவீ—இவ்விரண்டையும்—அக்னியே, நீ எப்போதும், ஒரு மகன் தன் இரு தாய்களைப் போல, விரிவாக்கியுள்ளாய். யவிஷ்டா (மிக இளையவனே), விரும்புவோரிடம் செல்; பின்னர், சகஸ்யா (வல்லவனே), தேவர்களை இங்கே கொண்டு வா.