Sarga 26

Verse 1

तद्वचःपथ्यमक्लीबंसारणेनाभिभाषितम् ।निशम्यरावणोराजाप्रत्यभाषतसारणम् ।।।।

சாரணன் கூறிய நலமிகு, அஞ்சாமை நிறைந்த, உரிய சொற்களை கேட்ட அரசன் ராவணன் சாரணனுக்கு மறுமொழி கூறினான்।

Verse 2

यदिमामभियुञ्जीरन्देवगन्धर्वदानवाः ।नैवसीतांप्रदास्यामिसर्वलोकभयादपि ।।।।

தேவர்கள், கந்தர்வர்கள், தானவர்கள் அனைவரும் ஒன்றாக வந்து என்னைத் தாக்கினாலும், உலகமெங்கும் பயம் வந்தாலும், சீதையை நான் ஒருபோதும் ஒப்படைக்கமாட்டேன்.

Verse 3

त्वंतुसौम्यपरित्रस्तोहरिभिर्निर्जितोभृशम् ।प्रतिप्रदानमद्यैवसीतायास्साधुमन्यसे ।।।।

ஆனால், நற்குணனே! வானரர்களால் கடுமையாக வெல்லப்பட்டு அஞ்சிய நீ, இன்றே சீதையை மீள அளிப்பதே நன்று என எண்ணுகிறாய்.

Verse 4

कोहिनामसपत्नोमांसमरेजेतुमर्हति ।इत्युक्त्वापरुषंवाक्यंरावणोराक्षसाधिपः ।।।।आरुरोहततश्रशीमान् प्रासादंहिमपाण्डुरम् ।बहुतालसमुत्सेधंरावणोऽथदिदृक्ष्या ।।।।

“போரில் என்னை வெல்லத் தகுந்த என் போட்டியாளர் யார்?” என்று கடுமையான சொற்கள் கூறி, ராக்ஷசாதிபதி ராவணன், பார்க்கும் விருப்பத்தால், பனிபோல் வெண்மையும் பல பனம்போல் உயரமும் கொண்ட அந்தச் சிறப்புமிக்க மாளிகையில் ஏறினான்.

Verse 5

कोहिनामसपत्नोमांसमरेजेतुमर्हति ।इत्युक्त्वापरुषंवाक्यंरावणोराक्षसाधिपः ।।6.26.4।।आरुरोहततश्रशीमान् प्रासादंहिमपाण्डुरम् ।बहुतालसमुत्सेधंरावणोऽथदिदृक्ष्या ।।6.26.5।।

“போரில் என்னை வெல்லத் தகுதியான என் எதிரி யார்?” என்று கடுமையான சொற்களைச் சொல்லி, ராக்ஷசாதிபதி ஸ்ரீமான் ராவணன், காண விரும்பி, பனிபோல் வெண்மையும் பல பனைமரங்கள்போல் உயரமுமுடைய தன் மாளிகையின் மேல் ஏறினான்.

Verse 6

ताभ्यांचराभ्यांसहितोरावणःक्रोधमूर्छितः ।पश्यमानस्समुद्रंचपर्वतांश्चवनानिच ।।।।ददर्शपृथिवीदेशंसुसम्पूर्णंप्लवङ्गमैः ।

அந்த இரு ஒற்றர்களுடன் கூடி, கோபமயக்கத்தால் மனம் மூடப்பட்ட இராவணன் கடல், மலைகள், காடுகள் ஆகியவற்றை நோக்கி, அந்த முழு நிலப்பகுதியும் ப்லவங்கமர்களான வானரர்களால் முற்றிலும் நிரம்பியிருப்பதைக் கண்டான்.

Verse 7

तदपारमसंख्ख्येयंवानराणांमहद्बलं ।अलोक्यरावणोराजापरिपप्रच्छसारणम् ।।।।

எண்ணமுடியாத அளவிலான, எல்லையற்ற வானரர்களின் மகாபல சேனையைப் பார்த்த அரசன் இராவணன், சாரணனை மீண்டும் விரிவாகக் கேட்டான்.

Verse 8

एषांवानरमुख्यानांकेशूराःकेमहाबलाः ।केपूर्वमभिवर्तन्तेमहोत्साहास्समन्ततः ।।।।

இந்த வானரத் தலைவர்களில் யார் வீரர்கள், யார் மகாபலவான்கள்? யார் எல்லாத் திசைகளிலும் பேருற்சாகத்துடன் முன்நின்று போருக்கு முன்னேறுவோர்? அதை எனக்கு ஒழுங்காகச் சொல்.

