Sarga 100
शततमः सर्गः — Rāma Questions Bharata on Rājadharma (Governance, Counsel, and Public Welfare)
अयोध्याकाण्ड
அயோத்தியா காண்டத்தின் நூறாவது சர்கத்தில் ராமர், பரதனை தவவுருவில்—ஜடையுடன், மரப்பட்டை ஆடையுடன், மிகவும் மெலிந்த உடலுடன்—தரையில் விழுந்து கைகூப்பியவனாகக் காண்கிறார்; அவன் ஒளி பிரளயகாலத்தின் தாங்கமுடியாத சூரியனைப் போன்றதாக வர்ணிக்கப்படுகிறது. ராமர் அன்புடன் பரதனை அணைத்து எழுப்பி, பின்னர் ‘கச்சித்’ (“எல்லாம் நலமா?”) என்று மீண்டும் மீண்டும் கூறி நீண்ட கேள்வி-உபதேசத்தைத் தொடங்குகிறார். முதலில் தசரதரின் நிலை, ராணிமார்களின் நலம், வசிஷ்டர் உள்ளிட்ட புரோகிதர்-பிராமணர்களுக்கு உரிய மரியாதை நடைபெறுகிறதா என்பதைக் கேட்கிறார். அடுத்து அரசதர்மத்தை முறையாக விசாரித்து—தகுதியான அமைச்சர்கள் தேர்வு, ஆலோசனை ரகசியம், சேனாதிபதிகள் முதலியோரின் நியமனம், உளவாளிகள் மூலம் செய்தி சேகரிப்பு, தண்டனை நியாயமாகவும் அளவோடும் வழங்குதல், கோஷச் செலவில் கட்டுப்பாடு, கோட்டைகளின் தயார்நிலை, படைவீரர்க்கு காலத்துக்குள் ஊதியம், வேளாண்மை மற்றும் கோமதியின் பாதுகாப்பு, அரசன் மக்களுக்கு எளிதில் அணுகத்தக்கவனாக இருப்பது, பாகுபாடற்ற நீதிநடத்தல்—இவற்றை எல்லாம் எடுத்துரைக்கிறார். நாத்திகக் குதர்க்கங்களைத் தவிர்க்கவும் அரசக் குற்றங்களை விலக்கவும் ராமர் எச்சரித்து, சாஸ்திரம் சார்ந்த ரகசிய ஆலோசனையே வெற்றியின் வேர் என வலியுறுத்துகிறார். இவ்வாறு சகோதரக் கருணையில் அமைந்த இந்தச் சர்கம் ஒரு சுருக்கமான அரசதர்மக் கையேடாக விளங்கி, தர்மமயமான ஆட்சி சுவர்க்கப் பெறுதலுக்குக் காரணம் என முடிவுறுகிறது.
Shlokas
Verse 1
जटिलं चीरवसनं प्राञ्जलिं पतितं भुवि।ददर्श रामो दुर्दर्शं युगान्ते भास्करंयथा।।।।
ராமன் பார்த்தான்—சடையுடன், பட்டை ஆடை அணிந்து, கைகூப்பி நிலத்தில் விழுந்திருந்த பரதனை; அந்தக் காட்சி யுகாந்தச் சூரியனைப் போலத் தாங்க இயலாதது।
Verse 2
कथंचिदभिविज्ञाय विवर्णवदनं कृशम्।भ्रातरं भरतं रामः परिजग्राह बाहुना।।।।
எப்படியோ அடையாளம் கண்டு—முகம் நிறமிழந்து, உடல் மெலிந்திருந்த தன் சகோதரன் பரதனை—ராமன் தன் புயத்தால் அணைத்து நெஞ்சோடு சேர்த்துக் கொண்டான்.
Verse 3
आघ्राय रामस्तं मूर्ध्नि परिष्वज्य च राघवः।अङ्के भरतमारोप्य पर्यपृच्छत्समाहितः।।।।
ரகுகுலத் திலகன் ஸ்ரீராமன் பரதனின் நெற்றியில் முத்தமிட்டு, அன்புடன் அணைத்தான். பின்னர் அவனைத் தன் மடியில் அமர்த்தி, அமைதியும் உறுதியும் கொண்ட மனத்துடன் நலன் விசாரித்தான்.
Verse 4
क्व नु तेऽभूत्पिता तात यदरण्यं त्वमागतः।न हि त्वं जीवतस्तस्य वनमागन्तुमर्हसि।।।।
அன்பே! உன் தந்தை எங்கே இருக்கிறார், நீ காடிற்கு வந்துவிட்டாயே? அவர் உயிருடன் இருக்கையில் நீ இந்த வனாந்தரத்திற்கு வருவது உனக்குப் பொருந்தாது.
Verse 5
चिरस्य बत पश्यामि दूराद्भरतमागतम्।दुष्प्रतीकमरण्येऽस्मिन् किं तात वनमागतः।।।।
நீண்ட காலத்திற்குப் பின், அய்யோ, தூரத்திலிருந்து பரதன் வருவதைக் காண்கிறேன்—இந்தக் காட்டில் அவன் முகம் வாடி, துன்பத்தால் சோர்ந்திருக்கிறது। தம்பியே, நீ ஏன் இந்த வனாந்தரத்திற்கு வந்தாய்?
Verse 6
कच्चिद्धारयते तात राजा यत्त्वमिहाऽगतः।कच्चिन्न दीन स्सहसा राजा लोकान्तरं गतः।।।।
அன்புக் குழந்தையே! நீ இங்கே வந்துள்ளாய்—அரசர் இன்னும் உயிரோடு உள்ளாரா? அவர் திடீரென மனச்சோர்வில் ஆழ்ந்து மறுலோகத்திற்குச் சென்றுவிடவில்லையல்லவா?
Verse 7
कच्चित्सौम्य न ते राज्यं भ्रष्टं बालस्य शाश्वतम्।कच्चिच्छुश्रूषसे तात पितरं सत्यविक्रमम्।।।।
அன்புடையவனே! நீ இன்னும் இளையவன்; உன்னால் அரசாட்சி மீளாதபடி சிதைந்துவிடவில்லையா? பிள்ளையே! சத்தியமே வலிமையாகிய உன் தந்தையை நீ முறையாகச் சேவித்து உபசரிக்கிறாயா?
Verse 8
कच्चिद्धशरथो राजा कुशली सत्यसंङ्गरः।राजसूयाश्वमेधानामाहर्ता धर्मनिश्चयः।।।।
தசரத மன்னன் நலமாயிருக்கிறானா—சத்தியப் பிரதிஞ்ஞையுடையவன், ராஜசூயமும் அஸ்வமேதமும் செய்தவன், தர்மநிச்சயத்தில் உறுதியானவன்?
Verse 9
स कच्चिद्ब्राह्मणो विद्वान् धर्मनित्यो महाद्युतिः।इक्ष्वाकूणामुपाध्यायो यथावत्तात पूज्यते।।।।
தாதா, அந்தப் பிராமணர்—வித்தகர், தர்மத்தில் நிலைத்தவர், மகாதேஜஸ்வி—இக்ஷ்வாகுக்களின் உபாத்யாயர்; அவருக்கு முறையாகப் பூஜை மரியாதை நடைபெறுகிறதா?
