Sarga 2

Verse 1

ततः परिषदं सर्वामामन्त्र्य वसुधाधिपः।हितमुद्धर्षणं चैवमुवाच प्रथितं वचः।।2.2.1।।

பின்பு பூமியின் அதிபதி தசரதன் முழுச் சபையையும் அழைத்து, நன்மை தரும் உற்சாகமூட்டும் புகழ்பெற்ற சொற்களை இவ்வாறு உரைத்தான்.

Verse 2

दुन्दुभिस्वनकल्पेन गम्भीरेणानुनादिना। स्वरेण महता राजा जीमूत इव नादयन्।।2.2.2।। राजलक्षणयुक्तेन कान्तेनानुपमेन च। उवाच रसयुक्तेन स्वरेण नृपतिर्नृपान्।।2.2.3।।

முரசின் ஒலிபோல் ஆழமும் எதிரொலியும் கொண்ட பேர்குரலில், மேகமுழக்கம் போல் நாதமெழுப்பிய அரசன், கூடியிருந்த அரசர்களிடம் உரைத்தான். அரசருக்குரிய இலக்கணங்களுடன், கவர்ச்சியும் ஒப்பற்ற இனிமையும் நிறைந்த சுவைமிகு குரலில் அந்த நரபதி அரசர்களைச் संबோதித்தான்.

Verse 3

दुन्दुभिस्वनकल्पेन गम्भीरेणानुनादिना। स्वरेण महता राजा जीमूत इव नादयन्।।2.2.2।। राजलक्षणयुक्तेन कान्तेनानुपमेन च। उवाच रसयुक्तेन स्वरेण नृपतिर्नृपान्।।2.2.3।।

முரசின் ஒலிபோல் ஆழமும் எதிரொலியும் கொண்ட பேர்குரலில், மேகமுழக்கம் போல் நாதமெழுப்பிய அரசன், கூடியிருந்த அரசர்களிடம் உரைத்தான். அரசருக்குரிய இலக்கணங்களுடன், கவர்ச்சியும் ஒப்பற்ற இனிமையும் நிறைந்த சுவைமிகு குரலில் அந்த நரபதி அரசர்களைச் संबோதித்தான்.

Verse 4

विदितं भवतामेतद्यथा मे राज्यमुत्तमम्।पूर्वकैर्मम राजेन्द्रैस्सुतवत्परिपालितम्।।2.2.4।।

உங்களுக்கெல்லாம் நன்றாகத் தெரியும்—என் இந்தச் சிறந்த அரசை என் முன்னோர் அரசேந்திரர்கள் குடிகளைத் தம் பிள்ளைகளெனக் கருதி அன்புடன் ஆள்ந்து காத்தனர்.

Verse 5

सोऽहमिक्ष्वाकुभि स्सर्वैर्नरेन्द्रैः परिपालितम्।श्रेयसा योक्तुकामोऽस्मि सुखार्हमखिलं जगत्।।2.2.5।।

இக்ஷ்வாகு குலத்தின் எல்லா மன்னர்களாலும் நீண்ட காலம் காக்கப்பட்ட, இன்பத்திற்குத் தகுதியான இந்த முழு உலகிற்கும் நன்மை ஏற்படச் செய்ய நான் விரும்புகிறேன்.

Verse 6

मयाप्याचरितं पूर्वैः पन्थानमनुगच्छता। प्रजा नित्यमनिद्रेण यथाशक्त्यभिरक्षिताः।।2.2.6।।

முன்னோர்கள் நடந்த வழியைப் பின்பற்றி நானும், இயன்ற அளவு மக்களை எப்போதும் உறங்காத விழிப்புடன் காத்து வந்தேன்.

Verse 7

इदं शरीरं कृत्स्नस्य लोकस्य चरता हितम्।पाण्डुरस्याऽतपत्रस्यच्छायायां जरितं मया।।2.2.7।।

முழு உலகின் நலனுக்காக உழைத்து, வெண்மையான அரசக் குடையின் நிழலில் ஆட்சி செய்து செய்து, என் இந்த உடல் முதிர்ந்து சிதைந்தது.