Verse 9

केषांशृणोतिसुग्रीवःकेवायूथपयूथपाः ।सारणाचक्ष्वतत्त्वेनकेप्रधानाःप्लवङ्गमाः ।।।।

சுக்ரீவன் யாருடைய ஆலோசனையைச் செவிமடுக்கிறான்? அவர்களில் யார் யூதபர்களுக்கும் யூதபர்கள்—அதாவது தலைமைத் தளபதிகள்? சாரணா, உண்மையாய் சொல்—ப்லவங்கமர்களின் முதன்மைத் தலைவர்கள் யார்?

Verse 10

सारणोराक्षसेन्द्रस्यवचनंपरिपृच्छतः ।आचचक्षेऽथमुख्यज्ञोमुख्यांस्तांस्तुवनौकसः ।।।।

ராக்ஷசேந்திரன் வினவியபோது, முதன்மையரை நன்கு அறிந்த சாரணன் அப்போது வனவாசி வானரர்களின் தலைசிறந்த தலைவர்களை விவரிக்கத் தொடங்கினான்।

Verse 11

एषयोऽभिमुखोलङ्कांनर्दंस्तिष्ठतिवानरः ।यूथपानांसहस्राणांशतेनपरिवारितः ।।।।यस्यघोषेणमहतासप्राकारासतोरणा ।लङ्काप्रवेपतेसर्वासशैलवनकानना ।।।।सर्वशाखामृगेन्द्रस्यसुग्रीवस्यमहात्मनः ।बलाग्रेतिष्ठतेवीरोनीलोनामैषयूथपः ।।।।

‘பார், லங்கையை நோக்கி முகம் திருப்பி கர்ஜித்து நிற்கும் இந்த வானரன்—லட்சம் யூதபதிகளால் சூழப்பட்டுள்ளான்.’

Verse 12

एषयोऽभिमुखोलङ्कांनर्दंस्तिष्ठतिवानरः ।यूथपानांसहस्राणांशतेनपरिवारितः ।।6.26.11।।यस्यघोषेणमहतासप्राकारासतोरणा ।लङ्काप्रवेपतेसर्वासशैलवनकानना ।।6.26.12।।सर्वशाखामृगेन्द्रस्यसुग्रीवस्यमहात्मनः ।बलाग्रेतिष्ठतेवीरोनीलोनामैषयूथपः ।।6.26.13।।

‘அவனுடைய பேரகர்ஜனையால் மதில்களும் வாயில்தோరణங்களும் உடன், மலைகளும் காடுகளும் தோப்புகளும் உடன், முழு லங்கையும் நடுங்குகிறது.’

Verse 13

एषयोऽभिमुखोलङ्कांनर्दंस्तिष्ठतिवानरः ।यूथपानांसहस्राणांशतेनपरिवारितः ।।6.26.11।।यस्यघोषेणमहतासप्राकारासतोरणा ।लङ्काप्रवेपतेसर्वासशैलवनकानना ।।6.26.12।।सर्वशाखामृगेन्द्रस्यसुग्रीवस्यमहात्मनः ।बलाग्रेतिष्ठतेवीरोनीलोनामैषयूथपः ।।6.26.13।।

அனைத்து வானரக் குலங்களின் அதிபதி மகாத்மா சுக்ரீவனின் படை முன்னணியில் நீலன் என்னும் வீர யூதபதி நிற்கிறான்।

Verse 14

बाहूप्रगृह्ययःपद् भ्यांमहींगच्छतिवीर्यवान् ।लङ्कामभिमुखःक्रोधादभीक्ष्णंचविजृम्भते ।।।।गिरिशृङ्गप्रतीकाशःपद्मकिञ्जल्कसन्निभः ।स्पोटयत्यभिसंरब्धोलाङ्गूलंचपुनःपुनः ।।।।यस्यलाङ्गूलशब्देनस्वनन्तिप्रदिशोदश ।एषवानरराजेनसुग्रीवेणाभिषेचितः ।।।।यौवराज्येऽङ्गदोनामत्वामाह्वयतिसंयुगे ।।।।