Verse 10
सा तात कच्चित्कौसल्या सुमित्रा च प्रजावती।सुखिनी कच्चिदार्या च देवी नन्दति कैकयी।।।।
தம்பி, கௌசல்யையும் நற்குழந்தைகள் பெற்ற சுமித்ரையும் நலமா? மேலும் உயர்ந்த தேவியான கைகேயியும் மனநிறைவுடன் உள்ளாளா?
Verse 11
कच्चिद्विनयसम्पन्नः कुलपुत्रो बहुश्रुतः।अनसूयुरनुद्रष्टा सत्कृतस्ते पुरोहितः।।।।
பண்பு நிறைந்த, குலீனன், வேதசாஸ்திரங்களில் பேரறிவு உடைய, பொறாமையற்ற வழிகாட்டியான உன் புரோகிதரை நீ முறையாக மதித்து உபசரிக்கிறாயா?
Verse 12
कच्चिदग्निषु ते युक्तो विधिज्ञो मतिमानृजुः।हुतं च होष्यमाणं च काले वेदयते सदा।।।।
உன் யாகஅக்னிகளில் நியமிக்கப்பட்ட விதி அறிந்த, அறிவும் நேர்மையும் கொண்ட அந்த ரித்விக் காலத்திற்கேற்ப எப்போதும் அறிவிப்பானா—எது ஹோமம் செய்யப்பட்டதென்றும், எது இன்னும் செய்ய வேண்டியதென்றும்?
Verse 13
कच्चिद्देवान्पित्रून् मातृ़र्गुरून्पितृसमानपि।वृद्धांश्च तात वैद्यांश्च ब्राह्मणांश्चाभिमन्यसे।।।।
அன்புத் தம்பியே, நீ தேவர்கள், பித்ருக்கள், தாய்மார்கள், குருமார்கள், தந்தைசமானோர், முதியோர், வைத்தியர்கள், பிராமணர்கள் ஆகியோரைக் யதோசிதமாக மதித்து வணங்குகிறாயா?
Verse 14
इष्वस्त्रवरसम्पन्नमर्थशास्त्र विशारदम्।सुधन्वानमुपाध्यायं कच्चित्त्वं तात मन्यसे।।।।
அன்புத் தம்பியே, சிறந்த அம்பு-ஆயுதக் கலைகளில் தேர்ந்தும், அர்த்தசாஸ்திரத்தில் வல்லவருமான உன் உபாத்யாயர் சுதன்வானை நீ யதோசிதமாக மதிக்கிறாயா?
Verse 15
कच्चिदात्मसमा श्शूरा श्श्रुतवन्तो जितेन्द्रियाः।कुलीनाश्चेङ्गितज्ञाश्च कृतास्ते तात मन्त्रिणः।।।।
அன்புத் தம்பியே, உன்னுடன் ஒப்பான திறன் கொண்ட—வீரர், சாஸ்திரம் கேட்டறிந்தோர், இந்திரியங்களை அடக்கியோர், குலீனர், நுண் குறிகளால் உள்ளக்கருத்தை அறிபவர்—இத்தகையவர்களை நீ அமைச்சர்களாக நியமித்தாயா?
Verse 16
मन्त्रो विजयमूलं हि राज्ञां भवति राघव।सुसंवृतो मन्त्रधरैरमात्यै श्शास्त्रकोविदैः।।।।
ஓ ராகவா, அரசரின் வெற்றிக்கு வேரே ஆலோசனையே; சாஸ்திரம் அறிந்த, ரகசியத்தை காக்கும் அமைச்சர்கள் அதை நன்கு மறைத்து பாதுகாத்தால் அது மிகச் சிறப்பாக பலன் தரும்.
Verse 17
कच्चिन्निद्रावशं नैषीः कच्चित् कालेऽवबुध्यसे।कच्चिच्चापररात्रेषु चिन्तियस्यर्थनैपुणम्।।।।
நீ உறக்கத்தின் வசப்படாமல், காலத்திற்கேற்ப விழிக்கிறாயா? மேலும் இரவின் பிந்தைய பகுதியில் ஆட்சிநடத்தலில் நுண்ணிய உபாயங்களைச் சிந்திக்கிறாயா?
Verse 18
कच्चिन्मन्त्रयसे नैकः कच्चिन्न बहुभिस्सह।कच्चित्ते मन्त्रितो मन्त्रो राष्ट्रं न परिधावति।।।।
நீ முற்றிலும் தனியாக ஆலோசனை செய்யாமல், ஒரே நேரத்தில் மிகப் பலருடனும் ஆலோசனை செய்யாமல் இருக்கிறாயா? நீ தீர்மானித்த கொள்கை நாட்டெங்கும் பரவாமல், ரகசியமாகவே நிலைத்திருக்கிறதா?
Verse 19
कच्चिदर्थं विनिश्चित्य लघुमूलं महोदयम्।क्षिप्रमारभसे कर्तुं न दीर्घयसि राघव।।।।
ஓ ராகவா! குறைந்த சாதனங்களால் நிறைவேறி மிகப் பெரிய பயன் தரும் செயலை நன்கு தீர்மானித்த பின், அதை நீ விரைவாகத் தொடங்கி நிறைவேற்றுகிறாயா? தேவையற்ற தாமதம் செய்யமாட்டாயா?
Verse 20
कच्चित्तु सुकृतान्येव कृतरूपाणि वा पुनः।विदुस्ते सर्वकार्याणि न कर्तव्यानि पार्थिवाः।।।।
மற்ற அரசர்கள் உன் முயற்சிகளை அவை வெற்றியுடன் நிறைவேறிய பின்பு—அல்லது வெற்றியின் வாசலில் இருக்கும் போது மட்டுமே—அறிகிறார்களா? இன்னும் செய்ய வேண்டியது முன்கூட்டியே அவர்களுக்கு வெளிப்படாமல் இருக்கிறதா?
Verse 21
कच्चिन्नतर्कैर्युक्त्या वा ये चाप्यपरिकीर्तिताः।त्वया वा तवामात्यैर्बुध्यते तात मन्त्रितम्।।।।
அன்புச் சகோதரா! நீயோ உன் அமைச்சர்களோ தீர்மானித்த ஆலோசனையை மற்றவர்கள் தர்க்கம், ஊகம், அல்லது வெளிப்படாத வேறு வழிகளால் கூட அறிந்து கொள்ள முடியாதபடி இருக்கிறதா?
Verse 22
कच्चित्सहस्रान्मूर्खाणामेकमिच्छसि पण्डितम्।पण्डितो ह्यर्थकृच्छ्रेषु कुर्यान्निश्रेयसं महत्।।।।
ஆயிரம் மூடர்களை ஒதுக்கி, ஒரே ஒரு பண்டிதனையாவது நீ தேர்ந்தெடுக்கிறாயா? ஏனெனில் இடர்காலத்தில் பண்டிதன் பெரும் நன்மையையும் பரம நலனையும் பெற்றுத் தருவான்.
