Adhyaya 82

Verse 1

भीष्म उवाच । श्रुतं सूर्यस्य चंद्रस्य भौमस्यापि प्रपूजनं । बुधस्य सोमसूनोश्च पूजनं कथयाधुना

பீஷ்மர் கூறினார்—சூரியன், சந்திரன், பௌமன் (செவ்வாய்) ஆகியோரின் முறையான வழிபாட்டை கேட்டேன்; இப்போது சோமனின் புதல்வன் புதன் வழிபாட்டை கூறுங்கள்।

Verse 2

पुलस्त्य उवाच । तारागर्भसमुद्भूतो बुधश्चंद्रकुमारकः । सौम्यः क्रूरो ग्रहो ज्ञेयः शुभाशुभप्रदो नृणां

புலஸ்த்யர் கூறினார்—தாரையின் கர்ப்பத்திலிருந்து தோன்றிய புதன் சந்திரனின் குமாரன். அவன் சிலவேளை சௌம்யனாகவும் சிலவேளை க்ரூரனாகவும் இருந்து மனிதர்க்கு சுபமும் அசுபமும் அளிப்பான்।

Verse 3

शराकारं मंडलं तु बुधस्य परिकीर्तितं । हरिन्मणिसमैर्वर्णैश्चूर्णैः कुर्यात्तु मंडलं

புதனின் மண்டலம் அம்பு வடிவமென கூறப்படுகிறது. மரகத மணியின் பச்சை நிறத்தை ஒத்த வண்ணத் தூள்களால் அந்த மண்டலத்தை அமைக்க வேண்டும்।

Verse 4

पूजयेत्तत्र गंधाद्यैः पुष्पैर्धूपैस्सुशोभनैः । दानं च विधिवत्कुर्याद्दशारिष्टे च गोचरे

அங்கே நறுமணப் பொருட்கள் முதலியன, மலர்கள், அழகாகத் தயாரித்த தூபம் ஆகியவற்றால் விதிப்படி பூஜை செய்ய வேண்டும்; மேலும் கோசரத்தில் தசாரிஷ்டம் செயல்படும் போது சிறப்பாக முறையாக தானமும் செய்ய வேண்டும்।

Verse 5

कर्पूराश्चैव मुद्गाश्च हरिद्वस्त्रं हरिन्मणिः । सुवर्णं च यथाशक्ति दद्याद्बोधनतुष्टये

போதனையின் (குரு/வழிபாடு) திருப்திக்காக கற்பூரம், பாசிப்பயறு, மஞ்சள் ஆடை, பச்சை மணிக்கல் மற்றும் இயன்ற அளவு தங்கம் தானம் செய்ய வேண்டும்।

Verse 6

सोमपुत्र महाप्राज्ञ वेदवेदांगपारग । नमस्ते ग्रहमध्यस्थ प्रसन्नो भव मे सदा

சோமபுத்திரனே, மஹாப்ராஜ்ஞனே, வேத-வேதாங்கங்களில் பாரங்கதனே! கிரகங்களின் நடுவில் இருப்பவனே, உனக்கு நமஸ்காரம்; எப்போதும் என்மேல் அருளுடன் இரு।

Verse 7

इति स्तुत्वा महाराज बुधं भक्त्या समाहितः । प्राप्नुयान्निखिलान्कामान्सोमसूनुप्रसादतः

மஹாராஜனே, இவ்வாறு பக்தியுடன் ஒருமனதாகப் புதனைத் துதித்தால், சோமபுத்திரனின் அருளால் எல்லா விருப்பங்களும் நிறைவேறும்।

Verse 8

गुरोश्च पूजनं प्रोक्तं पट्टसाकारमंडले । पीतवर्णैः सुनिष्पन्नैश्चूर्णैराजन्सुशोभनैः