அந்த வீரன் கரங்களை உயர்த்தி, கால்களால் பூமியை அதிரச் செய்து, கோபத்தால் லங்கையை நோக்கி நின்று மீண்டும் மீண்டும் உக்கிரமாக விரிகிறான். அவன் மலைச் சிகரம்போல் பெருமை உடையவன்; தாமரைக் கேசரம்போல் ஒளிவிடுபவன்; மிகுந்த ஆவேசத்தில் தன் வாலை மீண்டும் மீண்டும் அடிக்கிறான்; அவன் வாலின் ஒலியால் பத்து திசைகளும் முழங்குகின்றன. இவனே வானரராஜன் சுக்ரீவன் இளவரசுப் பதவிக்கு அபிஷேகம் செய்த அங்கதன்; இப்போது போரில் உன்னைச் சவால் செய்கிறான்।

Verse 15

बाहूप्रगृह्ययःपद् भ्यांमहींगच्छतिवीर्यवान् ।लङ्कामभिमुखःक्रोधादभीक्ष्णंचविजृम्भते ।।6.26.14।।गिरिशृङ्गप्रतीकाशःपद्मकिञ्जल्कसन्निभः ।स्पोटयत्यभिसंरब्धोलाङ्गूलंचपुनःपुनः ।।6.26.15।।यस्यलाङ्गूलशब्देनस्वनन्तिप्रदिशोदश ।एषवानरराजेनसुग्रीवेणाभिषेचितः ।।6.26.16।।यौवराज्येऽङ्गदोनामत्वामाह्वयतिसंयुगे ।।6.26.17।।

அவன் மலைச் சிகரம்போல் பெருமை உடையவன்; தாமரைக் கேசரம்போல் ஒளிவிடுபவன்; கடும் கோபத்தில் தன் வாலை மீண்டும் மீண்டும் அடித்துக் கொண்டே இருக்கிறான்।

Verse 16

बाहूप्रगृह्ययःपद् भ्यांमहींगच्छतिवीर्यवान् ।लङ्कामभिमुखःक्रोधादभीक्ष्णंचविजृम्भते ।।6.26.14।।गिरिशृङ्गप्रतीकाशःपद्मकिञ्जल्कसन्निभः ।स्पोटयत्यभिसंरब्धोलाङ्गूलंचपुनःपुनः ।।6.26.15।।यस्यलाङ्गूलशब्देनस्वनन्तिप्रदिशोदश ।एषवानरराजेनसुग्रीवेणाभिषेचितः ।।6.26.16।।यौवराज्येऽङ्गदोनामत्वामाह्वयतिसंयुगे ।।6.26.17।।

யாருடைய வாலின் ஒலியால் பத்து திசைகளும் முழங்குகின்றனவோ—அவனே வானரராஜன் சுக்ரீவனால் அபிஷேகம் செய்யப்பட்டவன்।

Verse 17

बाहूप्रगृह्ययःपद् भ्यांमहींगच्छतिवीर्यवान् ।लङ्कामभिमुखःक्रोधादभीक्ष्णंचविजृम्भते ।।6.26.14।।गिरिशृङ्गप्रतीकाशःपद्मकिञ्जल्कसन्निभः ।स्पोटयत्यभिसंरब्धोलाङ्गूलंचपुनःपुनः ।।6.26.15।।यस्यलाङ्गूलशब्देनस्वनन्तिप्रदिशोदश ।एषवानरराजेनसुग्रीवेणाभिषेचितः ।।6.26.16।।यौवराज्येऽङ्गदोनामत्वामाह्वयतिसंयुगे ।।6.26.17।।

இளவரசுப் பதவிக்கு அபிஷேகம் செய்யப்பட்ட அங்கதன் என்னும் இவ்வீரன் இப்போது போரில் உன்னைச் சவால் செய்கிறான்।

Verse 18

वालिनस्सदृशःपुत्रस्सुग्रीवस्यसदाप्रियः ।राघवार्थेपराक्रान्तश्शक्रार्थेवरुणोयथा ।।।।

வாலியின் புதல்வன் தந்தையைப் போலப் பராக்கிரமமுடையவன்; சுக்ரீவனுக்கு எப்போதும் பிரியமானவன். ராகவனின் காரியத்திற்காக வீரத்தை வெளிப்படுத்த முனைந்தான்—இந்திரன் பொருட்டு வருணன் போல்வான்.

Verse 19

एतस्यसामतिस्सर्वायद्दृष्टाजनकात्मजा ।हनूमतावेगवताराघवस्यहितैषिणा ।।।।

இவை அனைத்தும் அவனுடைய ஆலோசனையின் பயனே—ஜனகனந்தினி சீதையை வேகமிக்க, ராகவனின் நலன் நாடும் ஹனுமான் கண்டான்.

