The Description of the Caturdaśī Vrata Observed throughout the Twelve Months

Verse 1

सनातन उवाच । श्रृणु नारद वक्ष्यामि चतुर्दश्या व्रतानि ते । यानि कृत्वा नरो लोके सर्वान्कामानवाप्नुयात् ॥ १ ॥

ஸனாதனன் கூறினான்—நாரதா, கேள்; சதுர்தசீ நாளில் அனுஷ்டிக்கப்படும் விரதங்களை உனக்குச் சொல்கிறேன். அவற்றைச் செய்தால் மனிதன் இவ்வுலகில் எல்லா விருப்பங்களையும் அடைவான்।

Verse 2

चैत्रशुक्ल चतुर्दश्यां कुंकुमागरुचन्दनैः । गन्धाद्यैर्वस्त्रमणिभिः कार्यार्या महती शिवे ॥ २ ॥

சைத்ர மாத சுக்லபட்ச சதுர்தசீ அன்று குங்குமம், அகுரு, சந்தனம், நறுமணப் பொருட்கள், ஆடைகள், மணிகள் ஆகியவற்றால் சிவா தேவிக்கு மாபெரும், உயர்ந்த பூஜை செய்ய வேண்டும்।

Verse 3

वितानध्वजछत्राणि दत्वा पूज्याश्च मातरः । एवं कृत्वार्चनं विप्र सोपवासोऽथवैकभुक् ॥ ३ ॥

விதானம், கொடி, குடை ஆகியவற்றை தானமாக அளித்து, வணங்கத்தக்க மாதர்களை மரியாதை செய்து, ஓ பிராமணரே, இவ்வாறு அர்ச்சனை முடித்த பின் உபவாசம் இருக்க வேண்டும்—அல்லது ஒருவேளை மட்டும் உணவு கொள்ள வேண்டும்।

Verse 4

अश्वमेधाधिकं पुण्यं लभते मानवो भुवि । अत्रैव दमनार्चां च कारयेद्गंधपुष्पकैः ॥ ४ ॥

மனிதன் பூமியில் அஸ்வமேத யாகத்தைக் காட்டிலும் மேலான புண்ணியத்தைப் பெறுவான்; மேலும் இங்கேயே நறுமண மலர்களால் தமனா அர்ச்சனை (தமனகப் பூஜை) செய்ய வேண்டும்।

Verse 5

समर्पयेत्सुपूर्णायां शिवाय शिवरूपिणे । राधकृष्णचतुर्द्दश्यां सोपवासो निशागमे ॥ ५ ॥

ராதா–கிருஷ்ண சதுர்தசி மாலையில், உபவாசத்துடன், பௌர்ணமி இரவில் மங்களமயனும் மங்களரூபனுமான சிவனுக்கு அர்ப்பணம் செய்ய வேண்டும்।

Verse 6

लिंगमभ्यर्चयेच्चैवं स्नात्वा धौतांबरः सुधीः । गंधाद्यैरुपचारैश्च बिल्वपत्रैश्च सर्वतः ॥ ६ ॥

இவ்வாறு நீராடி தூய ஆடை அணிந்து, அறிவுடைய பக்தன் சந்தனம் முதலிய உபசாரங்களாலும், எல்லாத் திசைகளிலும் வில்வ இலைகளாலும் சிவலிங்கத்தை முறையாக அர்ச்சிக்க வேண்டும்।

Verse 7

दत्वा मंत्रं द्विजाग्र्याय भुंजीत च परेऽहनि । एवमेव तु कृष्णासु सर्वासु द्विजसत्तम ॥ ७ ॥

மிகச் சிறந்த த்விஜருக்கு மந்திரத்தை அளித்து, அடுத்த நாள் உணவு கொள்ள வேண்டும். ஓ பிராமணச் சிறந்தவரே, இதே முறையில் கிருஷ்ணபக்ஷத்தின் எல்லா திதிகளிலும் இதை அனுஷ்டிக்க வேண்டும்।

Verse 8

शिवव्रतं प्रकर्तव्यं धनसंतानमिच्छता । राधशुक्लचतुर्दश्यां श्रीनृसिंहव्रतं चरेत् ॥ ८ ॥

செல்வமும் சந்ததியும் விரும்புபவன் சிவவிரதத்தை மேற்கொள்ள வேண்டும். மேலும் ராதா மாதத்தின் சுக்ல சதுர்தசியில் ஸ்ரீ நரசிம்ம விரதத்தை அனுஷ்டிக்க வேண்டும்।

Verse 9

उपवासविधानेन शक्तोऽशक्तस्तथैकभुक् । निशागमे तु संपूज्य नृसिंहं दैत्यसूदनम् ॥ ९ ॥

திறன் உள்ளவனாக இருந்தாலும் இல்லாவிட்டாலும், விதிப்படி உபவாசம் செய்ய வேண்டும்; அல்லது குறைந்தது ஒருமுறை உணவு கொள்ள வேண்டும்; இரவு வந்தபோது அசுரநாசகன் நரசிம்மனை முறையாகப் பூஜிக்க வேண்டும்।

Verse 10

उपचारैः षोडशभिः स्नानैः पंचामृतादिभिः । ततः क्षमापयेद्देवं मन्त्रेणानेन नारद ॥ १० ॥

ஷோடசோபசாரங்களாலும் பஞ்சாமிருதாதி ஸ்நானங்களாலும் முறையாக ஆராதித்து, பின்னர் இந்த மந்திரத்தால், ஓ நாரதா, தேவனிடம் மன்னிப்பு வேண்ட வேண்டும்।