அரசே, பட்டுத் துணியில் மண்டல வடிவம் அமைத்து, அழகும் மங்களமும் கொண்ட மஞ்சள் நிறத் தூள்களால் குருவை வழிபட வேண்டும் என்று விதி கூறப்பட்டுள்ளது।

Verse 9

पीतैर्गंधयुतैः पुष्पैर्वस्त्रैर्हेम्ना च पूजयेत् । दशागोचरयोर्दौष्ट्ये दानं दद्याच्च शक्तितः

மஞ்சள் மணமிக்க மலர்களாலும், மஞ்சள் ஆடைகளாலும், பொன்னாலும் விதிப்படி வழிபட வேண்டும். தசாகோசரத்தின் இரு எதிர்காலங்களில் குறை ஏற்பட்டால், தன் ஆற்றலுக்கு ஏற்ப தானம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 10

चणकद्विदलं चैव पीतवस्त्रं सुवर्णकं । पुष्यरागं तु विप्राय दद्याच्चारिष्टशांतये

அரிஷ்ட சாந்திக்காக ஒரு பிராமணருக்கு சணகத் துவிதலம் (கடலைப் பருப்பு), மஞ்சள் ஆடை, பொன், மற்றும் புஷ்யராகம் (மஞ்சள் நீலம்) பக்தியுடன் தானம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 11

बृहस्पते सुराचार्य सर्वशास्त्रविशारद । दानेनानेन संतुष्टो भव सौम्यो ममाधुना

ஓ பிருகஸ்பதி, தேவர்களின் குருவே, எல்லா சாஸ்திரங்களிலும் தேர்ந்தவரே! இத்தானத்தால் திருப்தியடைந்து, இப்போது என்மேல் சாந்தமாக அருள்புரிவாயாக.

Verse 12

एवं कृते तु राजेंद्र स्वानुकूलो भवेद्गुरुः । सर्वान्कामानवाप्नोति नरो गुरुसमर्चनात्

ஓ அரசே! இவ்வாறு செய்தால் குரு அனுகூலமாகிறார். குருவை முறையாக ஆராதித்தால் மனிதன் எல்லா விரும்பிய பயன்களையும் அடைகிறான்.

Verse 13

भार्गवस्यापि वक्ष्यामि पूजनं नृपतेधुना । यत्कृत्वा सर्वकामाप्तिः सम्यक्पुंसां प्रजायते

ஓ அரசே! இப்போது பார்கவ (சுக்ராசார்யர்) அவர்களின் வழிபாட்டையும் நான் கூறுகிறேன்; அதை முறையாகச் செய்தால் மக்களுக்கு எல்லா விருப்பங்களின் முழு நிறைவேற்றம் உண்டாகும்.

Verse 14

पंचकोणं समुद्दिष्टं मंडलं भार्गवस्य तु । चूर्णकैः श्वेतवर्णैश्च विधिना सुधिया कृतं

பார்கவனுக்காக (பரசுராமருக்காக) விதிக்கப்பட்ட பஞ்சகோண மண்டலத்தை ஞானிகள் முறையின்படி வெண்நிறப் பொடிகளால் சரியாக அமைத்தனர்।

Verse 15

श्वेतगंधैश्च पुष्पैश्च वस्त्रैश्चापि सितैस्तथा । पूजयेद्भार्गवं भक्त्या नरः श्रद्धासमन्वितः

வெண்சுகந்தப் பொருட்கள், மலர்கள், மேலும் வெண்வஸ்திரங்களால்—நம்பிக்கையுடன் கூடியவன் பக்தியுடன் பார்கவனை வழிபட வேண்டும்।

Verse 16

रौप्यं च दक्षिणादानं यथाशक्ति प्रकीर्तितं । दशाद्यरिष्टे चोत्पन्ने सितमश्वं प्रदापयेत्

தக்க அளவிற்கு வெள்ளியை தக்ஷிணையாக வழங்குதல் விதிக்கப்பட்டது; மேலும் தசை முதலிய அபசகுனத் துன்பம் எழும்பின் வெண்குதிரையை தானமாக அளிக்க வேண்டும்।