Verse 20

बहूनिवानरेन्द्राणामेषयूथानिवीर्यवान् ।परिगृह्याभियातित्वांस्वेनानीकेनमर्दितुम् ।।।।

இந்த வீரன் வானர அரசர்களின் பல படைப்பிரிவுகளைத் திரட்டி, தன் சொந்த அணியுடன் உன்னை நசுக்குவதற்காக முன்னேறி வருகின்றான்.

Verse 21

अनुवालिसुतस्यापिबलेनमहताऽवृतः ।वीरस्तिष्ठतिसङ्ग्रामेसेतुहेतुरयंनलः ।।।।

மேலும் வாலியின் புதல்வனின் பின்னால், பெரும் படையால் சூழப்பட்டு, பாலம் அமைந்ததற்குக் காரணமான அந்த வீரன் நலன் போர்க்களத்தில் உறுதியாக நிற்கிறான்.

Verse 22

येतुविष्टभ्यगात्राणिक्ष्वेलयन्तिनदन्तिच ।उत्थायचविजृम्भन्तेक्रोधेनहरिपुङ्गवाः ।।।।एतेदुष्प्रसहाघोराश्चण्डाश्चण्डपराक्रमाः ।अष्टौशतसहस्राणिदशकोटिशतानिच ।।।।यएनमनुगच्छन्तिवीराश्चन्दनवासिनः ।एषैवाशंसतेलङ्कांस्वेनानीकेनमर्दितुम् ।।।।

அந்த வானரச் சிறந்தோர் கோபாவேசத்தால் தம் அங்கங்களை உறுதியாகப் பற்றிக் குலுக்கி, கர்ஜித்து; எழுந்து நின்று உடலை விரித்து நீட்டுகின்றனர்.

Verse 23

येतुविष्टभ्यगात्राणिक्ष्वेलयन्तिनदन्तिच ।उत्थायचविजृम्भन्तेक्रोधेनहरिपुङ्गवाः ।।6.26.22।।एतेदुष्प्रसहाघोराश्चण्डाश्चण्डपराक्रमाः ।अष्टौशतसहस्राणिदशकोटिशतानिच ।।6.26.23।।यएनमनुगच्छन्तिवीराश्चन्दनवासिनः ।एषैवाशंसतेलङ्कांस्वेनानीकेनमर्दितुम् ।।6.26.24।।

இவர்கள் வெல்ல முடியாதோர், பயங்கரர், கடுஞ்சினத்தார், கடும் பராக்கிரமத்தார்; இவர்களின் எண்ணிக்கை எட்டு இலட்சம் என்றும், மேலும் பத்து நூறு கோடிகளும் என்றும் சொல்லப்படுகிறது.

Verse 24

येतुविष्टभ्यगात्राणिक्ष्वेलयन्तिनदन्तिच ।उत्थायचविजृम्भन्तेक्रोधेनहरिपुङ्गवाः ।।6.26.22।।एतेदुष्प्रसहाघोराश्चण्डाश्चण्डपराक्रमाः ।अष्टौशतसहस्राणिदशकोटिशतानिच ।।6.26.23।।यएनमनुगच्छन्तिवीराश्चन्दनवासिनः ।एषैवाशंसतेलङ्कांस्वेनानीकेनमर्दितुम् ।।6.26.24।।

சந்தனக் காடுகளில் வாழும் அந்த வீர வானரர்கள் அவனைப் பின்தொடர்கிறார்கள்; அவனோ தன் சொந்த படைப்பிரிவினாலேயே லங்கையை மிதித்து நசுக்க விரும்புகிறான்.

Verse 25

श्वेतोरजतसङ्काशश्चपलोभीमविक्रमः ।बुद्धिमान्वानरश्शूरस्त्रिषुलोकेषुविश्रुतः ।।।।तूर्णंसुग्रीवमागम्यपुनर्गच्छतिसत्वरः ।विभजन्वानरींसेनामनीकानिप्रहर्षयन् ।।।।

ச்வேதன்—வெள்ளியைப் போல் ஒளிவீசும் தோற்றமுடையவன், சுறுசுறுப்பானவன், பயங்கரப் பராக்கிரமம் கொண்டவன், புத்திமான் வானர வீரன்—மூன்று உலகங்களிலும் புகழ்பெற்றவன்.