Verse 8

प्राप्य वर्षसहस्राणि बहून्यायूंषि जीवतः।जीर्णस्यास्य शरीरस्य विश्रान्तिमभिरोचये।।2.2.8।।

பல ஆயிரம் ஆண்டுகளும் பல வாழ்நாள் அளவுகளும் வாழ்ந்த பின், இந்த உடல் இப்போது சிதைந்துள்ளது; ஆகையால் எனக்கு ஓய்வு வேண்டுமென விரும்புகிறேன்.

Verse 9

राजप्रभावजुष्टां हि दुर्वहामजितेन्द्रियैः।परिश्रान्तोऽस्मि लोकस्य गुर्वीं धर्मधुरं वहन्।।2.2.9।।

இந்திரியங்களை வெல்லாதவர்களுக்கு அரசப் பிரபாவத்துடன் கூடிய உலகாட்சியின் இந்த கனமான தர்மச் சுமை தாங்க இயலாதது; அதைச் சுமந்து சுமந்து நான் களைத்துவிட்டேன்।

Verse 10

सोऽहं विश्रममिच्छामि पुत्रं कृत्वा प्रजाहिते।सन्निकृष्टानिमान्सर्वाननुमान्य द्विजर्षभान्।।2.2.10।।

மக்களின் நலனுக்காக என் மகனை நிறுவி, இங்கு அருகில் கூடியுள்ள உங்களான எல்லா இருபிறப்புச் சிறந்தோரின் ஒப்புதலைப் பெற்று, நான் ஓய்வு கொள்ள விரும்புகிறேன்.

Verse 11

अनुजातो हि मां सर्वैर्गुणैर्ज्येष्ठो ममात्मजः।पुरन्दरसमो वीर्ये रामः परपुरञ्जयः।।2.2.11।।

என் மூத்த மகன் ராமன் என் எல்லா நற்குணங்களையும் பெற்றவன்; வீரத்தில் புரந்தரன் (இந்திரன்) ஒப்பான், பகைவரின் நகரங்களை வெல்வான்.

Verse 12

तं चन्द्रमिव पुष्येण युक्तं धर्मभृतां वरम्।यौवराज्ये नियोक्ताऽस्मि प्रीतः पुरुषपुङ्गवम्।।2.2.12।।

தர்மத்தைத் தாங்குவோரில் சிறந்தவன், மனிதர்களில் முதன்மை—புஷ்ய நட்சத்திரம் சேர்ந்த சந்திரனைப் போல ஒளிவிடுபவன்—அவனை நான் மகிழ்ந்து யுவராஜராக நியமிக்க விரும்புகிறேன்.

Verse 13

अनुरूपस्स वै नाथो लक्ष्मीवान् लक्ष्मणाग्रजः।त्रैलोक्यमपि नाथेन येन स्यान्नाथवत्तरम्।।2.2.13।।

லக்ஷ்மணனின் அண்ணன், செல்வச் சிறப்புடைய அவரே உண்மையில் தகுந்த நாதன்; அவரை நாதனாகப் பெற்றால் முத்துலகமும் மேலும் நாதவத்தாய் உறுதியாகக் காக்கப்படும்.

Verse 14

अनेन श्रेयसा सद्यस्संयोज्यैवमिमां महीम्।गतक्लेशो भविष्यामि सुते तस्मिन्निवेश्य वै।।2.2.14।।

இந்த நாட்டை உடனே நன்மையுடன் இணைத்து, அந்தப் புதல்வனிடம் நிறுவி ஒப்படைத்தால், நான் துயரும் கவலையும் நீங்கி நிம்மதியடைவேன்.

