Narada Purana — Purva Bhaga, Shloka 55
Gṛhastha-nitya-karman: Śauca, Sandhyā-vidhi, Pañca-yajña, and Āśrama-krama
ब्रह्मणी चतुराननाक्षवलया कुम्भं करैः स्रुक्स्रवौ बिभ्राणा त्वरुणेंदुकांतिवदना ऋग्रूपिणी बालिका । हंसारोहणकेलिखण्खण्मणेर्बिंबार्चिता भूषिता गायत्री परिभाविता भवतु नः संपत्समृद्ध्यै सदा ॥ ५५ ॥
brahmaṇī caturānanākṣavalayā kumbhaṃ karaiḥ sruksravau bibhrāṇā tvaruṇeṃdukāṃtivadanā ṛgrūpiṇī bālikā | haṃsārohaṇakelikhaṇkhaṇmaṇerbiṃbārcitā bhūṣitā gāyatrī paribhāvitā bhavatu naḥ saṃpatsamṛddhyai sadā || 55 ||
பிரம்மாவின் சக்தியாகிய போற்றத்தக்க காயத்ரீ—சதுரானனனின் ஜபமாலை-வளையத்தை அணிந்து, கரங்களில் கும்பமும் ஸ்ருக்-ஸ்ரவமும் தாங்கி; புதுச்சந்திர ஒளிபோல் பிரகாசிக்கும் முகத்துடன், ரிக் வேதத்தின் வடிவான இளமங்கை; அன்னவாகனத்தின் விளையாட்டில் ஒலிக்கும் மணியாபரணங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, பிம்பம் போன்ற ஆபரணங்களால் அழகுபெற்று—ஞானிகள் எப்போதும் தியானிக்கும் அவள், எமக்கு என்றும் செல்வமும் சமృద్ధியும் அருள்வாளாக।
Narada (stuti within the Narada–Sanatkumara dialogue context)
Vrata: none
Primary Rasa: bhakti
Secondary Rasa: adbhuta
FAQs
It presents Gāyatrī as the living essence of Vedic revelation (especially the Ṛgveda) and as a yajña-presiding śakti; steady contemplation of her is praised as a direct cause of auspiciousness, prosperity, and inner flourishing.
By offering a vivid dhyāna (meditative icon) of Gāyatrī—her form, attributes, and radiance—the verse teaches bhakti through upāsanā: loving remembrance and visualization that ripens into reverence, steadiness, and grace-bestowing devotion.
It reflects Kalpa (ritual practice) through explicit yajña tools (kumbha, sruk, sruva) and Mantra-upāsanā discipline—showing how Vedic ritual symbolism is integrated into daily meditation on Gāyatrī.