Verse 26

श्वेतोरजतसङ्काशश्चपलोभीमविक्रमः ।बुद्धिमान्वानरश्शूरस्त्रिषुलोकेषुविश्रुतः ।।6.26.25।।तूर्णंसुग्रीवमागम्यपुनर्गच्छतिसत्वरः ।विभजन्वानरींसेनामनीकानिप्रहर्षयन् ।।6.26.26।।

அவன் விரைந்து சுக்ரீவனை அணுகி, மீண்டும் துரிதமாக முன்னே செல்கிறான்; வானர சேனையைப் பிரிவுகளாகப் பகுத்து, ஒவ்வொரு படைப்பிரிவையும் உற்சாகப்படுத்திக் கொண்டே செல்கிறான்.

Verse 27

यःपुरागोमतीतीरेरम्यंपर्येतिपर्वतम् ।नाम्नासङ्कोचनोनामनानानगयुतोगिरिः ।।।।तत्रराज्यंप्रशास्त्येषकुमुदोनामयूथपः ।योऽसौशतसहस्राणिसहस्रंपरिकर्षति ।।।।यस्यवालाबहुव्यामादीर्घलाङ्गूलमाश्रिता ।ताम्रापीतास्सीताश्श्वेताःप्रकीर्णाघोरदर्शना ।।।।अदीनोरोषणश्चण्डस्सङ्ग्राममभिकाङ् क्षति ।एषोऽप्याशंसतेलङ्कांस्वेनानीकेनमर्दितुम् ।।।।

முன்னொரு காலத்தில் கோமதி நதிக்கரையில் தொலைதூரம் வரை விரிந்த ஒரு இனிய மலைத்தொடர் இருந்தது. அது ‘சங்கோசன’ என்ற பெயரால் புகழ்பெற்று, பல சிகரங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டது॥

Verse 28

यःपुरागोमतीतीरेरम्यंपर्येतिपर्वतम् ।नाम्नासङ्कोचनोनामनानानगयुतोगिरिः ।।6.26.27।।तत्रराज्यंप्रशास्त्येषकुमुदोनामयूथपः ।योऽसौशतसहस्राणिसहस्रंपरिकर्षति ।।6.26.28।।यस्यवालाबहुव्यामादीर्घलाङ्गूलमाश्रिता ।ताम्रापीतास्सीताश्श्वेताःप्रकीर्णाघोरदर्शना ।।6.26.29।।अदीनोरोषणश्चण्डस्सङ्ग्राममभिकाङ् क्षति ।एषोऽप्याशंसतेलङ्कांस्वेनानीकेनमर्दितुम् ।।6.26.30।।

அங்கே ‘குமுத’ என்னும் யூதபதி அந்த நாட்டை ஆள்ந்து வந்தான். அவன் நூறாயிரத்தின் ஆயிரம்—அதாவது பத்து கோடி—படையினைத் தன்னுடன் இழுத்துச் செல்ல வல்லவன்॥

Verse 29

यःपुरागोमतीतीरेरम्यंपर्येतिपर्वतम् ।नाम्नासङ्कोचनोनामनानानगयुतोगिरिः ।।6.26.27।।तत्रराज्यंप्रशास्त्येषकुमुदोनामयूथपः ।योऽसौशतसहस्राणिसहस्रंपरिकर्षति ।।6.26.28।।यस्यवालाबहुव्यामादीर्घलाङ्गूलमाश्रिता ।ताम्रापीतास्सीताश्श्वेताःप्रकीर्णाघोरदर्शना ।।6.26.29।।अदीनोरोषणश्चण्डस्सङ्ग्राममभिकाङ् क्षति ।एषोऽप्याशंसतेलङ्कांस्वेनानीकेनमर्दितुम् ।।6.26.30।।

அவனுடைய வானரர்கள் நீண்ட கூந்தலுடனும் நீண்ட வாலுடனும் இருந்தனர். அவர்கள் செம்பு நிறம், மஞ்சள், கருமை, வெண்மை எனப் பல நிறங்களில் பரவி, பார்ப்பதற்கே அச்சமூட்டுவோர் ஆனார்கள்॥

Verse 30

यःपुरागोमतीतीरेरम्यंपर्येतिपर्वतम् ।नाम्नासङ्कोचनोनामनानानगयुतोगिरिः ।।6.26.27।।तत्रराज्यंप्रशास्त्येषकुमुदोनामयूथपः ।योऽसौशतसहस्राणिसहस्रंपरिकर्षति ।।6.26.28।।यस्यवालाबहुव्यामादीर्घलाङ्गूलमाश्रिता ।ताम्रापीतास्सीताश्श्वेताःप्रकीर्णाघोरदर्शना ।।6.26.29।।अदीनोरोषणश्चण्डस्सङ्ग्राममभिकाङ् क्षति ।एषोऽप्याशंसतेलङ्कांस्वेनानीकेनमर्दितुम् ।।6.26.30।।

