Dharmānukathana
Narration of Dharma
करतालं प्रकुर्वन्ति देवतायतने तु ये । ते सर्वपापनिर्मुक्ता विमानस्था युगायुतम् ॥ १४४ ॥
karatālaṃ prakurvanti devatāyatane tu ye | te sarvapāpanirmuktā vimānasthā yugāyutam || 144 ||
தேவாலயத்தில் கரதாளம் (கைத்தட்டல்) செய்வோர் எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுபட்டு, விமானத்தில் அமர்ந்து, பத்தாயிரம் யுகங்கள் சொர்க்கத்தில் வாழ்வர்.
Narada
Vrata: none
Primary Rasa: bhakti
Secondary Rasa: shanta
It elevates even a simple devotional gesture—clapping in a temple—as potent bhakti, capable of removing sin (pāpa) and producing great spiritual merit (puṇya).
It shows bhakti as accessible: heartfelt participation in temple worship (devatāyatana) through gestures like karatāla is counted as sincere devotion and yields exalted results.
Ritual practice (kalpa-oriented temple conduct) is implied: appropriate devotional actions within sacred space are treated as efficacious components of worship, even without complex rites.