Verse 17

तंडुलाः श्वेतवस्त्रं च रौप्यं चंदनमेव च । कर्पूरं च सुगंधाढ्यं देयं दानं द्विजातये

அரிசி, வெண்வஸ்திரம், வெள்ளி, சந்தனம், நறுமணம் நிறைந்த கற்பூரம்—இவற்றை இருபிறப்பாளரான (பிராமணரான)வர்க்கு தானமாக அளிக்க வேண்டும்।

Verse 18

भृगुपुत्र महाभाग दानवानां पुरोहित । दानेनानेन संतुष्टो भव सर्वासुरार्चित

பிருகுபுத்திரனே, மகாபாகனே, தானவர்களின் புரோகிதனே! இந்த தானத்தால் திருப்தியடைவாயாக—அனைத்து அசுரர்களாலும் அர்ச்சிக்கப்படுபவனே।

Verse 19

इति मंत्रं समुच्चार्य दद्याद्दानं यथोदितं । तस्य तुष्टो भवत्याशु भार्गवः कुरुनंदन

இவ்வாறு மந்திரத்தைச் சரியாக உச்சரித்து, விதிப்படி தானம் அளிக்க வேண்டும். அதனால் மகிழ்ந்து பார்கவ (பரசுராமர்) விரைவில் திருப்தியடைவார்—குருநந்தனே.

Verse 20

शनैश्चरस्य पूजार्थं मंडलं च नराकृति । कृत्वा चूर्णैः कृष्णवर्णैः पूजयेत्तत्र भक्तितः

சனீஸ்வரரின் பூஜைக்காக மனித உருவில் மண்டலத்தை அமைத்து, கருநிறப் பொடிகளால் அங்கே பக்தியுடன் வழிபட வேண்டும்.

Verse 21

कृष्णैर्गन्धैश्च पुष्पैश्च वस्त्रैश्चापि तथाविधैः । लोहं च दक्षिणादानं पिण्याकं च तिलस्य च

கருநிற மணப்பொருட்கள், மலர்கள், அதே வகை ஆடைகள் ஆகியவற்றுடன், தட்சிணையாக இரும்பையும் அளிக்க வேண்டும்; எள்ளுப் பிண்ணாக்கும் எள்ளும் அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

Verse 22

दानं शनैश्चरारिष्टे कृष्णां गां कृष्णवस्त्रकं । सुवर्णं च यथाशक्ति दद्यान्नीलमणिं तथा

சனீஸ்வரனால் உண்டாகும் அரிஷ்டத் துன்பம் வந்தால், கருப்புப் பசுவும் கருப்பு ஆடையும் தானமாக அளிக்க வேண்டும்; இயன்ற அளவு பொன்னும் நீலமணியும் தானம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 23

सूर्यसूनो महाभाग छायापुत्र महाबल । अधोदृष्टे भव शने प्रसन्नोऽस्मात्प्रदानतः

சூரியனின் புதல்வனே, மகாபாக்யவானே, சாயையின் புதல்வனாகிய மகாபல சனியே! கீழ்நோக்குடன் இரு; இந்த எங்கள் அர்ப்பணிப்பால் எங்களுக்கு அருள்புரிவாயாக.

Verse 24

एवं स्तुत्वा शनिं भक्त्या यश्च दद्याद्द्विजातये । स्वानुकूलो भवेत्तस्य शनिः पापे च गोचरे

இவ்வாறு பக்தியுடன் சனியைப் போற்றி, இருபிறப்பாளன் (பிராமணன்) ஒருவருக்கு தானம் அளிப்பவன் மீது, பாபகோசரத்திலும் சனி அனுகூலனாவான்.

