Shloka 20
अक्षवधः (The Slaying of Prince Aksha)
Sundarakāṇḍa Sarga 47
स बालभावाद्युधि वीर्यदर्पितः प्रवृद्धमन्युः क्षतजोपमेक्षणः।समाससादाप्रतिमं कपिं रणे गजो महाकूपमिवावृतं तृणैः।।5.47.20।।
sa bāla-bhāvād yudhi vīrya-darpitaḥ pravṛddha-manyuḥ kṣata-jopamekṣaṇaḥ | samāsasādāpratimaṃ kapiṃ raṇe gajo mahā-kūpam ivāvṛtaṃ tṛṇaiḥ ||5.47.20||
இளமைத் திமிரால் போரில் தன் வீரப் பெருமிதத்தில் மயங்கியவனாய், கோபம் பெருகி இரத்தம்போல் சிவந்த கண்களுடன் அக்ஷன், போர்க்களத்தில் ஒப்பற்ற கபி ஹனுமானை நோக்கி பாய்ந்தான்—புல்லால் மறைக்கப்பட்ட பெருங்குழியின்மேல் யானை பாய்வதுபோல।
Young Aksha, proud of his valour with eyes blood-shot in anger rushed towards the matchless Hanuman, just as an elephant would approach a huge pitfall covered with grass.
FAQs
The verse warns that youth and pride can cloud judgment. Dharma requires discernment (viveka) and restraint; rash aggression can lead one into unseen ruin, like a concealed pit.
Akṣa, enraged and confident, directly charges Hanumān in close engagement.
By contrast through warning: the need for self-control and prudence; Akṣa’s lack of restraint is foregrounded.