Verse 23
सहस्राण्यपि मूर्खाणां युद्युपास्ते महीपतिः।अथवाप्ययुतान्येव नास्ति तेषु सहायता।।।।
ஒரு அரசன் ஆயிரம் மூடர்களின் துணையைக் கேட்டாலும்—அல்லது பத்தாயிரம் பேரை நாடினாலும்—அவர்களிடத்தில் உண்மையான உதவி கிடையாது.
Verse 24
एकोऽप्यमात्यो मेधावी शूरो दक्षो विचक्षणः।राजानं राजपुत्रं वा प्रापयेन्महतीं श्रियम्।।।।
ஒரே ஒரு அமைச்சன்—மேதாவி, வீரன், திறமையான், தெளிவுணர்வுடையவன்—அரசனையோ அரசகுமாரனையோ பெரும் செல்வச் சிறப்பிற்கு கொண்டு செல்ல வல்லவன்.
Verse 25
कच्चिन्मुख्या महात्स्वेव मध्यमेषु च मध्यमाः।जघन्याश्च जघन्येषु भृत्याः कर्मसु योजिताः।।।।
உன் பணியாளர்களைத் தகுதிக்கேற்ப பணிகளில் நியமித்துள்ளாயா—மிகச் சிறந்தவர்களை மிக முக்கியப் பணிகளில், நடுத்தரரை நடுத்தர கடமைகளில், குறைந்தவர்களைத் தாழ்ந்த பணிகளில்?
Verse 26
अमात्यानुपधातीतान्पितृपैतामहाञ्छुचीन्।श्रेष्ठांछ्रेष्ठेषुकच्चित्वं नियोजयसि कर्मसु।।।।
சோதனைகளில் குற்றமற்றவர்களாகவும், தந்தை-தாத்தையர் காலத்திலிருந்து சேவை மரபுடையவர்களாகவும், நடத்தையில் தூய்மையுடையவர்களாகவும் உள்ள அந்தச் சிறந்த அமைச்சர்களை உயர்ந்த பொறுப்புகளில் நீ நியமிக்கிறாயா?
Verse 27
कच्चिन्नोग्रेण दण्डेन भृशमुद्वेजितप्रजम्।राष्ट्रं तवानुजानन्ति मन्त्रिणः कैकयीसुत।।।।
கைகேயி புதல்வனே! கடுமையான தண்டனையால் மக்கள் மிகுந்த அச்சமுற்று கலங்காமல், உன் அமைச்சர்கள் உன் ஆட்சியை ஏற்றுக் கொண்டிருக்கிறார்களா?
Verse 28
कच्चित्त्वां नावजानन्ति याजकाः पतितं यथा।उग्रप्रतिग्रहीतारं कामयानमिव स्त्रियः।।।।
கடுமையான அல்லது முறையற்ற பெறுதலால் யாகம் செய்பவர்கள் உன்னை வீழ்ந்தவனைப் போல இகழ்வதில்லையா? மேலும் பெண்கள் உன்னை காமவெறியனெனத் தள்ளிப்போடுவதில்லையா?
Verse 29
उपायकुशलं वैद्यं भृत्यसंदूषणे रतम्।शूरमैश्वर्यकामं च यो न हन्ति स हन्यते।।।।
கல்வியுடையவனாயினும் சூழ்ச்சியில் தேர்ந்தவனாகவும், பணியாளர்களைச் சீரழிப்பதில் ஈடுபடுவனாகவும், வீரனாயினும் ஆட்சிச் செல்வத்திற்கே ஆசைபடுவனாகவும் இருப்பவனை அரசன் தண்டிக்காவிட்டால், காலப்போக்கில் அந்த அரசனே அழிவுறுவான்.
Verse 30
कच्चिद्धृष्टश्च शूरश्च मतिमान् धृतिमान् शुचिः।कुलीनश्चानुरक्तश्च दक्षस्सेनापतिः कृतः।।।।
துணிவும் வீரமும், அறிவும் உறுதியும், தூய ஒழுக்கமும், உயர்குலப் பிறப்பும், பற்றும் விசுவாசமும், திறமையும் கொண்ட ஒருவரை நீ சேனாதிபதியாக நியமித்துள்ளாயா?
Verse 31
बलवन्तश्च कच्चित्ते मुख्या युध्दविशारदाः।दृष्टापदाना विक्रान्तास्त्वया सत्कृत्यमानिताः।।।।
உன் முதன்மை வீரர்கள்—வலிமைமிக்கோர், போரில் தேர்ந்தோர், செயலால் நிரூபித்தோர், பராக்கிரமசாலிகள்—நீ அவர்களைத் தக்க முறையில் சத்காரம் செய்து மதிப்பளித்து, அவர்கள் உன்னால் மரியாதை பெற்றதாக உணருமாறு செய்கிறாயா?
Verse 32
कच्चिद्बलस्य भक्तं च वेतनं च यथोचितम्।सम्प्राप्तकालं दातव्यं ददासि न विलम्बसे।।।।
படைக்கு உரிய உணவுப்பங்கு (ரேஷன்) மற்றும் ஊதியம்—கொடுக்கும் காலம் வந்தவுடன்—நீ தாமதமின்றி முறையாக வழங்குகிறாயா?
Verse 33
कालातिक्रमणाच्चैव भक्तवेतनयोर्भृताः।भर्तुः कुप्यन्ति दुष्यन्ति सोऽनर्थ स्सुमहान् स्मृतः।।।।
உணவுப்பங்கும் ஊதியமும் காலம் கடந்துத் தாமதமானால், சார்ந்திருப்போர் தம் தலைவனிடம் கோபித்து மனம் மாறுவர்; இது மிகப் பெரிய பேராபத்தென கூறப்படுகிறது.
Verse 34
कच्चित्सर्वेऽनुरक्तास्त्वां कुलपुत्राः प्रधानतः।कच्चित्प्राणां स्तवार्थेषु सन्त्यजन्ति समाहिताः।।।।
குலமக்கள்—முக்கியமாக உயர்ந்தோர்—அனைவரும் உன்னிடம் பக்தியுடன் இணைந்துள்ளார்களா? மேலும் அவர்கள் உறுதியான மனத்துடன் உன் காரியத்திற்காக உயிரையும் துறக்கத் தயாராக உள்ளார்களா?
Verse 35
कच्चिज्जानपदो विद्वान्दक्षिणः प्रतिभानवान्।यथोक्तवादी दूतस्ते कृतो भरत पण्डितः।।।।
பரதா, நீ உன் தூதராக நாட்டினவன், அறிவுடையவன், திறமையுடையவன், நன்மனத்துடன் இருப்பவன், கூர்மதியுடையவன், கூறியபடியே செய்தியைச் சொல்லும் பண்டிதனை நியமித்துள்ளாயா?