Verse 11

तत्पहाटककेशांत ज्वलत्पावकलोचन । वज्राधिकनखस्पर्शदिव्यसिंह नमोऽस्तु ते ॥ ११ ॥

தூய பொன்னென ஒளிரும் மயிர்முனைகளையுடையவனே, தீயென ஜ்வலிக்கும் கண்களையுடையவனே, வஜ்ரத்தைவிடக் கடினமான நகத் தொடுதலையுடைய திவ்ய சிங்கமே—உமக்கு நமஸ்காரம்।

Verse 12

इति संप्रार्थ्य देवेशं व्रती स्यात्स्थंडिलेशयः । जितेंद्रियो जितक्रोधः सर्वभोगविवर्ज्जितः ॥ १२ ॥

இவ்வாறு தேவாதிதேவனை முறையாக வேண்டிய பின், விரதம் கொண்டவன் வெறும் தரையில் படுத்திருக்க வேண்டும்—இந்திரியங்களை அடக்கி, கோபத்தை வென்று, எல்லா போகங்களையும் விலக்கி।

Verse 13

एवं यः कुरुते विप्र विधिवद्व्रतमुत्तमम् । वर्षे वर्षे स लभते भुक्तभोगो हरेः पदम् ॥ १३ ॥

ஓ விப்ரரே! இவ்வாறு விதிப்படி இந்த உத்தம விரதத்தை ஆற்றுபவன், ஆண்டுதோறும் புண்ணியப் பலனை அனுபவித்து, இறுதியில் ஹரி (விஷ்ணு) பதத்தை அடைகிறான்।

Verse 14

ॐकारेश्वरयात्रा च कार्यात्रैव मुनीश्वर । दुर्लभं वार्चनं तत्र दर्शनं पापनाशनम् ॥ १४ ॥

ஓ முனீஸ்வரரே! ஓங்காரேஸ்வர யாத்திரை நிச்சயமாக மேற்கொள்ளப்பட வேண்டும். அங்கு ஆராதனை அரிது; அந்தத் திருத்தலத்தின் தரிசனமே பாபநாசகம்.

Verse 15

किमत्र बहुनोक्तेन पूजाध्यानजपेक्षणम् । यद्भवेत्तत्समुद्दिष्टं ज्ञानमोक्षप्रदं नृणाम् ॥ १५ ॥

இங்கே அதிகம் சொல்லுவதால் என்ன பயன்? பூஜை, தியானம், மந்திரஜபமே முக்கியம். அவற்றால் உண்டாகும் பலன் இதுவே—மனிதர்க்கு மோட்சம் அளிக்கும் ஞானம்।

Verse 16

अत्र लिंगव्रतं चापि कर्त्तव्यं पापनाशनम् । पंचामृतैस्तु संस्नाप्य लिंगमालिप्य कुंकुमैः ॥ १६ ॥

இங்கே பாபநாசகமான லிங்கவிரதத்தையும் மேற்கொள்ள வேண்டும். பஞ்சாமிருதத்தால் லிங்கத்திற்கு அபிஷேகம் செய்து, பின்னர் குங்குமம் பூச வேண்டும்.

Verse 17

नैवेद्यैश्च फलैर्धूपैर्दीपैर्वस्त्रविभूषणैः । एवं यः पूजयेत्पैष्टं लिंगं सर्वार्थसिद्धिदम् ॥ १७ ॥

நைவேத்யம், பழங்கள், தூபம், தீபம், ஆடை, ஆபரணங்களால்—இவ்வாறு மாவால் செய்யப்பட்ட லிங்கத்தை வழிபடுவோர் எல்லா விருப்பங்களும் நிறைவேறும்.

Verse 18

भुक्तिं मुक्तिं स लभते महादेवप्रसादतः । ज्येष्ठशुक्लचतुर्दश्यां दिवा पंचतपा निशः ॥ १८ ॥

மகாதேவரின் அருளால் அவர் போகமும் மோட்சமும் இரண்டையும் பெறுவார். ஜ்யேஷ்ட சுக்ல சதுர்தசியன்று பகலில் பஞ்சதபம் செய்து, இரவில் ஜாகரணம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 19

मुखे ददेद्धेमधेनुं रुद्रव्रतमिदं स्मृतम् । शुचिशुक्लचतुर्दश्यां शिवं संपूज्य मानवः ॥ १९ ॥

தகுதியானவருக்கு பொன்னாலான தேனுவை தானமாக அளிக்க வேண்டும்—இதுவே ருத்ரவிரதம் என நினைவில் கூறப்படுகிறது. தூய சுக்ல சதுர்தசியன்று சிவனை முறையாக வழிபட்டு விரதம் நிறைவேற்ற வேண்டும்.

Verse 20

देशकालोद्भवैः पुष्पैः सर्वसंपदमाप्नुयात् । नभः शुक्लचतुर्दश्यां पवित्रारोपणं मतम् ॥ २० ॥

தேசமும் காலமும் பொருந்தி உண்டான மலர்களை அர்ப்பணித்தால் எல்லா வகை செல்வங்களும் கிடைக்கும். நபஸ் (பாத்ரபத) மாதத்தின் சுக்ல சதுர்தசியன்று ‘பவித்ராரோபணம்’ செய்ய வேண்டும் என்று விதிக்கப்பட்டுள்ளது॥২০॥

Verse 21

तत्स्वशाखोक्तविधिना कर्तव्यं द्विजसत्तम । शताभिमंत्रितं कृत्वा ततो देव्यै निवेदयेत् ॥ २१ ॥

