Sarga 17

Verse 1

इत्युक्त्वापरुषंवाक्यंरावणंरावणानुजः ।आजगाममुहूर्तेनयत्ररामस्सलक्ष्मणः ।।6.17.1।।

இவ்வாறு ராவணனிடம் கடுஞ்சொல் கூறி, அவன் இளையவன் சிறிது நேரத்திலேயே இலக்குமணனுடன் நின்ற ஸ்ரீராமர் இருந்த இடத்துக்கு வந்தான்॥

Verse 2

तंमेरुशिखराकारंदीप्तामिवशतह्रदाम् ।गगनस्थंमहीस्थास्तेददृशुसर्ववानराः ।।6.17.2।।

பூமியில் நின்றிருந்த எல்லா வானரரும் அவனை ஆகாயத்தில் நிலைத்திருப்பவனாகக் கண்டனர்—மேருமலையின் சிகரம்போல் பெரிதாய், மின்னலின் ஒளிபோல் பிரகாசமாய்.

Verse 3

येचाप्यनुचरास्तस्य चत्वारो भीमविक्रमा: ।तेsपि सर्वायुधोपेता भूषणैश्चापि भूषिता ।।6.17.3।।

அவனுடைய நான்கு துணைவர்களும்—பயங்கர வீரத்தினர்—அங்கே இருந்தனர்; அவர்கள் எல்லா ஆயுதங்களாலும் ஆயத்தமாகவும், ஆபரணங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டவர்களாகவும் இருந்தனர்.

Verse 4

स च मेघाचलप्रख्यो वज्रायुधसमप्रभः ।वरायुधधरो वीरो दिव्याभरणभूषितः ।।6.17.4।।

அவன் (விபீஷணன்) மேகமூடிய மலைபோல் தோன்றினான்; வஜ்ராயுதம் ஏந்தும் இந்திரனைப் போல ஒளிவீசினான்; சிறந்த ஆயுதங்களைத் தாங்கிய வீரன், தெய்வீக ஆபரணங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தான்।

Verse 5

तमात्मपञ्चमंदृष्टवासुग्रीवोवाहिनीपति: ।वानरैस्सहदुर्धर्षचिन्तयामासबुद्धिमान् ।।6.17.5।।

அவனை—நால்வருக்கு அப்பால் ஐந்தாம் துணையென—கண்டு, வானர சேனையின் தலைவன், அஞ்சாத அறிவுடைய சுக்ரீவன் வானரத் தலைவர்களுடன் ஆலோசிக்கத் தொடங்கினான்.

Verse 6

चिन्तयित्वामुहूर्तंतुवानरांस्तानुवाचह ।हनुमत्प्रमुखान्सर्वानिदंवचनमुत्तमम् ।।6.17.6।।

ஒரு கணம் சிந்தித்தபின், ஹனுமான் முதலான அனைத்து வானரத் தலைவர்களையும் நோக்கி அவர் இந்தச் சிறந்த உரையை உரைத்தார்।

Verse 7

एषसर्वायुधोपेतश्चतुर्भिस्सहराक्षसैः ।राक्षसोऽभ्येतिपश्यध्वमस्मान्हन्तुंनसंशयः ।।6.17.7।।

பாருங்கள், எல்லா வகை ஆயுதங்களும் ஏந்தி நான்கு ராக்ஷசர்களுடன் இந்த ராக்ஷசன் நெருங்கி வருகிறது. நம்மை கொல்லவே வருகிறான்—சந்தேகமே இல்லை.

Verse 8

सुग्रीवस्यवचश्रुत्वासर्वेतेवानरोत्तमाः ।सालानुद्यम्यशैलांश्चइदंवचनमब्रुवन् ।।6.17.8।।

சுக்ரீவனின் சொற்களைக் கேட்ட அந்தச் சிறந்த வானரர்கள் அனைவரும் சால மரங்களையும் பாறைகளையும் தூக்கிக்கொண்டு, இவ்வாறு பதிலுரைத்தனர்॥

Verse 9

शीघ्रंव्यादिशनोराजन्वधायैषांदुरात्मनाम् ।निपतन्तुहताश्चैतेधरण्यामल्पतेजसः ।।6.17.9।।

அரசே, இத்தீய மனத்தவர்களை வதைக்க விரைவாக ஆணையிடுங்கள்; தாக்கப்பட்டு கொல்லப்பட்ட இவ்வல்ப வலிமையுடையோர் பூமியில் விழுந்து உயிரற்றவர்களாகக் கிடப்பர்.

Verse 10

तेषासम्भाषमाणानामन्योन्यंसविभीषणः ।उत्तरंतीरमासाद्यखस्थएवव्यतिष्ठत ।।6.17.10।।

அவர்கள் ஒருவரோடு ஒருவர் உரையாடிக் கொண்டிருக்கையில், விபீஷணனுடன் அவர் வடகரையை அடைந்து, ஆகாயத்திலேயே நிலைத்து நின்றான்॥

Verse 11

उवाचमहाप्राज्ञस्स्वरेणमहतामहान् ।सुग्रीवंतांश्चसम्प्रेक्ष्यसर्वान्वानरयूथपान् ।।6.17.11।।

மகாப்ராஜ்ஞனும் மகானுமான விபீஷணன், சுக்ரீவனையும் எல்லா வானர யூதபதிகளையும் நன்கு நோக்கி, உயர்ந்த குரலில் உரைத்தான்।

Verse 12

रावणोनामदुर्वृत्तोराक्षसोराक्षसेश्वरः ।तस्याहमनुजोभ्राताविभीषणइतिश्रुतः ।।6.17.12।।

‘ராவணன் எனப்படும் இவன் தீயொழுக்கமுடைய ராக்ஷசன்; ராக்ஷசர்களின் அரசன். நான் அவனுடைய இளைய சகோதரன்; “விபீஷணன்” என்று புகழ்பெற்றவன்.’

Verse 13

तेनसीताजनस्थानाद्धृताहत्वाजटायुषम् ।रुद्दाचविवशादीनाराक्षसीभिस्सुरक्षिता ।।6.17.13।।

அவனே (ராவணன்) ஜடாயுவை வதைத்து ஜனஸ்தானத்திலிருந்து சீதையை அபகரித்தான்; அவள் அடைக்கப்பட்டு, உதவியற்றவளாய் துயருற்றவளாய், ராட்சசிப் பெண்களின் கடும் காவலில் பாதுகாக்கப்படுகிறாள்।

Verse 14

तमहंहेतुभिर्वाक्यैर्विविधैश्चन्यदर्शयम् ।साधुनिर्यात्यतांसीतारामायेतिपुनःपुनः ।।6.17.14।।

நான் பலவகை காரணங்களும் நியாயங்களும் கொண்ட சொற்களால் அவனை உணர்த்த முயன்றேன்; மீண்டும் மீண்டும்—“இதுவே தர்மம்; சீதையை ஸ்ரீராமரிடம் ஒப்படையுங்கள்” என்று கூறினேன்.

Verse 15

सचनप्रतिजग्राहरावणःकालचोदितः ।उच्यमानंहितंवाक्यंविपरीतइवौषधम् ।।6.17.15।।

காலத்தின் தூண்டுதலால் இட்டுச் செல்லப்பட்ட ராவணன், தன்னிடம் கூறப்பட்ட நலவார்த்தையை ஏற்கவில்லை; அழிவை நோக்கிச் செல்லும் மனிதன் குணமளிக்கும் மருந்தையும் தவறென எண்ணி மறுப்பதுபோல்.

Verse 16

सोऽहंपरुषितस्तेनदासवच्चावमानितः ।त्यक्त्वापुत्रांश्चदारांश्चराघवंशरणंगतः ।।6.17.16।।

அவன் என்னை கடுஞ்சொற்களால் புண்படுத்தி, அடிமையைப் போல அவமதித்தான்; ஆகவே மகன்களையும் மனைவியையும் விட்டுவிட்டு நான் ராகவரின் சரணடைந்தேன்।

Verse 17

सर्वलोकशरण्यायराघवायमहात्मने ।निवेदयतमांक्षिप्रंविभीषणमुपस्थितम् ।।6.17.17।।

அனைத்து உலகங்களுக்கும் அடைக்கலமான மகாத்மா ராகவருக்கு விரைவாக அறிவியுங்கள்—நான் விபீஷணன் இங்கே வந்து நிற்கிறேன்।

Verse 18

एतत्तुवचनंश्रुत्वासुग्रीवोलघुविक्रमः ।लक्ष्मणस्याग्रतोरामंसम्रब्धमिदमब्रवीत् ।।6.17.18।।

அவ்வசனத்தைச் செவிமடுத்து, விரைந்த வீரமுடைய சுக்ரீவன், இலக்குமணன் முன்னிலையில், மிகுந்த அவசரமும் உளக்கலக்கமும் கொண்டு ஸ்ரீராமனிடம் இவ்வாறு உரைத்தான்.

Verse 19

रावणस्यानुजोभ्राताविभीषणइतिश्रुतः ।चतुर्भिस्सहरक्षोभिर्भवन्तंशरणंगतः ।।6.17.19।।

ராவணனுடைய இளைய சகோதரன் ‘விபீஷணன்’ எனப் புகழ்பெற்றவன், நான்கு ராக்ஷசர்களுடன் உமது சரணத்தை நாடி வந்துள்ளான்.

Verse 20

मन्त्रेव्यूहेनयेचारेयुक्तोभवितुमर्हसि ।वानराणांचभद्रंतेपरेषांचपरन्तप ।।6.17.20।।

எதிரிகளைத் தணிக்கும் வீரனே! ஆலோசனையிலும் படைஅணிவகுப்பிலும் உளவாளர்த் திட்டத்திலும் நீ எப்போதும் தயாராய் இருக்க வேண்டும்—வானரர்களின் நலனுக்காகவும் பகைவர்மேல் விழிப்புடன் இருக்கவும்.