Verse 36
कच्चिदष्टादशान्येषु स्वपक्षे दश पञ्च च।त्रिभिस्त्रिभिरविज्ञातैर्वेत्सि तीर्थानि चारकैः।।।।
நீ மூவர் மூவராக அடையாளம் தெரியாத ஒற்றர்களை நியமித்து, உன் பக்கத்தின் பதினைந்து மற்றும் பகைவர் பக்கத்தின் பதினெட்டு முக்கியப் பதவிகள்/மையங்கள் பற்றிய செய்தியை நன்கு அறிந்து வைத்திருக்கிறாயா?
Verse 37
कच्चिद्व्यपास्तानहितान्प्रतियातांश्च सर्वदा।दुर्बलाननवज्ञाय वर्तसे रिपुसूदन।।।।
ஏ பகைவரை அழிப்பவனே! நீ எப்போதும் விழிப்புடன் இருக்கிறாயா—முன்பு விரட்டப்பட்டு மீண்டும் வந்த பகைவர்களை, அவர்கள் பலவீனமாகத் தோன்றினாலும், அலட்சியப்படுத்தாமல்?
Verse 38
कच्चिन्न लौकायतिकान्ब्राह्मणांस्तात सेवसे।।अनर्थकुशला ह्येते बालाः पण्डितमानिनः।।।।
அன்பே! நீ உலகாயதப் போக்குடைய, உலகச் சந்தேகவாதப் பிராமணர்களுடன் பழகுவதில்லையா? அவர்கள் குழந்தைமனம் கொண்டவராயினும் தம்மை பண்டிதர் என எண்ணி, தீங்கு விளைவிப்பதில் மட்டும் திறமை உடையவர்கள்.
Verse 39
धर्मशास्त्रेषु मुख्येषु विद्यमानेषु दुर्बुधाः।बुद्धिमान्वीक्षिकीं प्राप्य निरर्थं प्रवदन्ति ते।।।।
முதன்மையான தர்மசாஸ்திரங்கள் இருக்கும்போதும், அந்த மந்தபுத்தியினர் வெறும் ஆன்வீக்ஷிகி (வாதத் தர்க்கம்)யை அறிவெனக் கொண்டு பயனற்ற சொற்களையே பேசுகின்றனர்.
Verse 40
वीरैरध्युषितां पूर्वमस्माकं तात पूर्वकैः।सत्यनामां दृढ द्वारां हस्त्यश्वरथसङ्कुलाम्।।।।ब्राह्मणैः क्षत्रियैर्वैश्यै स्स्वकर्मनिरतैस्सदा।जितेन्द्रियैर्महोत्साहैर्वृतामार्यै स्सहस्रशः।।।।प्रासादैर्विविधाकारैर्वृतां वैद्यजनाकुलाम्।कच्चित्सुमुदितां स्फीतामयोध्यां परिरक्षसि।।।।
தாதா, நீ அயோத்தியைப் பாதுகாக்கிறாயா—முன்பு எங்கள் வீர முன்னோர்கள் குடியிருந்து காத்த அந்த நகரை; பெயருக்கேற்ப சத்தியநிலையுடையதாய், உறுதியான வாயில்களுடன், யானை-குதிரை-ரதங்களால் நிரம்பியதாய்? தத்தம் தர்மக் கடமைகளில் எப்போதும் ஈடுபட்ட, இந்திரியங்களை வென்ற, பேருற்சாகமுடைய ஆயிரக்கணக்கான ஆரிய பிராமணர், க்ஷத்திரியர், வைசியர் சூழ்ந்ததாய்; பலவகை மாளிகைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, வைத்தியர்-பண்டிதர் நிறைந்ததாய், செழிப்பும் மகிழ்ச்சியும் கொண்ட அயோத்தியை நீ நன்றாகக் காக்கிறாயா?
Verse 41
वीरैरध्युषितां पूर्वमस्माकं तात पूर्वकैः।सत्यनामां दृढ द्वारां हस्त्यश्वरथसङ्कुलाम्।।2.100.40।।ब्राह्मणैः क्षत्रियैर्वैश्यै स्स्वकर्मनिरतैस्सदा।जितेन्द्रियैर्महोत्साहैर्वृतामार्यै स्सहस्रशः।।2.100.41।।प्रासादैर्विविधाकारैर्वृतां वैद्यजनाकुलाम्।कच्चित्सुमुदितां स्फीतामयोध्यां परिरक्षसि।।2.100.42।।
ஓ ராகவா, நாட்டுப்புறம் செழிப்புடன் சுகமாக வாழ்கிறதா—நூற்றுக்கணக்கான சைத்யங்களால் புனிதமடைந்து, நன்கு அமைந்த குடியிருப்புகளுடன் மக்கள் நிறைந்ததாய்; தேவாலயங்கள், பிரபா (நீர்தான நிலையங்கள்) மற்றும் தடாகங்கள் (குளங்கள்) ஆகியவற்றால் அழகுபெற்றதாய்? மகிழ்ந்த ஆண்-பெண் மக்களால் நிரம்பி, சமூகத் திருவிழாக்களின் ஒளியால் விளங்குகிறதா; எல்லைகள் நன்கு உழுதுபயிரிடப்பட்டு, கால்நடைச் செல்வம் மிகுந்து, வன்முறை அற்றதா? அந்த நாடு இனிமையானதாய், மழைமேல் சார்பில்லாததாய், காட்டு மிருகங்களின்றி; எல்லாப் பயங்களும் நீங்கி, சுரங்கச் செல்வத்தால் அலங்கரிக்கப்பட்டதாய்; பாவமக்கள் அற்றதாய், என் முன்னோர்கள் காலம்போல நன்கு காக்கப்பட்டதா?
Verse 42
वीरैरध्युषितां पूर्वमस्माकं तात पूर्वकैः।सत्यनामां दृढ द्वारां हस्त्यश्वरथसङ्कुलाम्।।2.100.40।।ब्राह्मणैः क्षत्रियैर्वैश्यै स्स्वकर्मनिरतैस्सदा।जितेन्द्रियैर्महोत्साहैर्वृतामार्यै स्सहस्रशः।।2.100.41।।प्रासादैर्विविधाकारैर्वृतां वैद्यजनाकुलाम्।कच्चित्सुमुदितां स्फीतामयोध्यां परिरक्षसि।।2.100.42।।
அன்புத் தம்பியே! எங்கள் வீர முன்னோர்கள் முன்பு குடியிருந்து காத்த அயோத்தி—தன் பெயருக்கேற்ப உண்மையாய் விளங்கும் நகரம்; உறுதியான வாயில்களால் பாதுகாக்கப்பட்டு, யானை-குதிரை-ரதங்களால் நிரம்பியதாய்; பிராமணர், க்ஷத்திரியர், வைசியர் தத்தம் தர்மக் கடமைகளில் எப்போதும் நிலைத்து, இந்திரியங்களை வென்ற, பேருற்சாகமுடைய ஆரியர்கள் ஆயிரமாயிரம் சூழ்ந்ததாய்; பலவகை அரண்மனைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, வைத்தியரும் அறிஞரும் நிறைந்ததாய்—அந்த மகிழ்ச்சியும் செழிப்பும் நிறைந்த அயோத்தியை நீ முறையாகப் பாதுகாக்கிறாயா?