அவன் தளர்வில்லாதவன்; கோபத்தில் கொடுமையானவன்; போரையே விரும்பினான். அவனும் தன் படையினால் லங்கையை மிதித்தழிக்க விரும்பினான்॥

Verse 31

यस्त्वेषसिंहसङ्काशःकपिलोदीर्घलोचनः ।निभृतःप्रेक्षतेलङ्कांदिधक्षन्निवचक्षुषा ।।।।विन्ध्यंकृष्णगिरिंसह्यंपर्वतंचसुदर्शनम् ।राजन्सततमध्यास्तेरम्भोनामयूथपः ।।।।शतंशतसहास्राणांत्रिंशच्चहरिपुङ्गवाः ।यमेतेवानराश्शूराश्चण्डाश्चण्डपराक्रमाः ।।।।परिवार्यानुगच्छन्तिलङ्कांमर्दितुमोजसा ।

ஆனால் இவன் சிங்கம் போன்றவன், கபில நிறமுடையவன், நீண்ட கண்களுடையவன்; அமைதியாக லங்கையை நோக்கிக் கண்ணோட்டம் செலுத்துகிறான்—கண்களாலேயே எரித்துவிடுவான் போல॥

Verse 32

यस्त्वेषसिंहसङ्काशःकपिलोदीर्घलोचनः ।निभृतःप्रेक्षतेलङ्कांदिधक्षन्निवचक्षुषा ।।6.26.31।।विन्ध्यंकृष्णगिरिंसह्यंपर्वतंचसुदर्शनम् ।राजन्सततमध्यास्तेरम्भोनामयूथपः ।।6.26.32।।शतंशतसहास्राणांत्रिंशच्चहरिपुङ्गवाः ।यमेतेवानराश्शूराश्चण्डाश्चण्डपराक्रमाः ।।6.26.33।।परिवार्यानुगच्छन्तिलङ्कांमर्दितुमोजसा ।

அரசே! விந்த்யம், கிருஷ்ணகிரி, சஹ்யம், சுதர்சனம் ஆகிய மலைகளிடையே ‘ரம்ப’ எனும் யூதபதி எப்போதும் தங்கியிருந்தான்.

Verse 33

यस्त्वेषसिंहसङ्काशःकपिलोदीर्घलोचनः ।निभृतःप्रेक्षतेलङ्कांदिधक्षन्निवचक्षुषा ।।6.26.31।।विन्ध्यंकृष्णगिरिंसह्यंपर्वतंचसुदर्शनम् ।राजन्सततमध्यास्तेरम्भोनामयूथपः ।।6.26.32।।शतंशतसहास्राणांत्रिंशच्चहरिपुङ्गवाः ।यमेतेवानराश्शूराश्चण्डाश्चण्डपराक्रमाः ।।6.26.33।।परिवार्यानुगच्छन्तिलङ्कांमर्दितुमोजसा ।

முப்பது இலட்சம் தலைசிறந்த வானர வீரர்கள்—வீரமும் உக்கிரமும் அச்சுறுத்தும் பராக்கிரமமும் உடையோர்—அவனைச் சூழ்ந்து பின்னே தொடர்கின்றனர்; தம் வலிமையால் லங்கையை நசுக்கத் துணிந்தோர்.

Verse 34

यस्तुकर्णौविवृणुतेजृम्बतेचपुनःपुनः ।नचसंविजतेमृत्योर्नचयुद्धाद्विधावति ।।।।प्रकम्पतेचरोषेणतिर्यक्चपुनरीक्षते ।पश्यन् लाङ्गूलमपिचक्ष्वेळतेचमहाबलः ।।।।महाजवोवीतभयोरम्यंसाल्वेयपर्वतम् ।राजन्सततमध्यास्तेशरभोनामयूथपः ।।।।

எவன் காதுகளைத் திணித்து விரித்து, மீண்டும் மீண்டும் கொட்டாவி விடினும், மரணத்திற்கும் நடுங்காது, போரிலிருந்து ஓடவும் மாட்டானோ—

Verse 35

यस्तुकर्णौविवृणुतेजृम्बतेचपुनःपुनः ।नचसंविजतेमृत्योर्नचयुद्धाद्विधावति ।।6.26.34।।प्रकम्पतेचरोषेणतिर्यक्चपुनरीक्षते ।पश्यन् लाङ्गूलमपिचक्ष्वेळतेचमहाबलः ।।6.26.35।।महाजवोवीतभयोरम्यंसाल्वेयपर्वतम् ।राजन्सततमध्यास्तेशरभोनामयूथपः ।।6.26.36।।

—அவன் கோபத்தால் நடுங்கி, மீண்டும் மீண்டும் பக்கவாட்டுப் பார்வை செலுத்தி, தன் வாலையும்கூட கவனித்தபடியே மகாபலன் போல் துள்ளித் தாவி அசைகிறான்.