Verse 21

अन्तर्धानगताह्येतेराक्षसाःकामरूपिणः ।शूराश्चनिकृतिज्ञाश्चतेषांजातुनविश्वसेत् ।।6.17.21।।

இவர்கள் மறைந்து போக வல்ல காமரூப ராக்ஷசர்கள்; வீரமும் வஞ்சக நுண்ணறிவும் உடையவர்கள்—ஆகையால் இவர்களை ஒருபோதும் நம்பக் கூடாது.

Verse 22

प्रणिधीराक्षसेन्द्रस्यरावणस्यभवेदयम् ।अनुप्रविश्यसोऽस्मासुभेदंकुर्यान्नसंशयः ।।6.17.22।।

இவன் ராக்ஷசேந்திரன் ராவணன் அனுப்பிய உளவாளியாக இருக்கலாம். நம் படைவீட்டில் மறைவாக நுழைந்து நம்மிடையே பிளவை உண்டாக்குவான்—இதில் ஐயமில்லை.

Verse 23

अथवास्वयमेवैषछिद्रमासाद्यबुद्धिमान् ।अनुप्रविश्यविश्वस्तेकदाचित्प्रहरेदपि ।।6.17.23।।

அல்லது இவன் புத்திசாலி; தானே ஒரு பலவீனத்தை கண்டுபிடித்து உள்ளே நுழைந்திருக்கலாம். நம்பிக்கை பெற்ற பின் ஏதோ ஒரு நேரத்தில் தாக்கவும் கூடும்.

Verse 24

मित्राटवीबलंचैवमौलभृत्यबलंतथा ।सर्वमेतद्बलंग्राह्यंवर्जयित्वाद्विषद्बलम् ।।6.17.24।।

மித்திரர்களின் படை, வனப்பகுதி படை, மேலும் மரபுவழி அரச சேவகர் படை—இவை அனைத்தும் ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கவை; ஆனால் பகைவரின் படை மட்டும் விலக்கப்பட வேண்டும்.

Verse 25

प्रकृत्याराक्षसेन्द्रस्यभ्राताऽमित्रस्यतेप्रभो: ।आगतश्चरिपोस्साक्षात्कथमस्मिन्हिविश्वसेत् ।।6.17.25।।

பிரபோ, இயல்பிலேயே இவன் ராக்ஷசேந்திரனின் உறவினர்—உங்கள் பகைவனின் உடன்பிறந்த சகோதரன். பகைவரிடமிருந்தே நேராக வந்தவன்; ஆகவே இவனை எவ்வாறு நம்புவது?

Verse 26

रावणेनप्रणिहितंतमवेहिविभीषणम् ।तस्याहंनिग्रहंमन्येक्षमंक्षमवतांवर ।।6.17.26।।

விபீஷணனை ராவணன் அனுப்பியவனாகவே அறிந்துகொள். பொறுமையுடையோரில் சிறந்தவனே, அவனை கட்டுப்படுத்தி வைத்தல் உரியது என நான் கருதுகிறேன்.

Verse 27

राक्षसोजिह्मयाबुद्ध्यासंदिष्टोऽयमुपागतः ।प्रहर्तुंमाययाच्छन्नोविश्वस्तेत्वयिराघव ।।6.17.27।।

ஏ ராகவா! இவ்வரக்கன் வஞ்சக புத்தியால் அனுப்பப்பட்டவன்; மாயையால் மறைந்து, உன் நம்பிக்கையைப் பெற்று, தாக்குவதற்காக வந்தான்.

Verse 28

प्रविष्टश्शत्रुसैन्यंहिप्राप्तश्शत्रुरतर्कितः ।निहन्यादन्तरंलब्ध्वाउलूकवायसानिव ।।6.17.28।।

எதிர்சேனையில் யாரும் அறியாமல் புகுந்த பகைவன், இடைவெளி கிடைத்தால் அவர்களை அழிக்க முடியும்—உள்ளே நுழைந்து காகங்களை கொல்லும் ஆந்தை போல.

Verse 29

वध्यतामेषतीव्रेणदण्डेनसचिवैस्सह ।रावणस्यनृशंसस्यभ्राताह्येषविभीषणः ।।6.17.29।।

“இந்த விபீஷணனை அவன் துணையர்களுடன் கடும் தண்டத்தால் வதம் செய்ய வேண்டும்; ஏனெனில் இவன் கொடிய ராவணனின் சகோதரன்.”

Verse 30

एवमुक्त्वातुतंरामंसम्रब्धोवाहिनीपतिः ।वाक्यज्ञोवाक्यकुशलंततोमौनमुपागमत् ।।6.17.30।।

இவ்வாறு ராமனிடம் கூறி, சினமுற்ற சேனாதிபதி—சொல்லின் மெய்ப்பொருளை அறிந்தும் சொல்லாற்றல் பெற்றும்—பின்னர் மௌனமடைந்தான்.

Verse 31

सुग्रीवस्यतुतद्वाक्यंश्रुत्वारामोमहायशाः ।समीपस्थानुवाचेदंहनुमत्प्रमुखान्हरीन् ।।6.17.31।।

சுக்ரீவனின் அந்தச் சொற்களை கேட்ட மகாயசஸ்வி ஸ்ரீராமன், அருகில் நின்ற ஹனுமான் தலைமையிலான வானரர்களை நோக்கி இவ்வாறு உரைத்தான்।

Verse 32

यदुक्तंकपिराजेनरावणावरजंप्रति ।वाक्यंहेतुमदत्यर्थंचभवद्भिरपितच्छ्रुतम् ।।6.17.32।।

கபிராஜன் ராவணனின் இளைய சகோதரனைப் பற்றிக் கூறிய காரணமிக்க, மிகுந்த பாரமுள்ள அந்தச் சொற்களை நீங்களும் கேட்டுள்ளீர்கள்।

Verse 33

सुहृदामर्थकृच्छेषुयुक्तंबुद्धिमतासदा ।समर्थेनोपनिर्देष्टुंशाश्वतींभूतिमिच्छता ।।6.17.33।।

கடினமான தீர்மானங்களின் வேளையில் எப்போதும் இதுவே உகந்தது—நிலையான நலனை நாடும் ஞானி, வல்லமைமிக்க நண்பனின் ஆலோசனையால் வழிநடத்தப்பட வேண்டும்।

Verse 34

इत्येवंपरिपृष्टास्तेस्वंस्वंमतमतन्द्रिताः ।सोपचारंतदाराममूचुर्हितचिकीर्षवः ।।6.17.34।।

இவ்வாறு கேட்கப்பட்டபோது அவர்கள் அனைவரும்—விழிப்புடன், நன்மை செய்ய விரும்பி—அப்போது மரியாதையுடன் ஸ்ரீராமனிடம் பேசினர்; ஒவ்வொருவரும் தம் தம் கருத்தை வெளிப்படுத்தினர்।

Verse 35

अज्ञातंनास्तितेकिंचित्त्रिषुलोकेषुराघव: ।आत्मानंसूचयन्राम: पृच्छस्यस्मान् सुहृत्तया ।।6.17.35।।

ஹே ராகவா! மூன்று உலகங்களிலும் உமக்கு அறியாதது எதுவும் இல்லை. ஆயினும் நட்பினால் எங்களை மதித்து, எங்கள் கருத்தை வெளிப்படுத்தச் செய்ய எங்களிடம் கேட்கிறீர்।

Verse 36

त्वंहिसत्यव्रतश्शूरोधार्मिकोदृढविक्रमः ।परीक्ष्यकारीस्मृतिमान्निसृष्टात्मासुहृत्सुच ।।6.17.36।।

நீர் சத்தியவிரதன், வீரன், தர்மநிஷ்டன், உறுதியான பராக்கிரமம் உடையவன். ஆராய்ந்து பின்னரே செயல் புரிவீர்; பழம்பெரும் நெறிகளை நினைவில் வைத்திருப்பீர்; நண்பர்களிடம் முழுமனதுடன் அர்ப்பணித்திருப்பீர்।

Verse 37

तस्मादेकैकशस्तावद्ब्रुवन्तुसचिवास्तव ।हेतुतोमतिसम्पन्नास्समर्थाश्चपुन: पुनः ।।6.17.37।।

ஆகையால் உமது அறிவும் திறனும் நிறைந்த அமைச்சர்கள் காரணங்களுடன் ஒருவரொருவராகப் பேசட்டும்; தேவைப்பட்டால் மீண்டும் மீண்டும் விளக்கட்டும்।

Verse 38

इत्युक्तेराघवायाऽथमतिमानङ्गदोऽग्रतः ।विभीषणपरीक्षार्थमुवाचवचनंहरिः ।।6.17.38।।

இவ்வாறு கூறியபின், அறிவுடைய வானரன் அங்கதன் முன்னே வந்து, விபீஷணனைச் சோதிக்க வேண்டுமென்ற நோக்கில் ராகவனிடம் (ஸ்ரீராமனிடம்) உரையாடினான்।

Verse 39

शत्रोस्सकाशात्सम्प्राप्तस्सर्वथाशङ् क्यएवहि ।विश्वासयोग्यस्सहसानकर्तव्योविभीषणः ।।6.17.39।।

விபீஷணன் பகைவரின் பக்கத்திலிருந்து வந்தவன்; ஆகையால் அவன் எல்லாவிதத்திலும் சந்தேகத்திற்குரியவனே. அவனை உடனே நம்பத்தகுந்தவன் எனக் கருதக் கூடாது।

Verse 40

छादयित्वाऽत्मभावंहिचरन्तिशठबुद्धयः ।प्रहरन्तिचरन्ध्रेषुसोऽनर्थस्सुमहान्भवेत् ।।6.17.40।।