Verse 15

यदिदं मेऽनुरूपार्थं मया साधु सुमन्त्रितम्।भवन्तो मेऽनुमन्यन्तां कथं वा करवाण्यहम्।।2.2.15।।

இது எனக்குத் தகுந்ததாகவும் நான் நன்றாக ஆலோசித்து முடிவு செய்ததாகவும் இருந்தால், நீங்கள் அனைவரும் ஒப்புதல் அளியுங்கள்; இல்லையெனில் நான் என்ன செய்ய வேண்டும் என்று கூறுங்கள்.

Verse 16

यद्यप्येषा मम प्रीतिर्हितमन्यद्विचिन्त्यताम्।अन्या मध्यस्थचिन्ता हि विमर्दाभ्यधिकोदया।।2.2.16।।

இது எனக்கு விருப்பமானதாயினும், நன்மை தரும் வேறு வழியும் சிந்திக்கப்படுக; ஏனெனில் நடுநிலையுடையோரின் ஆலோசனை மந்தனத்தால் மேலும் உயர்ந்த பயனை அளிக்கும்.

Verse 17

इति ब्रुवन्तं मुदिताः प्रत्यनन्दन्नृपा नृपम्।वृष्टिमन्तं महामेघं नर्दन्त इव बर्हिणः।।2.2.17।।

அவர் இவ்வாறு கூறியபோது, அரசர்கள் மகிழ்ந்து அந்த அரசனைப் பாராட்டினர்—மழை தரும் பெருமேகத்தைப் பார்த்து மயில்கள் கூவுவது போல.

Verse 18

स्निग्धोऽनुनादी संजज्ञे तत्र हर्षसमीरितः।जनौघोद्घुष्टसन्नादो विमानं कम्पयन्निव।।2.2.18।।

அங்கே மகிழ்ச்சியால் தூண்டப்பட்ட மென்மையும் எதிரொலியும் கொண்ட பேரொலி எழுந்தது. மக்கள் பெருக்கத்தின் ஜயகோஷக் களகளம் அரண்மாளிகையே நடுங்குமாறு இருந்தது.

Verse 19

तस्य धर्मार्थविदुषो भावमाज्ञाय सर्वशः।ब्राह्मणा जनमुख्याश्च पौरजानपदै स्सह।।2.2.19।।समेत्य मन्त्रयित्वा तु समतागतबुद्धयः।ऊचुश्च मनसा ज्ञात्वा वृद्धं दशरथं नृपम्।।2.2.20।।

தர்மமும் அரசியலும் அறிந்த அந்த மன்னன் தசரதனின் எண்ணத்தை முழுமையாக உணர்ந்து, பிராமணர்களும் நகரின் முதன்மை குடிமக்களும் நகர-நாட்டுப் பொதுமக்களும் ஒன்றுகூடி ஆலோசித்தனர். ஒருமனத் தீர்மானம் கொண்டு, மனத்தில் முடிவு செய்து, முதிய மன்னன் தசரதனை அணுகி உரைத்தனர்.

Verse 20

तस्य धर्मार्थविदुषो भावमाज्ञाय सर्वशः।ब्राह्मणा जनमुख्याश्च पौरजानपदै स्सह।।2.2.19।।समेत्य मन्त्रयित्वा तु समतागतबुद्धयः।ऊचुश्च मनसा ज्ञात्वा वृद्धं दशरथं नृपम्।।2.2.20।।

தர்மமும் அரசியலும் அறிந்த அந்த மன்னன் தசரதனின் எண்ணத்தை முழுமையாக உணர்ந்து, பிராமணர்களும் நகரின் முதன்மை குடிமக்களும் நகர-நாட்டுப் பொதுமக்களும் ஒன்றுகூடி ஆலோசித்தனர். ஒருமனத் தீர்மானம் கொண்டு, மனத்தில் முடிவு செய்து, முதிய மன்னன் தசரதனை அணுகி உரைத்தனர்.

Verse 21

अनेकवर्षसाहस्रो वृद्धस्त्वमसि पार्थिव।स रामं युवराजानमभिषिञ्चिस्व पार्थिवम्।।2.2.21।।

ஓ மன்னரே! எண்ணற்ற ஆயிரம் ஆண்டுகள் கடந்ததால் நீங்கள் முதுமை அடைந்துள்ளீர். ஆகவே பூமியின் வருங்கால ஆளுநராக ராமனை யுவராஜனாக அபிஷேகம் செய்யும்.