Verse 36

यस्तुकर्णौविवृणुतेजृम्बतेचपुनःपुनः ।नचसंविजतेमृत्योर्नचयुद्धाद्विधावति ।।6.26.34।।प्रकम्पतेचरोषेणतिर्यक्चपुनरीक्षते ।पश्यन् लाङ्गूलमपिचक्ष्वेळतेचमहाबलः ।।6.26.35।।महाजवोवीतभयोरम्यंसाल्वेयपर्वतम् ।राजन्सततमध्यास्तेशरभोनामयूथपः ।।6.26.36।।

அரசே, மிகுந்த வேகமுடையதும் அச்சமற்றதுமான ‘சரப’ எனும் யூதபதி எப்போதும் அழகிய சால்வேய மலைமேல் வாசம் செய்கிறான்.

Verse 37

एतस्यबलिनस्सर्वेविहारानामयूथपाः ।राजन् शतसहस्राणिचत्वारिंशस्तथैवच ।।।।

அரசே, இவ்வலிமைமிக்கவனின் கீழ் ‘விஹார’ என அழைக்கப்படும் எல்லா யூதபதிகளும் உள்ளனர்; அவர்களின் எண்ணிக்கை நாற்பது சத-ஸஹஸ்ரம் (நான்கு இலட்சம்).

Verse 38

यस्तुमेघइवाकाशंमहानावृत्यतिष्ठति ।मध्येवानरवीराणांसूराणामिववासवः ।।।।भेरीणामिवसन्नादोयस्यैषश्रूयतेमहान् ।घोषश्शाखामृगेन्द्राणांसङ्ग्राममभिकाङ्क्षिताम् ।।।।एषपर्वतमध्यास्तेपारियात्रमनुत्तमम् ।युद्धेदुष्प्रसहोनित्यंपनसोनामयूथपः ।।।।

மேலும், பெரும்மேகம்போல் ஆகாயத்தை மூடிக்கொண்டதுபோல் நின்றிருப்பவன், வீர வானரர்களின் நடுவே தேவர்களில் வாசவன் (இந்திரன்) போலத் திகழ்கிறான்.

Verse 39

यस्तुमेघइवाकाशंमहानावृत्यतिष्ठति ।मध्येवानरवीराणांसूराणामिववासवः ।।6.26.38।।भेरीणामिवसन्नादोयस्यैषश्रूयतेमहान् ।घोषश्शाखामृगेन्द्राणांसङ्ग्राममभिकाङ्क्षिताम् ।।6.26.39।।एषपर्वतमध्यास्तेपारियात्रमनुत्तमम् ।युद्धेदुष्प्रसहोनित्यंपनसोनामयूथपः ।।6.26.40।।

யாருடைய பெருநாதம் போர்முரசுகளின் முழக்கம்போல் கேட்கப்படுகிறதோ—அது போரை விரும்பும் அந்த மரவாசி வானரத் தலைவர்களின் கர்ஜனை.

Verse 40

यस्तुमेघइवाकाशंमहानावृत्यतिष्ठति ।मध्येवानरवीराणांसूराणामिववासवः ।।6.26.38।।भेरीणामिवसन्नादोयस्यैषश्रूयतेमहान् ।घोषश्शाखामृगेन्द्राणांसङ्ग्राममभिकाङ्क्षिताम् ।।6.26.39।।एषपर्वतमध्यास्तेपारियात्रमनुत्तमम् ।युद्धेदुष्प्रसहोनित्यंपनसोनामयूथपः ।।6.26.40।।

இந்த ‘பனச’ எனும் யூதபதி எப்போதும் போரில் வெல்ல இயலாதவனாய் இருந்து, ஒப்பற்ற பாரியாத்ர மலைமேல் வாசம் செய்கிறான்.

Verse 41

एनंशतसहस्राणांशतार्धंपर्युपासते ।यूथपायूथपश्रेष्ठंयेषांयूथानिभागशः ।।।।

இந்த யூதப-சிறந்தவனை ஐம்பது இலட்சம் வானர சேனைகள் சூழ்ந்து பணிவுடன் சேவிக்கின்றன; அவர்களது படைகள் பிரிவுபிரிவாக ஒழுங்குடன் நிலைத்து நிற்கின்றன.