வஞ்சக புத்தியுடையோர் தம் உண்மையான நோக்கத்தை மறைத்து நடமாடி, பலவீன இடங்களில் தாக்குவர்; அதனால் மிகப் பெரிய அனர்த்தம் ஏற்படலாம்।

Verse 41

अर्थानर्थौविनिश्चित्यव्यवसायंभजेतह ।गुणतस्सङ्ग्रहंकुर्याद्दोषतस्तुविसर्जयेत् ।।6.17.41।।

நன்மை-தீமையைத் தெளிவாக நிர்ணயித்து உறுதியான முயற்சியை மேற்கொள்ள வேண்டும்; குணங்களைப் பார்த்து ஏற்கவும், குற்றங்களால் விலக்கவும் வேண்டும்।

Verse 42

यदिदोषोमहांस्तस्मिंस्त्यज्वतामविशङ्कितम् ।गुणान्वापिबहून् ज्ञात्वासङ्ग्रहःक्रियतांनृप ।।6.17.42।।

அரசே! அவனில் பெரும் குற்றம் இருந்தால் தயக்கமின்றி விலக்குக; பல குணங்கள் அறியப்பட்டால் அவற்றின் அடிப்படையில் ஏற்றுக।

Verse 43

शरभस्त्वथनिश्चित्यसार्थंवचनमब्रवीत् ।क्षिप्रमस्मिन्नरव्याघ्र चारःप्रतिविधीयताम् ।।6.17.43।।

பின்னர் சரபனும் தீர்மானித்து பொருளுள்ள சொல் கூறினான்— “மனிதப் புலியே! இவன்மேல் உடனே ஒரு உளவனை நியமிக்க வேண்டும்।”

Verse 44

प्रणिधायहिचारेणयथावत्सूक्ष्मबुद्धिना ।परीक्ष्यचततःकार्योयथान्यायंपरिग्रहः ।।6.17.44।।

நுண்ணறிவுடைய உளவனை முறையாக அனுப்பி, பின்னர் சரிவர ஆராய்ந்த பின்பே நீதிக்கேற்ப ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும்।

Verse 45

जाम्बवांस्त्वथसम्प्रेक्ष्यशास्त्रबुध्याविचक्षणः ।वाक्यंविज्ञापयामासगुणवद्दोषवर्जितम् ।।6.17.45।।

அப்போது சாஸ்திர ஞானத்தால் விவேகமுடைய ஜாம்பவான் அனைத்தையும் நன்கு ஆராய்ந்து, குணமிக்க குற்றமற்ற வாக்கை பணிவுடன் அறிவித்தான்.

Verse 46

बद्धवैराच्चपापाच्चराक्षेसेन्द्राद्विभीषणः ।अदेशकालेसम्प्राप्तस्सर्वथाशङ् क्यतामयम् ।।6.17.46।।

பாவமிகு ராக்ஷசேந்திரனுடன் கட்டிய பகை காரணமாக விபீஷணன் வந்துள்ளான்; இடமற்ற காலமற்ற வேளையில் வந்ததால் அவனை எல்லாவிதமாகவும் சந்தேகிக்க வேண்டும்.

Verse 47

ततोमैन्दस्तुसम्प्रेक्ष्यनयापनयकोविदः ।वाक्यंवचनसम्पन्नोबभाषेहेतुमत्तरम् ।।6.17.47।।

பின்னர் நெறி-அநெறி அறிந்த மைந்தன் விஷயத்தை நன்கு ஆராய்ந்து, சொல்வளம் நிறைந்த காரணமுடைய உரையை உரைத்தான்.

Verse 48

वजनंनामतस्यैषरावणस्यविभीषणः ।पृच्छयतांमधुरेणायंशनैर्नरपतीश्वर ।।6.17.48।।

மனிதரின் அரசே! இவன் ராவணனின் சகோதரன் விபீஷணன். இவனை இனிய சொற்களால் மெதுவாகவும் தேவையான அளவு நேரம் வரைவும் விசாரிக்க வேண்டும்.

Verse 49

भावमस्यतुविज्ञायतत्त्वतस्त्वंकरिष्यसि ।यदिदुष्टोनदुष्टोवाबुद्धिपूर्वंनरर्षभ ।।6.17.49।।

அரசருள் சிறந்தவனே! அவனுடைய உள்ளக்கருத்தை யதார்த்தமாக அறிந்து, அவன் துஷ்டனா அல்லனா என்று தீர்மானித்து, அறிவோடு யோசித்து தக்க செயலைச் செய்.

Verse 50

अथसंस्कारसम्पन्नोहनुमान् सचिवोत्तमः ।उवाचवचनंश्लक्ष्णमर्थवन्मधुरंलघु ।।6.17.50।।

அப்போது நற்கல்வி-ஒழுக்கம் நிறைந்த அமைச்சர்களில் முதன்மையான ஹனுமான், மென்மையானதும் பொருளுள்ளதும் இனிமையானதும் சுருக்கமானதும் ஆன சொற்களை உரைத்தான்.

Verse 51

नभवन्तंमतिश्रेष्ठंसमर्थंवदतांवरम् ।अतिशाययितुंशक्तोबृहस्पतिरपिब्रुवन् ।।6.17.51।।

நீங்கள் அறிவில் சிறந்தவர், ஆற்றல்மிக்கவர், பேச்சில் தலைசிறந்தவர்; தானே ப்ருஹஸ்பதியும் பேசினாலும் உங்களை மிஞ்ச இயலாது.

Verse 52

नवादान्नपिसङ्घर्षान्नाधिक्यान्नचकामतः ।वक्ष्यामिवचनंराजन्यथार्थंरामगौरवात् ।।6.17.52।।

அரசே! வாதத்திற்காகவும் அல்ல, மோதலைத் தூண்டவும் அல்ல, மேலானவன் என்ற அகந்தையாலும் அல்ல, தன்விருப்பத்தாலும் அல்ல—ராமரின் மகிமைக்காகவே நான் உண்மையான சொல்லை உரைப்பேன்.

Verse 53

अर्थानर्थनिमित्तंहियदुक्तंसचिवैस्तव ।तत्रदोषंप्रपश्यामिक्रियानह्युपपद्यते ।।6.17.53।।

உங்கள் ஆலோசகர்கள் லாபம்-நஷ்டம் எனக் காரணம் காட்டி கூறியதிலே நான் குறை காண்கிறேன்; ஏனெனில் அத்தகைய செயல்வழி முறையாக நிறைவேற இயலாது.

Verse 54

ऋतेनियोगात्सामर्थ्यमवबोद्धुंनशक्यते ।सहसाविनियोगोहिदोषवान्प्रतिभातिमे ।।6.17.54।।

நியோகம் (பொறுப்பு) அளிக்காமல் ஒருவரின் திறனை அறிய இயலாது. சிந்தனை இன்றி அவசரமாக நியமிப்பது எனக்குத் தவறானதாகத் தோன்றுகிறது।

Verse 55

चारप्रणिहितंयुक्तंयदुक्तंसचिवैस्तव ।अर्थस्यासम्भवात्तत्रकारणंनोपयुज्यते ।।6.17.55।।

உன் அமைச்சர்கள் கூறியபடி—ஒற்றர்களை அனுப்பி அவனைச் சோதிப்பது—சரியானதுபோல் தோன்றுகிறது; ஆனால் இங்கு அது சாத்தியமில்லை; ஆகவே அந்தக் காரணம் பயன் தராது।

Verse 56

अदेशकालेसम्प्राप्तइत्ययंयद्विभीषणः ।विवक्षातत्रमेऽस्तीयंतांनिबोधयथामति ।।6.17.56।।

‘இந்த விபீஷணன் தகாத இடத்திலும் காலத்திலும் வந்தான்’—இதுபற்றி எனக்குச் சொல்ல வேண்டியது உள்ளது; என் கருத்தின்படி அதை அறிந்துகொள்ளுங்கள்।

Verse 57

सएषदेश: कालश्चभवतीतियथातथा ।पुरुषात्पुरुषंप्राप्यतथादोषगुणावपि ।।6.17.57।।

‘இந்த இடமும் இந்த காலமும் உண்மையிலேயே பொருத்தமானவை; மேலும் ஒருவன் உயர்ந்த ஒருவனை அணுகுவதும் தகுதியானதே—குறிப்பாக ஒரு புறம் குற்றங்கள், மறுபுறம் நற்குணங்கள் தென்படும் போது।’

Verse 58

त्म्यंरावणेदृष्टवाविक्रमंचतथात्वयि ।युक्तमागमनंह्यत्रसदृशंतस्यबुद्धितः ।।6.17.58।।

ராவணனின் தீய தன்மையையும், உன் வீரத்தையும் கண்டதால், அவன் அறிவுக்கேற்றவாறு இங்கு அவன் வருதல் நியாயமும் முற்றிலும் பொருத்தமுமாகும்.

Verse 59

अज्ञातरूपैःपुरुषैस्सराजन्पृच्छ् यतामिति ।यदुक्तमत्रमेप्रेक्षाकाचिदस्तिसमीक्षिता ।।6.17.59।।

‘அரசே, அறியப்படாத அடையாளமுள்ள ஆட்களால் அவனை விசாரிக்கச் செய்யுங்கள்’ என்று இங்கு கூறப்பட்டது; ஆனால் இதை ஆராய்ந்து பார்த்தபின் எனக்கு வேறொரு கருத்து உள்ளது.

Verse 60

पृच्छयमानोविशङ्केतसहसाबुद्धिमान्वचः ।तत्रमित्रंप्रदुष्येतमिथ्यापृष्टंसुखागतम् ।।6.17.60।।

திடீரென விசாரித்தால் அறிவுடையவரும் சொற்களில் சந்தேகமடையலாம்; அங்கே நல்லெண்ணத்துடன் வந்த நண்பனும் தேவையற்ற கேள்விகளால் களங்கமுற்றவன் போலத் தோன்றலாம்.

Verse 61

अशक्यस्सहसाराजन्भावोबोद्धुंपरस्यवै ।अन्तस्स्वभावैर्गीतैस्तैर्नैपुण्यंपश्यतांभृशम् ।।6.17.61।।

அரசே, பிறரின் உள்ளநோக்கை உடனே அறிதல் இயலாது; பேச்சின் சுருதி-நடை மற்றும் உள்ளார்ந்த இயல்பு வெளிப்படுத்தும் குறிகளால் மிகுந்த நுண்ணறிவுடையவர்களே அதைத் தெளிவாக உணர்வர்.

Verse 62

नत्वस्यब्रुवतोजातुलक्ष्यतेदुष्टभावता ।प्रसन्नंवदनंचापितस्मान्मेनास्तिसंशयः ।।6.17.62।।

ஆனால் அவன் பேசுவதில் எவ்வித தீய நோக்கும் தெரியவில்லை; அவன் முகமும் அமைதியாகப் பிரசன்னமாக உள்ளது; ஆகவே அவனைப் பற்றி எனக்கு எந்தச் சந்தேகமும் இல்லை.

Verse 63

अशङ्कितमतिस्स्वस्थोनशठःपरिसर्पति ।नचास्यदुष्टावाक्चापितस्मान्नास्तीहसंशयः ।।6.17.63।।

வஞ்சகன் நிச்சிந்தையுடனும் சுகநிலையுடனும் தளர்வின்றி நடமாட முடியாது; அவனுடைய பேச்சிலும் களங்கம் தோன்றும். ஆனால் இவனிடத்தில் அவை காணப்படவில்லை; ஆகவே இங்கே ஐயமில்லை.

Verse 64

आकारश्चाद्यमानोऽपिनशक्योविनिगूहितम् ।बलाद्धिविवृणोत्येवभावमन्तर्गतंनृणाम् ।।6.17.64।।

வெளிப்புறத் தோற்றத்தை எவ்வளவு மறைக்க முயன்றாலும் முழுமையாக மறைக்க முடியாது; ஏனெனில் மனிதரின் உள்ளுணர்வு தன்னிச்சையாகவே வெளிப்படும்.

Verse 65

ஓ ராமா, செயல்நிபுணர்களில் சிறந்தவனே! இடமும் காலமும் பொருந்தி, நோக்கத்திற்கேற்ப முறையாகச் செய்யப்படும் செயல் விரைவில் தக்க பலனை அளிக்கும்.

Verse 66

इत्युक्त्वापरुषंवाक्यंरावणंरावणानुजः ।आजगाममुहूर्तेनयत्ररामस्सलक्ष्मणः ।।6.17.1।।

உன் முயற்சியும் உறுதியும் கண்டு, ராவணனின் பொய்மையான நடத்தையையும் அறிந்து; வாலி வதமும் சுக்ரீவனின் அபிஷேகமும் கேட்டறிந்து—அவன் சிந்தித்து இங்கு வந்தான், நீதியான அரசுப் பங்கைக் கோரி. இவ்வளவு கருத்தில் கொண்டு அவனைச் சேர்த்துக் கொள்ளுதல் தக்கது.

Verse 67

इत्युक्त्वापरुषंवाक्यंरावणंरावणानुजः ।आजगाममुहूर्तेनयत्ररामस्सलक्ष्मणः ।।6.17.1।।

இவ்வாறு ராவணனிடம் கடுமையான சொற்களைச் சொல்லி, அவனுடைய இளையவன் (விபீஷணன்) சிறிது நேரத்திலேயே இலக்குமணனுடன் இருந்த ராமன் நிற்கும் இடத்தை அடைந்தான்.

Verse 68

इत्युक्त्वापरुषंवाक्यंरावणंरावणानुजः ।आजगाममुहूर्तेनयत्ररामस्सलक्ष्मणः ।।6.17.1।।

என்னால் இயன்ற அளவில் அந்த ராக்ஷசனின் நேர்மையைப் பற்றிய என் கருத்தைச் சொன்னேன். இதைக் கேட்டபின், ஞானிகளில் சிறந்தவரே, மீதியதைத் தீர்மானிக்கத் தாங்களே இறுதி அதிகாரம்.

Verse 69

इत्युक्त्वापरुषंवाक्यंरावणंरावणानुजः ।आजगाममुहूर्तेनयत्ररामस्सलक्ष्मणः ।।6.17.1।।

பாருங்கள், எல்லா வகை ஆயுதங்களும் ஏந்தி நான்கு ராக்ஷசர்களுடன் இந்த ராக்ஷசன் நெருங்கி வருகிறது. நம்மை கொல்லவே வருகிறான்—சந்தேகமே இல்லை.

Verse 70

इत्युक्त्वापरुषंवाक्यंरावणंरावणानुजः ।आजगाममुहूर्तेनयत्ररामस्सलक्ष्मणः ।।6.17.1।।

ராவணனிடம் இவ்வாறு கடுமையான சொற்களைச் சொல்லி, ராவணனின் இளையவன் [விபீஷணன்] ஒரு கணத்தில் லக்ஷ்மணனுடன் இருந்த ஸ்ரீராமர் இருக்கும் இடத்துக்கு வந்தடைந்தான்.

Verse 71

इत्युक्त्वापरुषंवाक्यंरावणंरावणानुजः ।आजगाममुहूर्तेनयत्ररामस्सलक्ष्मणः ।।6.17.1।।

ராவணனிடம் இக்கடுமையான வார்த்தைகளைச் சொல்லி, அவனுடைய இளையவன் [விபீஷணன்] ஒரு கணத்தில் லக்ஷ்மணனுடன் ஸ்ரீராமர் தங்கியிருந்த இடத்தை அடைந்தான்.

Verse 72

इत्युक्त्वापरुषंवाक्यंरावणंरावणानुजः ।आजगाममुहूर्तेनयत्ररामस्सलक्ष्मणः ।।6.17.1।।

ராவணனிடம் அவ்வாறு கடுமையான சொற்களைச் சொல்லிவிட்டு, ராவணனின் இளையவன் விபீஷணன், கணநேரத்தில் இலக்குமணனுடன் திரு ராமர் இருந்த இடத்தை அடைந்தான்।

Verse 73

इत्युक्त्वापरुषंवाक्यंरावणंरावणानुजः ।आजगाममुहूर्तेनयत्ररामस्सलक्ष्मणः ।।6.17.1।।

ராவணனிடம் கடுஞ்சொற்களை உரைத்த பின், அவனது இளைய சகோதரன் விபீஷணன், முப்பொழுதிற்குள் இலக்குமணனுடன் தங்கியிருந்த திரு ராமர் இருக்கும் இடத்திற்குச் சென்றடைந்தான்।

Verse 74

इत्युक्त्वापरुषंवाक्यंरावणंरावणानुजः ।आजगाममुहूर्तेनयत्ररामस्सलक्ष्मणः ।।6.17.1।।

ராவணனிடம் அந்தக் கடுமையான வார்த்தைகளைச் சொல்லிவிட்டு, அவனது இளையவன் விபீஷணன் விரைந்து, இலக்குமணனுடன் நின்றிருந்த திரு ராமர் இருக்கும் இடத்திற்குச் சென்றான்।

Verse 75

इत्युक्त्वापरुषंवाक्यंरावणंरावणानुजः ।आजगाममुहूर्तेनयत्ररामस्सलक्ष्मणः ।।6.17.1।।

ராவணனிடம் கடுமையாகப் பேசி முடித்த பின், அவனது இளைய சகோதரன் விபீஷணன், கணநேரத்தில் இலக்குமணனுடன் நின்றிருந்த திரு ராமர் இருக்கும் இடத்தை அடைந்தான்।

Verse 76

इत्युक्त्वापरुषंवाक्यंरावणंरावणानुजः ।आजगाममुहूर्तेनयत्ररामस्सलक्ष्मणः ।।6.17.1।।

ராவணனிடம் கடுமையான சொற்களை உரைத்த பின், ராவணனின் இளையவன் விபீஷணன் விரைவாக வந்து, இலக்குமணனுடன் இருந்த திரு ராமர் இருக்கும் இடத்தில் சேர்ந்தான்।

Verse 77

इत्युक्त्वापरुषंवाक्यंरावणंरावणानुजः ।आजगाममुहूर्तेनयत्ररामस्सलक्ष्मणः ।।6.17.1।।

ராவணனை நோக்கி கடுமையான சொற்களைச் சொல்லிவிட்டு, ராவணனின் இளையோன் விபீஷணன் உடனே புறப்பட்டான். ஒரு கணத்தில், இலக்குமணனுடன் நின்றிருந்த ஸ்ரீராமர் இருக்கும் இடத்தை அடைந்தான்॥

Verse 78

इत्युक्त्वापरुषंवाक्यंरावणंरावणानुजः ।आजगाममुहूर्तेनयत्ररामस्सलक्ष्मणः ।।6.17.1।।

ராவணனிடம் கடுமையாகப் பேசி முடித்த ராவணனின் தம்பி விபீஷணன் விரைந்து சென்றான். ஒரு கணத்தில், இலக்குமணனுடன் இருந்த ஸ்ரீராமர் இருக்கும் இடத்தை அடைந்தான்॥

Verse 79

इत्युक्त्वापरुषंवाक्यंरावणंरावणानुजः ।आजगाममुहूर्तेनयत्ररामस्सलक्ष्मणः ।।6.17.1।।

ராவணனை நோக்கி கடுமையான வார்த்தைகளைச் சொல்லிய பின், ராவணனின் இளையோன் விபீஷணன் உடனே புறப்பட்டான். ஒரு கணத்தில் இலக்குமணனுடன் இருந்த ஸ்ரீராமரிடம் சென்று சேர்ந்தான்॥

