Nirukta, Phonetic Variants, and Vedic Dhātu–Svara Taxonomy
स्वरितेतः पञ्चत्रिंशद्धिक्काद्याश्च ततः परम् । स्वरितेच्छिञ्भृञाद्याश्चत्वार स्वरितेत्ततः ॥ ३० ॥
svaritetaḥ pañcatriṃśaddhikkādyāśca tataḥ param | svaritecchiñbhṛñādyāścatvāra svaritettataḥ || 30 ||
ஸ்வரிதக் குறியுடைய குழுவில் ‘திக்…’ முதலாக முப்பத்தைந்து கூறப்படுகின்றன. அதன் பின் மீண்டும் ஸ்வரிதத்தில் ‘ச்சிஞ், ப்ரிஞ்…’ முதலாக நான்கு உள்ளன; அவையும் ஸ்வரிதத்திலேயே ஓதப்படுக॥३०॥
Sanatkumara (in instruction to Narada on technical Vedic recitation)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: adbhuta
It emphasizes precision in Vedic sound (śabda) through correct accent (svara), treating disciplined recitation as a support for inner purity and steadiness conducive to mokṣa-oriented practice.
While not directly a bhakti verse, it supports devotional discipline by insisting that sacred utterance be performed correctly—protecting mantra integrity, which traditionally strengthens faith and focused worship.
Śikṣā/Vedāṅga phonetics: it classifies specific verbal items as to be pronounced with the svarita accent, functioning as a technical rule for chanting/recitation.