ஓ த்விஜசிரேஷ்டரே! தம் வேதசாகையில் கூறிய விதிப்படி இதைச் செய்ய வேண்டும். நூறு முறை மந்திரத்தால் அபிமந்திரித்து பின்னர் தேவிக்குக் நிவேதிக்க வேண்டும்॥২১॥

Verse 22

पवित्रारोपणं कृत्वा नरो नार्यथवा यदि । महादेव्याः प्रसादेन भुक्तिं मुक्तिमवाप्नुयात् ॥ २२ ॥

ஆண் அல்லது பெண் யாராயினும் பவித்ராரோபணம் செய்தால், மகாதேவியின் அருளால் போகமும் முக்தியும் இரண்டும் பெறுவர்॥২২॥

Verse 23

भाद्रशुक्लचतुर्दश्यामनन्तव्रतमुत्तमम् । कर्त्तव्यमेकभुक्तं हि गोधूमप्रस्थपिष्टकम् ॥ २३ ॥

பாத்ரபத மாத சுக்ல சதுர்தசியன்று ‘அனந்த விரதம்’ எனும் சிறந்த விரதத்தை அனுஷ்டிக்க வேண்டும். அன்றொரு முறை மட்டும் உணவு உண்டு, கோதுமை மாவை ஒரு பிரஸ்த அளவு கொண்டு செய்த உணவை எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும்॥২৩॥

Verse 24

विपाच्य शर्कराज्याक्तमनंताय निवेदयेत् । गन्धाद्यैः प्राक् समभ्यर्च्यः कार्पासं पट्टजं तु वा ॥ २४ ॥

அதை நன்றாகச் சமைத்து சர்க்கரையும் நெய்யும் கலந்து, அனந்தன் (திரு விஷ்ணு) அவர்களுக்கு நிவேதனமாக அர்ப்பணிக்க வேண்டும். முதலில் கந்தம் முதலிய உபசாரங்களால் முறையாக வழிபட்டு, பின்னர் பருத்தித் துணி அல்லது பட்டு ஆடை அர்ப்பணிக்க வேண்டும்॥২৪॥

Verse 25

चतुर्दशग्रंथियुतं सूत्रं कृत्वा सुशोभनम् । ततः पुराणमुत्तार्य सूत्रं क्षिप्त्वा जलाशयें ॥ २५ ॥

பதினான்கு முடிச்சுகளுடன் அழகிய நூலைச் செய்து, பின்னர் புராணத்தை எடுத்துப் பின் அந்த நூலை நீர்த்தடாகத்தில் எறிய வேண்டும்।

Verse 26

निबघ्नीयान्नवं नारी वामे दक्षे पुमान्भुजे । विपाच्य पिष्टपक्वं तत्प्रदद्याद्दक्षिणान्वितम् ॥ २६ ॥

பெண் புதிய நூலை இடது கையில் கட்ட வேண்டும்; ஆண் வலது கையில் கட்ட வேண்டும். பின்னர் மாவால் செய்த உணவைச் சமைத்து, விதிக்கப்பட்ட தக்ஷிணையுடன் அர்ப்பணிக்க வேண்டும்।

Verse 27

स्वयं च तन्मितं चाद्यादेवं कुर्याद्व्रतोत्तमम् । द्विसप्तवर्षपर्यंतं तत उद्यापयेत्सुधीः ॥ २७ ॥

தானும் நிர்ணயிக்கப்பட்ட அளவில் உண்டு, அதே அளவுக்கேற்ற பங்கினை பிறருக்கும் அளிக்க வேண்டும். இவ்வாறு இந்த சிறந்த விரதத்தைப் பின்பற்றி, பதினான்கு ஆண்டுகள் முடிந்த பின் ஞானி உத்யாபனத்தைச் செய்ய வேண்டும்।

Verse 28

मंडलं सर्वतोभद्रं धान्यवर्णैः प्रकल्प्य च । सुशोभने न्यसेत्तत्र कलशं ताम्रजं मुने ॥ २८ ॥

பல நிறத் தானியங்களால் ‘சர்வதோபத்ர’ மண்டலத்தை அமைத்து, ஓ முனிவரே, அழகுற அலங்கரிக்கப்பட்ட இடத்தில் அங்கே செம்புக் கலசத்தை வைக்க வேண்டும்।

Verse 29

तस्योपरि न्यसेद्धैमीमनंतप्रतिमां शुभाम् । पीतपट्टांशुकाच्छन्नां तत्र तां विधिना यजेत् ॥ २९ ॥

அதன் மேல் மங்களமான பொன்னாலான அனந்தரின் திருவுருவை நிறுவ வேண்டும். மஞ்சள் பட்டாடையால் மூடி, அங்கே விதிப்படி வழிபட வேண்டும்।

Verse 30

गणेशं मातृकाः खेटाँल्लोकपांश्च यजेत्पृथक् । ततो होमं हविष्येण कृत्वा पूर्णाहुतिं चरेत् ॥ ३० ॥

கணேசன், மாத்ரிகைகள், கிரகத் தெய்வங்கள், லோகபாலர்கள் ஆகியோரைக் தனித்தனியாக வழிபட வேண்டும். பின்னர் ஹவிஷ்யத்தால் ஹோமம் செய்து பூர்ணாஹுதியை நிறைவேற்ற வேண்டும்.

Verse 31

शय्यां सोपस्करां धेनुं प्रतिमां च द्विजोत्तम । प्रदद्याद्गुरवे भक्त्या द्विजानन्यांश्चतुर्दश ॥ ३१ ॥

ஓ த்விஜோத்தமா! பக்தியுடன் குருவிற்கு உபகரணங்களுடன் கூடிய படுக்கை, பசு, மேலும் ஒரு பிரதிமையையும் அளிக்க வேண்டும்; மேலும் மற்ற பதினான்கு பிராமணர்களுக்கும் தானம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 32

संभोज्य मिष्टपक्वान्नैर्दक्षिणाभिः प्रतोषयेत् । एवं यः कुरुतेऽनंतव्रतं प्रत्यक्षमादरात् ॥ ३२ ॥

இனியதும் நன்றாகச் சமைத்த உணவுகளாலும் அவர்களை உணவளித்து, தக்க தக்ஷிணையால் முழுமையாகத் திருப்திப்படுத்த வேண்டும். இவ்வாறு நேரடியாகப் பக்தியுடன் அனந்தவிரதத்தை செய்பவன்.

Verse 33

सोऽप्यनंतप्रसादेन जायते भुक्तिमुक्तिभाक् । कदलीव्रतमप्यत्र तद्विधानं च मे श्रृणु ॥ ३३ ॥

அவனும் அனந்தனின் பிரசாதத்தால் போகமும் மோட்சமும் இரண்டிற்கும் உரியவனாகிறான். இங்கே கদலி-விரதமும் அதன் விதிமுறையும் என்னிடமிருந்து கேள்.

Verse 34

नरो वा यदि वा नारी रंभामुपवनस्थिताम् । स्नात्वा संपूजयेद्गंधपुष्पधान्यांकुरादिभिः ॥ ३४ ॥

ஆணாக இருந்தாலும் பெண்ணாக இருந்தாலும், நீராடி, தோட்டத்தில் இருப்பவளான ரம்பாவை நறுமணம், மலர்கள், தானியங்கள், முளைகள் முதலியவற்றால் முறையாகப் பூஜிக்க வேண்டும்.

Verse 35

दधिदूर्वाक्षतैर्द्द्वीपैर्वस्त्रपक्कान्नसंयैः । एवं संपूज्य मंत्रेण ततः संप्रार्थयेद्र्वती ॥ ३५ ॥

தயிர், தூர்வா, அக்ஷதை, தீப-நைவேத்யம், வஸ்திரம், சமைத்த அன்னம் ஆகியவற்றை அர்ப்பணித்து, விதி மந்திரத்தால் முறையாகப் பூஜை செய்து; பின்னர் விரதம் மேற்கொண்டவன் பக்தியுடன் வேண்டுதல் செய்ய வேண்டும்।

Verse 36

अप्सरो मरकन्याभिर्नागकन्याभिरार्चिते । शरीरारोग्यलावण्यं देहि देवि नमोऽस्तु ते ॥ ३६ ॥

அப்ஸரைகள், மரகன்னியர், நாககன்னியர் ஆகியோரால் அர்ச்சிக்கப்படும் தேவியே! எனக்கு உடல் ஆரோக்கியமும் ஒளிமிகு லாவண்யமும் அருள்வாயாக; உமக்கு நமஸ்காரம்।

Verse 37

इति संप्रार्थ्यं कन्यास्तु चतस्रो वा सुवासिनीः । संभोज्यां शुकसिद्वरकज्जलालक्तचर्चिताः ॥ ३७ ॥

இவ்வாறு வேண்டிய பின் நான்கு கன்னியருக்கோ—அல்லது சௌபாக்யவதியான சுவாசினிகளுக்கோ—உணவு அளிக்க வேண்டும்; அவர்கள் கிளிப்பச்சை நிறம், வெள்ளை கடுகு லேபம், காஜல், அலத்தகம் ஆகியவற்றால் அலங்கரிக்கப்பட்டிருப்பர்।

Verse 38

नमस्कृत्य निजं गेहं समाप्य नियमं व्रजेत् । एवं कृते व्रते विप्र लब्ध्वा सौभाग्यमुत्तमम् ॥ ३८ ॥

தன் இல்லத்துக்கு (இல்லத் தெய்வங்களும் வாசலும்) வணங்கி, நியமங்களை நிறைவு செய்து, பின்னர் புறப்பட வேண்டும். ஓ விப்ரரே! இவ்வாறு விரதம் செய்தால் உத்தம சௌபாக்யம் கிடைக்கும்।

Verse 39

इह लोके विमानेन स्वर्गलोके व्रजेत्परम् । इषकृष्णचतुर्द्दश्यां विषशस्त्रांबुवह्निभिः ॥ ३९ ॥

இவ்வுலகிலேயே திவ்ய விமானம் பெற்று, பின்னர் ஸ்வர்கலோகத்தின் பரம நிலையைக் அடைகிறான். ஈசன் (சிவன்) கிருஷ்ணபக்ஷ சதுர்தசியன்று அவன் விஷம், ஆயுதம், நீர், தீ ஆகியவற்றால் பாதிக்கப்படான்।

Verse 40

सर्पश्वापदवज्राद्यैर्हतानां ब्रह्मघातिनाम् । चतुर्द्दश्यां क्रियाश्राद्धमेकोद्दिष्टविधानतः ॥ ४० ॥

பாம்பு, கொடிய விலங்கு, இடிமின்னல் முதலியவற்றால் இறந்த பிரம்மஹத்தையர்களுக்குச் சதுர்தசியன்று ஏகோத்திஷ்ட விதிப்படி கிரியா-சிராத்தம் செய்ய வேண்டும்।

Verse 41

कर्तव्यं विप्रवर्गं च भोजयेन्मिष्टपक्वकैः । तर्पणं च गवां ग्रासं बलिं चैव श्वकाकयोः ॥ ४१ ॥

முறையாகப் பிராமணர்களைக் கூடி இனிய நன்கு சமைத்த உணவால் போஜனம் செய்யச் செய்ய வேண்டும்; தர்ப்பணம் செய்து, பசுக்களுக்கு தீவனம் அளித்து, நாய் மற்றும் காக்கைக்கும் பலி வைக்க வேண்டும்।

Verse 42

कृत्वाचम्य स्वयं पश्चाद्भुंजीयाद्बंधुभिः सह । एवं यः कुरुते विप्र श्राद्धं संपन्नदक्षिणम् ॥ ४२ ॥

ஆசமனம் செய்து பின்னர் அவன் தானே உறவினர்களுடன் சேர்ந்து உண்பான். ஓ பிராமணா, இவ்விதம் நிர்ணயிக்கப்பட்ட தட்சிணையுடன் சிராத்தம் செய்பவன் சடங்கை முறையாக நிறைவேற்றுகிறான்।

Verse 43

स उद्धृत्य पितॄन्गच्छेद्देवलोकं सनातनम् । इषशुक्ल चतुर्द्दश्यां धर्मराजं द्विजोत्तम ॥ ४३ ॥

இவ்வாறு பித்ருக்களை உயர்த்தி விடுவித்தவன் நித்திய தேவலோகத்தை அடைகிறான். ஓ இருபிறப்பில் சிறந்தவனே, ஈஷ (கார்த்திக) மாத சுக்ல சதுர்தசியன்று அவன் தர்மராஜனை அடைகிறான்।

Verse 44

गंधाद्यैः सम्यगभ्यर्च्य सौवर्णं भोज्य वाङवम् । दद्यात्तस्मै धर्मराजस्त्रायते भुवि नारद ॥ ४४ ॥

நறுமணம் முதலியவற்றால் முறையாக அர்ச்சித்து, அவனுக்கு பொன், உணவு, மேலும் ஒரு பசுவையும் தானமாக அளிக்க வேண்டும். ஓ நாரதா, இவ்வாறு தானம் செய்தால் தர்மராஜன் பூமியில் தானதாரனை காக்கிறான்।

Verse 45

एवं यः कुरुते धर्मप्रतिमादानमुत्तमम् । स भुक्त्वेह वरान्भोगान्दिवं धर्माज्ञया व्रजेत् ॥ ४५ ॥

இவ்வாறு தர்மத்தின் பிரதிமையை உத்தமமாக தானம் செய்பவன், இவ்வுலகில் உயர்ந்த போகங்களை அனுபவித்து தர்மத்தின் ஆணையால் சுவர்க்கம் செல்கிறான்।

Verse 46

ऊर्ज्जकृष्णचतुर्द्दश्यां तैलाभ्यंगं विधूदये । कृत्वा स्नात्वार्चयेद्धर्मं नरकादभयं लभेत् ॥ ४६ ॥

ஊர்ஜ (கார்த்திக) மாதத்தின் கிருஷ்ண சதுர்தசியில் விடியற்காலையில் எண்ணெய் அப்யங்கம் செய்து, நீராடி தர்மத்தை வழிபட வேண்டும்; அதனால் நரகப் பயம் நீங்கும்।

Verse 47

प्रदोषे तैलदीपांस्तु दीपयेद्यमतुष्टये । चतुष्पथे गृहाद्ब्राह्मप्रदेशे वा समाहितः ॥ ४७ ॥

பிரதோஷ வேளையில் யமனைத் திருப்திப்படுத்த எண்ணெய் தீபங்களை ஏற்ற வேண்டும்; அமைந்த மனத்துடன் நான்கு வழிச்சந்தியிலோ, இல்லத்துக்கு வெளியே பிராமணர் அருகிலோ।

Verse 48

वत्सरे हेमलंब्याख्ये मासि श्रीमति कार्तिके । शुक्लपक्षे चतुर्द्दश्यामरुणाभ्युदयं प्रति ॥ ४८ ॥

ஹேமலம்பீ எனப்படும் ஆண்டில், புனிதமான கார்த்திக மாதத்தில், சுக்லபட்சத்தின் சதுர்தசியில், அருணோதயத்தை நோக்கி (விடியற்காலையில்)।

Verse 49

स्नात्वा विश्वेश्वरो देवो देवैः सह मुनीश्वर । मणिकर्णिक तीर्थे च त्रिपुंड्रं भस्मना दधत् ॥ ४९ ॥

முனிவரே! நீராடிய பின், தேவர்களுடன் கூடிய விஸ்வேஸ்வரன் மணிகர்ணிகா தீர்த்தத்தில் திருநீற்றால் திரிபுண்ட்ரம் அணிந்தான்।

Verse 50

स्वात्मानं स्वयमभ्यर्च्य चक्रे पाशुपतव्रतम् । ततस्तत्र महापूजां लिंगे गन्धादिभिश्चरेत् ॥ ५० ॥

அவன் தானே தன் ஆத்மஸ்வரூபத்தை வழிபட்டு பாசுபத விரதத்தை மேற்கொண்டான். பின்னர் அதே இடத்தில் நறுமணப் பொருட்கள் முதலிய உபசாரங்களுடன் லிங்கத்திற்கு மகாபூஜை செய்ய வேண்டும்॥ ५० ॥

Verse 51

द्रोणपुष्पैर्बिल्वदलैरर्कपुष्पैश्च केतकैः । पुष्पैः फलैर्मिष्टपक्वैर्नैवेद्यैर्विविधैरपि ॥ ५१ ॥

த்ரோண மலர்கள், பில்வ இலைகள், அர்க்க மலர்கள், கேதகி மலர்கள் ஆகியவற்றாலும்; மேலும் பலவகை மலர்கள், பழங்கள், இனிய சமைத்த நைவேத்யங்களின் பலவித அர்ப்பணங்களாலும் (வழிபாடு செய்ய வேண்டும்)॥ ५१ ॥

Verse 52

एवं कृत्वैकभुक्तं तु व्रतं विश्वेशतोषणम् । लभते वांछितान्कामानिहामुत्र च नारद ॥ ५२ ॥

இவ்வாறு உலகநாதனை மகிழ்விக்கும் ஏகபுக்த விரதத்தை அனுஷ்டித்தால், ஓ நாரதா, இவ்வுலகிலும் மறுலகிலும் விரும்பிய பயன்களை அடைவான்॥ ५२ ॥

Verse 53

ब्रह्मकूर्चव्रतं चात्र कर्तव्यमृद्धिमिच्छता । सोपवासः पञ्चगव्यं पिबेद्रात्रौ जितेंद्रियः ॥ ५३ ॥

இங்கே செழிப்பை விரும்புபவன் பிரஹ்மகூர்ச்ச விரதத்தை அனுஷ்டிக்க வேண்டும். உபவாசம் இருந்து, இந்திரியங்களை அடக்கி, இரவில் பஞ்சகவ்யத்தை அருந்த வேண்டும்॥ ५३ ॥

Verse 54

कपिलायास्तु गोमूत्रं कृष्णाया गोमयं तथा । श्वेतायाः क्षीरमुदितं रक्तायाश्च तथा दधि ॥ ५४ ॥

கபிலா பசுவிற்கு கோமூத்திரம், கருப்புப் பசுவிற்கு கோமயம்; வெள்ளைப் பசுவிற்கு பால் எனக் கூறப்பட்டுள்ளது, அதுபோல சிவப்பு நிறப் பசுவிற்கு தயிரும் (விதிக்கப்பட்டது)॥ ५४ ॥

Verse 55

गृहीत्वा कर्बुरायाश्च घृतमेकत्र मेलयेत् । कुशां बुना ततः प्रातः स्नात्वा सन्तर्प्यं देवताः ॥ ५५ ॥

கர்புரா மற்றும் நெய்யை எடுத்துக் கொண்டு ஒரே இடத்தில் கலந்து வைக்க வேண்டும். பின்னர் குசைத் தழைத் தொகுதியுடன் மறுநாள் காலை நீராடி தேவர்களுக்கு விதிப்படி தர்ப்பணம் செய்ய வேண்டும்॥५५॥

Verse 56

ब्रह्मणांस्तोषयित्वा च भुञ्जीयाद्वाग्यतः स्वयम् । ब्रह्मकूर्चव्रतं ह्येतत्सर्वपातकनाशनम् ॥ ५६ ॥

பிராமணர்களைத் திருப்திப்படுத்தி, பின்னர் தானே வாக்கு-அடக்கத்துடன் உணவு கொள்ள வேண்டும். இதுவே பிரஹ்மகூர்ச்ச விரதம்; இது எல்லாப் பாவங்களையும் அழிக்கும்॥५६॥

Verse 57

यच्च बाल्ये कृतं पापं कौमारे वार्द्धकेऽपि यत् । ब्रह्मकूर्चोपवासेन तत्क्षणादेव नश्यति ॥ ५७ ॥

சிறுவயதில், இளமையில் அல்லது முதுமையில் செய்த எந்தப் பாவமும், பிரஹ்மகூர்ச்ச உபவாசத்தை அனுஷ்டித்தால் உடனே அழிந்துவிடும்॥५७॥

Verse 58

पाषाणव्रतमप्यत्र प्रोक्तं तच्छृणु नारद । सोपवासो दिवा नक्तं पाषाणाकारपिष्टचकम् ॥ ५८ ॥

இங்கே பாஷாண விரதமும் கூறப்பட்டுள்ளது—நாரதா, அதை கேள். உபவாசம் இருந்து, பகலும் இரவும் கல்லைப் போன்ற வடிவில் செய்யப்பட்ட மாவுக் கேக் (பிஷ்டச் சக்கரம்) மட்டுமே உண்ண வேண்டும்॥५८॥

Verse 59

प्रार्च्य गन्धादिभिर्गौरीं घृतपंक्वमुपाहरेत् । व्रतमेतच्चरित्वा तु यथोक्तं द्विजसत्तम ॥ ५९ ॥

நறுமணப் பொருட்கள் முதலிய உபசாரங்களால் கௌரியை முறையாக வழிபட்டு, நெய்யில் சமைத்த நைவேத்யத்தை அர்ப்பணிக்க வேண்டும். ஓ சிறந்த த்விஜரே, இவ்விரதத்தை கூறியபடி செய்தால் செயல் நிறைவேறும்॥५९॥

Verse 60

ऐश्वर्यसौख्यसौभाग्यरूपाणि प्राप्नुयान्नरः । मार्गशुक्लचतुर्दश्यामेकभुक्तः पुरोदितम् ॥ ६० ॥

மார்கசீர்ஷ மாதத்தின் சுக்ல சதுர்தசியன்று முன் கூறிய விதிப்படி ஒருமுறை மட்டும் உண்பவன் செல்வம், இன்பம், நல்வாழ்வு, அழகு ஆகியவற்றைப் பெறுவான்।

Verse 61

निराहारो वृषं स्वर्णं प्रार्च्य दद्याद्द्विजातये । परेऽह्नि प्रातरुत्थाय स्नात्वा सोमं महेश्वरम् ॥ ६१ ॥

உண்ணாவிரதமிருந்து, காளையையும் பொன்னையும் முறையாகப் பூஜித்து இருபிறப்பாளரான (பிராமணரான) ஒருவருக்கு தானம் செய்ய வேண்டும். அடுத்த நாள் காலையில் எழுந்து நீராடி சோமனையும் மகேஸ்வரனையும் (சிவனையும்) வழிபட வேண்டும்।

Verse 62

पूजयेत्कमलैः पुष्पैर्गंधमाल्यानुलेपनैः । द्विजान्सम्भोज्य मिष्टान्नौस्तोषयेद्दक्षिणादिभिः ॥ ६२ ॥

தாமரை முதலான மலர்கள், நறுமணம், மாலை, சந்தனம் முதலிய அனுலேபனங்களால் தேவனை வழிபட வேண்டும். இருபிறப்பாளர்களுக்கு இனிப்புணவு அளித்து, தக்ஷிணை முதலான தானங்களால் அவர்களைத் திருப்திப்படுத்த வேண்டும்।

Verse 63

एतच्छिवव्रतं विप्र भुक्तिमुक्तिप्रदायकम् । कर्तॄणामुपदेष्टॄणां साह्यानामनुमोदिनाम् ॥ ६३ ॥

ஓ விப்ரரே! இந்த சிவவிரதம் உலக இன்பத்தையும் முக்தியையும் அளிப்பது; இதைச் செய்பவர்கள், போதிப்பவர்கள், உதவுபவர்கள், ஒப்புதல் அளிப்பவர்கள் அனைவருக்கும் பலன் தரும்।

Verse 64

पौषशुक्लचतुर्दश्यां विरूपाक्षव्रतं स्मृतम् । कपर्दीश्वरसांनिध्यं प्राप्स्याम्यत्र विचिंत्य च ॥ ६४ ॥

பௌஷ மாதத்தின் சுக்ல சதுர்தசியன்று விரூபாக்ஷ விரதம் என்று கூறப்படுகிறது. ‘இங்கே நான் கபர்தீஸ்வரன் (சிவன்) அருள்சன்னிதியை அடைவேன்’ என்று தியானித்து அதைத் தொடங்க வேண்டும்।

Verse 65

स्नात्वागाधजले विप्र विरूपाक्षं शिवं यजेत् । गंधमाल्यनमस्कारधूपदीपान्नसंपदा ॥ ६५ ॥

ஓ விப்ரரே, ஆழ்ந்த நீரில் நீராடி, மும்முகக் கண்களையுடைய விரூபாக்ஷ சிவனை வழிபடுக. நறுமணம், மாலைகள், வணக்கம், தூபம், தீபம் மற்றும் அன்ன நைவேத்யப் பெருக்குடன் அர்ச்சனை செய்க.

Verse 66

तत्स्थं द्विजातये दत्त्वा मोदते दिवि देववत् । माघकृष्णचतुर्द्दश्यां यमतर्पणमीरितम् ॥ ६६ ॥

அந்த தானத்தை இருபிறப்பாளருக்குக் கொடுத்தால், மனிதன் விண்ணில் தேவனைப் போல மகிழ்வான். இது மாக மாதக் கிருஷ்ணபட்ச சதுர்தசியில் செய்ய வேண்டிய யம-தர்ப்பணம் என உரைக்கப்படுகிறது.

Verse 67

अनर्काभ्युदिते काले स्नात्वा संतर्पयेद्यमम् । द्विसप्तनामभिः प्रोक्तैः सर्वपापविमुक्तये ॥ ६७ ॥

மேகமறைவு இன்றி சூரியன் உதிக்கும் வேளையில் நீராடி யமனுக்கு தர்ப்பணம் செய்ய வேண்டும். கூறப்பட்ட இருமுறை ஏழு (பதினான்கு) நாமங்களால் தர்ப்பணம் செய்தால் எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுதலை கிடைக்கும்.

Verse 68

तिलदर्भांबुभिः कार्यं तर्प्पणं द्विजभोजनम् । कृशरान्नं स्वयं चापि तदेवाश्नीत वाग्यतः ॥ ६८ ॥

எள்ளும் தர்ப்பையும் கலந்த நீரால் தர்ப்பணம் செய்து, இருபிறப்பாளர்களுக்கு உணவளிக்க வேண்டும். தானும் க்ருஷரா அன்னமே உண்டு, அதையே உண்ணும் போது வாக்கை அடக்கி இருக்க வேண்டும்.

Verse 69

अंत्यकृष्णचतुर्दश्यां शिवरात्रिव्रतं द्विज । निर्जलं समुपोष्यात्र दिवानक्तं प्रपूजयेत् ॥ ६९ ॥

ஓ இருபிறப்பாளரே, இறுதி கிருஷ்ண சதுர்தசியில் சிவராத்திரி விரதத்தை அனுஷ்டிக்க வேண்டும். இங்கு நீரின்றி நோன்பிருந்து, பகலும் இரவும் சிவனை முறையாகப் பூஜிக்க வேண்டும்.

Verse 70

स्वयंभुवादिकं लिंगं पार्थिवं वा समाहितः । गंधाद्यैरुपचारैश्च सांबुबिल्वदलादिभिः ॥ ७० ॥

ஒருமித்த மனத்துடன் ஸ்வயம்பூ முதலிய லிங்கத்தையோ, மண்ணால் செய்த பார்திவ லிங்கத்தையோ வழிபட வேண்டும். கந்தம் முதலிய உபசாரங்களுடன் நீரால் நனைத்த பில்வ இலைகள் முதலியவற்றையும் அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

Verse 71

धूपैर्दीपैश्च नैवेद्यैः स्तोत्रपाठैर्जपादिभिः । ततः परेऽह्नि संपूज्य पुनरेवोपचारकैः ॥ ७१ ॥

தூபம், தீபம், நைவேத்யம், ஸ்தோத்திரப் பாராயணம், ஜபம் முதலியவற்றால் வழிபட வேண்டும். பின்னர் அடுத்த நாளும் விதிப்படி மீண்டும் உபசாரங்களுடன் முழுமையாகப் பூஜிக்க வேண்டும்.

Verse 72

संभोज्य विप्रान्मिष्टान्नैर्विसृजेल्लब्धदक्षिणान् । एवं कृत्वा व्रतं मर्त्यो महादेवप्रसादतः ॥ ७२ ॥

விப்ரர்களுக்கு இனிய உணவுகளை உண்ணச் செய்து, தக்ஷிணை அளித்து மரியாதையுடன் அனுப்ப வேண்டும். இவ்வாறு விரதம் செய்பவன் மகாதேவரின் அருளால் பலனை அடைகிறான்.

Verse 73

अमर्त्यभोगान् लभते दैवतैः सुसभाजितः । अंत्यशुक्लचतुर्दश्यां दुर्गां संपूज्य भक्तितः ॥ ७३ ॥

இறுதி சுக்ல சதுர்தசியன்று பக்தியுடன் துர்கையை முழுமையாகப் பூஜித்தால், அவன் அமரர்க்குரிய போகங்களைப் பெற்று தேவர்களிடையே மிகுந்த மரியாதை பெறுவான்.

Verse 74

गन्धाद्यैरुपचारैस्तु विप्रान्संभोजयेत्ततः । एवं कृत्वा व्रतं विप्र दुर्गायाश्चैकभोजनः ॥ ७४ ॥

பின்னர் கந்தம் முதலிய உபசாரங்களுடன் விப்ரர்களுக்கு உணவளிக்க வேண்டும். ஓ விப்ரரே! இவ்வாறு விரதம் செய்து, துர்கையின் பொருட்டு ஏகபோஜனம் (நாளில் ஒருமுறை உணவு) என்ற நியமத்தையும் கடைப்பிடிக்க வேண்டும்.

Verse 75

लभते वांछितान्कामानिहामुत्र च नारद । चैत्रकृष्णचतुर्दश्यामुपवासं विधाय च ॥ ७५ ॥

ஓ நாரதா! சைத்ர மாதத்தின் கிருஷ்ணபக்ஷ சதுர்தசியன்று உபவாசம் செய்தால், இவ்வுலகிலும் மறுவுலகிலும் விரும்பிய பயன்களை அடைவான்।

Verse 76

केदारोदकपानेन वाचिमेधफलं भवेत् । उद्यापने तु सर्वांसां सामान्यो विधिरुच्यते ॥ ७६ ॥

கேதாரத்தின் தீர்த்தநீரை அருந்தினால் வாசிமேத யாகத்திற்குச் சமமான புண்ணியப் பயன் உண்டாகும். ஆனால் உத்யாபனச் சடங்கில் எல்லா விரதங்களுக்கும் பொதுவான விதியே கூறப்படுகிறது.

Verse 77

कुंभाश्चतुर्दशैवात्र सपूगाक्षतमोदकाः । सदक्षिणांशुकास्ताम्रामृन्मयाश्चाव्रणा नवाः ॥ ७७ ॥

இங்கே பதினான்கு கலசங்களை அமைத்து, அதனுடன் பாக்கு, அக்ஷதை, மோதகம் முதலிய இனிப்புப் படையல்களையும் வைக்க வேண்டும். தக்ஷிணை மற்றும் வஸ்திரத்துடன் அளிக்க வேண்டும்; கலசங்கள் செம்போ மண்ணோ, புதிதாகவும் பிளவில்லாமலும் இருக்க வேண்டும்.

Verse 78

तावंतो वशदंडाश्च पवित्राण्यासनानि च । पात्राणि यज्ञसूत्राणि तावत्येव हि कल्पयेत् ॥ ७८ ॥

அதே எண்ணிக்கையில் வஷ-தண்டங்கள், பவித்ரம் (குச வளையம்), ஆசனங்கள், பாத்திரங்கள் மற்றும் அதே அளவு யஜ்ஞசூத்திரங்களையும் தயாரிக்க வேண்டும்.

Verse 79

शेषं प्रागुक्तवत्कुर्याद्वित्तशाठ्यविवर्ज्जितः ॥ ७९ ॥

செல்வ விஷயத்தில் வஞ்சகம் இன்றி, மீதமுள்ள அனைத்தையும் முன் கூறிய விதிப்படியே நிறைவேற்ற வேண்டும்.

Verse 80

इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे बृहदुपाख्याने चतुर्थभागे द्वादशमासस्थितचतुर्दशीव्रतवर्णनं नाम त्रयोविंशत्यधिकशततमोऽध्यायः ॥ १२३ ॥

இவ்வாறு ஸ்ரீப்ருஹந்நாரதீய புராணத்தின் பூர்வபாகத்தில், ப்ருஹதுபாக்யானத்தின் நான்காம் பிரிவில் ‘பன்னிரண்டு மாதங்களிலும் அனுஷ்டிக்கப்படும் சதுர்தசி விரத வர்ணனை’ எனும் நூற்று இருபத்துமூன்றாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது.