Dharmānukathana
Narration of Dharma
शालग्रामेऽपयेद्यस्तु तुलस्यास्तु दलानि च । स वसेद्विष्णुभवने यावदाभूतसम्प्लवम् ॥ ३१ ॥
śālagrāme'payedyastu tulasyāstu dalāni ca | sa vasedviṣṇubhavane yāvadābhūtasamplavam || 31 ||
சாலகிராமத்திற்கு துளசி இலைகளை அர்ப்பணிப்பவன், எல்லா உயிர்களின் பிரளயம் வரையிலும் விஷ்ணு-பவனத்தில் வாசம் பெறுவான்।
Sanatkumara (teaching Narada)
Vrata: none
Primary Rasa: bhakti
Secondary Rasa: adbhuta
It exalts a simple act of Viṣṇu-bhakti—offering Tulasi to Śālagrāma—as a direct cause for attaining residence in Viṣṇu’s divine abode, described with the highest time-scale: up to pralaya.
It presents bhakti as accessible and efficacious: sincere worship through a sacred offering (Tulasi) to Viṣṇu’s emblem (Śālagrāma) yields supreme, enduring spiritual destiny (Viṣṇu-bhavana).
Ritual praxis (kalpa-oriented practice) is implied: proper upacāra (offering) in Viṣṇu-pūjā—specifically Tulasi-dala arpaṇa to Śālagrāma—as a concise rule of worship and its stated fruit (phala).