Verse 80

इत्युक्त्वापरुषंवाक्यंरावणंरावणानुजः ।आजगाममुहूर्तेनयत्ररामस्सलक्ष्मणः ।।6.17.1।।

ராவணனிடம் கடுமையான சொற்களைச் சொல்லிவிட்டு, ராவணனின் தம்பி விபீஷணன் விரைந்து சென்றான். ஒரு கணத்தில் இலக்குமணனுடன் இருந்த ஸ்ரீராமர் இருக்கும் இடத்தை அடைந்தான்॥

Verse 81

इत्युक्त्वापरुषंवाक्यंरावणंरावणानुजः ।आजगाममुहूर्तेनयत्ररामस्सलक्ष्मणः ।।6.17.1।।

ராவணனிடம் கடுமையான சொற்களைச் சொல்லிவிட்டு, ராவணனின் இளையவன் (விபீஷணன்) சிறிது நேரத்திலேயே இலக்குமணனுடன் நின்றிருந்த ஸ்ரீராமர் இருக்கும் இடத்தை அடைந்தான்।

Verse 82

इत्युक्त्वापरुषंवाक्यंरावणंरावणानुजः ।आजगाममुहूर्तेनयत्ररामस्सलक्ष्मणः ।।6.17.1।।

ராவணனுக்கு கடுமையான வார்த்தைகளை உரைத்த பின், அவனுடைய தம்பி (விபீஷணன்) விரைவில் இலக்குமணனுடன் இருந்த ஸ்ரீராமர் இருக்கும் இடத்துக்கு வந்தடைந்தான்।

Verse 83

इत्युक्त्वापरुषंवाक्यंरावणंरावणानुजः ।आजगाममुहूर्तेनयत्ररामस्सलक्ष्मणः ।।6.17.1।।

இவ்வாறு ராவணனிடம் கடுமையான சொற்களைச் சொல்லிய ராவணனின் இளையவன் (விபீஷணன்) சிறிது நேரத்திலேயே இலக்குமணனுடன் இருந்த ஸ்ரீராமர் இருக்கும் இடத்தை அடைந்தான்।

Verse 84

इत्युक्त्वापरुषंवाक्यंरावणंरावणानुजः ।आजगाममुहूर्तेनयत्ररामस्सलक्ष्मणः ।।6.17.1।।

ராவணனிடம் கடுமையாகப் பேசிய பின், ராவணனின் தம்பி (விபீஷணன்) உடனே இலக்குமணனுடன் இருந்த ஸ்ரீராமர் இருக்கும் இடத்திற்குச் சென்றான்।

Verse 85

इत्युक्त्वापरुषंवाक्यंरावणंरावणानुजः ।आजगाममुहूर्तेनयत्ररामस्सलक्ष्मणः ।।6.17.1।।

ராவணனிடம் கடுமையான சொற்களைச் சொல்லிவிட்டு, ராவணனின் இளையவன் (விபீஷணன்) சிறிது நேரத்தில் இலக்குமணனுடன் நின்றிருந்த ஸ்ரீராமர் இருக்கும் இடத்துக்கு வந்து சேர்ந்தான்।

Verse 86

इत्युक्त्वापरुषंवाक्यंरावणंरावणानुजः ।आजगाममुहूर्तेनयत्ररामस्सलक्ष्मणः ।।6.17.1।।

இவ்வாறு ராவணனிடம் கடுமையான சொற்களை உரைத்த ராவணனின் இளையவன் விபீஷணன், சிறிது நேரத்திலேயே இலக்குமணனுடன் நின்றிருந்த ஸ்ரீராமர் இருந்த இடத்தை அடைந்தான்.

Verse 87

इत्युक्त्वापरुषंवाक्यंरावणंरावणानुजः ।आजगाममुहूर्तेनयत्ररामस्सलक्ष्मणः ।।6.17.1।।

இவ்வாறு ராவணனிடம் கடுமையான சொற்களை உரைத்த ராவணனின் இளையவன் விபீஷணன், சிறிது நேரத்திலேயே இலக்குமணனுடன் நின்றிருந்த ஸ்ரீராமர் இருந்த இடத்தை அடைந்தான்.

Verse 88

इत्युक्त्वापरुषंवाक्यंरावणंरावणानुजः ।आजगाममुहूर्तेनयत्ररामस्सलक्ष्मणः ।।6.17.1।।

இவ்வாறு ராவணனிடம் கடுமையான சொற்களை உரைத்த ராவணனின் இளையவன் விபீஷணன், சிறிது நேரத்திலேயே இலக்குமணனுடன் நின்றிருந்த ஸ்ரீராமர் இருந்த இடத்தை அடைந்தான்.

Verse 89

इत्युक्त्वापरुषंवाक्यंरावणंरावणानुजः ।आजगाममुहूर्तेनयत्ररामस्सलक्ष्मणः ।।6.17.1।।

இவ்வாறு ராவணனிடம் கடுமையான சொற்களை உரைத்த ராவணனின் இளையவன் விபீஷணன், சிறிது நேரத்திலேயே இலக்குமணனுடன் நின்றிருந்த ஸ்ரீராமர் இருந்த இடத்தை அடைந்தான்.

Verse 90

इत्युक्त्वापरुषंवाक्यंरावणंरावणानुजः ।आजगाममुहूर्तेनयत्ररामस्सलक्ष्मणः ।।6.17.1।।

இவ்வாறு ராவணனிடம் கடுஞ்சொற்கள் கூறிய ராவணனின் இளையவன் (விபீஷணன்) சிறிது நேரத்திலேயே இலக்குமணனுடன் நின்றிருந்த ஸ்ரீராமர் இருக்கும் இடத்தை அடைந்தான்।

Verse 91

इत्युक्त्वापरुषंवाक्यंरावणंरावणानुजः ।आजगाममुहूर्तेनयत्ररामस्सलक्ष्मणः ।।6.17.1।।

இவ்வாறு ராவணனிடம் கடுஞ்சொற்கள் கூறிய ராவணனின் இளையவன் (விபீஷணன்) சிறிது நேரத்திலேயே இலக்குமணனுடன் நின்றிருந்த ஸ்ரீராமர் இருக்கும் இடத்தை அடைந்தான்।

Verse 92

इत्युक्त्वापरुषंवाक्यंरावणंरावणानुजः ।आजगाममुहूर्तेनयत्ररामस्सलक्ष्मणः ।।6.17.1।।

ராவணனிடம் இவ்வாறு கடுமையான சொற்கள் கூறிய ராவணனின் இளையவன் (விபீஷணன்) ஒரு கணத்தில் இலக்குமணனுடன் இருந்த ஸ்ரீராமர் இருக்கும் இடத்திற்குச் சென்று சேர்ந்தான்।

Verse 93

इत्युक्त्वापरुषंवाक्यंरावणंरावणानुजः ।आजगाममुहूर्तेनयत्ररामस्सलक्ष्मणः ।।6.17.1।।

ராவணனிடம் இவ்வாறு கடுமையான சொற்கள் கூறிய ராவணனின் இளையவன் (விபீஷணன்) ஒரு கணத்தில் இலக்குமணனுடன் இருந்த ஸ்ரீராமர் இருக்கும் இடத்திற்குச் சென்று சேர்ந்தான்।

Verse 94

इत्युक्त्वापरुषंवाक्यंरावणंरावणानुजः ।आजगाममुहूर्तेनयत्ररामस्सलक्ष्मणः ।।6.17.1।।

ராவணனிடம் கடுமையாகப் பேசிய அவனுடைய இளையவன் (விபீஷணன்) விரைவாக இலக்குமணனுடன் ஸ்ரீராமர் விராஜித்திருந்த இடத்தை அடைந்தான்।

Verse 95

इत्युक्त्वापरुषंवाक्यंरावणंरावणानुजः ।आजगाममुहूर्तेनयत्ररामस्सलक्ष्मणः ।।6.17.1।।

ராவணனிடம் கடுஞ்சொற்களை உரைத்த பின், அவனுடைய இளையோன் விபீஷணன் சிறிது நேரத்திலேயே இலக்குமணனுடன் இருந்த ஸ்ரீராமர் இருக்கும் இடத்துக்கு வந்தடைந்தான்।

Verse 96

इत्युक्त्वापरुषंवाक्यंरावणंरावणानुजः ।आजगाममुहूर्तेनयत्ररामस्सलक्ष्मणः ।।6.17.1।।

இவ்வாறு ராவணனிடம் கடுஞ்சொற்களைச் சொல்லி, ராவணனின் தம்பி விபீஷணன் விரைவாக இலக்குமணனுடன் இருந்த ஸ்ரீராமர் இருக்கும் இடத்திற்குச் சென்றான்।

Verse 97

इत्युक्त्वापरुषंवाक्यंरावणंरावणानुजः ।आजगाममुहूर्तेनयत्ररामस्सलक्ष्मणः ।।6.17.1।।

ராவணனிடம் அந்தக் கடுஞ்சொற்களை உரைத்த பின், அவனுடைய இளையோன் விபீஷணன் சிறிது நேரத்திலேயே இலக்குமணனுடன் நின்ற ஸ்ரீராமர் இருக்கும் இடத்தை அடைந்தான்।

Verse 98

इत्युक्त्वापरुषंवाक्यंरावणंरावणानुजः ।आजगाममुहूर्तेनयत्ररामस्सलक्ष्मणः ।।6.17.1।।

இவ்வாறு ராவணனிடம் கடுஞ்சொற்களைச் சொல்லி, விபீஷணன் விரைவாக ஸ்ரீராமரும் இலக்குமணனும் இருந்த இடத்துக்கு வந்தான்।

Verse 99

इत्युक्त्वापरुषंवाक्यंरावणंरावणानुजः ।आजगाममुहूर्तेनयत्ररामस्सलक्ष्मणः ।।6.17.1।।