Verse 22

इच्छामो हि महाबाहुं रघुवीरं महाबलम्।गजेन महताऽयान्तं रामं छत्रावृताननम्।।2.2.22।।

நாங்கள் உண்மையிலேயே மகாபாகு, மகாபலமுடைய ரகுவீரன் ஸ்ரீராமனைத் தரிசிக்க விரும்புகிறோம்—மாபெரும் யானையின் மீது ஏறி, அரசக் குடையின் நிழலில் முகம் மறைந்திருக்கும் ராமனை।

Verse 23

इति तद्वचनं श्रुत्वा राजा तेषां मनःप्रियं।अजानन्निव जिज्ञासुरिदं वचनमब्रवीत्।।2.2.23।।

அவர்களுக்குப் பிரியமான அந்தச் சொற்களை கேட்ட அரசன், அறியாதவன் போல நடித்து, அவர்களின் நோக்கத்தைத் தெளிவாக அறிய விரும்பி இவ்வாறு கூறினான்।

Verse 24

श्रुत्वैव वचनं यन्मे राघवं पतिमिच्छथ।राजान स्संशयोऽयं मे किमिदं ब्रूत तत्त्वतः।।2.2.24।।

அரசர்களே! என் சொற்களை கேட்டவுடனே நீங்கள் ராகவனான ஸ்ரீராமனை ஆண்டவனாக (அரசனாக) விரும்புகிறீர்கள். ஆனால் எனக்கொரு ஐயம் எழுகிறது—உண்மையாய் கூறுங்கள், இது உங்கள் உள்ளத்தின் உறுதியான நம்பிக்கையிலிருந்தே வந்ததா?

Verse 25

कथं नु मयि धर्मेण पृथिवीमनुशासति।भवन्तो द्रष्टुमिच्छन्ति युवराजं ममात्मजम्।।2.2.25।।

நான் தர்மப்படி பூமியை ஆளுகின்றபோது, நீங்கள் என் மகனை யுவராஜனாக நிறுவப்பட்டதைக் காண ஏன் விரும்புகிறீர்கள்?

Verse 26

ते तमूचुर्महात्मानं पौरजानपदैस्सह।बहवो नृप कल्याणा गुणाः पुत्रस्य सन्ति ते।।2.2.26।।

அப்போது நகரவாசிகளும் நாட்டுமக்களும் உடன், அவர்கள் அந்த மகாத்ம அரசனை நோக்கி—“அரசே! உங்கள் புதல்வனிடம் பல நற்குணங்களும் புகழத்தக்க சிறப்புகளும் உள்ளன” என்று கூறினர்।

Verse 27

गुणान् गुणवतो देव देवकल्पस्य धीमतः।प्रियानानन्दनान्कृत्स्नान्प्रवक्ष्यामोऽद्य तान् शृणु।।2.2.27।।

தேவா! தேவசமனான, அறிவுமிக்க குணவான அரசகுமாரனின் அனைவருக்கும் பிரியமாய் ஆனந்தம் தரும் குணங்களை இன்று முழுமையாக உரைப்போம்; கேளும்.

Verse 28

दिव्यैर्गुणैश्शक्रसमो रामस्सत्यपराक्रमः।इक्ष्वाकुभ्योऽपि सर्वेभ्यो ह्यतिरिक्तो विशांपते।।2.2.28।।

மக்கள்தலைவா! தெய்வீக குணங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட ராமன் சக்ரன் (இந்திரன்) போல்; அவன் வீரியம் உண்மையால் நிரூபிக்கப்பட்டது, இக்ஷ்வாகு வம்சத்தாரில் அனைவரையும் விடவும் சிறந்தவன்.

