Prakarana 4

லங்கா காண்டத்தின் பிரதான ரசம் ‘வீர’ என்றாலும் அது வெறும் रण-வீரம் அல்ல—‘தர்மவீரம்’. அதனுடன் கருணை (ராம-கிருபை), ஹாஸ்ய/வினோதம் (அங்கதன்–ராவணன் வாக்கிய-பிரத்யுத்தரம்), ரௌத்ரம் (ராவண நிந்தனையில் கபிகளின் கோபம்) ஆகியவை துணைநடையாக வருகின்றன. இப்பகுதியில் அங்கதன் தூத-ரூபம் ‘தாஸ்ய-பக்தி’யின் மரியாதை: ராவணனை கொல்ல இயன்றும் ‘ராம-அவமான்’ என்ற பாவ-பயத்தால் தன்னை அடக்கிக் கொள்கிறான்—இது துளசியின் நெறி-தர்மசாஸ்திரம்: சக்தி, சீலத்தின் கீழ் நிற்பதே பக்தியின் அழகு. ராவணனின் அபிமானம், சபையின் பயம், கிரீடங்கள் விழுதல்—இவை அனைத்தும் ‘அஹம்’ சிதைவின் சின்னங்கள். மந்தோதரியின் உபதேசம் கருணை-நீதியின் சிகரம்: மரீசன், வாலி, கர-தூஷணன் போன்ற வரலாற்றுச் சுட்டுகளால் ராவணனுக்கு காலம் நெருங்கியதை உணர்த்துகிறாள். இறுதியில் ராமரின் மந்திரணையும் சதுரங்க (நான்கு அணி) அமைப்பும் ‘லீலை’யை ‘தர்ம-வ்யவஸ்தை’யாக மாற்றுகின்றன—இந்த சோபானம் சாதகனுக்கு சொல்லுவது: முக்திக்குப் பக்தியுடன் சேர்ந்து நீதி, ஒழுக்கம், சமூகவழித் தர்மமும் அவசியம்.