ராவணனிடம் அந்தத் தீவிரமான கடுஞ்சொற்களை உரைத்த பின், விபீஷணன் விரைவாக இலக்குமணனுடன் இருந்த ஸ்ரீராமர் இருக்கும் இடத்தை அடைந்தான்।

Verse 100

इत्युक्त्वापरुषंवाक्यंरावणंरावणानुजः ।आजगाममुहूर्तेनयत्ररामस्सलक्ष्मणः ।।6.17.1।।

ராவணனிடம் கடுமையான சொற்களை உரைத்த பின், ராவணனின் இளையவன் (விபீஷணன்) கணநேரத்தில் இலக்குமணனுடன் இருந்த ஸ்ரீராமர் இருக்கும் இடத்துக்கு வந்தடைந்தான்।

Verse 101

इत्युक्त्वापरुषंवाक्यंरावणंरावणानुजः ।आजगाममुहूर्तेनयत्ररामस्सलक्ष्मणः ।।6.17.1।।

ராவணனுக்கு கடுமையான வார்த்தைகளைச் சொல்லி, அவனுடைய இளையவன் (விபீஷணன்) கணநேரத்தில் இலக்குமணனுடன் தங்கியிருந்த ஸ்ரீராமர் இருக்கும் இடத்தை அடைந்தான்।

Verse 102

इत्युक्त्वापरुषंवाक्यंरावणंरावणानुजः ।आजगाममुहूर्तेनयत्ररामस्सलक्ष्मणः ।।6.17.1।।

ராவணனிடம் இத்தகைய கடுமையான சொற்களைச் சொல்லிவிட்டு, ராவணனின் இளையவன் (விபீஷணன்) கணநேரத்தில் இலக்குமணனுடன் இருந்த ஸ்ரீராமர் இருக்கும் இடத்துக்கு வந்தான்।

Verse 103

इत्युक्त्वापरुषंवाक्यंरावणंरावणानुजः ।आजगाममुहूर्तेनयत्ररामस्सलक्ष्मणः ।।6.17.1।।

ராவணனிடம் இக் கடுமையான சொற்களை உரைத்த பின், ராவணனின் இளையவன் (விபீஷணன்) கணநேரத்தில் இலக்குமணனுடன் இருந்த ஸ்ரீராமர் தங்கியிருந்த இடத்துக்கு வந்தடைந்தான்।

Verse 104

इत्युक्त्वापरुषंवाक्यंरावणंरावणानुजः ।आजगाममुहूर्तेनयत्ररामस्सलक्ष्मणः ।।6.17.1।।

ராவணனிடம் இக் கடுமையான சொற்களைச் சொல்லிவிட்டு, ராவணனின் இளைய சகோதரன் (விபீஷணன்) கணநேரத்தில் இலக்குமணனுடன் தங்கியிருந்த ஸ்ரீராமர் இருக்கும் இடத்துக்கு வந்தடைந்தான்।

Verse 105

इत्युक्त्वापरुषंवाक्यंरावणंरावणानुजः ।आजगाममुहूर्तेनयत्ररामस्सलक्ष्मणः ।।6.17.1।।

ராவணனிடம் கடுமையான சொற்களைச் சொல்லிவிட்டு, ராவணனின் இளையவன் விபீஷணன், ஒரு கணத்தில் லக்ஷ்மணனுடன் இருந்த ஸ்ரீராமர் இருக்கும் இடத்துக்கு வந்து சேர்ந்தான்।

Verse 106

इत्युक्त्वापरुषंवाक्यंरावणंरावणानुजः ।आजगाममुहूर्तेनयत्ररामस्सलक्ष्मणः ।।6.17.1।।

ராவணனிடம் கடுமையான வார்த்தைகளைச் சொல்லி முடித்தவுடன், அவனுடைய இளையவன் விபீஷணன், ஒரு நொடியிலேயே லக்ஷ்மணனுடன் இருந்த ஸ்ரீராமர் இருக்கும் இடத்தை அடைந்தான்।

Verse 107

इत्युक्त्वापरुषंवाक्यंरावणंरावणानुजः ।आजगाममुहूर्तेनयत्ररामस्सलक्ष्मणः ।।6.17.1।।

இவ்வாறு ராவணனிடம் கடுமையாகப் பேசி, அவனுடைய இளையவன் விபீஷணன், விரைவாக லக்ஷ்மணனுடன் நின்ற ஸ்ரீராமர் இருந்த இடத்திற்குச் சென்றான்।

Verse 108

इत्युक्त्वापरुषंवाक्यंरावणंरावणानुजः ।आजगाममुहूर्तेनयत्ररामस्सलक्ष्मणः ।।6.17.1।।

இவ்வாறு ராவணனிடம் கடுமையாகச் சொல்லிவிட்டு, ராவணனின் இளையவன் விபீஷணன், விரைவில் லக்ஷ்மணனுடன் இருந்த ஸ்ரீராமர் இருக்கும் இடத்துக்கு வந்து சேர்ந்தான்।

Verse 109

इत्युक्त्वापरुषंवाक्यंरावणंरावणानुजः ।आजगाममुहूर्तेनयत्ररामस्सलक्ष्मणः ।।6.17.1।।

ராவணனிடம் அந்தக் கடுமையான சொற்களைச் சொல்லிவிட்டு, விபீஷணன் விரைவாக லக்ஷ்மணனுடன் நின்ற ஸ்ரீராமர் இருந்த இடத்திற்குச் சென்றான்।

Verse 110

इत्युक्त्वापरुषंवाक्यंरावणंरावणानुजः ।आजगाममुहूर्तेनयत्ररामस्सलक्ष्मणः ।।6.17.1।।

ராவணனிடம் கடுமையான சொற்களைச் சொல்லிவிட்டு, ராவணனின் இளையவன் விபீஷணன் சிறிது நேரத்திலேயே லக்ஷ்மணனுடன் இருந்த ஸ்ரீராமர் இருக்கும் இடத்தை அடைந்தான்।

Verse 111

इत्युक्त्वापरुषंवाक्यंरावणंरावणानुजः ।आजगाममुहूर्तेनयत्ररामस्सलक्ष्मणः ।।6.17.1।।

இவ்வாறு ராவணனை கடுமையான வார்த்தைகளால் கண்டித்து, விபீஷணன் விரைவாக லக்ஷ்மணனுடன் நின்ற ஸ்ரீராமர் இருக்கும் இடத்துக்கு வந்தான்।

Verse 112

इत्युक्त्वापरुषंवाक्यंरावणंरावणानुजः ।आजगाममुहूर्तेनयत्ररामस्सलक्ष्मणः ।।6.17.1।।

ராவணனிடம் அந்தக் கடுமையான சொற்களைச் சொல்லிவிட்டு, விபீஷணன் விரைவில் லக்ஷ்மணனுடன் இருந்த ஸ்ரீராமர் இருக்கும் இடத்தை அடைந்தான்।

Verse 113

इत्युक्त्वापरुषंवाक्यंरावणंरावणानुजः ।आजगाममुहूर्तेनयत्ररामस्सलक्ष्मणः ।।6.17.1।।

ராவணனிடம் கடுமையாகப் பேசிய பின், விபீஷணன் விரைவாக ஸ்ரீராமரும் லக்ஷ்மணரும் இருந்த இடத்துக்குச் சென்றான்।

Verse 114

इत्युक्त्वापरुषंवाक्यंरावणंरावणानुजः ।आजगाममुहूर्तेनयत्ररामस्सलक्ष्मणः ।।6.17.1।।

இவ்வாறு ராவணனிடம் கடுஞ்சொற்கள் கூறி, ராவணனின் இளையவன் ஒரு கணத்தில் லக்ஷ்மணனுடன் இருந்த ஸ்ரீராமர் நிற்கும் இடத்தை அடைந்தான்।

Verse 115

इत्युक्त्वापरुषंवाक्यंरावणंरावणानुजः ।आजगाममुहूर्तेनयत्ररामस्सलक्ष्मणः ।।6.17.1।।

இவ்வாறு ராவணனிடம் கடுமையாகப் பேசி, விபீஷணன் விரைவில் லக்ஷ்மணனுடன் இருந்த ஸ்ரீராமர் இருக்கும் இடத்துக்கு வந்தான்।

Verse 116

इत्युक्त्वापरुषंवाक्यंरावणंरावणानुजः ।आजगाममुहूर्तेनयत्ररामस्सलक्ष्मणः ।।6.17.1।।

இவ்வாறு ராவணனிடம் கடுஞ்சொற்கள் கூறி, அவனது இளையவன் (விபீஷணன்) ஒரு கணத்தில் லக்ஷ்மணனுடன் இருந்த ஸ்ரீராமர் இருக்கும் இடத்துக்குச் சென்றான்।

Verse 117

इत्युक्त्वापरुषंवाक्यंरावणंरावणानुजः ।आजगाममुहूर्तेनयत्ररामस्सलक्ष्मणः ।।6.17.1।।

‘ராவணன் எனப்படும் இவன் தீயொழுக்கமுடைய ராக்ஷசன்; ராக்ஷசர்களின் அரசன். நான் அவனுடைய இளைய சகோதரன்; “விபீஷணன்” என்று புகழ்பெற்றவன்.’

Verse 118

इत्युक्त्वापरुषंवाक्यंरावणंरावणानुजः ।आजगाममुहूर्तेनयत्ररामस्सलक्ष्मणः ।।6.17.1।।

இவ்வாறு ராவணனிடம் கடுஞ்சொற்கள் கூறி, அவனது இளையவன் (விபீஷணன்) ஒரு கணத்தில் லக்ஷ்மணனுடன் இருந்த ஸ்ரீராமர் இருக்கும் இடத்தை அடைந்தான்।

Verse 119

इत्युक्त्वापरुषंवाक्यंरावणंरावणानुजः ।आजगाममुहूर्तेनयत्ररामस्सलक्ष्मणः ।।6.17.1।।

ராவணனை நோக்கி இவ்வாறு கடுஞ்சொற்கள் கூறிய பின், ராவணனின் இளையோன் விபீஷணன், கணநேரத்தில் இலக்குமணனுடன் ஸ்ரீராமர் இருந்த இடத்துக்கு வந்து சேர்ந்தான்।

Verse 120

इत्युक्त्वापरुषंवाक्यंरावणंरावणानुजः ।आजगाममुहूर्तेनयत्ररामस्सलक्ष्मणः ।।6.17.1।।

ராவணனை நோக்கி இவ்வாறு கடுஞ்சொற்கள் கூறிய பின், ராவணனின் இளையோன் விபீஷணன், கணநேரத்தில் இலக்குமணனுடன் ஸ்ரீராமர் தங்கியிருந்த இடத்துக்கு வந்து சேர்ந்தான்।

Verse 121

इत्युक्त्वापरुषंवाक्यंरावणंरावणानुजः ।आजगाममुहूर्तेनयत्ररामस्सलक्ष्मणः ।।6.17.1।।

ராவணனை நோக்கி இவ்வாறு கடுஞ்சொற்கள் கூறிய பின், ராவணனின் இளையோன் விபீஷணன், கணநேரத்தில் இலக்குமணனுடன் ஸ்ரீராமர் இருந்த இடத்துக்கு வந்து சேர்ந்தான்।

Verse 122

इत्युक्त्वापरुषंवाक्यंरावणंरावणानुजः ।आजगाममुहूर्तेनयत्ररामस्सलक्ष्मणः ।।6.17.1।।

ராவணனை நோக்கி இவ்வாறு கடுஞ்சொற்கள் கூறிய பின், அவனுடைய இளையோன் விபீஷணன், கணநேரத்தில் இலக்குமணனுடன் ஸ்ரீராமர் இருந்த இடத்துக்கு வந்து சேர்ந்தான்।

Verse 123

इत्युक्त्वापरुषंवाक्यंरावणंरावणानुजः ।आजगाममुहूर्तेनयत्ररामस्सलक्ष्मणः ।।6.17.1।।

ராவணனிடம் இவ்வாறு கடுஞ்சொற்கள் உரைத்த ராவணனின் இளையவன் (விபீஷணன்) கணநேரத்தில், இலக்குமணனுடன் இருந்த ஸ்ரீராமர் இருக்கும் இடத்திற்குச் சென்றடைந்தான்।

Verse 124

इत्युक्त्वापरुषंवाक्यंरावणंरावणानुजः ।आजगाममुहूर्तेनयत्ररामस्सलक्ष्मणः ।।6.17.1।।

ராவணனிடம் கடுமையான சொற்களைச் சொல்லி, ராவணனின் தம்பி (விபீஷணன்) உடனே இலக்குமணனுடன் இருந்த ஸ்ரீராமர் இருக்கும் இடத்தை அடைந்தான்।

Verse 125

इत्युक्त्वापरुषंवाक्यंरावणंरावणानुजः ।आजगाममुहूर्तेनयत्ररामस्सलक्ष्मणः ।।6.17.1।।

இவ்வாறு ராவணனிடம் கடுஞ்சொற்கள் கூறிய அவன் தம்பி (விபீஷணன்) விரைவாக இலக்குமணனுடன் நின்ற ஸ்ரீராமர் இருக்கும் இடத்திற்குச் சென்றான்।

Verse 126

इत्युक्त्वापरुषंवाक्यंरावणंरावणानुजः ।आजगाममुहूर्तेनयत्ररामस्सलक्ष्मणः ।।6.17.1।।

அவனே (ராவணன்) ஜடாயுவை வதைத்து ஜனஸ்தானத்திலிருந்து சீதையை அபகரித்தான்; அவள் அடைக்கப்பட்டு, உதவியற்றவளாய் துயருற்றவளாய், ராட்சசிப் பெண்களின் கடும் காவலில் பாதுகாக்கப்படுகிறாள்।

Verse 127

इत्युक्त्वापरुषंवाक्यंरावणंरावणानुजः ।आजगाममुहूर्तेनयत्ररामस्सलक्ष्मणः ।।6.17.1।।

ராவணனிடம் கடுஞ்சொற்கள் கூறிய ராவணனின் இளையவன் (விபீஷணன்) கணநேரத்தில் இலக்குமணனுடன் இருந்த ஸ்ரீராமர் இருக்கும் இடத்திற்குச் சென்று சேர்ந்தான்।

Verse 128

इत्युक्त्वापरुषंवाक्यंरावणंरावणानुजः ।आजगाममुहूर्तेनयत्ररामस्सलक्ष्मणः ।।6.17.1।।

ராவணனிடம் இவ்வாறு கடுமையான சொற்களைச் சொல்லிவிட்டு, ராவணனின் இளையவன் (விபீஷணன்) கணநேரத்தில் இலக்குமணனுடன் இருந்த ஸ்ரீராமர் தங்கிய இடத்துக்கு வந்து சேர்ந்தான்।

Verse 129

इत्युक्त्वापरुषंवाक्यंरावणंरावणानुजः ।आजगाममुहूर्तेनयत्ररामस्सलक्ष्मणः ।।6.17.1।।

ராவணனிடம் இக்கடுமையான வார்த்தைகளைச் சொல்லிய பின், ராவணனின் இளைய சகோதரன் (விபீஷணன்) கணநேரத்தில் இலக்குமணனுடன் இருந்த ஸ்ரீராமர் இருந்த இடத்துக்கு வந்தடைந்தான்।

Verse 130

इत्युक्त्वापरुषंवाक्यंरावणंरावणानुजः ।आजगाममुहूर्तेनयत्ररामस्सलक्ष्मणः ।।6.17.1।।

ராவணனிடம் இவ்வாறு கடுமையான சொற்களைச் சொல்லிவிட்டு, ராவணனின் இளையவன் (விபீஷணன்) கணநேரத்தில் இலக்குமணனுடன் இருந்த ஸ்ரீராமர் இருந்த இடத்துக்கு வந்து சேர்ந்தான்।

Verse 131

इत्युक्त्वापरुषंवाक्यंरावणंरावणानुजः ।आजगाममुहूर्तेनयत्ररामस्सलक्ष्मणः ।।6.17.1।।

ராவணனிடம் இக்கடுமையான சொற்களைச் சொல்லிய பின், ராவணனின் இளைய சகோதரன் (விபீஷணன்) கணநேரத்தில் இலக்குமணனுடன் இருந்த ஸ்ரீராமர் இருந்த இடத்துக்கு வந்து சேர்ந்தான்।

Verse 132

इत्युक्त्वापरुषंवाक्यंरावणंरावणानुजः ।आजगाममुहूर्तेनयत्ररामस्सलक्ष्मणः ।।6.17.1।।

ராவணனிடம் கடுஞ்சொற்களை உரைத்த ராவணனின் இளையவன் விபீஷணன், கணநேரத்தில் இலக்குமணனுடன் இருந்த ஸ்ரீராமர் இருக்கும் இடத்திற்குச் சென்றடைந்தான்।

Verse 133

इत्युक्त्वापरुषंवाक्यंरावणंरावणानुजः ।आजगाममुहूर्तेनयत्ररामस्सलक्ष्मणः ।।6.17.1।।

ராவணனிடம் கடுமையான வார்த்தைகளைச் சொல்லி, ராவணனின் தம்பி விபீஷணன், முப்பொழுதிற்குள் இலக்குமணனுடன் இருந்த ஸ்ரீராமர் இருக்கும் இடத்துக்கு வந்தடைந்தான்।

Verse 134

इत्युक्त्वापरुषंवाक्यंरावणंरावणानुजः ।आजगाममुहूर्तेनयत्ररामस्सलक्ष्मणः ।।6.17.1।।

இவ்வாறு ராவணனிடம் கடுஞ்சொற்களை உரைத்த ராவணனின் இளையவன் விபீஷணன், விரைவாகக் கணநேரத்தில் இலக்குமணனுடன் நின்ற ஸ்ரீராமர் இருக்கும் இடத்திற்குச் சென்றான்।

Verse 135

इत्युक्त्वापरुषंवाक्यंरावणंरावणानुजः ।आजगाममुहूर्तेनयत्ररामस्सलक्ष्मणः ।।6.17.1।।

இவ்வாறு ராவணனிடம் கடுமையான சொற்களைச் சொல்லி, ராவணனின் தம்பி விபீஷணன், விரைவாகக் கணநேரத்தில் இலக்குமணனுடன் இருந்த ஸ்ரீராமர் இருக்கும் இடத்துக்கு வந்தடைந்தான்।

Verse 136

इत्युक्त्वापरुषंवाक्यंरावणंरावणानुजः ।आजगाममुहूर्तेनयत्ररामस्सलक्ष्मणः ।।6.17.1।।

இவ்வாறு ராவணனிடம் கடுஞ்சொற்களை உரைத்த ராவணனின் இளையவன் விபீஷணன், கணநேரத்தில் விரைந்து இலக்குமணனுடன் இருந்த ஸ்ரீராமர் இருக்கும் இடத்திற்குச் சென்றான்।

Verse 137

इत्युक्त्वापरुषंवाक्यंरावणंरावणानुजः ।आजगाममुहूर्तेनयत्ररामस्सलक्ष्मणः ।।6.17.1।।

இவ்வாறு ராவணனிடம் கடுஞ்சொற்கள் கூறிய ராவணனின் இளையவன் விபீஷணன், சிறிது நேரத்திலேயே இலக்குமணனுடன் நிற்கும் ஸ்ரீராமர் இருக்கும் இடத்திற்குச் சென்றான்.