Verse 29

राम स्सत्पुरुषो लोके सत्यधर्मपरायणः।साक्षाद्रामाद्विनिर्वृत्तो धर्मश्चापि श्रिया सह।।2.2.29।।

இந்த உலகில் ராமன் சத்புருஷன்; சத்தியமும் தர்மமும் சார்ந்தவன்; ராமனிடமிருந்தே தர்மம், ஸ்ரீ (செல்வம்) உடனே, நேரடியாகப் பிறப்பதுபோல் தோன்றுகிறது.

Verse 30

प्रजासुखत्त्वे चन्द्रस्य वसुधायाः क्षमागुणैः।बुद्ध्या बृहस्पतेस्तुल्यो वीर्ये साक्षाच्छचीपतेः।।2.2.30।।

மக்களுக்கு இன்பம் அளிப்பதில் அவர் சந்திரனைப் போன்றவர்; பொறுமையில் பூமியைப் போன்றவர்; ஞானத்தில் பிருஹஸ்பதிக்கு ஒப்பானவர்; வீரத்தில் சாட்சாத் சசீபதி இந்திரனைப் போன்றவர்.

Verse 31

धर्मज्ञः सत्यसन्धश्च शीलवाननसूयकः। क्षान्तः सान्त्वयिता श्लक्ष्णः कृतज्ञो विजितेन्द्रियः।।2.2.31।।

அவர் தர்மத்தை அறிந்தவர், சத்தியவிரதம் காத்தவர், நல்லொழுக்கமுடையவர், பொறாமையற்றவர்; பொறுமையாளர், ஆறுதல் அளிப்பவர், மென்மையானவர், நன்றியறிவாளர், இந்திரியங்களை வென்றவர்.

Verse 32

मृदुश्च स्थिरचित्तश्च सदा भव्योऽनसूयकः।प्रियवादी च भूतानां सत्यवादी च राघवः।।2.2.32।।बहुश्रुतानां वृद्धानां ब्राह्मणानामुपासिता।तेनास्येहाऽतुला कीर्तिर्यशस्तेजश्च वर्धते।।2.2.33।।

ராகவன் மென்மையுடையவன், நிலையான மனத்தையுடையவன், எப்போதும் பண்புடையவன், பொறாமையற்றவன்; எல்லா உயிர்களிடமும் இனிய சொற்கள் பேசுவான், சத்தியமே பேசுவான். பல சாஸ்திரங்களில் தேர்ந்த முதிய பிராமணர்களை அவர் சேவை செய்து உபாசிப்பான்; ஆகையால் இவ்வுலகில் அவனுடைய ஒப்பற்ற புகழும், யசஸும், தேஜஸும் நாள்தோறும் வளர்கின்றன.

Verse 33

मृदुश्च स्थिरचित्तश्च सदा भव्योऽनसूयकः।प्रियवादी च भूतानां सत्यवादी च राघवः।।2.2.32।।बहुश्रुतानां वृद्धानां ब्राह्मणानामुपासिता।तेनास्येहाऽतुला कीर्तिर्यशस्तेजश्च वर्धते।।2.2.33।।

ராகவன் மென்மையுடையவன், நிலையான மனத்தையுடையவன், எப்போதும் பண்புடையவன், பொறாமையற்றவன்; எல்லா உயிர்களிடமும் இனிய சொற்கள் பேசுவான், சத்தியமே பேசுவான். பல சாஸ்திரங்களில் தேர்ந்த முதிய பிராமணர்களை அவர் சேவை செய்து உபாசிப்பான்; ஆகையால் இவ்வுலகில் அவனுடைய ஒப்பற்ற புகழும், யசஸும், தேஜஸும் நாள்தோறும் வளர்கின்றன.

Verse 34

देवासुरमनुष्याणां सर्वास्त्रेषु विशारदः।सम्यग्विद्याव्रतस्नातो यथावत्साङ्गवेदवित्।।2.2.34।।

தேவர்கள், அசுரர்கள், மனிதர்கள் அறிந்த எல்லா ஆயுதங்களிலும் அவர் தேர்ந்தவர்; கல்வி-விரதங்களை முறையாக நிறைவேற்றியவர்; வேதங்களை அங்கங்களுடன் கூடியவையாகச் சரிவர அறிந்தவர்.