Verse 43
कच्चिच्चैत्यशतैर्जुष्ट स्सुनिविष्टजनाकुलः।देवस्थानैः प्रपाभिश्च तटाकैश्चोपशोभितः।।।।प्रहृष्टनरनारीकस्समाजोत्सवशोभितः।सुकृष्टसीमा पशुमान्हिंसाभिः परिवर्जितः।।।।अदेवमातृको रम्य श्श्वापदैः परिवर्जितः।परित्यक्तो भयैस्सर्वैः खनिभिश्चोपशोभितः।।।।विवर्जितो नरैः पापैर्मम पूर्वै स्सुरक्षितः।कच्चिज्जनपदस्स्फीतः सुखं वसति राघव।।।।
ஓ ராகவா, நாட்டுப்புறம் செழிப்புடன் சுகமாக வாழ்கிறதா—நூற்றுக்கணக்கான சைத்யங்களால் புனிதமடைந்து, நன்கு அமைந்த குடியிருப்புகளுடன் மக்கள் நிறைந்ததாய்; தேவாலயங்கள், பிரபா (நீர்தான நிலையங்கள்) மற்றும் தடாகங்கள் (குளங்கள்) ஆகியவற்றால் அழகுபெற்றதாய்? மகிழ்ந்த ஆண்-பெண் மக்களால் நிரம்பி, சமூகத் திருவிழாக்களின் ஒளியால் விளங்குகிறதா; எல்லைகள் நன்கு உழுதுபயிரிடப்பட்டு, கால்நடைச் செல்வம் மிகுந்து, வன்முறை அற்றதா? அந்த நாடு இனிமையானதாய், மழைமேல் சார்பில்லாததாய், காட்டு மிருகங்களின்றி; எல்லாப் பயங்களும் நீங்கி, சுரங்கச் செல்வத்தால் அலங்கரிக்கப்பட்டதாய்; பாவமக்கள் அற்றதாய், என் முன்னோர்கள் காலம்போல நன்கு காக்கப்பட்டதா?
Verse 44
कच्चिच्चैत्यशतैर्जुष्ट स्सुनिविष्टजनाकुलः।देवस्थानैः प्रपाभिश्च तटाकैश्चोपशोभितः।।2.100.43।।प्रहृष्टनरनारीकस्समाजोत्सवशोभितः।सुकृष्टसीमा पशुमान्हिंसाभिः परिवर्जितः।।2.100.44।।अदेवमातृको रम्य श्श्वापदैः परिवर्जितः।परित्यक्तो भयैस्सर्वैः खनिभिश्चोपशोभितः।।2.100.45।।विवर्जितो नरैः पापैर्मम पूर्वै स्सुरक्षितः।कच्चिज्जनपदस्स्फीतः सुखं वसति राघव।।2.100.46।।
மகாப்ராஜ்ஞனே! தெளிந்த புத்தியால் இந்திரியங்களை வெல்வது, ஷாட்குண்ய நীতি, தெய்வத்தாலும் மனித முயற்சியாலும் எழும் இடர்களை அறிதல், அரசுக்குரிய செயல்களின் ‘விம்ஷதி-வர்கம்’ (இருபது வகை நிர்வாகக் கருத்துகள்), மேலும் ‘ப்ரக்ருதி-மண்டலம்’ (அரசின் கூறுகள் மற்றும் சுற்றுவட்டம்) ஆகியவற்றை நீ முறையாகப் பயன்படுத்துகிறாயா? அதுபோலப் பயண/படைநடத்தல் ஒழுங்கும் தண்டவிதானமும், மேலும் சமாதானமும் போரும் எனும் இரு வழிகளான சந்தி-விக்ரஹத்தையும் நீ யதாவிதமாகத் தீர்மானிக்கிறாயா?
Verse 45
कच्चिच्चैत्यशतैर्जुष्ट स्सुनिविष्टजनाकुलः।देवस्थानैः प्रपाभिश्च तटाकैश्चोपशोभितः।।2.100.43।।प्रहृष्टनरनारीकस्समाजोत्सवशोभितः।सुकृष्टसीमा पशुमान्हिंसाभिः परिवर्जितः।।2.100.44।।अदेवमातृको रम्य श्श्वापदैः परिवर्जितः।परित्यक्तो भयैस्सर्वैः खनिभिश्चोपशोभितः।।2.100.45।।विवर्जितो नरैः पापैर्मम पूर्वै स्सुरक्षितः।कच्चिज्जनपदस्स्फीतः सुखं वसति राघव।।2.100.46।।
அந்த இனிய நாடு மழைமேல் சார்பில்லாததாய், காட்டு மிருகங்களின்றி, எல்லாப் பயங்களும் நீங்கி, சுரங்கச் செல்வத்தால் மேலும் அழகுபெற்றதா?
Verse 46
कच्चिच्चैत्यशतैर्जुष्ट स्सुनिविष्टजनाकुलः।देवस्थानैः प्रपाभिश्च तटाकैश्चोपशोभितः।।2.100.43।।प्रहृष्टनरनारीकस्समाजोत्सवशोभितः।सुकृष्टसीमा पशुमान्हिंसाभिः परिवर्जितः।।2.100.44।।अदेवमातृको रम्य श्श्वापदैः परिवर्जितः।परित्यक्तो भयैस्सर्वैः खनिभिश्चोपशोभितः।।2.100.45।।विवर्जितो नरैः पापैर्मम पूर्वै स्सुरक्षितः।कच्चिज्जनपदस्स्फीतः सुखं वसति राघव।।2.100.46।।
ஓ ராகவா, நாட்டுப்புறம் பாவமக்கள் அற்றதாய், என் முன்னோர்கள் போல நன்கு காக்கப்பட்டதாய், செழிப்புடன் மக்கள் சுகமாக வாழ்கிறார்களா?
Verse 47
कच्चित्ते दयितास्सर्वे कृषिगोरक्षजीविनः।वार्तायां संश्रितस्तात लोको हि सुखमेधते।।।।
விவசாயமும் பசு-பாதுகாப்பும் செய்து வாழும் உனக்கு அன்பான அனைவரும் நலமா? தாதா, வார்த்தா (உற்பத்தி தரும் வாழ்வாதாரம்) மீது சார்ந்த மக்கள் மகிழ்ச்சியுடன் வளர்ச்சி பெறுவர்.
Verse 48
तेषां गुप्तिपरीहारैः कच्चित्ते भरणं कृतम्।रक्ष्या हि राज्ञा धर्मेण सर्वे विषयवासिनः।।।।
அவர்களைப் பாதுகாத்து துன்பங்களைத் தடுத்து அவர்களின் வாழ்வாதாரத்தை நீ உறுதிசெய்தாயா? ஏனெனில் தர்மப்படி நாட்டில் வாழும் எல்லா குடிகளையும் அரசன் அவசியம் காக்கவேண்டும்.