Verse 138

इत्युक्त्वापरुषंवाक्यंरावणंरावणानुजः ।आजगाममुहूर्तेनयत्ररामस्सलक्ष्मणः ।।6.17.1।।

இவ்வாறு ராவணனிடம் கடுமையான சொற்களைச் சொல்லிவிட்டு, அவனுடைய தம்பி விபீஷணன் விரைவாக இலக்குமணனுடன் இருந்த ஸ்ரீராமர் இருக்கும் இடத்திற்குச் சென்றான்.

Verse 139

इत्युक्त्वापरुषंवाक्यंरावणंरावणानुजः ।आजगाममुहूर्तेनयत्ररामस्सलक्ष्मणः ।।6.17.1।।

இவ்வாறு ராவணனிடம் கடுஞ்சொற்கள் கூறிய ராவணனின் தம்பி விபீஷணன், கணநேரத்தில் இலக்குமணனுடன் இருந்த ஸ்ரீராமர் இருக்கும் இடத்தை அடைந்தான்.

Verse 140

इत्युक्त्वापरुषंवाक्यंरावणंरावणानुजः ।आजगाममुहूर्तेनयत्ररामस्सलक्ष्मणः ।।6.17.1।।

இவ்வாறு ராவணனிடம் கடுமையான சொற்களைச் சொல்லிவிட்டு, ராவணனின் இளையவன் விபீஷணன் விரைவாக இலக்குமணனுடன் நிற்கும் ஸ்ரீராமர் இருக்கும் இடத்திற்குச் சென்றான்.

Verse 141

इत्युक्त्वापरुषंवाक्यंरावणंरावणानुजः ।आजगाममुहूर्तेनयत्ररामस्सलक्ष्मणः ।।6.17.1।।

இவ்வாறு ராவணனிடம் கடுஞ்சொல் உரைத்த ராவணனின் இளையவன் விபீஷணன், ஒரு கணத்தில் இலக்குமணனுடன் நின்றிருந்த ஸ்ரீராமர் இருக்கும் இடத்திற்குத் துரிதமாக வந்தடைந்தான்.

Verse 142

इत्युक्त्वापरुषंवाक्यंरावणंरावणानुजः ।आजगाममुहूर्तेनयत्ररामस्सलक्ष्मणः ।।6.17.1।।

ராவணனிடம் இவ்வாறு கடுமையாகப் பேசி, அவனது தம்பி விபீஷணன் உடனே இலக்குமணனுடன் இருந்த ஸ்ரீராமர் இருக்கும் இடத்திற்குச் சென்றான்.

Verse 143

इत्युक्त्वापरुषंवाक्यंरावणंरावणानुजः ।आजगाममुहूर्तेनयत्ररामस्सलक्ष्मणः ।।6.17.1।।

இவ்வாறு ராவணனிடம் கடுஞ்சொல் கூறிய ராவணனின் தம்பி விபீஷணன், ஒரு கணத்தில் இலக்குமணனுடன் இருந்த ஸ்ரீராமர் இருக்கும் இடத்திற்கு வந்தான்.

Verse 144

इत्युक्त्वापरुषंवाक्यंरावणंरावणानुजः ।आजगाममुहूर्तेनयत्ररामस्सलक्ष्मणः ।।6.17.1।।

ராவணனிடம் இவ்வாறு கடுமையான சொற்கள் கூறிய விபீஷணன், விரைவாக இலக்குமணனுடன் இருந்த ஸ்ரீராமர் இருக்கும் இடத்திற்குச் சென்றான்.

Verse 145

इत्युक्त्वापरुषंवाक्यंरावणंरावणानुजः ।आजगाममुहूर्तेनयत्ररामस्सलक्ष्मणः ।।6.17.1।।

ராவணனிடம் கடுமையான சொற்களைச் சொல்லிவிட்டு, ராவணனின் இளையவன் சிறிது நேரத்திலேயே இலக்குமணனுடன் இருந்த ஸ்ரீராமர் நிற்கும் இடத்தை அடைந்தான்।

Verse 146

इत्युक्त्वापरुषंवाक्यंरावणंरावणानुजः ।आजगाममुहूर्तेनयत्ररामस्सलक्ष्मणः ।।6.17.1।।

இவ்வாறு ராவணனிடம் கடுமையாகப் பேசி, விபீஷணன் விரைவில் இலக்குமணனுடன் இருந்த ஸ்ரீராமர் இருக்கும் இடத்துக்கு வந்தடைந்தான்।

Verse 147

इत्युक्त्वापरुषंवाक्यंरावणंरावणानुजः ।आजगाममुहूर्तेनयत्ररामस्सलक्ष्मणः ।।6.17.1।।

ராவணனிடம் இவ்வாறு கடுஞ்சொற்கள் கூறிய விபீஷணன், விரைவாக ஸ்ரீராமரும் இலக்குமணனும் இருந்த இடத்துக்குச் சென்றான்।

Verse 148

इत्युक्त्वापरुषंवाक्यंरावणंरावणानुजः ।आजगाममुहूर्तेनयत्ररामस्सलक्ष्मणः ।।6.17.1।।

ராவணனிடம் அந்தக் கடுமையான சொற்களைச் சொல்லிவிட்டு, விபீஷணன் குறுகிய நேரத்திலேயே இலக்குமணனுடன் நின்ற ஸ்ரீராமர் இருக்கும் இடத்தை அடைந்தான்।

Verse 149

इत्युक्त्वापरुषंवाक्यंरावणंरावणानुजः ।आजगाममुहूर्तेनयत्ररामस्सलक्ष्मणः ।।6.17.1।।

இவ்வாறு ராவணனிடம் கடுமையாகப் பேசிய ராவணனின் இளையவன், விரைவில் இலக்குமணனுடன் இருந்த ஸ்ரீராமர் இருக்கும் இடத்துக்கு வந்தான்।

Verse 150

इत्युक्त्वापरुषंवाक्यंरावणंरावणानुजः ।आजगाममुहूर्तेनयत्ररामस्सलक्ष्मणः ।।6.17.1।।

இவ்வாறு ராவணனிடம் கடுமையான சொற்களை உரைத்த ராவணனின் இளையவன் விபீஷணன், சிறிது நேரத்திலேயே இலக்குமணனுடன் நின்றிருந்த ஸ்ரீராமர் இருக்கும் இடத்திற்குச் சென்றடைந்தான்।

Verse 151

इत्युक्त्वापरुषंवाक्यंरावणंरावणानुजः ।आजगाममुहूर्तेनयत्ररामस्सलक्ष्मणः ।।6.17.1।।

இவ்வாறு ராவணனிடம் கடுமையாகப் பேசிய பின், ராவணனின் தம்பி விபீஷணன் விரைவாக இலக்குமணனுடன் இருந்த ஸ்ரீராமர் இருக்கும் இடத்திற்குச் சென்றான்।

Verse 152

इत्युक्त्वापरुषंवाक्यंरावणंरावणानुजः ।आजगाममुहूर्तेनयत्ररामस्सलक्ष्मणः ।।6.17.1।।

ராவணனிடம் அந்தக் கடுமையான வார்த்தைகளைச் சொல்லிவிட்டு, அவனுடைய இளையவன் விபீஷணன், கணநேரத்தில் இலக்குமணனுடன் நின்றிருந்த ஸ்ரீராமர் இருக்கும் இடத்திற்குத் துரிதமாகச் சென்றான்।

Verse 153

इत्युक्त्वापरुषंवाक्यंरावणंरावणानुजः ।आजगाममुहूर्तेनयत्ररामस्सलक्ष्मणः ।।6.17.1।।

ராவணனிடம் கடுமையாகப் பேசிய பின், அவனுடைய தம்பி விபீஷணன், சிறிது நேரத்திலேயே இலக்குமணனுடன் இருந்த ஸ்ரீராமர் இருக்கும் இடத்தை அடைந்தான்।

Verse 154

इत्युक्त्वापरुषंवाक्यंरावणंरावणानुजः ।आजगाममुहूर्तेनयत्ररामस्सलक्ष्मणः ।।6.17.1।।

ராவணனிடம் கடுமையான சொற்களை உரைத்த பின், ராவணனின் இளையவன் விபீஷணன் விரைவாக அங்கு சென்று, இலக்குமணனுடன் இருந்த ஸ்ரீராமர் முன்னிலையில் வந்து நின்றான்।

Verse 155

इत्युक्त्वापरुषंवाक्यंरावणंरावणानुजः ।आजगाममुहूर्तेनयत्ररामस्सलक्ष्मणः ।।6.17.1।।

ராவணனிடம் கடுஞ்சொற்கள் கூறிய பின், அவன் இளையவன் (விபீஷணன்) கணநேரத்தில் லக்ஷ்மணனுடன் நின்றிருந்த ஸ்ரீராமர் இருக்கும் இடத்திற்குச் சென்றடைந்தான்।

Verse 156

इत्युक्त्वापरुषंवाक्यंरावणंरावणानुजः ।आजगाममुहूर्तेनयत्ररामस्सलक्ष्मणः ।।6.17.1।।

ராவணனை நோக்கிக் கடுமையாகப் பேசிய அவன் தம்பி விபீஷணன், உடனே லக்ஷ்மணனுடன் இருந்த ஸ்ரீராமர் இருக்கும் இடத்திற்குச் சென்றான்।

Verse 157

इत्युक्त्वापरुषंवाक्यंरावणंरावणानुजः ।आजगाममुहूर्तेनयत्ररामस्सलक्ष्मणः ।।6.17.1।।

ராவணனிடம் கடுமையான வார்த்தைகள் கூறிய ராவணனின் இளையவன் விபீஷணன், கணநேரத்தில் லக்ஷ்மணனுடன் இருந்த ஸ்ரீராமர் இருக்கும் இடத்தில் வந்து சேர்ந்தான்।