Verse 25

राहोर्वर्णादिकं सर्वं शनिवन्मंडलं तथा । सूर्याकारं समुद्दिष्टं तत्र पूजार्कसूनुवत्

ராகுவின் நிறம் முதலிய அனைத்துச் சிறப்புகளும் சனியின் மண்டலம்போல் அமைக்கப்பட வேண்டும்; அது சூரிய வடிவமெனவும் கூறப்படுகிறது. அங்கே சூரியபுத்திரன் (சனி) முறையில் வழிபட வேண்டும்.

Verse 26

गोमेदं सर्षपाश्चैव तिला माषाश्च कृष्णकाः । महिषी च तथा च्छागो दानं राहोः प्रकीर्तितम्

கோமேதகம், கடுகு, எள், கருப்பு உளுந்து மற்றும் சிறிய கருப்பு விதைகள்—மேலும் பெண் எருமை, ஆடு—இவையே ராகுவுக்குரிய தானங்களெனப் புகழப்படுகிறது.

Verse 27

सिंहिकासुत दैत्येंद्र राहो चंद्रार्कमर्दन । भव तुष्टो महाभाग दानेनानेन सुव्रत

சிம்ஹிகையின் புதல்வனே, தைத்யேந்திர ராகுவே! சந்திர-சூரியனை மடக்குபவனே! மகாபாக்யவானே, சுவ்ரதனே, இத்தானத்தால் திருப்தியடைவாயாக.

Verse 28

केतोर्मंडलकं कुर्याद्ध्वजाकृतिसुशोभनम् । शनिवत्सकलं ज्ञेयं पूजावर्णादिकं नृप

கேதுவின் மண்டலத்தைத் த்வஜ (கொடி) வடிவில் அழகுற அமைக்க வேண்டும். அரசே, பூஜை முறையும் நிறம் முதலிய அனைத்தும் சனியைப் போலவே அறியப்பட வேண்டும்.

Verse 29

सप्तधान्यं समुद्दिष्टं सस्वर्णं केतुदानकम् । एवं कृते स्वानुकूलौ भवेतां च नृणां नृप

ஏழு வகை தானியத் தானம், பொன்னுடன் கூடியதாகவும், கேது (கொடி) தானமாகவும் சாஸ்திரம் கூறுகிறது. அரசே, இவ்வாறு செய்தால் அவர்கள் மனிதர்க்கு அனுகூலமாவர்.

Verse 30

प्रदद्यातां धनं पुत्रान्सुखं सौभाग्यमेव च । आकृष्णेति रवेर्मंत्र इमं देवास्तथा विधोः

அவர்கள் செல்வம், புதல்வர், இன்பம், மேலும் நல்வாழ்வு (சௌபாக்யம்) அருள்வாராக. ‘ஆக்ருஷ்ணே…’ என்று தொடங்குவது ரவி (சூரியன்) மந்திரம்; அதுபோல விது (சந்திரன்) குறித்தும் தேவர்கள் கூறிய மந்திரம் உண்டு.

Verse 31

अग्निर्मूर्धेति भौमस्य मंत्रो जप्येर्हणे तथा । उद्बुध्यस्वेतींदुसूनोर्बृहस्पते गुरोस्तथा

பௌமன் (செவ்வாய்) பொருட்டு ‘அக்னிர்மூர்தா…’ என்று தொடங்கும் மந்திரத்தை உரிய காலத்தில் ஜபிக்க வேண்டும். இந்துசூனு (புதன்) பொருட்டு ‘உத்புத்யஸ்வ…’; அதுபோல குரு ப்ருஹஸ்பதி பொருட்டும்.

Verse 32

अन्नात्परीति शुक्रस्य शन्नोदेवीरयं शनेः । कया न इति राहोश्च केतोः केतुमिति स्मृतः

‘அன்னாத்பரீதி’ என்பது சுக்ரனின் (மந்திரப் பெயர்) என நினைவுறுத்தப்படுகிறது. ‘ஷன்னோ தேவீḥ’ சனிக்குரியது; ராகுவிற்கு ‘கயா நः’; கேதுவிற்கு ‘கேதும்’ எனச் சொல்லப்படுகிறது.