Verse 49
कच्चिस्त्रिय स्सान्त्वयसि कच्चित्ताश्च सुरक्षिताः।कच्चिन्न श्रद्धास्यासां कच्चिद्गुह्यं न भाषसे।।।।
பெண்களை நீ எப்போதும் ஆறுதல் கூறி நம்பிக்கையூட்டுகிறாயா, அவர்கள் நன்கு பாதுகாப்பில் உள்ளார்களா? அவர்களின் பேச்சை மிகையாக நம்பாமல், அவர்களிடம் ரகசியத்தை வெளிப்படுத்தாமல் இருக்கிறாயா?
Verse 50
कच्चिन्नागवनं गुप्तं कच्चित्ते सन्ति धेनुकाः।कच्चिन्न गणिकाश्वानां कुञ्जराणां च तृप्यसि।।।।
நாகவனம் (யானைகளின் காடு) நன்கு காவலுடன் உள்ளதா, உன்னிடம் போதுமான பால் தரும் பசுக்கள் உள்ளனவா? மேலும் குதிரைகளும் யானைகளும் பற்றிய அரச வளங்களில் ‘இருப்பதிலே போதும்’ என்று திருப்தியடைந்து குறை ஏற்பட விடாமல் பார்த்துக் கொள்கிறாயா?
Verse 51
कच्चिद्दर्शयसे नित्यं मनुष्याणां विभूषितम्।उत्थायोत्थाय पूर्वाह्णे राजपुत्र महापथे।।।।
அரசகுமாரனே, நீ தினமும் முற்பகலில் மீண்டும் மீண்டும் எழுந்து, அழகாக அலங்கரித்து, பெருவழியில் மக்களுக்கு உன் தரிசனத்தை அளிக்கிறாயா?
Verse 52
कच्चिन्न सर्वे कर्मान्ताः प्रत्यक्षास्तेऽविशङ्कया।सर्वे वा पुनरुत्सृष्टा मध्यमेवात्र कारणम्।।।।
உன் பணியாளர்கள் அனைவரும் அச்சமின்றி நேராக உன் முன்னே வருகிறார்களா, அதேவேளை அவர்களை முற்றிலும் தூரத்தில் வைத்தும் விடவில்லை அல்லவா? இங்கு நடுநிலை வழியே தர்மத்திற்கேற்ற நியாயமான கொள்கை.
Verse 53
कच्चित्सर्वाणि दुर्गाणि धनधान्यायुधोदकैः।यन्त्रैश्च परिपूर्णानि तथा शिल्पिधनुर्धरैः।।।।
உன் எல்லா கோட்டைகளும் செல்வம், தானியம், ஆயுதம், நீர் ஆகியவற்றால் நிறைந்துள்ளனவா? மேலும் பாதுகாப்பு இயந்திரங்கள், கைவினைஞர்கள், வில்லாளர்கள் ஆகியோராலும் முழுமையாகச் சீரமைக்கப்பட்டுள்ளனவா?
Verse 54
आयस्ते विपुलः कच्चित्कच्चिदल्पतरो व्ययः।अपात्रेषु न ते कच्चित्कोशो गच्छति राघव।।।।
ஹே ராகவா! உன் வருவாய் பெருகியதா, செலவு கட்டுப்பாட்டுடன் குறைந்ததா? மேலும் தகுதியற்றவர்கள்மேல் உன் அரசுக் காசகம் வீணாகச் செலவாகாமல் காக்கிறாயா?
Verse 55
देवतार्थे च पित्रर्थेब्राह्मणाभ्यागतेषु च।योधेषु मित्रवर्गेषु कच्चिद्गच्छति ते व्ययः।।।।
உன் செலவு தேவகாரியங்களுக்கும் பித்ருகாரியங்களுக்கும், பிராமணர் மற்றும் விருந்தினரின் உபசாரத்திற்கும், மேலும் வீரர்கள் மற்றும் நண்பர் வட்டாரத்தின் உரிய பராமரிப்பிற்கும் செல்கின்றதா?
Verse 56
कच्चिदार्यो विशुद्धात्मा क्षारित श्चापरकर्मणा।अपृष्ट श्शास्त्रकुशलैर्न लोभाद्वध्यते शुचिः।।।।
நேர்மையும் தூய்மையான உள்ளமும் கொண்ட ஒருவன்—அவமதிக்கத்தக்க குற்றச்சாட்டால் பழிக்கப்பட்டாலும்—சாஸ்திரத்தில் தேர்ந்தவர்களிடம் ஆலோசனை இன்றி, பேராசையால், குற்றமற்ற நிலையிலேயே கொல்லப்படுவதில்லை அல்லவா?
Verse 57
गृहीतश्चैव पृष्टश्च काले दृष्टस्सकारणः।कच्चिन्न मुच्यते चोरो धनलोभान्नरर्षभ।।।।
மனிதருள் சிறந்தவனே! காலத்திலே பிடிபட்டு, கைது செய்யப்பட்டு, விசாரிக்கப்பட்டு, காரணங்களும் சான்றுகளும் கொண்டு குற்றம் நிரூபிக்கப்பட்ட திருடன், வெறும் பணவாசையால் விடுவிக்கப்படுவதில்லையல்லவா?
Verse 58
व्यसने कच्चिदाढ्यस्य दुर्गतस्य च राघव।अर्थं विरागाः पश्यन्ति तवामात्या बहुश्रुताः।।।।
ராகவா (பரதா)! துன்பநேரத்தில் உன் பலசாஸ்திரஞானமுள்ள அமைச்சர்கள், செல்வந்தனாக இருந்தாலும் வறியவனாக இருந்தாலும், பற்றற்ற மனத்துடன் பாகுபாடின்றி காரியத்தை ஆராய்கிறார்களா?
Verse 59
यानि मिथ्याभिशस्तानां पतन्त्यश्रूणि राघव।तानि पुत्रान्पशून्घ्नन्ति प्रीत्यर्थमनुशासतः।।।।
ராகவா (பரதா)! பொய்க் குற்றச்சாட்டால் துன்புறுவோரின் கண்களில் இருந்து விழும் கண்ணீர்—ஆள்பவன் தன் இன்பத்திற்காகவே தண்டித்தால்—அந்தக் கண்ணீர் அவன் மக்களையும் மாடுமந்தையையும் அழித்துவிடும்.
Verse 60
कच्चिद्वृद्धांश्च बालांश्च वैद्यामुख्यांश्च राघव।दानेन मनसा वाचा त्रिभिरेतैर्बुभूषसे।।।।
ராகவா (பரதா)! தானம், நல்லெண்ணம், இனிய மொழி—இந்த மூன்றினாலும்—முதியோர்களையும் குழந்தைகளையும் கல்வியறிவில் சிறந்தவர்களையும் போற்றி, நாட்டின் நலனை நாடுகிறாயா?
Verse 61
कच्चिद्गुरूंश्च वृद्धांश्च तापसान् देवतातिथीन्।चैत्यांश्च सर्वान्सिध्दार्थान्ब्राह्मणांश्च नमस्यसि।।।।
நீ குருமார்களையும் முதியோர்களையும், தவசிகளையும், தேவர்களையும் விருந்தினர்களையும், எல்லாச் சைத்யத் தலங்களையும், சித்தர்களையும், பிராமணர்களையும் முறையாக வணங்கி வணக்கம் செலுத்துகிறாயா?