Verse 42

यस्तुभीमांप्रवल्गन्तींचमूंतिष्ठतिशोभयन् ।स्थितांतीरेसमुद्रस्यद्वितीयइवसागरः ।।।।एषदर्दरसङ्काशोविनतोनामयूथपः ।पिबंश्चरतिपर्णासांनदीनामुत्तमांनदीम् ।।।।षष्टिश्शतसहस्राणिबलमस्यप्लवङ्गमाः ।।।।

கடற்கரையில் நின்று, அச்சமூட்டும் வகையில் பொங்கிப் பாயும் அந்தப் படையின் ஒளியை உயர்த்துபவன்—கடலருகே எழுந்த இரண்டாம் கடல்போல் தோன்றுகிறான்.

Verse 43

यस्तुभीमांप्रवल्गन्तींचमूंतिष्ठतिशोभयन् ।स्थितांतीरेसमुद्रस्यद्वितीयइवसागरः ।।6.26.42।।एषदर्दरसङ्काशोविनतोनामयूथपः ।पिबंश्चरतिपर्णासांनदीनामुत्तमांनदीम् ।।6.26.43।।षष्टिश्शतसहस्राणिबलमस्यप्लवङ्गमाः ।।6.26.44।।

இவன் தர்தர மலைபோல் தோன்றும் ‘வினத’ என்னும் யூதபன்; அவன் அலைந்து திரிந்து, நதிகளில் சிறந்த பர்ணாசா நதியின் நீரை அருந்துகிறான்.

Verse 44

यस्तुभीमांप्रवल्गन्तींचमूंतिष्ठतिशोभयन् ।स्थितांतीरेसमुद्रस्यद्वितीयइवसागरः ।।6.26.42।।एषदर्दरसङ्काशोविनतोनामयूथपः ।पिबंश्चरतिपर्णासांनदीनामुत्तमांनदीम् ।।6.26.43।।षष्टिश्शतसहस्राणिबलमस्यप्लवङ्गमाः ।।6.26.44।।

இவனுடைய படையில் அறுபது இலட்சம் ப்லவங்கர்கள் (வானரர்கள்) உள்ளனர்.

Verse 45

त्वामाह्वयतियुद्धायक्रोधनोनामयूधपः ।विक्रान्ताबलवन्तश्चयथायूथानिभागशः ।।।।

க்ரோதனன் என்னும் யூதபதி உன்னைப் போருக்கு அழைக்கிறான். அவனுடைய படைகள் பகுதி பகுதியாக ஒழுங்குபடுத்தப்பட்டு, பராக்கிரமமும் வலிமையும் உடைய வீரர்களால் நிரம்பியுள்ளன.

Verse 46

यस्तुगैरिकवर्णाभंवपुःपुष्यतिवानरः ।अवमत्यसदासर्वान्वानरान्बलदर्पितान् ।।।।गवयोनामतेजस्वीत्वांक्रोधादभिवर्तते ।

காவி நிற உடலைத் தாங்கி, வலத்தின் அகந்தையால் மயங்கிய மற்ற எல்லா வானரர்களையும் எப்போதும் இகழும் அந்தத் தேஜஸ்வி ‘கவயன்’ என்னும் வானரன் கோபத்துடன் உன்னை நோக்கி முன்னேறுகிறான்.

Verse 47

एनंशतसहस्राणिसप्ततिःपर्युपासते ।एषैवाशंसतेलङ्कांस्वेनानीकेनमर्दितुम् ।।।।

அவனைச் சூழ்ந்து சேவிப்போர் எழுபது சத-சஹஸ்ரம் (ஏழு லட்சம்) உள்ளனர். தன் சொந்த படையாலேயே லங்கையை நசுக்குவேன் என்று அவன் எண்ணுகிறான்.

Verse 48

एतेदुष्प्रसहाघोराबलिनःकामरूपिणः ।यूथपायूथपश्रेष्ठामेषांयूथानिभागशः ।।।।

இவர்கள் யூதபதிகள்—யூதபதிகளில் சிறந்தோர்—எதிர்க்க இயலாதோர், பயங்கரர், வலிமைமிக்கோர், விருப்பம்போல் உருவம் எடுக்க வல்லோர். இவர்களின் படைகள் பகுதி பகுதியாக அணிவகுத்துள்ளன.