Verse 33

एते मंत्रास्समुद्दिष्टा ग्रहणां पूजने जपे । एवं कृते नृपश्रेष्ठानुकूला अखिला ग्रहाः

கிரகங்களின் பூஜைக்கும் ஜபத்திற்கும் இம்மந்திரங்கள் கூறப்பட்டுள்ளன. அரசர்களில் சிறந்தவரே, இவ்வாறு செய்தால் எல்லாக் கிரகங்களும் முழுமையாக அனுகூலமாவர்.

Verse 34

भवंति पुंसां सततं यच्छंति च सुसंपदः । एतन्महाराज मया समस्तं तुभ्यं समुद्दिष्टमिहक्रमेण

இவை மனிதர்க்கு எப்போதும் உண்டாகின்றன; மேலும் சிறந்த செல்வத்தையும் அருள்கின்றன. மஹாராஜா, இதனை எல்லாம் இங்கே முறையாக உமக்கு விளக்கினேன்.

Verse 35

श्रुत्वा नरः सर्वश्रुतार्थसारमेतीश्वरस्यैव च सन्निधानम् । इदं पवित्रं यशसो निधानमिदं पितॄणामतिवल्लभं स्यात्

இதைச் செவிமடுத்தவன், கேட்கப்பட்ட அனைத்தின் பொருள்-சாரமான ஈசனின் சன்னிதியை அடைகிறான். இது புனிதம்; புகழின் நிதி; பித்ருக்களுக்கு மிகப் பிரியமானது.

Verse 36

इदं च देवेष्वमृताय कल्पते पुण्यावहं पातकिनां च पुंसाम् । इति पठति यशस्यं यः शृणोतीह भक्त्या मधुमुरनकारेरर्चनं वाथ पश्येत्

இது தேவர்களிடையே அமிர்தமென விளங்கும்; பாவிகளுக்கும் புண்ணியத்தை அளிக்கும். யார் பக்தியுடன் இந்தப் புகழ்மிக்க ஸ்துதியை ஓதுகிறாரோ, அல்லது இங்கே கேட்கிறாரோ, அல்லது மதுமுரனை வதைத்தவன் (விஷ்ணு) அர்ச்சனையைத் தரிசிக்கிறாரோ, அவர் மங்களமும் புகழும் பெறுவார்.

Verse 37

मतिमपि च जनानां यो ददातींद्रलोके विधिशिवविबुधेन्द्रैः पूज्यते कल्पमेकम् । य इदं शृणुयान्नित्यमृषीणां चरितं शुभम्

மக்களுக்கு நல்லறிவை அளிப்பவன், இந்திரலோகத்தில் ஒரு கல்பம் முழுதும் மதிக்கப்படுவான்; பிரம்மா, சிவன், தேவேந்திரர்கள் அவரை வணங்குவர். யார் நித்தமும் ரிஷிகளின் இந்த மங்களச் சரிதத்தைச் செவிமடுக்கிறாரோ (அவரும் அத்தகைய புண்ணியம் பெறுவர்).

Verse 38

विमुक्तस्सर्वपापेभ्यः स्वर्गलोके महीयते । तपः कृते प्रशंसंति त्रेतायां ज्ञानमेव च

அனைத்து பாவங்களிலிருந்தும் விடுபட்டு, அவன் ஸ்வர்கலோகத்தில் பெருமை பெறுவான். க்ருதயுகத்தில் தவம் போற்றப்படும்; திரேதாயுகத்தில் ஞானமே போற்றப்படும்.

Verse 39

द्वापरे यज्ञमित्याहुर्दानमेकं कलौ युगे । सर्वेषामेव दानानामिदमेवैकमुत्तमम्

த்வாபர யுகத்தில் யாகமே முதன்மை தர்மச் செயல் எனக் கூறுவர்; ஆனால் கலியுகத்தில் ஒரே முதன்மைக் கடமை—தானம். எல்லாத் தானங்களிலும் இதுவே உயர்ந்தது.