Verse 62
कच्चिदर्थेन वा धर्ममर्थं धर्मेण वा पुनः।उभौ वा प्रीतिलोभेन कामेन च न बाधसे।।।।
செல்வத்திற்காக தர்மத்தை, அல்லது தர்மத்திற்காக செல்வத்தை—அல்லது இன்பலோபமும் காமவாசனையும் காரணமாக இரண்டையும்—நீ குலைக்காமல் காக்கிறாயா?
Verse 63
कच्चिदर्थं च धर्मं च कामं च जयतां वर।विभज्य काले कालज्ञ सर्वान्वरद सेवसे।।।।
வெற்றியாளர்களில் சிறந்தவனே, காலத்தை அறிந்தவனே, வரமளிப்பவனே! காலத்தை முறையாகப் பகுத்து தர்மம், அர்த்தம், காமம் எனும் மூன்று புருஷார்த்தங்களையும் நீ ஒழுங்காகப் பேணுகிறாயா?
Verse 64
कच्चित्ते ब्राह्मणा श्शर्म सर्वशास्त्रार्थकोविदाः।आशंसन्ते महाप्राज्ञ पौरजानपदैस्सह।।।।
மிகுந்த ஞானமுடையவனே! எல்லா சாஸ்திரங்களின் பொருளிலும் தேர்ந்த பிராமணர்கள், நகரவாசிகளும் நாட்டுமக்களும் உடன், உன் நலமும் இன்பமும் வேண்டி ஆசீர்வதிக்கிறார்களா?
Verse 65
नास्तिक्यमनृतं क्रोधं प्रमादं दीर्घसूत्रताम्।अदर्शनं ज्ञानवतामालस्यं पञ्चवृत्तिताम्।।।।एकचिन्तनमर्थानामनर्थज्ञैश्च मन्त्रणम्।निश्चितानामनारम्भं मन्त्रस्यापरिरक्षणम्।।।।मङ्गलाद्यप्रयोगं च प्रत्युत्थानं च सर्वतः।कच्चित्वं वर्जयस्येतान्राजदोषांश्चतुर्दश।।।।
நீ பதினான்கு அரசக் குற்றங்களையும் விலக்குகிறாயா—நாத்திகம், பொய், கோபம், அலட்சியம், தாமதப் பழக்கம், ஞானிகளைச் சந்திக்காமை, சோம்பல், ஐம்புல இன்பங்களில் ஆசை; அரசியல் காரியங்களைத் தனியே சிந்தித்தல், தகுதியற்றவர்களுடன் ஆலோசித்தல், தீர்மானித்தும் தொடங்காமை, மந்திர ரகசியத்தைப் பாதுகாக்காமை; மங்களச் செயல்களைப் புறக்கணித்தல், மேலும் எல்லா பகைவர்மீதும் ஒரே நேரத்தில் அவசரமாகப் படையெடுப்பது?
Verse 66
नास्तिक्यमनृतं क्रोधं प्रमादं दीर्घसूत्रताम्।अदर्शनं ज्ञानवतामालस्यं पञ्चवृत्तिताम्।।2.100.65।।एकचिन्तनमर्थानामनर्थज्ञैश्च मन्त्रणम्।निश्चितानामनारम्भं मन्त्रस्यापरिरक्षणम्।।2.100.66।।मङ्गलाद्यप्रयोगं च प्रत्युत्थानं च सर्वतः।कच्चित्वं वर्जयस्येतान्राजदोषांश्चतुर्दश।।2.100.67।।
நீ பதினான்கு அரசக் குற்றங்களையும் விலக்குகிறாயா—நாத்திகம், பொய், கோபம், அலட்சியம், தாமதப் பழக்கம், ஞானிகளைச் சந்திக்காமை, சோம்பல், ஐம்புல இன்பங்களில் ஆசை; அரசியல் காரியங்களைத் தனியே சிந்தித்தல், தகுதியற்றவர்களுடன் ஆலோசித்தல், தீர்மானித்தும் தொடங்காமை, மந்திர ரகசியத்தைப் பாதுகாக்காமை; மங்களச் செயல்களைப் புறக்கணித்தல், மேலும் எல்லா பகைவர்மீதும் ஒரே நேரத்தில் அவசரமாகப் படையெடுப்பது?
Verse 67
नास्तिक्यमनृतं क्रोधं प्रमादं दीर्घसूत्रताम्।अदर्शनं ज्ञानवतामालस्यं पञ्चवृत्तिताम्।।2.100.65।।एकचिन्तनमर्थानामनर्थज्ञैश्च मन्त्रणम्।निश्चितानामनारम्भं मन्त्रस्यापरिरक्षणम्।।2.100.66।।मङ्गलाद्यप्रयोगं च प्रत्युत्थानं च सर्वतः।कच्चित्वं वर्जयस्येतान्राजदोषांश्चतुर्दश।।2.100.67।।
ஓ ராகவா, மஹாப்ராஜ்ஞனே! இவற்றை நீ உண்மைப் பொருளோடு சரியாக அறிந்து நடைமுறைப்படுத்துகிறாயா—தச-, பஞ்ச-, சதுர்வர்கங்கள்; சப்தவர்கம், அஷ்டவர்கம், திரிவர்கம்; மூன்று வித்யைகள்; புத்தியால் இந்திரியஜயம்; தெய்வமும் மனிதமும் காரணமான ஷாட்குண்ய நীতি; ‘க்ருத்ய’ எனும் கடமைகள்; விஂஷதிவர்கம்; பிரகృతి-மண்டலம்; யாத்திரை மற்றும் தண்டவிதானம்; மேலும் சந்தி, விக்ரஹம் எனும் இரு வழிகள்?
Verse 68
दशपञ्चचतुर्वर्गान्सप्तवर्गं च तत्त्वतः।अष्टवर्गं त्रिवर्गं च विद्यास्तिस्रश्च राघव।।।।इन्द्रियाणां जयं बुद्ध्या षाड्गुण्यं दैवमानुषम्।कृत्यं विंशतिवर्गं च तथा प्रकृतिमण्डलम्।।।।यात्रादण्डविधानं च द्वियोनी सन्धिविग्रहौ।कच्चिदेतान्महाप्राज्ञ यथावदनुमन्यसे।।।।
ஓ ராகவா, மஹாப்ராஜ்ஞனே! இவற்றை நீ உண்மைப் பொருளோடு சரியாக அறிந்து நடைமுறைப்படுத்துகிறாயா—தச-, பஞ்ச-, சதுர்வர்கங்கள்; சப்தவர்கம், அஷ்டவர்கம், திரிவர்கம்; மூன்று வித்யைகள்; புத்தியால் இந்திரியஜயம்; தெய்வமும் மனிதமும் காரணமான ஷாட்குண்ய நীতি; ‘க்ருத்ய’ எனும் கடமைகள்; விஂஷதிவர்கம்; பிரகృతి-மண்டலம்; யாத்திரை மற்றும் தண்டவிதானம்; மேலும் சந்தி, விக்ரஹம் எனும் இரு வழிகள்?
Verse 69
दशपञ्चचतुर्वर्गान्सप्तवर्गं च तत्त्वतः।अष्टवर्गं त्रिवर्गं च विद्यास्तिस्रश्च राघव।।2.100.68।।इन्द्रियाणां जयं बुद्ध्या षाड्गुण्यं दैवमानुषम्।कृत्यं विंशतिवर्गं च तथा प्रकृतिमण्डलम्।।2.100.69।।यात्रादण्डविधानं च द्वियोनी सन्धिविग्रहौ।कच्चिदेतान्महाप्राज्ञ यथावदनुमन्यसे।।2.100.70।।
மகாப்ராஜ்ஞனே! தெளிந்த புத்தியால் இந்திரியங்களை வெல்வது, ஷாட்குண்ய நীতি, தெய்வத்தாலும் மனித முயற்சியாலும் எழும் இடர்களை அறிதல், அரசுக்குரிய செயல்களின் ‘விம்ஷதி-வர்கம்’ (இருபது வகை நிர்வாகக் கருத்துகள்), மேலும் ‘ப்ரக்ருதி-மண்டலம்’ (அரசின் கூறுகள் மற்றும் சுற்றுவட்டம்) ஆகியவற்றை நீ முறையாகப் பயன்படுத்துகிறாயா? அதுபோலப் பயண/படைநடத்தல் ஒழுங்கும் தண்டவிதானமும், மேலும் சமாதானமும் போரும் எனும் இரு வழிகளான சந்தி-விக்ரஹத்தையும் நீ யதாவிதமாகத் தீர்மானிக்கிறாயா?
Verse 70
दशपञ्चचतुर्वर्गान्सप्तवर्गं च तत्त्वतः।अष्टवर्गं त्रिवर्गं च विद्यास्तिस्रश्च राघव।।2.100.68।।इन्द्रियाणां जयं बुद्ध्या षाड्गुण्यं दैवमानुषम्।कृत्यं विंशतिवर्गं च तथा प्रकृतिमण्डलम्।।2.100.69।।यात्रादण्डविधानं च द्वियोनी सन्धिविग्रहौ।कच्चिदेतान्महाप्राज्ञ यथावदनुमन्यसे।।2.100.70।।
மகாராஜா, மகிழ்ந்து நாங்கள் உண்ணும் இதே அன்னத்தை நீங்களும் ஏற்றுக் கொள்ளுங்கள்; மனிதன் எந்த அன்னத்தால் போஷிக்கப்படுகிறானோ, அவனுடன் தொடர்புடைய தேவதைகளும் அதே அன்னத்தால் திருப்தி அடைகின்றனர்.
Verse 71
मन्त्रिभिस्त्वं यथोद्दिष्टैश्चतुर्भिस्त्रिभिरेव वा।कच्चित्समस्तैर्व्यस्तैश्च मन्त्रं मन्त्रयसे मिथः।।।।
சாஸ்திரம் கூறியபடி நியமிக்கப்பட்ட மூன்று அல்லது நான்கு அமைச்சர்களுடன் நீ—சிலவேளை அனைவருடனும், சிலவேளை தனித்தனியாக—ரகசியமாக ஆலோசனை செய்கிறாயா? அதனால் அரசநீதி நன்கு சோதிக்கப்பட்டும் பாதுகாக்கப்பட்டும் இருக்கும்.
Verse 72
कच्चित्ते सफला वेदाः कच्चित्ते सफलाः क्रियाः।कच्चित्ते सफला दाराः कच्चित्ते सफलं श्रुतम्।।।।
உன் வேதப் பயிற்சி பலனடைந்ததா? உன் செயல்கள், முயற்சிகள் வெற்றியடைந்ததா? உன் இல்லற வாழ்க்கை சீரும் பயனும் பெற்றதா? மேலும் சாஸ்திரங்களைச் செவிமடுத்தது நடைமுறையில் அர்த்தமுள்ள ஞானமாக மாறியதா?
Verse 73
कच्चिदेषैव ते बुद्धिर्यथोक्ता मम राघव।आयुष्या च यशस्या च धर्मकामार्थ संहिता।।।।
ஓ ராகவா! நான் கூறியதுபோலவே உன் புத்தி இருக்கிறதா—ஆயுளையும் புகழையும் வளர்ப்பதாய், மேலும் தர்மம், காமம், அர்த்தம் ஆகியவற்றோடு ஒத்திசைந்ததாய்?
Verse 74
यां वृत्तिं वर्तते तातो यां च नः प्रपितामहाः।तां वृत्तिं वर्तसे कच्चिद्याच सत्पथगा शुभा।।।।
தாதா, எங்கள் தந்தை நடக்கும் ஒழுக்கநெறியும், எங்கள் முன்னோர் நடந்த மங்களமான சத்பாதையும்—நீயும் அதே சுபமான சத்பாத ஒழுக்கத்தைப் பின்பற்றுகிறாயா?
Verse 75
कच्चित्स्वादु कृतं भोज्यमेको नाश्नासि राघव।कच्चिदाशंसमानेभ्यो मित्रेभ्य स्सम्प्रयच्छसि।।।।
ஓ ராகவா (பரதா), சுவைமிகு உணவை நீ ஒருவனாகவே உண்ணுவதில்லையல்லவா? வேண்டுகின்ற நண்பர்களுக்கு முறையாகப் பகிர்ந்து அளிக்கிறாயல்லவா?
Verse 76
राजा तु धर्मेण हि पालयित्वा महामतिर्दण्डधरः प्रजानाम्।अवाप्य कृत्स्नां वसुधां यथावदितश्च्युत स्स्वर्गमुपैति विद्वान्।।।।
ஆனால் அரசன்—மகாமதி, குடிகளுக்குத் தண்டம் தாங்குபவன்—தர்மப்படி முறையாக ஆட்சி செய்து, முழு வஸுதையையும் அடைந்து, இவ்வுலகை விட்டு நீங்கியபின், ஞானி நிச்சயமாக ஸ்வர்க்கத்தை அடைகிறான்.
Frequently Asked Questions
The pivotal action is Bharata’s self-abasing arrival in ascetic form and Rama’s compassionate embrace, followed by Rama’s ethical scrutiny of Bharata’s rule—testing whether governance remains righteous, confidential, and welfare-oriented despite dynastic upheaval.
The upadeśa is that victory and legitimacy rest on dharma-guided administration: guarded counsel, competent appointments, proportional punishment, impartial justice, and protection of livelihoods; a ruler who governs righteously secures both worldly stability and transcendent merit.
Ayodhyā and the wider janapada are mapped through civic-religious and infrastructural markers—caityas, devasthānas, prapās, taṭākas, forts, elephant preserves, and mines—signaling a culturally ordered and materially sustained polity.
Read Valmiki Ramayana in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.