Verse 36

द्विजैरभिविनीतश्च श्रेष्ठैर्धर्मार्थनैपुणैः।यदा व्रजति सङ्ग्रामं ग्रामार्थे नगरस्य वा।।2.2.36।।गत्वा सौमित्रिसहितो नाऽविजित्य निवर्तते।

தர்மமும் அரசியல்-அறமும் நன்கு அறிந்த சிறந்த த்விஜர்களால் அவர் முறையாகப் பயிற்றுவிக்கப்பட்டவர். கிராமம் அல்லது நகரத்தின் நலனுக்காகப் போருக்கு சென்றால், சௌமித்ரியுடன் சென்று வெற்றி பெறாமல் திரும்பமாட்டார்.

Verse 37

सङ्ग्रामात्पुनरागम्य कुञ्जरेण रथेन वा।2.2.37।।पौरान् स्वजनवन्नित्यं कुशलं परिपृच्छति।।पुत्रेष्वग्निषु दारेषु प्रेष्यशिष्यगणेषु च।2.2.38।।निखिलेनानुपूर्व्याच्च पितापुत्रानिवौरसान्।।

போரிலிருந்து திரும்பி, யானையிலோ தேரிலோ வந்தாலும், அவர் நகர்மக்களின் நலத்தை எப்போதும் தம் உறவினரைப் போலக் கேட்டு அறிகிறார்.

Verse 38

सङ्ग्रामात्पुनरागम्य कुञ्जरेण रथेन वा।2.2.37।।पौरान् स्वजनवन्नित्यं कुशलं परिपृच्छति।।पुत्रेष्वग्निषु दारेषु प्रेष्यशिष्यगणेषु च।2.2.38।।निखिलेनानुपूर्व्याच्च पितापुत्रानिवौरसान्।।

போரிலிருந்து திரும்பி, யானையிலோ தேரிலோ வந்தாலும், அவர் நகர்மக்களின் நலத்தை எப்போதும் தம் உறவினரைப் போலக் கேட்டு அறிகிறார்.

Verse 39

शुश्रूषन्ते च व श्शिष्याः कच्चित्कर्मसु दंशिताः।।2.2.39।।इति नः पुरुषव्याघ्र स्सदा रामोऽभिभाषते।

“உங்கள் சீடர்கள் பணிவிடையில் ஈடுபட்டு, கடமைகளில் திறமையுடன் உள்ளார்களா?”—என்று மனிதப் புலியான ராமன் எப்போதும் எங்களை விசாரிக்கிறார்.

Verse 40

व्यसनेषु मनुष्याणां भृशं भवति दुःखितः।।2.2.40।।उत्सवेषु च सर्वेषु पितेव परितुष्यति।

மக்களின் துன்பநேரங்களில் அவர் மிகுந்த வேதனை அடைகிறார்; அவர்களின் எல்லா விழாக்களிலும் தந்தைபோல் மகிழ்கிறார்.

Verse 41

सत्यवादी महेष्वासो वृद्धसेवी जितेन्द्रियः।।2.2.41।।स्मितपूर्वाभिभाषी च धर्मं सर्वात्मना श्रितः।

அவர் சத்தியவான், மகாதனுர்தாரி, மூத்தோருக்குப் பணிவிடை செய்பவர், இంద్రியங்களை வென்றவர்; புன்னகையுடன் பேசிப், முழு உள்ளத்தோடு தர்மத்தைச் சரணடைகிறார்.

Verse 42

सम्यग्योक्ता श्रेयसां च न विगृह्य कथारुचिः।।2.2.42।।उत्तरोत्तरयुक्तौ च वक्ता वाचस्पतिर्यथा।

அவர் நன்மை தரும் சொல்லை முறையாக உரைப்பவர்; பிளவு விளைக்கும் பேச்சில் அவருக்கு விருப்பமில்லை. உயர்ந்து உயர்ந்து செல்லும் யுக்தி-வாதங்களில் வாகஸ்பதி (பிரஹஸ்பதி) போலச் சிறந்த பேச்சாளர் ஆவார்.

Verse 43

सुभ्रूः आयतताम्राक्षः साक्षाद्विष्णुरिव स्वयम्।।2.2.43।। रामो लोकाभिरामोऽयं शौर्यवीर्यपराक्रमैः।

அழகிய புருவங்களும் நீண்ட செம்பொன் நிறக் கண்களும் உடைய இந்த ராமன், சௌர்யம்-வீரியம்-பராக்ரமம் ஆகியவற்றால் சாட்சாத் விஷ்ணுவே போல்; உலகமெங்கும் இன்பம் தருபவன்.

Verse 44

प्रजापालनतत्त्वज्ञो न रागोपहतेन्द्रियः।।2.2.44।।शक्तस्त्रैलोक्यमप्येको भोक्तुं किन्नु महीमिमाम्।

அவர் குடிகளைப் பாதுகாப்பதின் தத்துவத்தை அறிந்தவர்; ஆசையால் அவரது இந்திரியங்கள் அடக்கப்படவில்லை. ஒருவராகவே மும்முலகையும் ஆள வல்லவர்—அப்படியிருக்க இப்பூமி என்ன பெரியது!

Verse 45

नास्य क्रोधः प्रसादश्च निरर्थोऽस्ति कदाचन।।2.2.45।।हन्त्येव नियमाद्वध्यानवध्ये न च कुप्यति।

அவருடைய கோபமும் அருளும் எப்போதும் பயனற்றதல்ல. நியமமும் நீதியும் படி தண்டிக்கத் தகுதியானவரைத் தண்டிப்பார்; தண்டிக்கக் கூடாதவர்மேல் கோபம் கொள்ளார்.

Verse 46

युनक्त्यर्थैः प्रहृष्टश्च तमसौ यत्र तुष्यति।।2.2.46।।शान्तै स्सर्वप्रजाकान्तैः प्रीतिसञ्जननैर्नृणाम्।गुणैर्विरुरुचे रामो दीप्त स्सूर्य इवांशुभिः।।2.2.47।।

அவர் மகிழ்ச்சியடையும் போதெல்லாம், மனமுவந்து செல்வத்தை அளிக்கிறார். அனைத்து மக்களுக்கும் விருப்பமான, மகிழ்ச்சியைத் தரும் அமைதியான நற்பண்புகளால், கதிர்களுடன் கூடிய ஒளிரும் சூரியனைப் போல ராமர் பிரகாசித்தார்.

Verse 47

युनक्त्यर्थैः प्रहृष्टश्च तमसौ यत्र तुष्यति।।2.2.46।।शान्तै स्सर्वप्रजाकान्तैः प्रीतिसञ्जननैर्नृणाम्।गुणैर्विरुरुचे रामो दीप्त स्सूर्य इवांशुभिः।।2.2.47।।

அவர் மகிழ்ச்சியடையும் போதெல்லாம், மனமுவந்து செல்வத்தை அளிக்கிறார். அனைத்து மக்களுக்கும் விருப்பமான, மகிழ்ச்சியைத் தரும் அமைதியான நற்பண்புகளால், கதிர்களுடன் கூடிய ஒளிரும் சூரியனைப் போல ராமர் பிரகாசித்தார்.

Verse 48

तमेवंगुणसम्पन्नं रामं सत्यपराक्रमम्।लोकपालोपमं नाथमकामयत मेदिनी।।2.2.48।।

இவ்வளவு குணநிறைவுடைய, உண்மையான வீரத்துடன் விளங்கும், உலகக் காவலர்களுக்கு ஒப்பான ராமனைத் தன் நாதனாகப் பெற பூமி தானே விரும்பினாள்.

Verse 49

वत्सश्श्रेयसि जातस्ते दिष्ट्याऽसौ तव राघव।दिष्ट्या पुत्रगुणैर्युक्तो मारीच इव काश्यपः।।2.2.49।।

ஓ ராகவா! நல்விதியால் உனக்கு இந்த மகன் நன்மைக்காகப் பிறந்தான்; நல்விதியால் அவன் மகனுக்குரிய நற்குணங்களால் நிறைந்தவன்—காச்யபரின் மகன் மாரீசனைப் போல.

Verse 50

बलमारोग्यमायुश्च रामस्य विदितात्मनः। देवासुरमनुष्येषु सगन्धर्वोरगेषु च।।2.2.50।। आशंसते जनस्सर्वो राष्ट्रे पुरवरे तथा। आभ्यन्तरश्च बाह्यश्च पौरजानपदो जनः।।2.2.51।।

தேவர்கள், அசுரர்கள், மனிதர்கள், கந்தர்வர்கள், நாகர்கள்—அனைவரும் புகழ்பெற்ற உள்ளத்தையுடைய ராமனுக்கு வலிமை, ஆரோக்கியம், நீண்ட ஆயுள் வேண்டுகின்றனர். அதுபோலவே தலைநகரிலும் முழு நாட்டிலும் அருகும் தூரமும் உள்ள நகரவாசிகளும் கிராமவாசிகளும், உள்ளும் புறமும் உள்ள எல்லாப் பிரஜைகளும் இதே மங்கள விருப்பத்தைப் போற்றுகின்றனர்.

Verse 51

बलमारोग्यमायुश्च रामस्य विदितात्मनः। देवासुरमनुष्येषु सगन्धर्वोरगेषु च।।2.2.50।। आशंसते जनस्सर्वो राष्ट्रे पुरवरे तथा। आभ्यन्तरश्च बाह्यश्च पौरजानपदो जनः।।2.2.51।।

ஓ ராகவா! நல்விதியால் உனக்கு இந்த மகன் நன்மைக்காகப் பிறந்தான்; நல்விதியால் அவன் மகனுக்குரிய நற்குணங்களால் நிறைந்தவன்—காச்யபரின் மகன் மாரீசனைப் போல.

Verse 52

स्त्रियो वृद्धास्तरुण्यश्च सायं प्रातस्समाहिताः।सर्वान् देवान् नमस्यन्ति रामस्यार्थे यशस्विनः।।2.2.52।।

முதியவரும் இளையவருமான பெண்கள் மாலைவும் விடியற்காலமும் மனத்தை ஒருமுகப்படுத்தி, புகழ்மிக்க ராமனின் நலனுக்காக எல்லாத் தேவர்களையும் வணங்குகின்றனர்.

Verse 53

तेषामायाचितं देव त्वत्प्रसादात्समृद्ध्यताम्।राममिन्दीवरश्यामं सर्वशत्रुनिबर्हणम्।।2.2.53।।पश्यामो यौवराज्यस्थं तव राजोत्तमात्मजम्।

தேவராஜனே! உமது அருளால் அவர்களின் வேண்டுதல் நிறைவேறுக. நீலத் தாமரைப் போல் கருமை நிறமுடைய, எல்லா பகைவரையும் அழிப்பவனான உமது சிறந்த அரசகுமாரன் ராமன் இளவரசுப் பதவியில் நிறுவப்பட்டிருப்பதை நாங்கள் காண வேண்டும்.

Verse 54

तं देव देवोपममात्मजं तेसर्वस्य लोकस्य हिते निविष्टम्।हिताय नः क्षिप्रमुदारजुष्टंमुदाऽभषेक्तुं वरद त्वमर्हसि।।2.2.54।।

வரம் அளிப்பவனே! மகிழ்ச்சியுடன் தாமதமின்றி, உலகமெங்கும் நலனுக்காக அர்ப்பணித்தவனும் மனிதர்களில் தேவரைப் போன்றவனும் உயர்ந்த நற்குணங்களால் நிறைந்தவனுமான உமது மகனை—எங்கள் நலனுக்காக—இளவரசராக அபிஷேகம் செய்ய நீர் தகுதியுடையவன்.