The Account of the Ekādaśī Vow Observed Throughout the Twelve Months

Verse 1

सनातन उवाच । एकादश्यां तु दलयोर्निराहारः समाहितः । नानापुष्पैर्मुने कृत्वा विचित्रं मण्डपं शुभम् ॥ १ ॥

சனாதனன் கூறினான்— ஓ முனிவரே! ஏகாதசியன்று மனம் ஒருமித்து நிராஹாரமாக இருக்க வேண்டும்; மேலும் பலவகை மலர்களால் அலங்கரித்து, மங்களமும் அழகும் நிறைந்த விசித்திரமான மண்டபத்தை அமைக்க வேண்டும்.

Verse 2

स्रात्वा सम्यग्विधानेन सोपवासो जितेंद्रियः । संपूज्य विधिवद्विष्णुं श्रद्धया सुसमाहितः ॥ २ ॥

விதிப்படி நன்கு நீராடி, உபவாசத்துடன் இந்திரியங்களை அடக்கி, நம்பிக்கையுடன் ஒருமனப்பட்டு திருமால் (விஷ்ணு) அவரை முறையாகப் பூஜிக்க வேண்டும்।

Verse 3

उपचारैर्बहुविधैर्जपैर्होमैः प्रदक्षिणैः । स्तोत्रपाठैर्बहुविधैर्गीतवाद्यैर्मनोहरैः ॥ ३ ॥

பலவகை உபசாரங்களாலும், ஜபம், ஹோமம், பிரதட்சிணை ஆகியவற்றாலும், பலவித ஸ்தோத்திரப் பாராயணங்களாலும், இனிய பாடல்-வாத்தியங்களாலும் (இறைவனை) வழிபட வேண்டும்।

Verse 4

दंडवत्प्रणिपातैश्च जयशब्दैर्मनोहरैः । रात्रौ जागरणं कृत्वा याति विष्णोः परं पदम् ॥ ४ ॥

தண்டவத் நமஸ்காரங்களாலும், இனிய ‘ஜய’ முழக்கங்களாலும், இரவில் ஜாகரணம் செய்து, விஷ்ணுவின் பரம பதத்தை அடைகிறான்।

Verse 5

चैत्रस्य शुक्लैकादश्यां सोपवासो नरोत्तमः । कृत्वा च नियमान्सर्वान्वक्ष्यमाणान्दिनत्रये ॥ ५ ॥

சைத்ர மாதத்தின் சுக்ல ஏகாதசி நாளில், ஓ நரோத்தமா, உபவாசம் இருக்க வேண்டும்; மேலும் பின்னர் சொல்லப்படும் எல்லா நியமங்களையும் ஏற்று மூன்று நாட்கள் கடைப்பிடிக்க வேண்டும்।

Verse 6

द्वादश्यामर्चयेद्भक्तया वासुदेवं सनातनम् । उपचारैः षोडशभिस्ततः संभोज्य बांधवान् ॥ ६ ॥

த்வாதசி நாளில் பக்தியுடன் சனாதன வாசுதேவரை ஷோடச உபசாரங்களால் அர்ச்சித்து; பின்னர் உறவினர்களுக்கு அன்னம் அளிக்க வேண்டும்।

Verse 7

दत्वा च दक्षिणां तेभ्यो विसृज्याश्नीत च स्वयम् ॥ । इयं तु कामदा नाम सर्वपातकनाशिनी ॥ ७ ॥

அவர்களுக்கு தக்ஷிணை அளித்து மரியாதையுடன் விடைபெற்று, பின்னர் தானே உணவு உண்ண வேண்டும். இவ்விரதம் ‘காமதா’ எனப்படும்; அது எல்லாப் பாவங்களையும் அழிக்கும்.

Verse 8

भुक्तिमुक्तिप्रदा विप्र भक्त्या सम्यगुपोषिता । वैशाखकृष्णैकादश्यां समुपोष्य विधानतः ॥ ८ ॥

ஓ விப்ரரே! வைசாக மாதத்தின் கிருஷ்ண ஏகாதசியில் விதிப்படி பக்தியுடன் இவ்வுபவாசத்தைச் சரியாகக் கடைப்பிடித்தால், அது போகமும் மோக்ஷமும் இரண்டையும் அருளும்.

Verse 9

वरूथिनीं परदिने पूजयेन्मृधुसूदनम् । स्वर्णान्नकन्याधेनूनां दानमत्र प्रशस्यते ॥ ९ ॥

வரூதினியின் மறுநாள் மதுசூதனன் (திரு விஷ்ணு) வழிபாடு செய்ய வேண்டும். இங்கு பொன், சமைத்த அன்னம், கன்னி (தர்மப்படி) மற்றும் பசு தானம் மிகப் புகழப்படுகிறது.

Verse 10

वरूथिनीव्रतं कृत्वा नरो नियमतत्परः । सर्वपाप विनिर्मुक्तो वैष्णवं लभते पदम् ॥ १० ॥

நியமத்தில் உறுதியுடன் வரூதினீ விரதத்தைச் செய்பவன், எல்லாப் பாவங்களிலிருந்து விடுபட்டு வைஷ்ணவ பதம்—திரு விஷ்ணுவின் பரம தாமம்—அடைகிறான்.

Verse 11

वैशाखशुक्लैकादश्यां समुपोष्य च मोहिनीम् । स्नात्वा परेऽह्नि संपूज्य गंधाद्यैः पुरुषोत्तमम् ॥ ११ ॥

வைசாக மாதத்தின் சுக்ல ஏகாதசியில் மோஹினீ ஏகாதசி உபவாசம் செய்ய வேண்டும். அடுத்த நாள் நீராடி, நறுமணம் முதலிய அர்ப்பணங்களால் புருஷோத்தமன் (திரு விஷ்ணு) வழிபாட்டை முறையாகச் செய்ய வேண்டும்.

Verse 12

संभोज्य विप्रान्मुच्येत पातकेभ्यो न संशयः । ज्येष्ठस्य कृष्णकादश्यां समुपोष्य परां नृप ॥ १२ ॥

பிராமணர்களுக்கு அன்னம் அளித்தால் சந்தேகமின்றி பாவங்களிலிருந்து விடுதலை கிடைக்கும். அரசர்களில் சிறந்தவனே, ஜ்யேஷ்ட மாதத்தின் கிருஷ்ணபக்ஷ ஏகாதசியில் முழு உபவாசம் செய்தால் பரம நிலை அடைவான்.

Verse 13

द्वादश्यां नैत्यिकं कृत्वा समभ्यर्च्य त्रिविक्रमम् । ततो द्विजाग्र्यान्संभोज्य दत्वा तेभ्यश्च दक्षिणाम् ॥ १३ ॥

த்வாதசியில் நித்திய கர்மங்களை செய்து, திரிவிக்ரமன் (விஷ்ணு) அவரை முறையாக வழிபட வேண்டும். பின்னர் சிறந்த த்விஜர்களை உணவளித்து அவர்களுக்கு தக்ஷிணையும் வழங்க வேண்டும்.

Verse 14

सर्वपापविनिर्मुक्तो विष्णुलोकं व्रजेन्नरः । ज्येष्ठस्य शुक्लैकादश्यां निर्जलां समुपोष्य तु ॥ १४ ॥

ஜ்யேஷ்ட மாதத்தின் சுக்லபக்ஷ ஏகாதசியில் நிர்ஜல உபவாசம் அனுஷ்டிப்பவன் எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுபட்டு விஷ்ணுலோகம் அடைவான்.

Verse 15

उदयादुदयं यावद्भास्करस्य द्विजोत्तम । प्रभाते कृतनित्यस्तु द्वादश्यामुपचारकैः ॥ १५ ॥

த்விஜோத்தமனே, சூரியன் ஒரு உதயத்திலிருந்து அடுத்த உதயம் வரை (விரதமாக) இருந்து, காலையில் நித்திய கர்மங்களை செய்து, த்வாதசியில் உபசாரங்களுடன் (பெருமானை) வழிபட வேண்டும்.

Verse 16

ह्यषीकेशं समभ्यर्च्य विप्रान् संभोज्य भक्तितः । चतुर्विंशैकादशीनां फलं यत्तत्समाप्नुयात् ॥ १६ ॥

ஹ்ருஷீகேசன் (விஷ்ணு) அவரை பக்தியுடன் வழிபட்டு, பிராமணர்களை மரியாதையுடன் உணவளித்தால், இருபத்திநான்கு ஏகாதசி விரதங்களின் பலன் என்று சொல்லப்படுவது அதையே அடைவான்.

Verse 17

आषाढकृष्णैकादश्यां योगिनीं समुपोष्य वै । नारायणं समभ्यर्च्य द्वादश्यां कृतनित्यकः ॥ १७ ॥

ஆஷாட கிருஷ்ணபக்ஷத்தின் யோகினீ ஏகாதசியில் விதிப்படி உபவாசம் இருந்து, நாராயணனை வழிபட்டு, த்வாதசியில் நித்திய கர்மங்களைச் செய்ய வேண்டும்।

Verse 18

ततः संभोज्य विप्राग्र्यान्दत्वा तेभ्यश्च दक्षिणाम् । सर्वदानफलं प्राप्य मोदते विष्णुमन्दिरे ॥ १८ ॥

பின்னர் உயர்ந்த பிராமணர்களுக்கு போஜனம் அளித்து, அவர்களுக்கு தக்ஷிணை வழங்கி, எல்லா தானங்களின் பலனையும் பெற்று, விஷ்ணுவின் மந்திர-தாமத்தில் மகிழ்வான்।

Verse 19

आषाढशुक्लैकादश्यां यद्विधानं श्रृणुष्व तत् । उपोष्य तस्मिन् दिवसे विधिवन्मंडपे शुभे ॥ १९ ॥

இப்போது ஆஷாட சுக்லபக்ஷ ஏகாதசியின் விதிமுறையை கேள். அந்த நாளில் உபவாசம் இருந்து, தூயவும் மங்களகரமான மண்டபத்தில் விதிப்படி சடங்குகளைச் செய்ய வேண்டும்।

Verse 20

स्थापयेत्प्रतिमां विष्णोः शंखचक्रगदांबुजैः । लसच्चतुर्भुजामग्र्यां कांचनीं वाथ राजतीम् ॥ २० ॥

சங்கு, சக்கரம், கதை, தாமரை ஏந்திய ஒளிவீசும் நான்கு கரங்களுடைய சிறந்த விஷ்ணு விக்ரகத்தை—தங்கமோ வெள்ளியோ—நிறுவ வேண்டும்।

Verse 21

पीतांबरधरां शुभ्रे पर्य्यंके स्वास्तृते द्विज । ततः पंचामृतैः स्नाप्य मन्त्रैः शुद्धजलेन च ॥ २१ ॥

ஓ இருமுறை பிறந்தவனே! பீதாம்பரம் அணிந்த (தெய்வத்தை) தூய்மையாக விரித்த தூய படுக்கையில் நிறுவி; பின்னர் பஞ்சாமிருதத்தால் ஸ்நானம் செய்து, மந்திரங்களுடன் தூய நீராலும் அபிஷேகம் செய்ய வேண்டும்।

Verse 22

पौरुषेणैव सूक्तेन ह्युपचारान् प्रकल्पयेत् । नीराजनांतान्पाद्यादींस्ततः संप्रार्थयेद्धरिम् ॥ २२ ॥

பௌருஷ ஸூக்தத்தினாலேயே பாத்யம் முதலியன முதல் நீராஜனம் வரை எல்லா உபசாரங்களையும் முறையாக அர்ப்பணித்து, பின்னர் பக்தியுடன் ஹரியைப் பிரார்த்திக்க வேண்டும்।

Verse 23

सुप्ते त्वयि जगन्नाथ जगत्सुप्तं भवेदिदम् । विबुद्धे त्वयि बुद्धं च जगत्सर्वं चराचरम् ॥ २३ ॥

ஓ ஜகந்நாதா! நீ உறங்கினால் இந்த உலகமெல்லாம் உறங்குகிறது; நீ விழித்தால் அசர-சரமாய் அனைத்துப் படைப்பும் விழித்தெழுகிறது।

Verse 24

इति संप्रार्थ्य देवाग्रे चातुर्मास्यप्रचोदितान् । नियमांस्तु यथाशक्ति गृह्णीयाद्भक्तिमान्नरः ॥ २४ ॥

இவ்வாறு இறைவன் முன் முறையாகப் பிரார்த்தித்த பின், பக்தன் சாத்துர்மாஸ்யத்திற்கு விதிக்கப்பட்ட நியமங்களை தன் ஆற்றலுக்கேற்ப ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும்।

Verse 25

ततः प्रभाते द्वादश्यां समर्चेच्छेषशायिनम् । उपचारैः षोडशभिस्ततः संभोज्य वाडवान् ॥ २५ ॥

பின்பு த்வாதசியின் விடியற்காலையில் சேஷசாயி விஷ்ணுவை பதினாறு உபசாரங்களால் முறையாக ஆராதித்து, அதன் பின் பிராமணர்களுக்கு போஜனம் அளிக்க வேண்டும்।

Verse 26

प्रतोष्य दक्षिणाभिश्च स्वयं भुञ्जीत वाग्यतः । ततः प्रभृति विप्रेंद्र गन्धाद्यैः प्रत्यहं यजेत् ॥ २६ ॥

தட்சிணை அளித்து (ஆசாரியர்/஋த்விக்களை) திருப்திப்படுத்தி, வாக்கு கட்டுப்பாட்டுடன் தானே உணவு கொள்ள வேண்டும்; அதன் பின், ஓ விப்ரேந்திரா, தினந்தோறும் கந்தம் முதலியவற்றால் வழிபட வேண்டும்।

Verse 27

कृत्वैवं विधिना विप्र देवस्य शयनीव्रतम् । भुक्तिमुक्तियुतो मर्त्यो भवेद्विष्णोः प्रसादतः ॥ २७ ॥

ஏ விப்ரரே! இவ்விதமாக தேவனின் சயனீ-விரதத்தைச் செய்தால், மனிதன் விஷ்ணுவின் அருளால் போகமும் மோட்சமும் இரண்டையும் பெறுவான்.

Verse 28

श्रावणे कृष्णपक्षे तु एकादश्यां द्विजोत्तम । कामिकां समुपोष्यैव नियमेन नरोत्तम ॥ २८ ॥

ஏ த்விஜோத்தமரே! ஸ்ராவண மாதக் கிருஷ்ணபக்ஷ ஏகாதசியில், உயர்ந்தவர் விதிநியமங்களுடன் காமிகா ஏகாதசி நோன்பை அனுஷ்டிக்க வேண்டும்.

Verse 29

द्वादश्यां कृतनित्यस्तु श्रीधरं पूजयेद्धरिम् । उपचारैः षोडश भिस्ततः संभोज्य वै द्विजान् ॥ २९ ॥

த்வாதசியில் நித்திய கர்மங்களை நிறைவேற்றி, ஹரி ஸ்ரீதரனை ஷோடசோபசாரங்களால் பூஜித்து, பின்னர் த்விஜர்களுக்கு முறையாக அன்னம் அளிக்க வேண்டும்.

Verse 30

दत्वा च दक्षिणां तेभ्यो विसृज्याश्नीत बांधवैः । एवं यः कुरुते विप्रकामिकाव्रतमुत्तमम् ॥ ३० ॥

அவர்களுக்கு தக்ஷிணை அளித்து முறையாக விடைபெறச் செய்து, பின்னர் உறவினர்களுடன் சேர்ந்து உணவு கொள்ள வேண்டும். இவ்வாறு செய்பவன் சிறந்த விப்ரகாமிகா-விரதத்தை நிறைவேற்றுவான்.

Verse 31

स सर्वकामाँल्लब्ध्वेह याति विष्णोः परं पदम् । एकादश्यां नभःशुक्ले पवित्रां समुपोष्य वै ॥ ३१ ॥

இவ்வுலகில் எல்லா விருப்பங்களையும் பெற்ற பின், விஷ்ணுவின் பரம பதத்தை அடைவான்—நபஸ் (பாத்ரபத) மாத சுக்லபக்ஷ ஏகாதசியில் புனித நோன்பை முறையாக அனுஷ்டித்தால்.

Verse 32

द्वादश्यां नियतो भूत्वा पूजयेच्च जनार्दनम् । उपचारैः षोडशभिस्ततः संभोज्य वाडवान् ॥ ३२ ॥

த்வாதசியில் கட்டுப்பாட்டுடன் இருந்து, பதினாறு உபசாரங்களால் ஜனார்தனனை முறையாகப் பூஜிக்க வேண்டும்; பின்னர் பிராமணர்களுக்கு அன்னம் அளிக்க வேண்டும்.

Verse 33

दत्वा च दक्षिणां तेभ्यः पुत्रं प्राप्येह सद्गुणम् । याति विष्णोः पदं साक्षात्सर्वदेवनमस्कृतः ॥ ३३ ॥

அவர்களுக்கு தக்ஷிணை அளித்தால், இவ்வாழ்விலேயே நல்ல குணமுள்ள புதல்வனைப் பெறுவான்; எல்லாத் தேவர்களாலும் வணங்கப்பட்டு நேரே விஷ்ணுவின் பதத்தை அடைவான்.

Verse 34

नभस्यकृष्णैकादश्यामजाख्यां समुपोष्य वै । अर्चेदुर्पेंद्रं द्वादश्यामुपचारैः पृथग्विधैः ॥ ३४ ॥

நபஸ்ய மாதத்தின் கிருஷ்ணபக்ஷ ‘அஜா’ எனப்படும் ஏகாதசியில் முறையாக உபவாசம் இருந்து, த்வாதசியில் பலவகை உபசாரங்களால் உபேந்திரப் பெருமானை அர்ச்சிக்க வேண்டும்.

Verse 35

विप्रान्संभोज्य मिष्टान्नैर्विसृजेत्प्राप्तदक्षिणान् । एवं कृतव्रतो विप्रभक्त्याऽजायाः समाहितः ॥ ३५ ॥

பிராமணர்களுக்கு இனியதும் சிறந்ததுமான அன்னத்தால் விருந்து அளித்து, தக்ஷிணை பெற்ற பின் அவர்களை மரியாதையுடன் வழியனுப்ப வேண்டும். இவ்வாறு விரதத்தை நிறைவு செய்து, பிராமண-பக்தியால் ஒருமுகப்பட்டு அஜா (அஜன்ம தெய்வம்) மீது மனத்தை நிலைநிறுத்த வேண்டும்.

Verse 36

भुक्त्वेह भोगानखिलान्यात्यंते वैष्णवं क्षयम् । नभस्यशुक्लैकादश्यां पद्माख्यां समुपोष्य वै ॥ ३६ ॥

இங்கே எல்லா உலக இன்பங்களையும் அனுபவித்த பின், இறுதியில் விஷ்ணுவின் அழிவிலா வைஷ்ணவ தாமத்தை அடைவான்—நபஸ் (பாத்ரபத) மாதத்தின் சுக்லபக்ஷ ‘பத்மா’ எனப்படும் ஏகாதசியில் முறையாக உபவாசம் செய்தால்.

Verse 37

कृत्वा नित्यार्चनं तत्र कटिदानमथाचरेत् । पूर्वं संस्थापितायास्तु प्रतिमाया द्विजोत्तम ॥ ३७ ॥

அங்கே நித்திய ஆராதனை செய்து, பின்னர் கட்டிதான விதியைச் செய்ய வேண்டும். ஓ இருபிறப்பில் சிறந்தவரே, இது முன்பே முறையாக நிறுவப்பட்ட பிரதிமைக்குரியது.

Verse 38

समुत्सवविधानेन नीत्वा तां सलिलाशये । कृतांबुस्पर्शनां तत्र संप्रपूज्य विधानतः ॥ ३८ ॥

உற்சவ விதிப்படி அவளை நீர்நிலைக்குக் கொண்டு சென்று, அங்கே நீர்-ஸ்பரிசம் செய்து, விதிப்படி முறையாகப் பூஜிக்க வேண்டும்.

Verse 39

आनीय मण्डपे तस्मिन् वामपार्श्वेन शाययेत् । ततः प्रभाप्ते द्वादश्यां गन्धाद्यैरर्च्य वामनम् ॥ ३९ ॥

அந்த மண்டபத்தில் அவளை கொண்டு வந்து இடப்புறமாகச் சாய்த்து படுக்க வைக்க வேண்டும். பின்னர் த்வாதசி விடியலில் சந்தனம் முதலிய உபசாரங்களால் வாமனனைப் பூஜிக்க வேண்டும்.

Verse 40

संभोज्य वाडवान्दत्वा दक्षिणां च विसर्जयेत् । एवं यः कुरुते विप्र पद्माव्रतमनुत्तमम् ॥ ४० ॥

பிராமணர்களை போஜனம் செய்து, கோதானமும் தக்ஷிணையும் அளித்து, பின்னர் விதிப்படி விசர்ஜனம் செய்து கர்மத்தை நிறைவு செய்ய வேண்டும். ஓ விப்ரரே, இவ்வாறு செய்பவன் உத்தம பத்மவிரதத்தை நிறைவேற்றுகிறான்.

Verse 41

भुक्तिं प्राप्येह मुक्तिं तु लभतेंऽते प्रपंचतः । इषस्य कृष्णैका दश्यामिंदिरां समुपोष्य वै ॥ ४१ ॥

இங்கே போகங்களைப் பெற்று, இறுதியில் அவர்கள் உலகச் சுழற்சியிலிருந்து முக்தியை அடைகிறார்கள்—ஆஸ்வின மாதக் கிருஷ்ணபக்ஷ இந்திரா ஏகாதசியை முறையாக உபவாசம் செய்வதினால் நிச்சயமாக.

Verse 42

शालग्रामशिलाग्रे तु मध्याह्ने श्राद्धमाचरेत् । विष्णोः प्रीतिकरं विप्र ततः प्रातर्हरेर्दिने ॥ ४२ ॥

நடுப்பகலில் சாலகிராம-சிலையின் முன்னிலையில் ஸ்ராத்தம் செய்ய வேண்டும்; ஓ பிராமணரே, இது விஷ்ணுவுக்கு மிகப் பிரியமானது. பின்னர் ஹரியின் நாளில் காலையிலும் அதையே செய்ய வேண்டும்.

Verse 43

पद्मनाभं समभ्यर्च्य भूदेवान्भोजयेत्सुधीः । विसृज्य दक्षिणां दत्वा ताँस्ततोऽश्नीत च स्वयम् ॥ ४३ ॥

பத்மநாபனை முறையாக ஆராதித்து, ஞானி பூதேவர்களை (பிராமணர்களை) போஜனம் செய்யச் செய்ய வேண்டும். தக்ஷிணை அளித்து மரியாதையுடன் அனுப்பி, பின்னர் தானே உண்பான்.

Verse 44

एवं कृतव्रतो मर्त्यो भुक्त्वा भोगानिहेप्सितान् । पितॄणां कोटिमुद्धृत्य यात्यंते वैष्णवं गृहम् ॥ ४४ ॥

இவ்வாறு விரதத்தை முறையாகக் கடைப்பிடித்த மனிதன் இங்கே விரும்பிய போகங்களை அனுபவித்து, பித்ருக்களின் ஒரு கோடியை உயர்த்தி, இறுதியில் வைஷ்ணவ தாமத்தை அடைவான்.

Verse 45

एकादश्यामिषे शुक्ले विप्र पाशांकुशाह्वयाम् । उपोष्य विधिवद्विष्णोर्दिने विष्णुं समर्चयेत् ॥ ४५ ॥

ஓ பிராமணரே, சுக்லபக்ஷத்தின் ‘பாசாங்குசா’ எனப்படும் ஏகாதசியில் முறையாக உபவாசம் இருந்து, விஷ்ணுவின் புனித நாளில் விதிப்படி விஷ்ணுவை ஆராதிக்க வேண்டும்.

Verse 46

ततः संभोज्य विप्राग्र्यान्दत्वा तेभ्यश्च दक्षिणाम् । भक्त्या प्रणम्य विसृजेदश्नीयाच्च स्वयं ततः ॥ ४६ ॥

பின்னர் முதன்மை பிராமணர்களுக்கு போஜனம் அளித்து அவர்களுக்கு தக்ஷிணை வழங்க வேண்டும். பக்தியுடன் வணங்கி மரியாதையுடன் அனுப்பிய பின் தான் தானே உண்பான்.

Verse 47

एवं यः कुरुते भक्त्या नरः पाशांकुशाव्रतम् । स भुक्त्वेह वरान्भोगान्याति विष्णोः सलोकताम् ॥ ४७ ॥

பக்தியுடன் பாசாங்குச விரதத்தை அனுஷ்டிப்பவன் இவ்வுலகில் சிறந்த வரங்களும் இன்பங்களும் அனுபவித்து, பின்னர் திருமால் சாலோக்யத்தை அடைகிறான்।

Verse 48

कार्तिके कृष्णपक्षे तु एकादश्यां द्विजोत्तम । रमामुपोष्य विधिवद्द्वादश्यां प्रातरर्चयेत् ॥ ४८ ॥

ஓ த்விஜோத்தமா! கார்த்திக மாதக் கிருஷ்ணபக்ஷ ஏகாதசியில் ரமா (லக்ஷ்மி) பொருட்டு உபவாசமிருந்து, த்வாதசிக் காலை விதிப்படி அவளை வழிபட வேண்டும்।

Verse 49

केशवं केशिहंतारं देवदेवं सनातनम् । भोजयेच्च ततो विप्रान्विसृजेल्लब्धदक्षिणान् ॥ ४९ ॥

கேசினை வதைத்த, தேவர்களின் தேவனான சனாதன கேசவனை வழிபட்டு, பின்னர் பிராமணர்களுக்கு அன்னம் அளித்து, தக்ஷிணை பெற்றவர்களை மரியாதையுடன் அனுப்ப வேண்டும்।

Verse 50

एवं कृतव्रतो विप्र भोगान्भुक्त्वेह वांछितान् । व्योमयानेन सांनिध्यं लभते च रमापतेः ॥ ५० ॥

ஓ விப்ரா! இவ்வாறு விரதம் செய்தவன் இங்கே விரும்பிய இன்பங்களை அனுபவித்து, பின்னர் விமானத்தில் சென்று ரமாபதி (விஷ்ணு) சன்னிதியை அடைகிறான்।

Verse 51

ऊर्जस्य शुक्लैकादश्यां समुपोष्य प्रबोधिनीम् । केशवं बोधयेद्रात्रौ सुप्तं गीतादिमंगलैः ॥ ५१ ॥

ஊர்ஜ (கார்த்திக) மாதத்தின் சுக்ல ஏகாதசி—பிரபோதினி—விரதத்தை முறையாக உபவாசமிருந்து, இரவில் ‘உறங்குகிறார்’ எனக் கூறப்படும் கேசவனை பஜனை-கீர்த்தனை முதலிய மங்களச் செயல்களால் எழுப்ப வேண்டும்।

Verse 52

ऋग्यजुःसाममंत्रैश्च वाद्यैर्नानाविधैरपि । द्राक्षेक्षुदाडिमैश्चान्यै रंभाश्रृंगाटकादिभिः ॥ ५२ ॥

ரிக், யஜுர், சாம வேத மந்திரங்களாலும் பலவகை வாத்தியங்களாலும், திராட்சை, கரும்பு, மாதுளை மற்றும் வாழை, சிங்காடை முதலிய பல நைவேத்யங்களாலும் (பகவானை) வழிபட வேண்டும்।

Verse 53

समर्पणैस्ततो रात्र्यां व्यतीतायां परेऽहनि । स्नात्वा नित्यक्रियां कृत्वा गदादामोदरं यजेत् ॥ ५३ ॥

பின்னர் அர்ப்பணப் பக்தியுடன் இரவை கழித்து, மறுநாள் நீராடி நித்திய கர்மங்களை நிறைவேற்றி, கதையுடைய ஸ்ரீ தாமோதரப் பெருமானை வழிபட வேண்டும்।

Verse 54

उपचारैः षोडशभिः पौरुषेणापि सूक्ततः । संभोज्य विप्रान्विसृजेद्दक्षिणाभिः प्रतोषितान् ॥ ५४ ॥

பதினாறு உபசாரங்களால் முறையாக ஆராதித்து, பௌருஷ ஸூக்தத்தை உரியவாறு பாராயணம் செய்து, பிராமணர்களுக்கு போஜனம் அளித்து, தக்ஷிணையால் திருப்திப்படுத்தி அனுப்ப வேண்டும்।

Verse 55

ततस्तां प्रतिमां हैमीं सधेनुं गुरवेऽर्पयेत् । एवं यः कुरुते भक्त्या बोधिनीव्रतमादृतः ॥ ५५ ॥

அதன்பின் அந்த பொன்னாலான பிரதிமையை பால் தரும் பசுவுடன் குருவிற்கு அர்ப்பணிக்க வேண்டும். இவ்வாறு பக்தி-மரியாதையுடன் போதினீ விரதத்தை செய்பவன் விரதத்தை உண்மையாக நிறைவேற்றுகிறான்।

Verse 56

स भुक्त्वेह वरान्भोगान्वैष्णवं लभते पदम् । मार्गस्य कृष्णैकादश्यामुत्पन्नां समुपोष्य वै ॥ ५६ ॥

அவன் இவ்வுலகில் சிறந்த போகங்களை அனுபவித்து, வைஷ்ணவ பரம பதத்தை அடைகிறான்—மார்கழி மாதத்தில் வரும் கிருஷ்ண ஏகாதசியை முறையாக உபவாசம் செய்வதனால்.

Verse 57

द्वादश्यां कृष्णमभ्यर्चेद्गंधाद्यैरुपचारकैः । ततः संभोज्य विप्राग्र्यान्दत्वा तेभ्यश्च दक्षिणाम् ॥ ५७ ॥

த்வாதசியில் நறுமணம் முதலிய உபசாரங்களால் ஸ்ரீகிருஷ்ணனை வழிபட வேண்டும். பின்னர் சிறந்த பிராமணர்களை மரியாதையுடன் போஜனம் அளித்து அவர்களுக்கு தக்ஷிணை வழங்க வேண்டும்.

Verse 58

विसृज्य पश्चाद्भुंजीत स्वयमिष्टैः समाहितः । एवं यो भक्तिभावेन उत्पन्नाव्रतमाचरेत् ॥ ५८ ॥

விஸர்ஜனம் முடிந்த பின் மனத்தை ஒருமைப்படுத்தி, தமக்கேற்ற விருப்பமான உணவால் தாமே உண்ண வேண்டும். இவ்வாறு பக்தி உணர்வுடன் இந்த விரதத்தை அனுஷ்டிப்பவன் அதனை முறையாகக் கடைபிடிக்கிறான்.

Verse 59

स विमानं समारुह्य यात्यंते वैष्णवं पदम् । मार्गस्य शुक्लैकादश्यां मोक्षाख्यां समुपोष्य वै ॥ ५९ ॥

அவன் தெய்வீக விமானத்தில் ஏறி இறுதியில் வைஷ்ணவ பதத்தை அடைகிறான்—மார்கசீர்ஷ மாதத்தின் சுக்ல ஏகாதசி ‘மோக்ஷா’ எனப் பெயர்பெற்ற நாளில் முறையாக உபவாசம் அனுஷ்டித்ததால்.

Verse 60

द्वादश्यां प्रातरभ्यर्च्य ह्यनंतं विश्वरूपकम् । सर्वैरेवोपचारैस्तु विप्रान्संभोजयेद्द्विजः ॥ ६० ॥

த்வாதசியின் காலையில் எல்லையற்ற உலகுருவான அனந்தப் பெருமானை வழிபட்டு, எல்லா உபசாரங்களுடனும் பிராமணர்களுக்கு போஜனம் அளிக்க வேண்டும்.

Verse 61

विसृज्य दक्षिणां दत्वा स्वयं भुंजीत बांधवैः । एवं कृत्वा व्रतं विप्र भुक्त्वा भोगानिहेप्सितान् ॥ ६१ ॥

விஸர்ஜனம் செய்து தக்ஷிணை அளித்த பின், தாமே உறவினர்களுடன் சேர்ந்து உண்ண வேண்டும். ஓ பிராமணரே, இவ்வாறு விரதத்தை நிறைவேற்றினால் இவ்வுலகில் விரும்பிய போகசுகங்களை அனுபவிக்கிறான்.

Verse 62

दश पूर्वान्दश परान्समुद्धृत्य व्रजेद्धरिम् । पौपस्य कृष्णैकादश्यां सफलां समुपोष्य वै । द्वादश्यामच्युतं प्रार्च्य सर्वैरेवोपचारकैः ॥ ६२ ॥

பத்து முன்னோர்களையும் பத்து பின்வந்தவர்களையும் உயர்த்தி, பக்தன் ஹரியை அடைகிறான். பௌஷ மாத கிருஷ்ணபக்ஷ ஏகாதசியில் பயனளிக்கும் நோன்பு இருந்து, த்வாதசியில் எல்லா உபசாரங்களுடனும் அச்யுதனை வழிபட வேண்டும்.

Verse 63

संभोज्य विप्रान्मधुरैर्विसृजेल्लब्धदक्षिणान् । एवं कृत्वा व्रतं विप्र सफलाया विधानतः ॥ ६३ ॥

பிராமணர்களுக்கு இனிய உணவுகளை அளித்து, விதிப்படி தக்ஷிணை கொடுத்து மரியாதையுடன் அனுப்ப வேண்டும். ஓ பிராமணரே, இவ்வாறு விதிமுறையுடன் நோன்பு செய்தால் அது பயனளித்து வெற்றியடையும்.

Verse 64

भुक्त्वेह भोगानखिलान्यात्यंते वैष्णवं पदम् । पौषस्य शुक्लैकादश्यां पुत्रदां समुपोष्य वै ॥ ६४ ॥

இவ்வுலகில் எல்லா இன்பங்களையும் அனுபவித்து, இறுதியில் அவன் வைஷ்ணவ பரமபதத்தை அடைகிறான்—பௌஷ மாத சுக்லபக்ஷ புத்திரதா ஏகாதசி நோன்பை முறையாகக் கடைப்பிடிப்பதால்.

Verse 65

द्वादश्यां चक्रिणं प्रार्येदर्घाद्यैरुपचारकैः । ततः संभोज्य विप्राग्र्यान्दत्वा तेभ्यस्तु दक्षिणाम् ॥ ६५ ॥

த்வாதசியில் சக்கரதாரி விஷ்ணுவை அர்க்யம் முதலான உபசாரங்களால் வழிபட வேண்டும். பின்னர் சிறந்த பிராமணர்களுக்கு உணவளித்து அவர்களுக்கு உரிய தக்ஷிணை வழங்க வேண்டும்.

Verse 66

विसृज्य स्वयमश्नीयाच्छेषान्नं स्वेष्टबांधवैः । एवं कृतव्रतो विप्र भुक्वा भोगानिहेप्सितान् ॥ ६६ ॥

முதலில் பிரசாதம்/அன்னத்தைப் பகிர்ந்து, பின்னர் தானே உண்ண வேண்டும்; மீதமுள்ள அன்னத்தை தன் அன்புடைய உறவினர்க்கு அளிக்க வேண்டும். ஓ பிராமணரே, இவ்வாறு நோன்பை நிறைவேற்றியவன் இவ்வுலகில் விரும்பிய இன்பங்களை அனுபவிக்கிறான்.

Verse 67

विमानवरमारुह्य यात्यंते हरिमंदिरम् । माघम्य कृष्णैकादश्यां षट्तिलां समुपोष्य वै ॥ ६७ ॥

சிறந்த திவ்ய விமானத்தில் ஏறி அவர்கள் இறுதியில் ஹரியின் ஆலய-தாமத்தை அடைவார்கள்—மாசி (மா஘) மாதத்தின் கிருஷ்ண ஏகாதசியில் ஷட்திலா விரதத்தை முறையாக உபவாசித்து அனுஷ்டித்ததினால்।

Verse 68

स्नात्वा दत्वा तर्पयित्वा हुत्वा भुक्त्वा समर्च्य च । तिलैरेव द्विजश्रेष्ठ द्वादश्यां प्रातरेव हि ॥ ६८ ॥

ஓ த்விஜச்ரேஷ்டா! த்வாதசீ நாளில் காலையிலேயே எள்ளினாலேயே ஸ்நானம், தானம், தர்ப்பணம், ஹோமம், உணவு, மேலும் முறையான ஆராதனை—இவை அனைத்தையும் செய்ய வேண்டும்।

Verse 69

वैकुंठं सम्यगभ्यर्व्य सर्वैरेवोपचारकैः । द्विजान्संभोज्य विसृजेद्दत्वा तेभ्यश्च दक्षिणाम् ॥ ६९ ॥

அனைத்து உபசாரங்களாலும் வைகுண்டன் (திரு விஷ்ணு) அவரை முறையாக ஆராதித்து, த்விஜர்களுக்கு போஜனம் அளிக்க வேண்டும்; பின்னர் அவர்களுக்கு தக்ஷிணை கொடுத்து மரியாதையுடன் அனுப்ப வேண்டும்।

Verse 70

एवं कृत्वा व्रतं विप्र विधिना सुसमाहितः । भुक्त्वेह वांछितान्भोगानंते विष्णुपदं लभेत् ॥ ७० ॥

ஓ விப்ரா! இவ்விதமாக முறையோடு மனம் நிலைத்து விரதத்தை அனுஷ்டிப்பவன், இவ்வுலகில் விரும்பிய போகங்களை அனுபவித்து, இறுதியில் விஷ்ணுபதத்தை அடைவான்।

Verse 71

माघस्य शुक्लैकादश्यां समुपोष्य जयाह्वयाम् । प्रातर्हरि दिनेऽभ्यर्च्चेच्छ्रीपतिं पुरुषं द्विज ॥ ७१ ॥

ஓ த்விஜா! மா஘ மாதத்தின் சுக்ல ஏகாதசி—‘ஜயா’ என அழைக்கப்படும்—அன்று முறையாக உபவாசித்து, ஹரியின் புனித நாளின் காலைப்பொழுதில் ஸ்ரீபதி பரமபுருஷனை ஆராதிக்க வேண்டும்।

Verse 72

भोजयित्वा दक्षिणां च दत्वा विप्रान्विसृज्य च । स्वयं भुंजीत तच्छेषं प्रयतो निजबांधवैः ॥ ७२ ॥

பிராமணர்களுக்கு உணவளித்து, தக்ஷிணை அளித்து, அவர்களை மரியாதையுடன் வழியனுப்பிய பின், கட்டுப்பாட்டுடன் தன் உறவினருடன் சேர்ந்து மீதமுள்ள உணவைத் தானே உண்ண வேண்டும்।

Verse 73

य एवं कुरुते विप्र व्रतं केशवतोषणम् । स भुक्त्वेह वरान्भोगानंते विष्णोः पदं व्रजेत् ॥ ७३ ॥

ஓ பிராமணரே! இவ்விதமாக கேசவனை மகிழ்விக்கும் இந்த விரதத்தை யார் அனுஷ்டிக்கிறாரோ, அவர் இவ்வுலகில் சிறந்த வரங்களும் நற்போகங்களும் அனுபவித்து, இறுதியில் விஷ்ணுவின் பதத்தை அடைவார்।

Verse 74

तपस्यकृष्णैकादश्यां विजयां समुपोष्य वै । द्वादश्यां प्रातरभ्यर्च्य योगीशं गंधपूर्वकैः ॥ ७४ ॥

தபஸ்ய மாதத்தின் கிருஷ்ணபக்ஷ ஏகாதசியில் ‘விஜயா’ உபவாசத்தை முறையாகக் கடைப்பிடித்து, த்வாதசியின் காலை தொடங்கி நறுமணப் பொருட்கள் முதலியவற்றால் யோகீஸ்வரனை வழிபட வேண்டும்।

Verse 75

ततः संभोज्य भूदेवान्दक्षिणाभिः प्रतोष्य तान् । विसृज्य बांधवैः सार्द्धं स्वयमश्नीत वाग्यतः ॥ ७५ ॥

பின்னர் பூதேவர்கள் எனப்படும் பிராமணர்களுக்கு உணவளித்து, தக்ஷிணையால் அவர்களைத் திருப்திப்படுத்தி, மரியாதையுடன் வழியனுப்ப வேண்டும்; அதன் பின் வாக்கு-கட்டுப்பாட்டுடன் உறவினருடன் தானே உண்ண வேண்டும்।

Verse 76

एवं कृतव्रतो मर्त्यो भुक्त्वा भोगानिहेप्सितान् । देहांते वैष्णवं लोकं याति देवैः सुसत्कृतः ॥ ७६ ॥

இவ்வாறு விரதத்தைச் செய்த மானவன், இவ்வுலகில் விரும்பிய போகங்களை அனுபவித்து, உடல் முடிவில் தேவர்களால் சிறப்பித்து வரவேற்கப்பட்டு வைஷ்ணவ லோகத்தை அடைவான்।

Verse 77

फाल्गुनस्य सिते पक्षे एकादश्यां द्विजोत्तम । उपोष्यामलकीं भक्त्या द्वादश्यां प्रातरर्चयेत् ॥ ७७ ॥

ஓ த்விஜோத்தமா! பால்குண மாத சுக்லபக்ஷ ஏகாதசியன்று பக்தியுடன் ஆமலகீ விரதத்தை அனுஷ்டித்து உபவாசம் இருந்து, த்வாதசியின் காலையில் ஆமலகீயை வழிபட வேண்டும்.

Verse 78

पुंडरीकाक्षमखिलैरुपचारैस्ततो द्विजान् । भोजयित्वा वरान्नेन दद्यात्तेभ्यस्तु दक्षिणाम् ॥ ७८ ॥

பின்னர் எல்லா உபசாரங்களாலும் புண்டரீகாக்ஷன் (விஷ்ணு) ஐ வழிபட்டு, த்விஜர்களுக்கு சிறந்த அன்னம் அளித்து போஜனம் செய்யவைத்து, அவர்களுக்கு உரிய தக்ஷிணை வழங்க வேண்டும்.

Verse 79

एवं कृत्वा विधानेनामलक्यां पूजनादिकम् । सितैकादश्यां तपस्ये व्रजेद्विष्णोः परं पदम् ॥ ७९ ॥

இவ்வாறு விதிப்படி ஆமலகீ பூஜை முதலியவற்றைச் செய்து முடித்தால், தபஸ்ய (பால்குண) மாத சுக்ல ஏகாதசியன்று விஷ்ணுவின் பரம பதத்தை அடைவான்.

Verse 80

चैत्रस्य कृष्णैकादशीं पापमोचनिकां द्विज । उपाष्य द्वादश्यांप्रातर्गोविंदं पूजयेत्तथा ॥ ८० ॥

ஓ த்விஜா! சைத்ர மாத கிருஷ்ணபக்ஷ பாபமோசனீ ஏகாதசியை உபவாசமாக அனுஷ்டித்து, அடுத்த த்வாதசியின் காலையில் அதேபோல் கோவிந்தனைப் பூஜிக்க வேண்டும்.

Verse 81

उपचारैः षोडशभिर्द्विजान्संभोज्य दक्षिणाम् । दत्वा तेभ्यो विसृज्याथ स्वयं भुंजीत बान्धवैः ॥ ८१ ॥

பதினாறு உபசாரங்களால் த்விஜர்களை மரியாதை செய்து போஜனம் அளித்து, அவர்களுக்கு தக்ஷிணை வழங்க வேண்டும்; பின்னர் அவர்களை மரியாதையுடன் வழியனுப்பி, தானே உறவினர்களுடன் சேர்ந்து உண்பான்.

Verse 82

एव यः कुरुते विप्र पापमोचनिकाव्रताम् । स याति वैष्णवं लोकं विमानेन तु भास्वता ॥ ८२ ॥

ஓ விப்ரரே! இவ்வாறு பாபமோசனிகா விரதத்தை அனுஷ்டிப்பவன் பாவங்களிலிருந்து விடுபட்டு, ஒளிமிகு விமானத்தில் வைஷ்ணவ லோகத்தை அடைவான்.

Verse 83

इत्थं कृष्णो तथा शुक्ले व्रतं चैकादशीभवम् । मोक्षदं कीर्तितं विप्र नास्त्यस्मिन्संशयः क्वचित् ॥ ८३ ॥

ஓ விப்ரரே! கிருஷ்ணபக்ஷத்திலும் சுக்லபக்ஷத்திலும் ஏகாதசி விரதம் மோட்சம் அளிப்பதாகப் புகழப்பட்டுள்ளது; இதில் எவ்வித சந்தேகமும் இல்லை.

Verse 84

यतस्त्रिदिनसंसाध्यं कीर्तिनं पापनाशनम् । सर्वव्रतोत्तमं विप्र ततो ज्ञेयं महाफलम् ॥ ८४ ॥

ஓ விப்ரரே! இது மூன்று நாட்களில் முறையாக நிறைவேற்றப்படுவதாலும், பாவங்களை அழிப்பதாலும், எல்லா விரதங்களிலும் சிறந்ததாகப் போற்றப்படுவதாலும்—இதன் பலன் மிகப் பெரிதென்று அறிய வேண்டும்.

Verse 85

त्यजेच्चत्वारि भुक्तानि नारदै तद्दिनत्रये । आद्यंतयोरेकमेकं मध्यमे द्वयमेव हि ॥ ८५ ॥

ஓ நாரதரே! இந்த மூன்று நாள் விரதத்தில் நான்கு வேளைகளின் உணவைத் தவிர்க்க வேண்டும்—முதல் நாளில் ஒன்று, கடைசி நாளில் ஒன்று, நடுநாளில் இரண்டு.

Verse 86

अथ ते नियमान्वच्मि व्रते ह्यस्मिन्दिनत्रये । कांस्यं मांसं मसूरान्नं चणकान्कोद्रवांस्तथा ॥ ८६ ॥

இப்போது இந்த மூன்று நாள் விரதத்தின் நியமங்களைச் சொல்கிறேன்: காஞ்சியப் பாத்திரம், மாம்சம், மசூர் பருப்பு உணவு, கொண்டைக்கடலை, கோத்ரவ தானியம்—இவற்றைத் தவிர்க்க வேண்டும்.

Verse 87

शाकं मधु परान्नं च पुनर्भोजनमैथुने । दशम्यां दश वस्तूनि वर्जयेद्वैष्णवः सदा ॥ ८७ ॥

தசமி நாளில் வைஷ்ணவன் எப்போதும் பத்து பொருள்களை விலக்க வேண்டும்—கீரை/சாகம், தேன், பரான்னம், மீண்டும் உண்பது, மைதுனம் முதலியன।

Verse 88

द्यूतक्रीडां च निद्रां च तांबूलं दंतधावनम् । परापवादं पैशुन्यं स्तेयं हिंसां तथा रतिम् ॥ ८८ ॥

சூதாட்டம்/விளையாட்டு, அதிக நித்திரை, தாம்பூலம், பல் துலக்குதல், பிறரை இகழ்தல் மற்றும் புறங்கூறல், திருட்டு, வன்முறை, ரதி—இவற்றை விலக்க வேண்டும்।

Verse 89

कोपं ह्यनृतवाक्यं च एकादश्यां विवर्ज्जयेत् । कांस्यं मांसं सुरां क्षौद्रं तैलं विण्म्लेच्छभाषणम् ॥ ८९ ॥

ஏகாதசியில் கோபமும் பொய்வாக்கும் விலக்கப்பட வேண்டும்; மேலும் காஞ்சியம், மாம்சம், மது, தேன், எண்ணெய், மலமும், அசுத்த மொழிப்பேச்சும் தவிர்க்க வேண்டும்।

Verse 90

व्यायामं च प्रवासं च पुनर्भोजनमैथुने । अस्पृश्यस्पर्शमाशूरे द्वादश्यां द्वादश त्यजेत् ॥ ९० ॥

த்வாதசியில் அறிவுடையவன் உடற்பயிற்சி, பயணம், மீண்டும் உண்பது, மைதுனம், தீட்டுடையவரைத் தொடுதல்—இவற்றை விலக்க வேண்டும்।

Verse 91

एवं नियमकृद्विप्र उपवासं समाचरेत् । शक्तोऽशक्तुस्तु मतिमानेकभुक्तं न नक्तकम् ॥ ९१ ॥

இவ்வாறு, ஓ விப்ரரே, நியமங்களை மேற்கொள்வோர் முறையாக உபவாசம் செய்ய வேண்டும். அறிவுடையவன்—சக்தியுள்ளவனாக இருந்தாலும் இல்லாவிட்டாலும்—நக்தக (இரவு உணவு) அல்ல; ஏகபுக்த (ஒருமுறை உணவு) விரதத்தை ஏற்க வேண்டும்।

Verse 92

अयाचितं वापि चरेन्न त्यजेद्व्रतमीदृशम् ॥ ९२ ॥

கேட்காமல் கிடைக்கும் பிச்சையால் வாழ வேண்டியிருந்தாலும், இத்தகைய விரதத்தை ஒருபோதும் கைவிடக் கூடாது।

Verse 93

इति श्रीबृहन्नारदीय पुराणे पूर्वभागे बृहदुपाख्याने चतुर्थभागे द्वादशमासस्थितैकादशीव्रतकथनं नाम विंशत्यधिकशततमोऽध्यायः ॥ १२० ॥

இவ்வாறு ஸ்ரீ ப்ருஹந்நாரதீய புராணத்தின் பூர்வபாகத்தில், ப்ருஹதுபாக்யானத்தின் நான்காம் பகுதியில், ‘பன்னிரண்டு மாதங்களிலும் அனுஷ்டிக்கப்படும் ஏகாதசி விரதக் கதனம்’ எனும் 120ஆம் அதிகாரம் நிறைவுற்றது।