Verse 40

अभयं सर्वभूतानां नास्ति दानमतः परम् । दानं प्रधानं शूद्रस्य त्वित्याह भगवान्प्रभुः

எல்லா உயிர்களுக்கும் அச்சமின்மை அளிப்பதே—அதற்கு மேல் தானம் இல்லை. ஆகவே, பகவான் பிரபு, சூத்ரனுக்கு தானமே முதன்மைக் கடமை என அறிவிக்கிறார்.

Verse 41

दानेन सर्वकामाप्तिस्तस्य संजायते तपः । पुण्यं पवित्रमायुष्यं सर्वपापविनाशनम्

தானத்தால் எல்லா விருப்பங்களும் நிறைவேறும்; அதிலிருந்து தவத்தின் பலனும் எழும். இது புண்ணியம், தூய்மை, நீண்ட ஆயுள், எல்லாப் பாவங்களையும் அழிப்பது.

Verse 42

पुराणमेतत्कथितं तीर्थश्राद्धानुवर्णनम् । शृणोति यः पठेद्वापि श्रीमान्संजायते नरः

தீர்த்தங்களுடன் தொடர்புடைய சிராத்த விதிகளை விளக்கும் இந்தப் புராணம் உரைக்கப்பட்டது. இதைக் கேட்பவனும், ஓதுபவனும், செல்வமும் சுபமுமுடையவனாகிறான்.

Verse 43

सर्वपापविनिर्मुक्तः सलक्ष्मीकं हरिं लभेत् । इदं महाराज अगादि तुभ्यं पुण्यं महापातकनाशनं च

எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுபட்டு, மனிதன் லக்ஷ்மியுடன் கூடிய ஹரியை அடைகிறான். ஓ மகாராஜா, இது உனக்குச் சொல்லப்பட்டது—இது புனிதமானது; மகாபாதகங்களையும் அழிப்பது.

Verse 44

ब्रह्मार्करुद्रैश्च सुपूजितं च श्रोतव्यमेतत्प्रवदंति तज्ज्ञाः । सृष्टिखंडमिदं राजन्मया तुभ्यं प्रकीर्तितम्

இந்த உபதேசம் பிரம்மா, சூரியன், ருத்ரன் ஆகியோராலும் நன்கு பூஜிக்கப்படுவது; ஞானிகள் இதை அவசியம் கேட்கவேண்டும் என்கிறார்கள். அரசே, நான் உமக்கு இந்த ஸ்ருஷ்டிகண்டத்தை உரைத்தேன்.

Verse 45

पुराणस्यादिभूतं च नवधा सृष्टि पौष्करम् । द्विजेभ्यः श्रावयेद्विद्वान्यश्च वै शृणुयात्पठेत् । कल्पकोटिशतं साग्रं ब्रह्मलोके स मोदते

புராணத்தின் ஆதிமூலமான இந்த பௌஷ்கர ஒன்பது வகை ஸ்ருஷ்டி வர்ணனையை, அறிஞன் இருபிறப்போர்க்கு ஓதச் செய்தாலும், யார் கேட்கிறாரோ அல்லது படிக்கிறாரோ, அவர் நூறு கோடி கல்பங்களுக்கும் மேலாக பிரம்மலோகத்தில் மகிழ்வார்.

Verse 82

इति श्रीपाद्मपुराणे सृष्टिखंडे पुराणावतारे ग्रहार्चनवर्णनंनाम द्व्यशीतितमोऽध्यायः

இவ்வாறு ஸ்ரீபத்மபுராணத்தின் ஸ்ருஷ்டிகண்டத்தில், புராணாவதாரப் பிரகரணத்தில் ‘கிரஹார்ச்சன வர்ணனம்’ எனப்படும் எண்பத்திரண்டாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது.